پرش به محتوای اصلی

من 900 دلار برای ارتقاء به دلتا وان به اروپا پرداخت کردم. سوئیت مانند یک اتاق مینی هتل بود، اما غذا ناامید کننده بود.

بیزینس اینسایدر۱۴۰۵ آبان ۵, سه‌شنبه، ساعت ۱۲:۲۵حدود 8 دقیقه مطالعه

تقریبا هر دقیقه از پرواز 10 ساعته دلتا وان به رم را دوست داشتم، اما غذا می توانست بهتر باشد. جیمی سندرز پرواز دلتا خود را از ایالات متحده به اروپا به کلاس تجاری 900 دلار ارتقا دادم. سوئیت کاملا پیله دار خصوصی بود و من عاشق کیت رفاهی و تخت خواب تخت بودم. من صبحانه را دوست داشتم، اما شام را خیلی دوست داشتم. من امسال اولین سفرم به ایتالیا را انجام دادم و تصمیم گرفتم بالاخره زمان درمان فرا رسیده است…

تقریبا هر دقیقه از پرواز 10 ساعته دلتا وان به رم را دوست داشتم، اما غذا می توانست بهتر باشد. جیمی سندرز من پرواز دلتا خود را از ایالات متحده به اروپا با قیمت 900 دلار به کلاس تجاری ارتقا دادم.

سوئیت کاملا پیله دار خصوصی بود و من عاشق کیت رفاهی و تخت خواب تخت بودم.

من صبحانه را دوست داشتم، اما شام را خیلی دوست داشتم. من امسال اولین سفرم را به ایتالیا انجام دادم و تصمیم گرفتم بالاخره وقت آن است که خودم را با کلاس تجاری بین المللی پذیرایی کنم - چیزی که سال ها می خواستم تجربه کنم اما حساب بانکی ام اجازه نمی داد.

پرواز رفت و برگشت من از لس آنجلس به رم 100000 مایل به اضافه 75 دلار هزینه دارد. اگرچه قرار بود سفر طولانی باشد - سه ساعت به مینیاپولیس، سپس 10 ساعت دیگر به رم - بنابراین به خودم گفتم اگر فرصتی برای کمتر از 1000 دلار باشد، به دلتا وان ارتقا خواهم داد.

کریسمس زود فرا رسید: پس از ماه‌ها تقریبا هر روز وب‌سایت دلتا را چک کردم، سرانجام یک صندلی کلاس تجاری در مسیر دوم به رم به قیمت 900 دلار گرفتم. من با خوشحالی جیغ کشیدم و سریعتر از آن چیزی که بتوانید بگویید "buongiorno" روی "خرید" کلیک کردم.

من قبلا پرواز داخلی دلتا وان را داشته‌ام، اما این اولین پرواز من در مسافت طولانی در کابین بالاترین سطح دلتا بود که با درب کشویی کامل شد. این بار، می‌خواستم بدانم که آیا این ارتقا با قیمت سنگینی که به حق بیمه بین‌المللی متصل است، سازگار است یا خیر.

من تقریبا هر دقیقه را دوست داشتم - اما غذا باعث شد بیشتر میل کنم. اینجاست که چرا این ارتقا هنوز ارزش هدر رفتن را داشت.

متوجه تفاوتی شدم که دلتا وان در لحظه ورود به فرودگاه وعده داده بود.

ورودی سالن دلتا وان. جیمی سندرز

حتی با وجود اینکه اولین بار من در دلتا وان نبود، هنوز می‌توانستم به اتاق پذیرش اختصاصی و سالن دلتا وان در فرودگاه بین‌المللی لس آنجلس دسترسی داشته باشم.

این دقیقا همان لوکسی بود که دنبالش بودم. من مجبور نبودم چمدان خودم را داخل بیاورم، زیرا یک نگهدارنده اختصاصی آن را از اوبر من بیرون آورد و برای من به پیشخوان آورد.

پس از بررسی، من را به یک خط امنیتی خصوصی که فقط دو نفر جلوتر از من بودند، بردند. کل تجربه در مجموع دو دقیقه طول کشید.

سالن دلتا وان در حال استراحت بود، اما باشگاه آسمان شلوغ بود.

سالن دلتا وان چشمگیر بود، اما Sky Club آرامش نداشت. جیمی سندرز

سالن دلتا وان منحصرا برای مسافران دلتا وان رزرو شده است، بنابراین شلوغی کمتری نسبت به کلاب آسمانی دلتا دارد. سالن دلتا وان فقط در لس آنجلس، نیویورک-JFK، بوستون و سیاتل موجود است.

یکی در لس آنجلس به طیف وسیعی از امکانات رفاهی برای لذت بردن قبل از یک پرواز طولانی مجهز است، از جمله یک بار کامل، غذای فراوان، یک سالن استراحت در فضای باز، دوش، و صندلی های ماساژ. صندلی ها مزیت جالبی هستند، اما من آنها را در عمل خیلی آرامبخش ندیدم. آنهایی که در نیویورک هستند بیشتر دوستشان دارم.

سالن دلتا وان در مینیاپولیس وجود ندارد، اما می‌توانم به باشگاه دلتا اسکای دسترسی داشته باشم. این سالن کاملا متفاوت بود - آنقدر شلوغ بود که به سختی می‌توانستم صندلی پیدا کنم، صدای بسیار بلندی داشت و گزینه‌های غذایی محدود بود. این آن تجملی نبود که قبلا تجربه کرده بودم، بنابراین زود به سمت دروازه ام رفتم.

غلاف مانند یک اتاق مینی هتل بود.

من شامپاین سرو شده قبل از پرواز را دوست داشتم. جیمی سندرز

غلاف بسیار جادار بود و قسمت مقاومت آن صندلی صاف بود. از آنجایی که یک دهه پیش مچ پایم شکست، همیشه برای من بهتر است که بتوانم پاهایم را در یک پرواز طولانی بالا بیاورم، و این کاملا راهی بود.

قدردانی کردم که می‌توانستم قسمت پایینی صندلی را در حین غذا خوردن بالا بیاورم و وقتی زمان خواب فرا می‌رسد، آن را به طور کامل در تخت بخوابانم.

امکانات رفاهی شبیه یک هتل بود، و خدمات قبل از پرواز درجه یک بود: من از لیوان شامپاین کوچکی که قبل از برخاستن از زمین سرو می‌شد لذت بردم، که ترد، سبک و با طراوت بود.

درب کشویی بازی را تغییر می داد.

دلتا وان به هواپیماهای جدید خود صندلی اضافه کرد. جیمی سندرز، Business Insider

پس از یک روز کامل سفر، بالاخره آماده شدم تا صندلی دلتا وان را که با دقت به ثمر رسانده بودم، تجربه کنم - و این چیزی جز معجزه نبود.

در حالی که این اولین باری نبود که در یک صندلی دلتا وان نشسته بودم، این اولین بار بود که در یک غلاف انفرادی با در قرار می گرفتم، به لطف این که هواپیما یکی از هواپیماهای جدیدتر ایرباس A330-900neo دلتا بود (عکس سمت چپ). بوئینگ 767های قدیمی آن (عکس سمت راست) و بوئینگ 757هایی که من در داخل کشور با آنها پرواز کرده ام، در دلتا وان دری ندارند.

در بازی را تغییر می‌داد، زیرا به این معنی بود که می‌توانستم بخوابم بدون اینکه اطرافیانم اذیت شوند. فقط باید برای برخاستن، فرود، و غذا باز باشد، اما در غیر این صورت، می توانید آن را بسته نگه دارید.

امکانات غلاف در سطح بالایی قرار داشت.

کیت رفاهی Missoni. جیمی سندرز

در داخل غلاف امکانات متعددی برای عبور من از پرواز وجود داشت، از جمله یک بطری پر آب، درگاه‌های شارژ، هدفون روی گوش، و یک کیسه با مارک Missoni مملو از لوازم ضروری پرواز مانند جوراب‌های راحت، ماسک چشم، کرم دست، بالم لب، مسواک و خمیر دندان مینیاتوری Marvis، و یک بسته پچ چشم.

همچنین یک کیسه با یک بالش، راحتی و تشک وجود داشت تا در هنگام خواب به صندلی وصل شود.

صحبت از خواب شد، وای، خوابم برد.

من از وسایل خواب و ملحفه های ارائه شده خوشم آمد. جیمی سندرز

من یک بدخواب هستم، اما وقتی در غلافم دراز کشیدم و در را بستم، چراغ خاموش بود. هفت ساعت خوابیدم و خیلی آرام و آماده برای تجربه اولین روزم در رم از خواب بیدار شدم، کاری که می‌دانم در کلاس اقتصادی نمی‌توانستم انجام دهم.

برای من، فرصت واقعا یک استراحت شبانه کامل، به خصوص با 17 ساعت سفر در روز و 9 ساعت اختلاف زمانی، بازی را تغییر می‌داد.

گزینه های زیادی برای تلویزیون و فیلم وجود داشت.

من از وسایل خواب و ملحفه های ارائه شده خوشم آمد. جیمی سندرز

انتظار نداشتم زیاد از سیستم سرگرمی در پرواز استفاده کنم، زیرا می خواستم بیشتر 10 ساعت خود را در خواب بگذرانم. اما از آنجایی که وعده غذایی کمی طول کشید، برای گذراندن زمان، Dreamgirls را تماشا کردم.

تلویزیون بزرگ بود، روی صندلی تعبیه شده بود و می‌توان آن را مستقیما از تلویزیون یا از طریق ریموت کنترل کرد. صدها فیلم و برنامه تلویزیونی برای انتخاب وجود داشت.

غذای داخل پرواز باعث شد بیشتر میل کنم.

غذای گوشت گاو، سالاد، میگو و بیسکوی گوجه فرنگی. جیمی سندرز

در حالی که من از فرصتی که چند روز قبل از برخاستن از هواپیما برای انتخاب غذای خود داشتم قدردانی کردم، اما تحت تاثیر هیچ یک از گزینه‌ها قرار نگرفتم. من سالمون را انتخاب کردم، اما خشک و پخته شده بود.

من پیش غذای میگو و بیسکوی گوجه فرنگی را دوست داشتم، اما احساس نمی کردم در کل به اندازه کافی بخورم زیرا غذای اصلی اشتها آور نبود. صادقانه بگویم، در واقع بدتر از غذایی بود که در دلتا کامفورت در راه برگشت خوردم، که تعجب آور بود.

علاوه بر این، به دلیل تلاطم قابل توجه، سرویس به تاخیر افتاد. من به جای اینکه همه چیز را به یکباره بیرون بیاورم، گزینه دوره ای را انتخاب کرده بودم، اما خدمه پرواز نمی توانستند با خیال راحت این کار را انجام دهند. در مورد آب و هوا کار زیادی نمی توانید انجام دهید.

با این حال، یک سبد بستنی ماجراجویانه را خودتان انتخاب کنید، درست بعد از غذا بیرون آورده شد، و من آن را دوست داشتم. رفتم بستنی وانیلی با آجیل و کمپوت آلبالو که لذت بخش بود.

صبحانه خیلی بهتر بود

صبحانه خوشمزه و سیر کننده بود. جیمی سندرز

خوشبختانه، صبحانه خیلی بهتر بود و به من کمک کرد قبل از فرود آمدنم سیر شوم. من وافل بلژیکی را انتخاب کردم که همراه با کروسانت و ماست همراه با گرانولا و میوه بود و تک تک لقمه ها را می خورد.

فرود آمدم و بدون نیاز به استراحت یا بهبودی، آماده رفتن بودم.

با وجود غذا، پرواز را دوست داشتم. جیمی سندرز

حتی با وجود اینکه تا رسیدن به هتلم در رم نزدیک به 20 ساعت سفر کرده بودم، این تجربه در واقع باعث شد تا من دوباره زنده شده باشم. این اولین پرواز ماوراء اقیانوس اطلس بود که در آنجا انجام دادم و به محض رسیدن نیازی به چرت زدن نداشتم.

از آنجایی که من فقط یک روز و نیم در رم بودم، بلافاصله بعد از اینکه چمدان‌هایم را انداختم و سریع دوش گرفتم، می‌توانم بیرون بروم و کاوش کنم و در آن شب به یکی از 50 بار برتر دنیا برسم.

آیا ارزش ارتقاء 900 دلاری را داشت؟

اگر قیمت مناسب باشد دوباره دلتا وان را رزرو می کنم. نیکلاس اکونومو/NurPhoto از طریق گتی ایماژ

برای من، کاملا. من می دانم که 900 دلار ارزان نیست، اما از آنجایی که من در ابتدا از مایل استفاده می کردم و این هزینه کامل پروازهای من به و از رم بود، ارزشش را داشت.

من یک پیشخوان اختصاصی و خط امنیتی، دسترسی به دو سالن، غذا (البته برخی بهتر از دیگران) و یک صندلی صاف در یک غلاف با در بسته شدن برای یک پرواز 10 ساعته داشتم.

با این حال، من می گویم که با وجود اینکه عاشق دلتا وان هستم، قیمت کامل این تجربه را که یک طرفه حدود 4000 دلار بود پرداخت نمی کردم – محدودیت کرایه من برای تجربه ای مانند این حدود 1500 دلار است.

حدس می‌زنم این بدان معناست که من به استراتژی ارتقای خود پایبند خواهم بود: به‌دقت پیشنهادات را بررسی کنم و انگشتانم را کنار هم بگذارم که یکی دیگر از قیمت‌های مقرون‌به‌صرفه از راه برسد.

دلتا نظری ارائه نکرد.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید

خواندن متن کامل در بیزینس اینسایدربه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

I paid $900 to upgrade to Delta One to Europe. The suite was like a mini-hotel room, but the food was disappointing.

I loved almost every minute of my 10-hour Delta One flight to Rome, but the food could be better. Jamie Sanders I upgraded my Delta flight from the US to Europe to business class for $900. The fully-cocooned suite was private, and I loved the amenity kit and lie-flat bed. I liked the breakfast, but the dinner left much to be desired. I took my first trip to Italy this year and decided it was finally time to treat…

همه‌ی اخبار فناوری