پرش به محتوای اصلی

من 72 ساله هستم و نمی خواهم به خانه سالمندان نقل مکان کنم. بنابراین من یک خانه کوچک در حیاط خود برای یک سرایدار در آینده ساختم.

بیزینس اینسایدر۱۴۰۵ مهر ۴, شنبه، ساعت ۱۴:۳۷حدود 6 دقیقه مطالعه

جری و کتی شوارتز. با حسن نیت از کتی شوارتز. در دهه 70 زندگی، کتی شوارتز و همسرش خانه سه طبقه خود را برای رفت و آمد مشکل یافتند. آنها به یک خانه کوچکتر یک طبقه نقل مکان کردند و یک خانه کوچک به مساحت 480 فوت مربع در حیاط خلوت ساختند. این خانه کوچک در نهایت یک سرایدار را در خود جای می دهد که به آنها اجازه می دهد در جای خود پیر شوند. این مقاله گفته شده بر اساس گفتگو با کتی شوارتز 72 ساله است که…

جری و کتی شوارتز. با حسن نیت از کتی شوارتز. در دهه 70 زندگی، کتی شوارتز و همسرش خانه سه طبقه خود را برای رفت و آمد مشکل یافتند.

آنها به یک خانه کوچکتر یک طبقه نقل مکان کردند و یک خانه کوچک به مساحت 480 فوت مربع در حیاط خلوت ساختند.

این خانه کوچک در نهایت یک سرایدار را در خود جای می دهد که به آنها اجازه می دهد در جای خود پیر شوند. این مقاله گفته شده بر اساس گفتگو با کتی شوارتز 72 ساله است که یک خانه کوچک در حیاط خلوت خود در کالیفرنیا ساخته است. گفتگو برای طولانی بودن و وضوح ویرایش شده است.

می خواستم از برنامه ریزی برای دوران پیری جلوتر باشم. من و شوهرم 70 ساله هستیم و از سلامتی بسیار خوبی برخورداریم، اما دوستانمان را از دست داده‌ایم و به جشن‌های زندگی زیادی رفته‌ایم. در سن ما، این بسیار رایج است.

بعد از یک جشن زندگی، شوهرم به من نگاه کرد و گفت: به من قول بده که هرگز مرا در خانه نخواهی گذاشت. این یک نوع نقطه پرش من بود: گزینه های ما چه بود؟

شروع کردم به این فکر کردن که آیا خانه ما هنوز برای ما مناسب است و آیا ما در مکان مناسبی زندگی می کنیم. من با پدر و مادرم آن را گذرانده بودم و دوستانم را نیز تماشا کردم.

در آن زمان، ما در خانه ای سه طبقه به مساحت 3600 فوت مربع در تراکی، کالیفرنیا، نزدیک دریاچه تاهو زندگی می کردیم. در زمستان، می توانستیم 22 فوت برف در حیاط خود بباریم. یک سال بود که سه ماه درب ورودی خانه را ندیدیم. در یک سن خاص، محدودیتی برای مدت زمان زندگی در این نوع برف وجود دارد.

ما به این نتیجه رسیدیم که بهترین کار این است که کوچک کنیم و جابجا شویم، به خصوص که بسیاری از دوستانمان منطقه را ترک می کردند.

ما نمی خواهیم در جامعه بازنشستگان زندگی کنیم

در ابتدا به فکر زندگی در جامعه بازنشستگان بودیم. ما از مکان‌هایی در سرتاسر جهان بازدید کردیم - نوادا، کالیفرنیای مرکزی، و سایر مناطقی که افراد مسن برای دریافت مالیات کم و داشتن یک سبک زندگی به سبک استراحتگاه می‌روند.

من به شما می گویم، در حالی که این مکان ها همه چیزهایی را که می توانید نیاز داشته باشید دارند، فقط یک چیز عجیب در آنها وجود دارد.

یکی از مکان هایی که ما آن را امتحان کردیم، یک توسعه زیبا در آریزونا بود. وسط ناکجاآباد بود. از هیچ چیز عبور نمی‌کنید، و ناگهان دروازه‌ها باز می‌شوند و آبشارها، درختان نخل، زمین‌های ترشی‌بال استادیوم، اتاق‌های فال ماهجونگ، و زمین‌های گلف وجود دارند.

آنها خانه های مدل زیبایی داشتند که روی یک بلوک ردیف شده بودند. شما می‌توانید همه چیز را انتخاب کنید، از اثاثیه گرفته تا چیزهایی که می‌خواهید، و آن‌ها همه چیز را برای شما پایین می‌آورند.

دو سه روز آنجا ماندیم. وقتی داشتیم می رفتیم دروازه باز شد و آن طرف آن فقط صحرا بود. شوهرم ماشین را جلوی دروازه نگه داشت، نگاهی به من کرد و گفت: "هیچ وقت نمی توانم اینجا زندگی کنم." گفتم: می شنوم. که آن را از لیست خط زد.

اول، ما به یک خانه بسیار کوچکتر کوچکتر شدیم

ما در نهایت تصمیم گرفتیم به خانه ای در پتالوما، کالیفرنیا نقل مکان کنیم. این یک خانه یک طبقه و 1100 فوت مربعی است که در سال 1924 ساخته شده است. ما آن را 35 سال قبل خریده بودیم و همیشه از آن به عنوان ملک اجاره ای استفاده می کردیم.

رفتن از خانه 3600 فوت مربعی Truckee ما به 1100 فوت مربع بسیار شوک بود. اما ارزش این خانه کوچک بیش از 1 میلیون دلار است. اگر می‌خواهیم مکانی با اتاق‌های خواب یا اتاق مهمان اضافی داشته باشیم، نزدیک به ۲ میلیون دلار می‌خواستیم فقط چیزی که قابل مقایسه با خانه قدیمی‌مان باشد.

خانه دارای حیاط خلوت است، اما این حیاط زیاد نبود. برای مدتی مدام فکر می‌کردم، "خوب، چه چیزی را دوباره آنجا قرار دهم؟ چگونه می‌توانیم از آن استفاده کنیم؟"

در همان زمان، یکی از دوستانم که با مادرش زندگی می کند، یک ملک بزرگ خرید. مادرش همچنان می خواست استقلال خود را حفظ کند، بنابراین خانه کوچکی برای او در حیاط خلوت ساخت.

در حالی که دوستم در حال تحقیق و برنامه ریزی برای ساخت و ساز بود، ما همیشه در مورد آن صحبت می کردیم. این الهام بخش من شد تا یکی از خودمان بسازم، اگرچه مدتی طول کشید تا شوهرم را متقاعد کنم.

سپس یک خانه کوچک در حیاط خلوت خود ساختیم

تصمیم گرفتیم با Studio Home مستقر در کلرادو بسازیم. حدود یک سال در وب سایت آنها بازی کردم و آنچه را که تصور می کردم طراحی کردم. در نهایت، ما یک معمار منظر استخدام کردیم و تصمیم گرفتیم یک واحد به مساحت 480 فوت مربع بسازیم، بزرگترین واحدی که می توانستیم در ملک بسازیم.

پروسه صدور مجوز حدود یک سال طول کشید تا بتوانیم ساخت و ساز را شروع کنیم. و پس از آن، البته، تصمیم‌های زیادی برای گرفتن وجود داشت: چه نوع پنجره‌هایی می‌خواستیم، از چه روکش‌هایی استفاده کنیم - خیلی زیاد بود. خانه کوچک شوارتز توسط Studio Home مستقر در کلرادو ساخته شده است. با حسن نیت از کتی شوارتز با این حال، زمانی که ساخت و ساز شروع شد، بسیار سریع پیش رفت. فونداسیون، همراه با ترانشه برای خطوط فاضلاب و برق، طولانی ترین زمان را برد.

ما ساختمان را در سال 2022 به پایان رساندیم. خانه دارای آشپزخانه و حمام است و به جای ساختن یک اتاق خواب جداگانه، یک تخت مورفی گذاشتم. در مجموع این پروژه حدود 280000 دلار هزینه داشته است.

افزودن این خانه کوچک به ملک ما واقعا یکی از بهترین تصمیمات مربوط به املاک و مستغلات بوده است. نه تنها ارزش دارایی ما را افزایش داد، بلکه به ما انعطاف پذیری زیادی نیز داد.

ما قصد داریم در اینجا پیر شویم

ما از خانه کوچکمان برای خیلی چیزها استفاده می کنیم. اول اینکه وقتی مردم به شهر می آیند به عنوان مهمانخانه عمل می کند، زیرا خانه اصلی ما برای پذیرایی راحت از مهمانان بسیار کوچک است. زندگی در پتالوما گران است، بنابراین ساختن خانه کوچک گزینه عملی تری نسبت به یافتن خانه بزرگتر بود.

دوم، من فال ماهجونگ را آموزش می‌دهم، بنابراین کلاس‌ها را در آنجا میزبانی می‌کنم. و سوم، هدف بلندمدت ما این است که، اگر در نهایت نیاز به استخدام شخصی برای کمک به مراقبت از ما داشته باشم - چون بچه نداریم - آنها بتوانند در خانه کوچک زندگی کنند. به این ترتیب، ما مجبور نخواهیم شد به یک جامعه بازنشستگی که می تواند بسیار گران تمام شود، نقل مکان کنیم. تخت و آشپزخانه مورفی. با حسن نیت از کتی شوارتز هدف همیشه این است که تا زمانی که ممکن است در خانه خود بمانیم. با ساختن این خانه کوچک، بسته به سلامتی من گزینه های بسیار بیشتری داریم. این به ما آزادی زیادی داده است.

من همیشه این گفتگو را با دوستانم دارم. ما مجبور نیستیم مسیری را که پدر و مادرمان رفتند برویم، درست است؟ ما یک نسل متفاوت هستیم. ما نیازی نداریم که در خانه سالمندان زندگی کنیم.

ما تصمیم گرفتیم با هم متحد شویم و برای آینده خود برنامه ریزی کنیم. ما در مورد خرید یک ملک بزرگتر و قرار دادن یکسری خانه های کوچک روی آن صحبت کرده ایم تا بتوانیم به عنوان یک جامعه با هم زندگی کنیم.

همانطور که بزرگتر می شوید، می خواهید در جایی زندگی کنید که راحت هستید و در کنار افرادی باشید که به آنها اهمیت می دهید. گاهی اوقات افرادی که آنها را خانواده می دانید لزوما خانواده تولد شما نیستند - دوستان شما به جامعه و سیستم پشتیبانی شما تبدیل می شوند.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید

خواندن متن کامل در بیزینس اینسایدربه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

I'm 72 and don't want to move to a retirement home. So I built a tiny home in my yard for a future live-in caretaker.

Jerry and Kathie Schwartz. Courtesy of Kathie Schwartz. In their 70s, Kathie Schwartz and her husband found their three-story home difficult to navigate. They moved into a smaller one-story home and built a 480-square-foot tiny home in the backyard. The tiny home will eventually house a live-in caretaker, allowing them to age in place. This as-told-to essay is based on a conversation with Kathie Schwartz, 72, who…

همه‌ی اخبار اقتصاد