من 35 سال هر روز ورزش کردم. این زندگی من را نجات داد

—artpartner-images—Getty Images

برای سه دهه، من شغلی را بر اساس رویکردی «بی‌معنی» در آموزش شخصی ایجاد کرده‌ام. مشتریان من - که بسیاری از آنها افراد مشهور هستند - اغلب با ایده های منسوخ یا کاملا اشتباه در مورد تناسب اندام وارد می شوند، و وظیفه من این است که آنها را از بین ببرم و به آنها کمک کنم تا به نوع بدنی که می خواهند برسند.

ابزارهایی که مردم برای تهیه و تناسب اندام نیاز دارند در یک بطری یا در فروشگاه فروخته نمی شوند. آنها مایلند شما را به یک برنامه ساده متعهد کنند: متمرکز بمانید. منضبط بمان من اخیرا متوجه شدم زندگی شما ممکن است فقط به آن بستگی داشته باشد.

یک روز در اکتبر 2025، تمام اعتقادات و اعتماد به نفس من مورد آزمایش قرار گرفت. پنج روز پس از انجام یک عمل معمولی به اورژانس منتقل شدم، سپسیس با شدتی که هیچ جلسه HIIT نمی‌توانست آن را تقلید کند، سیستم من را تخریب می‌کرد. من حتی نمی دانستم که یک بدن می تواند این میزان درد را احساس کند.

آنچه پس از آن دو ماه بی‌رحمانه در بیمارستان بستری شد و روی تخت بود. در همین چند هفته پنج عمل جراحی بزرگ انجام دادم.

در حالی که در حال دراز کشیدن بودم و در حال نقاهت بودم و به صدای مانیتورها گوش می‌دادم که با لوله تغذیه در بینی و سوزن‌ها در رگ‌هایم بوق می‌دادند، دکتر چیزی به من گفت که به گوشم ثابت کرد که در مورد تعهدم به تناسب اندام شخصی درست گفته‌ام. او به صراحت گفت: "اگر به اندازه خود تناسب اندام و قوی نبودی، مرده بودی." چیزی که بیش از همه مهم بود، پایه واقعی ماهیچه ای بود که زیر پوستم ساخته بودم.

این چیزی است که همه چیز برای آن بوده است: 35 سال بلند کردن وزنه، تمرینات کوچک، بهینه سازی متابولیک، تغذیه من. من همیشه می دانستم که این فقط به زیبایی شناسی مربوط نمی شود، و این واقعیت که من زنده مانده ام دلیلی بر این بود که تناسب اندام یک بیمه نامه زندگی است که برای چندین دهه تقریبا هر روز به آن پرداخت می کردم. تناسب اندام زندگی من را نجات داده بود.

با این حال، ریکاوری سخت ترین کاری بود که تا به حال انجام داده ام - هم از نظر جسمی و هم از نظر روحی. همانطور که هفته ها به درازا می کشیدند، دیدم که هویت فیزیکی ام پژمرده می شود و 27 پوند از ماهیچه ای را که یک عمر برای ساختن آن صرف کرده بودم از دست می دادم. برای اولین بار در زندگی ام در بستر بودم.

یک بحران هویت آغاز شد. (ماه‌ها در بیمارستان این کار را با شما انجام می‌دهند.) اگر من آن مردی نیستم که می‌تواند تمرین را له کند، از خودم می‌پرسیدم که من کی هستم؟

آن موقع بود که متوجه شدم سختی‌ای که از طریق تناسب اندام پرورش داده بودم، ذهنیت و همچنین عضله‌ام را تقویت کرده بود. نظمی که مرا در ورزشگاه ثابت نگه می‌داشت، همان نظمی بود که باید از آن استفاده می‌کردم تا یاد بگیرم چگونه دوباره غذا بخورم، راه بروم و عملکرد کنم.

برای بهبودی پس از هشت عمل جراحی در یک سال، از همان اصولی استفاده کردم که برای قوی‌تر شدن، کاهش چربی بدن و بهبود سلامت قلب استفاده کردم: برنامه‌ریزی، صبر و تعهد. مجبور شدم دوباره به بدنم یاد بدهم که چگونه غذای معمولی بخورد. من نزدیک به 10 ماه ایلئوستومی داشتم و میکروبیوم روده من به طور قابل توجهی تغییر کرد. من مجبور شدم به آرامی غذا را دوباره معرفی کنم، گاهی اوقات یک قاشق چای خوری، تا میزان تحملم را ارزیابی کنم. این مانند اضافه کردن یک چهارم پوند وزن به یک بلند کردن یا کاهش 100 کالری در روز برای مشاهده تغییر است.

سفر تناسب اندام من به من این بازی طولانی را آموخت و این درک را به من آموخت که نتایج معنی دار زمان می برد. هیچ چیز در یک تمرین یا یک وعده غذایی اتفاق نمی افتد - این مجموعه این موارد است که مهم است.

به من اعتماد کنید، خوردن یک قاشق چای خوری غذا در یک زمان و ساعت ها انتظار برای دیدن احساس شما سخت است. ثبت گزارشی از آنچه خوردم، چه مقدار و چه زمانی خوردم خیلی جالب نیست. خسته کننده و یکنواخت است، اما برای موفقیت بلندمدت من ضروری است.

از نظر روحی و روانی سخت است. وقتی بعد از عمل جراحی اورژانسی با ایلئوستومی از خواب بیدار شدم، می خواستم بمیرم. دراز کشیدن روی تخت با لوله بینی معده افتضاح بود. چالش عاطفی سخت تر از جنبه فیزیکی شفای من بود و هنوز هم هست. شکم من که ده ها سال روی آن بسیار سخت کار کردم، اکنون با جای زخم پوشیده شده و تغییر شکل داده است. آخرین جراحی من بازسازی شکم برای رفع فتق برش و جدا شدن شکم خواهد بود. دیواره شکم من به معنای واقعی کلمه از جراحی های قبلی جدا شده است. اما من امیدوارم که بعد از چند ماه، حرکت عادی من بازیابی شود.

من جاده ای در پیش دارم. بدن من برای همیشه تغییر کرده است. راست روده من برداشته شده است، و نحوه استفاده من از حمام - همراه با غذاهایی که می توانم تحمل کنم - هرگز یکسان نخواهد بود. بسیاری از چیزهایی که من بدیهی می دانستم - قهوه، شکلات - دیگر مجاز نیستند زیرا باعث تحریک دستگاه گوارش من می شوند. با این حال، من از زنده بودنم سپاسگزارم.

من همان فلسفه «چسبیدن به برنامه» را برای شفای خودم به کار می‌برم که برای همه برنامه‌های مشتریانم اعمال می‌کنم.

من تمرینات بسیار سبک وزن بدن را شروع کرده ام: فشارهای اصلاح شده، لانژ و چند تمرین بانددار یا سبک با دمبل. من کم کم دوباره شروع به کار می کنم و همسرم و مشتریانم خیلی حمایت و درک می کنند. روز به روز دارم عادی جدیدم را پیدا می کنم.

من آموخته ام که تناسب اندام مسئولیتی در قبال آینده شماست. شما فقط برای اینکه در آینه خوب به نظر برسید تمرین نمی کنید. شما برای روزی تمرین می کنید که زندگی سعی می کند شما را بیرون بکشد.

زیرا قدرت واقعی فقط به آن چیزی نیست که می توانید بلند کنید. این همچنین در مورد آنچه که می توانید تحمل کنید و زنده بمانید است.