من 6 ماه را صرف دیدار دوستان در سراسر کشور کردم. یادآوری خوبی بود که نگذارید فاصله مانع شود.

درست است که نویسنده از دوستانش در نیویورک دیدن کرده است. با حسن نیت از Asha Dore من ماه ها را صرف سفر به کشور کردم تا دوستانم را درست زمانی که 40 ساله شدم ببینم.

از تنهایی در سفر و همچنین با دوستانم لذت بردم.

حتی یک دیدار کوتاه باعث شد احساس نزدیکی به دوستان کنم. در 10 سال گذشته، من تولدم را با وعده های غذایی کوچک خانوادگی جشن می گرفتم، اما وقتی 40 ساله شدم، آن را تغییر دادم. بعد از چشیدن طعم سفر انفرادی سال گذشته در تعطیلات، بیشتر می خواستم.

نزدیکترین دوستان من در سراسر کشور پراکنده بودند، بنابراین تصمیم گرفتم تا جایی که می توانم به دیدن آنها بروم و حدود شش ماه را صرف سفر کردم. آنچه من به عنوان یک زمان سرگرم کننده و شیرین تصور می کردم بسیار بیشتر شد.

من دوستی هایی را که از طریق نوشتن ایجاد کرده بودم عمیق تر کردم

سفرهایم را چند ماه قبل از تولدم آغاز کردم، زمانی که دو روزنامه‌نگار همکار من را به آخر هفته دخترانه در یکی از خانه‌هایشان در شیکاگو در میانه زمستان دعوت کردند. در آنجا، عاشق پیتزای عمیق و بال‌های اردک لعاب‌دار شدم و احساس کردم یک رابطه حرفه‌ای به دوستی واقعی عمیق‌تر شده است. فقط چند دقیقه وقت گذاشتن در زندگی واقعی طول کشید تا بفهمم چقدر به این دو زن اعتماد دارم - و چقدر راحت می‌توانم به آنها کمک کنم تا هر زمان که بخواهند، در هر کاری که نیاز دارند، کمک کنم.

چند هفته بعد، دوباره با سه دوست دیگر در شهر نیویورک متحد شدیم تا در یک جشن معرفی کتاب در خانه معلممان شرکت کنیم. این گروه بین نسلی است - از اواسط دهه 20 تا 60 سالگی. همه ما دو سال پیش در یک کلاس نویسندگی آنلاین با هم آشنا شدیم و از آن زمان تاکنون هر هفته در زوم با هم ملاقات می کنیم تا در مورد کار خود صحبت کنیم.

سفر ما به نیویورک اولین فرصتی بود که برای ملاقات حضوری داشتیم، و احساس می‌کردیم که خیلی طولانی‌تر از قبل همدیگر را می‌شناسیم. همه ما از مناطق مختلف کشور هستیم و در زمینه‌های کاملا متفاوتی کار روزانه داریم، اما خوش‌بینی خلاقانه عمیقی داریم. به صورت آنلاین، آن هیجانات به ما کمک کرد تا با هم دوست شویم. در زندگی واقعی، انرژی الکتریکی بود. نویسنده از یکی از دوستانش در فلوریدا دیدن کرد. با حسن نیت از Asha Dore من BFF دبیرستانم را دوبار دیدم

در روز تولد واقعی ام در ماه مارس، برای یک آخر هفته طولانی با BFF دبیرستانم در سونوما ملاقات کردم. او از فلوریدا آمد و من از خانه ام در سیاتل پرواز کردم.

از سال 2021، ما سالی یک بار در شهرهای مختلف گرد هم می آییم تا شهر را کشف کنیم، آرامش داشته باشیم و در مورد زندگی خود صحبت کنیم. سفر ما با یک تور شراب، پیاده‌روی‌های فراوان در خیابان‌های آرام، و عصرها در جکوزی هتل، یک تعطیلات به معنای واقعی بود - و یک شارژ سالیانه لازم برای دوستی 25 ساله ما.

چند هفته بعد دوباره او را در فلوریدا مرکزی برای یک آخر هفته طولانی دیدم. این بار او مرا از فرودگاه با یک جیپ برهنه سوار کرد و ما را به سواحل مرواریدی سنت پیت برد. قبل از اینکه از سواحل فلوریدا به سمت زادگاهم بروم، باید با بچه‌ها و شوهرش، نزدیک‌ترین دوست نویسندگی‌ام در مقطع کارشناسی، معاشرت کنم. با مجموعه‌ای از توصیه‌های کتاب شگفت‌انگیز و این احساس را ترک کردم که هنوز با خانواده انتخابی‌ام مرتبط هستم، حتی اگر هزاران مایل از هم فاصله داریم.

سفری را برنامه ریزی کردم که به من امکان می داد چندین دوست را ببینم

من همیشه فاصله فیزیکی بین دوستان بزرگسالم و خودم را مانعی برای غلبه بر آن می دیدم. من شروع به نگاه کردن به آن به عنوان یک نقشه کردم. اگر برای ایجاد و حفظ یک پیوند معنادار نیازی به برخوردهای تصادفی در خط تحویل گرفتن مدرسه ابتدایی یا قرارهای هفتگی شراب نداشتیم، چه؟

با الهام گرفتن، یک «تور دوست» در شمال شرقی برنامه ریزی کردم. در آغاز تابستان، به نیویورک برگشتم تا با دوستی که یک سال قبل پس از خواندن مقاله ای که منتشر کرده بودم، با من تماس گرفته بود، ملاقات کنم. سپس به مین رفتم تا با دوست دیگری که در پادکستم با او مصاحبه کرده بودم، قرار بگیرم. او مرا به خانه اش دعوت کرد و در آنجا یک دکتر فلفل کثیف خانگی کاملا خوشمزه را به من معرفی کرد.

سفر جاده ای من با یک پیاده روی دنج با قدرت در واشنگتن دی سی به پایان رسید، جایی که من و یکی از دوستان روزنامه نگار به طرح هایی پرداختیم که همگی به مقالات موفقی در ماه های آینده تبدیل شدند. من هر سه زن را فقط برای گذراندن وقت با آنها ملاقات کرده بودم. من نتیجه ای در ذهن نداشتم، اما همانطور که به تنهایی در جاده های طولانی و پر پیچ و خم در ماساچوست، رود آیلند، کانکتیکات و مریلند رانندگی می کردم، ده ها نت ضبط کردم و ایده هایی را برای داستان های کوتاه و مقالات به صورت شفاهی "یادداشت کردم". ارتباطات ما انرژی خلاق شگفت انگیزی ایجاد کرده بود.

این سفر ترکیبی عالی از زمان با دوستان و زمان انفرادی بود

این شکوفه‌های خلاقانه غیرمنتظره و لذت‌بخش زمانی که در یک اتاق با شخصی هستم، در تمام سفرهایم برایم برجسته بود - اما ساعات خلوت تنهایی در فرودگاه‌ها و بزرگراه‌ها، بررسی نقشه‌ها و برنامه‌های سفر و برنامه‌ریزی روزم در مکان‌های جدید، همین‌طور بود. پول پس انداز کرده بودم و سفرهایم را از قبل برنامه ریزی کرده بودم، اما پیمایش انفرادی، دوست به دوست، باعث شد احساس اختیاری داشته باشم که به ندرت در کارهای روزمره ام در خانه احساس می کردم.

ساده به نظر می رسد، اما در هرج و مرج عاشقانه بزرگ کردن بچه ها و کار تمام وقت، به ندرت به این فکر می کنم که واقعا می خواهم با یک ساعت یا بعد از ظهر آینده چه کار کنم. وقتی به تنهایی سفر می کردم، این تمام چیزی بود که به آن فکر می کردم. من می‌خواستم زمانی آرام را با دوستانم بگذرانم که مشروط به بهره‌وری یا نتیجه نبود، و راهی برای انجام آن پیدا کردم. این بهترین هدیه ای بود که می توانستم به خودم بدهم.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید