من 975 دلار برای کلاس تجاری Amtrak و سپس یک اتاق خواب درجه یک در یک سفر 32 ساعته پرداخت کردم. فقط یک ارتقا ارزشش را داشت.

در ماه ژوئن در یک سفر 32 ساعته از کلاس تجاری Amtrak و یک اتاق خصوصی استفاده کردم. کریستین ویلاروئل/Business Insider تاخیرهای طولانی مدت 10 ساعت به زمان سفر من در سفر اخیر نیویورک به شیکاگو آمتراک اضافه کرد.

مزایای یک اتاق خواب خصوصی درجه یک سفر را با وجود تأخیرها بسیار لذت بخش کرده است.

متوجه شدم که صندلی بیزینس کلاس با بلیط ارزان‌تر اتوبوس یکسان است. من با قطارهای طولانی مدت در آمتراک غریبه نیستم. اخیرا، این حالت ترجیحی من برای سفر بوده است، زیرا هزینه های سوخت جت، بلیط هواپیما را به ارتفاعات غیرقابل پیش بینی می رساند.

در طول سفر اخیر از نیویورک به شیکاگو در اواسط ژوئن، من تصمیم گرفتم یک سفر دو مرحله ای Amtrak را رزرو کنم تا صندلی های کلاس تجاری نیویورک به واشنگتن دی سی و اتاقک خصوصی درجه یک از واشنگتن دی سی به شیکاگو را مقایسه کنم. من گزینه دوپایه بلندتر را به جای رزرو یک سفر مستقیم انتخاب کردم تا بتوانم هر دو ارتقا را در یک سفر مقایسه کنم.

بلیط Amtrak من که مجموعا 975 دلار قیمت دارد، شامل یک صندلی در کلاس تجاری از نیویورک به واشنگتن دی سی و یک اتاق خصوصی برای بخش 18 ساعته طولانی تر سفر از واشنگتن دی سی به شیکاگو بود.

من متوجه شدم که یکی از دو ارتقاء ارزش هزینه اضافی را دارد، بسیار بیشتر از دیگری.

بهترین مزایایی را که همراه با بلیط تقریبا 1000 دلاری من آمده است، ببینید.

سفر من به شیکاگو روشن و در اوایل در ایستگاه Moynihan Penn نیویورک آغاز شد.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

صبح سفرم را در سالن های نور خورشید تالار قطار موینیهان ایستگاه پن نیویورک آغاز کردم.

رزرو اتاق خصوصی من به من امکان دسترسی به سالن های متروپولیتن آمتراک را داد.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

در حالی که مسافران کلاس تجاری معمولا به سالن متروپولیتن آمتراک دسترسی ندارند مگر اینکه گذرنامه 35 دلاری خریداری کنند (قیمت 50 دلار برای سالن اصلی نیویورک که من رفتم) و بلیط همان روز آمتراک را داشته باشند، مسافران اتاق خصوصی کلاس اول بدون هزینه اضافی به سالن ها قبل از حرکت دسترسی دارند.

سالن واقعا مرا شگفت زده کرد.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

به محض اینکه وارد سالن متروپولیتن شدم، هزینه بلیطم پرداخت شد.

فضایی را که در سال 2021 افتتاح شد، زیباتر از برخی از سالن‌های فرودگاهی که در آن بوده‌ام یافتم و پشیمان شدم که زودتر نرسیدم تا زمان بیشتری را در آنجا سپری کنم.

سریع صبحانه رایگانم را در سالن پذیرفتم.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

تقریبا به محض اینکه به سالن رسیدم، شروع به جستجوی غذای رایگان کردم.

منو چند گزینه داشت، از جمله ساندویچ، شیرینی، میوه و ماست. علاوه بر این، کافه دارای گزینه های مختلف قهوه و اسپرسو، نوشابه، آب میوه و چای بود.

یک مکان کاملا آرامش بخش در سالن پیدا کردم.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

با رسیدن به سالن در اواسط صبح نه چندان شلوغ، توانستم ادعا کنم که فضایی مجلل برای یک نفر به نظر می رسد.

با وجود بیش از اندازه کافی اتاق نشیمن و حتی صفحه نمایشی که وضعیت فعلی قطارهای در حال حرکت را نشان می دهد، فضایی که از نظر بصری با پرده های محض از بقیه سالن جدا بود، مکان آرامی عالی برای استراحت قبل از سفر من بود.

صبحانه من خیلی فراتر از انتظارم بود.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

من با یک ساندویچ تخم مرغ و پنیر گرم روی یک کروسان و یک دونات کدو تنبل برای صبحانه ام رفتم.

ساندویچ پنیری، کره ای و خوش طعم بود و خیلی بیشتر از آنچه انتظار داشتم احساس می کردم. دونات نیز به همین ترتیب مرتفع و خوشمزه بود، با رویه های آجیلی که کیفیت هنری خوبی به آن اضافه می کرد.

لاته ابریشمی و صاف بود و کیفیت قهوه فراتر از آن چیزی بود که انتظار داشتم.

این سالن دارای کمدهایی برای نگهداری وسایل است.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

مدت کوتاهی پس از رسیدن به سالن، متوجه کمدهایی شدم که مسافران می‌توانستند وسایل خود را در آن نگهداری کنند.

در حالی که ترجیح می‌دهم فضاها راهی برای قفل کردنشان برای محافظت بیشتر داشته باشند، به جمعیت سالن به اندازه‌ای اعتماد کردم که در حین کاوش در فضا، مقداری از چمدان‌های کم‌ارزش خود را بگذارم.

سرویس های بهداشتی بسیار خصوصی و جادار نیز زیباتر از آن چیزی بودند که انتظار داشتم.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

با رفتن به دستشویی های سالن، انتظار یک تجربه معمولی در حمام عمومی را داشتم. در عوض، فضای بسیار بزرگتر و خصوصی تری از من استقبال کرد.

در دستشویی احساس راحتی می کردم، جایی که برای انجام مراقبت از پوست و اصلاح موهایم قبل از سفر طولانی مدتی حریم خصوصی و فضا داشتم.

همچنین متوجه شدم که سرویس بهداشتی دارای یک در قابل قفل است که به یک اتاق پرستاری کوچک و مجزا منتهی می‌شود، که برای مادرانی که در آمتراک سفر می‌کنند، مانند جزئیات قابل تاملی به نظر می‌رسد.

دسترسی به سالن، مزیت برجسته سفر من بود - و باعث شد که قیمت آن ارزشش را داشته باشد.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

همانطور که به سمت قطارم می رفتم، شروع کردم به طرح ریزی چگونگی رزرو سفر بعدی خود برای اطمینان از دسترسی مجدد به سالن.

من بعد از یک صبح با طراوت، اولین مرحله سفرم را سوار شدم.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

اولین بخش از سفر من سفر 3 ساعته به واشنگتن دی سی بود. بعد از حضور در سالن احساس شادابی و آمادگی برای سفر کردم.

از صندلی بیزینس کلاس پایین آمدم.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

وقتی سوار ماشین بیزینس کلاس شدم، به سختی تفاوت بین کلاس مربی و ارتقاء را دیدم.

صندلی تقریبا شبیه صندلی‌های ارزان‌تری بود که قبلا با آن‌ها سفر کرده بودم.

فضای پا "اضافی" ناچیز بود.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

کلاس تجاری Amtrak در مقایسه با صندلی های مربی آنها فضای پای بیشتری را وعده می دهد، اما من به سختی تفاوتی را احساس کردم.

علاوه بر این، بر خلاف صندلی‌های کلاس مربی، کلاس بیزینس فاقد پایه‌ای بود که از پایین صندلی امتداد می‌یابد، که در نتیجه تجربه کمتری نسبت به کلاس مربی ایجاد می‌کند.

دستشویی ها بین کسب و کار و مربی یکسان بود، اگرچه یکی تمیزتر بود.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

دقیقا مانند اتومبیل های مربی، اتومبیل کلاس تجاری دارای دو سرویس بهداشتی بود. در تجربه‌ام، هیچ تفاوتی بین دستشویی‌های کوچ و بیزینس کلاس مشاهده نکردم، هر چند که در کل تمیزتر از دستشویی‌های مربی بودند و صابون و دستمال کاغذی بهتری داشتند.

در کل، فکر می‌کردم می‌توانستم در صندلی ارزان‌تر مربی وضعیت بهتری داشته باشم.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

به غیر از امکان رزرو صندلی، هیچ مزیت مهمی برای ارتقاء ندیدم.

احتمالا دیگر برای سفرهای آینده خود صندلی بیزینس کلاس رزرو نخواهم کرد.

وب‌سایت Amtrak می‌گوید کلاس تجاری آن شامل «جای پای اضافی، صندلی پهن و راحت، و یک نوشیدنی غیرالکلی رایگان» و همچنین «نشست‌نشدن بدون مشکل‌تر» و امتیاز پاداش است، اگرچه «ویژگی‌های خاص بسته به مسیر متفاوت است».

سالن متروپولیتن در واشنگتن دی سی به اندازه نیویورک بزرگ یا مجلل نبود.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

پس از رسیدن به واشنگتن دی سی، به سالن متروپولیتن ایستگاه رفتم، که به لطف رزرو اتاق خصوصی ام به آن دسترسی داشتم.

در حالی که به اندازه نیویورک مجلل نبود، سالن پذیرایی اسنک ها و نوشیدنی های بسته بندی شده رایگان، فضایی آرام برای نشستن، و مکانی امن برای نگهداری وسایلم در طول توقف اولیه دو و نیم ساعته من فراهم کرد.

من به طور غیرمنتظره ای بیش از آنچه قبلا انتظارش را داشتم برای گشت و گذار در شهر وقت داشتم.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

مدت کوتاهی پس از ترک نیویورک، دریافت اعلان‌های Amtrak را در مورد تأخیرهایی که بر قطاری که برای مرحله دوم سفرم می‌رفتم – از واشنگتن دی سی به شیکاگو – تأثیر می‌گذاشت، دریافت کردم.

گیر کرده و در شهری که قبلا هرگز از آن بازدید نکرده بودم، زمان تخمینی رسیدن قطارم را تماشا کردم که به آرامی و پیوسته در طول بعد از ظهر و اوایل عصر صعود می‌کرد، زیرا قطار به مدت شش ساعت در نزدیکی پترزبورگ، ویرجینیا، به دلیل یک مشکل مکانیکی متوقف ماند.

اوایل روز، پس از اینکه مقامات محلی پلنت سیتی، فلوریدا، یک حادثه در ریل قطار را بررسی کردند، سه ساعت تاخیر رخ داد.

در حالی که تأخیر نه ساعته فرصتی غیرمنتظره به من داد تا در مهم ترین نقاط پایتخت کاوش کنم، استخر سبز رنگ انعکاس یادبود لینکلن را ببینم و در قدیمی ترین رستوران شهر غذا بخورم، در پایان روز واقعا خسته شده بودم.

بعد از 12 ساعت در واشنگتن دی سی، فقط منتظر سوار شدن به اتاق بودم.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

پس از چند ساعت نشستن در سالن یونیون استیشن، بالاخره سوار شدن در حوالی نیمه شب آغاز شد، نه ساعت پس از ساعت 4 بعد از ظهر. زمان حرکت

در مجموع 14400 قدم بعد از رسیدن به شهر، فقط منتظر بودم که جایی برای فرود آمدن و در نهایت بخوابم.

ظرف چند روز پس از سفر من، خدمات مشتریان Amtrak تماس گرفت و به دلیل تاخیرهای طولانی که تجربه کردم، یک کوپن 200 دلاری برای سفرهای آینده برای من صادر کرد.

داشتن یک تخت در اتاقک بزرگترین آرامش من بعد از تاخیر طولانی بود.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

وقتی سوار شدم، کارکنان اختصاصی قطار درجه یک مرا به اتاقم، جایی که تخت از قبل آماده شده بود، راهنمایی کردند.

تقریبا اشک شوق ریختم. این ژست تقریبا باعث شد که ساعت های طولانی انتظار بی پایان ارزش آن را داشته باشد.

پس از تأخیرهای طولانی، من به طرز باورنکردنی از اینکه وسایلم را کنار گذاشتم و در یک اتاق تاریک و خصوصی با تختی قابل مقایسه با یک تخت دوقلو دراز کشیدم، راحت شدم. سریع خوابم برد و یک استراحت شبانه خوب تا صبح روز بعد داشتم.

صبح روز بعد که قبلا شارژ شده بودم، باید از فضای کافی اتاقک لذت ببرم.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

من بعد از یک شب کامل از خواب بیدار شدم و احساس کردم آدمی متفاوت از زامبی چشم خسته ای هستم که شب قبل سوار شده بود.

صبح متوجه شدم که برخلاف سایر اتاق‌هایی که با واگن‌های قطار قدیمی‌تر Amtrak در آن سفر کرده‌ام، اتاقک من در Viewliner II جدیدتر شامل توالت داخل اتاق نمی‌شود. در عوض، در ماشین درجه یک به حمام مشترک دسترسی داشتم.

قبل از رفتن به ماشین ناهار خوری، جایی که صبحانه سرو می شد، دندان هایم را مسواک زدم و صورتم را در سینک داخل اتاق شستم و در آینه کوچک مراقبت از پوستم را انجام دادم.

بعد از آماده شدن برای صرف صبحانه به سمت ماشین غذاخوری حرکت کردم.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

ماشین ناهار خوری که فقط برای مسافران درجه یک اتاق خصوصی باز است، صبحانه، ناهار و شام رایگان سرو می کند. مسافران غیر درجه یک گاهی اوقات می توانند در قطارها با غذاخوری سنتی، در صورت امکان، 20 دلار برای صبحانه، 25 دلار برای ناهار و 45 دلار برای شام، کارت غذا بخرند.

منوی صبحانه شامل گزینه هایی مانند تخم مرغ نیم پز، نان تست فرانسوی، املت سه پنیری و یک صبحانه قاره ای با ماست یونانی و میوه های فصل بود.

صبحانه قطارم خوشمزه بود.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

من تخم‌مرغ‌های همزده با پنیر سوئیسی، سیب‌زمینی سه‌رنگ و یک بیسکویت، همراه با یک سوسیس مرغ طبیعی سه فلفلی سفارش دادم.

یک قهوه داغ و یک آب سیب هم گرفتم چون تا رسیدن من آب پرتقال آنها تمام شده بود. قهوه خیلی عالی نبود، اما با قهوه معمولی هواپیما قابل مقایسه بود.

صبحانه تازه پخته و بسیار خوشمزه بود. به طور کلی، از نظر کیفیت به یک غذاخوری دنج در زادگاه نزدیک‌تر بود تا یک آشپزخانه شلوغ و متحرک قطار.

اتاقک در طول روز بسیار جادار بود.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

من از داشتن اتاقک، که برای دو مسافر در نظر گرفته شده بود، برای خودم، در طول بقیه سفر 18 ساعته ام لذت بردم. من در نهایت زمان زیادی را صرف کار با لپ‌تاپ یا دراز کشیدن روی تخت خواب تاشو کردم.

در حالی که می‌توانستم ببینم که فضا با دو مسافر در طول روز کمی تنگ می‌شود، احساس می‌کردم گوشه‌ای عالی و جادار برای یک مسافر.

در مقایسه با دستشویی های تجاری و مربی، دستشویی های درجه یک بسیار کوچکتر بودند.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

چیزی که در ماشین درجه یک من را شگفت زده کرد اندازه سرویس بهداشتی بود که قبلا نیازی به استفاده از آن نداشتم زیرا اتاق اتاق من همیشه یک توالت داخل اتاق داشت.

در حالی که من از گزینه استفاده از یک سرویس بهداشتی مجزا و غیر داخل اتاق - به ویژه برای افرادی که با شخص دیگری در اتاقک سفر می کنند - قدردانی می کنم - از اینکه سرویس بهداشتی و حتی دستشویی های کلاس تجاری به طور قابل توجهی بزرگتر از دستشویی های ماشین درجه یک بودند شگفت زده شدم.

من همچنین از مزیت غیرمنتظره ماشین اتاق شخصی در مسافت طولانی استفاده کردم.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

در اوایل بعدازظهر، بعد از گذراندن تمام روز در سفر روز قبل، احساس بی‌سوادی و آماده شدن برای یک طراوت داشتم.

به قسمت سرویس بهداشتی ماشین اتاق شخصی رفتم، جایی که دوش ها در آن قرار دارند.

اتاق دوش به اندازه کافی بزرگ برای یک نفر است و دسترسی را از داخل قفل می کند. همراه با خود دوش، اتاق دارای انبوهی از حوله های تمیز و نوارهای صابون است.

از اینکه دوش گرفتن در قطار چه حس خوبی داشت تعجب کردم.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

بعد از اینکه در اتاقم لباس عوض کردم، وارد دوش شدم. آب گرم کار کرد، اگرچه سوزاننده نبود، و فشار آب بسیار مناسب بود.

بعد از دوش گرفتن احساس شادابی و راحتی می‌کردم، و بیش از هر چیز نمی‌توانستم باور کنم که بتوانم در قطار در حال حرکت دوش بگیرم و لباس‌های تمیز بپوشم.

به غیر از دسترسی به سالن، دوش دومین امتیاز مورد علاقه من بود و باعث شد هزینه اتاق خواب ارزشش را داشته باشد.

من دومین غذای واقعا خوبم را در قطار برای ناهار خوردم.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

بعد از اینکه گوینده گفت ناهار شروع می شود، آماده شدم و به سمت ماشین ناهار خوری برگشتم.

منوی ناهار گزینه‌های زیادی داشت، از جمله یک ساندویچ پنیر کبابی، یک همبرگر معمولی و گیاهی، یک پتی ملت، یک سالاد سزار، یک کاسه چیلی وگان، و یک سیب‌زمینی پخته با فلفل - که من دریافت کردم.

من همچنین مقداری چای یخ شیرین نشده و یک بطری آب گازدار برای همراهی با غذای خود دریافت کردم.

از این که سیب زمینی پر شده چقدر خوشمزه و پر مزه بود و چلی فلفلی گیاهی طعم خوبی داشت، به طرز خوشایندی شگفت زده شدم.

یک دسر غیرمنتظره سومین ستاره درخشان من در سفر بود.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

وقتی کیک کره ای را از گزینه های دسری که پیشخدمت به من داد سفارش دادم، انتظار نداشتم زندگی ام تغییر کند.

بلافاصله پس از امتحان دسر شگفت‌انگیز، گرم، شیرین و کره‌ای، به Reddit رفتم تا ببینم دیگران در مورد آن چه فکر می‌کنند - کاری که اغلب با وعده‌های غذایی امتراک انجام می‌دهم.

فقط منطقی بود که متوجه شدم کیک کره ای یک فرقه آنلاین از مسافران Amtrak دارد که ستایش می کنند و به اشتراک می گذارند که کجا آن را از ریل خارج کنند.

در حالی که یادگیری در مورد 800 کالری آن بعد از خوردن کل غذا یک سورپرایز کمتر خوشایند بود، نمی توانم بگویم که از یک لقمه آن پشیمان هستم.

تأخیر سفر را متمایزتر کرد - و ارتقاء را ارزشمندتر کرد.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

در حالی که تأخیرهای شب قبل برنامه های سفر من را مختل کرد و در طول روز سردردی به اندازه واشنگتن دی سی برایم ایجاد کرد، آنها همچنین برای داشتن تخت خواب در جاده ارزش بیشتری قائل بودند.

به هر حال، ممکن است منوی شام و آرامش تجربه سفر به موقع را از دست داده باشم، اما باید شهری جدید و نوع متفاوتی از سفر را تجربه کنم.

پس از 32 ساعت سفر، من کامل، سرحال و آرام به شیکاگو رسیدم.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

زمانی که قطار به مقصد ما رسید، روز قبل از یک صبح در یک سالن مجلل لذت برده بودم، یک شهر جدید را کاوش کرده بودم، دو وعده غذایی کامل در داخل کشتی خورده بودم، و حتی دوش گرفتم و لباس عوض کردم.

بیزینس کلاس ارزش ارتقاء را نداشت، اما تجربه درجه یک ارزش هر پنی را داشت.

کریستین ویلاروئل/Business Insider

در پایان، من تجربه کلاس اول اتاق خواب را ارزش قیمتش را پیدا کردم، از غذای رایگان (در واقع خوب) تا دسترسی به سالن و سهولت داشتن یک خواب خوب شبانه و یک دوش برای سرحال شدن.

از طرف دیگر، من اصلا کلاس تجاری را ارزش آن را پیدا نکردم و احتمالا دفعه بعد که با Amtrak سفر می کنم از آن صرف نظر خواهم کرد. برای قیمت بالاتر، اساسا همان تجربه کلاس مربی را ارائه می دهد، منهای برخی از مزایای بسیار جزئی که به نظر من ارتقاء را توجیه نمی کند.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید