مهدکودک جهانی قرار است آزمون ریاست جمهوری سال 2028 باشد

در اواخر سپتامبر، رو خانا، نماینده دموکرات کالیفرنیا، قانون مراقبت از کودکان رایگان برای آمریکا را معرفی کرد، یک پیشنهاد 80 میلیارد دلاری در سال برای رایگان کردن مراقبت از کودکان برای تقریبا هر خانواده با کودکان زیر 6 سال. این لایحه به خانواده ها این امکان را می دهد که بین فرستادن فرزند خود به مهدکودک، پرداخت دستمزدی از اقوام، دوست یا همسایه برای نگهداری از آنها، یا دریافت کمک هزینه ماهیانه 1000 دلاری برای نگهداری کودک در سه سال اول، یکی را انتخاب کنند. این از یک قانونگذار می آید که آشکارا می گوید در حال بررسی نامزدی برای ریاست جمهوری است. خانا به ABC گفت: «من می‌خواهم سال 2028 یک دوره مقدماتی ایده‌های بزرگ باشد.

"مسابقه ای در مورد اینکه چه کسی می خواهد ایده هایی از آینده داشته باشد که با لحظه ی لحظه ای تطابق دارد."

Khanna تنها پیشنهاد بزرگ دموکرات برای مراقبت از کودکان نیست که در چند ماه گذشته منتشر شده است. در ژوئیه، پروژه 2029 - گروهی از کارشناسان سیاست لیبرال که دستور کار دولت بعدی دموکرات را توسعه می دهند - چیزی شبیه به طرح خانا پیشنهاد کرد: دادن حق انتخاب بین مهدکودک رایگان و 1000 دلار در ماه برای ارائه مراقبت در خانه یا پرداخت به یک مراقب مورد اعتماد. این گروه تخمین می زند که هزینه آن سالانه حدود 200 میلیارد دلار باشد.

سومین راه، یک اندیشکده دموکرات میانه‌رو، از برنامه جهانی مراقبت از کودکان خود رونمایی کرد که با گسترش مراقبت‌های خانگی، نوزادان، و بعد از ساعت کاری، و استفاده از کارفرمایان به عنوان شریک، حداقل سه گزینه مقرون به صرفه را در فاصله 15 دقیقه رانندگی از خانه یا محل کار تضمین می‌کند.

خوراکی های کلیدی

مراقبت از کودکان به عنوان یک موضوع مهم در سال 2028 با پیشنهادات جدید بزرگ از طرف نماینده رو خانا، پروژه 2029 و راه سوم در حال ظهور است.

"مراقبت از کودک جهانی" برای افراد مختلف به معنای چیزهای متفاوت است - رایگان برای همه، مقرون به صرفه برای بیشتر، یا به سادگی فضای کافی برای رفت و آمد.

نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که تمایل گسترده و دوحزبی برای اقدام دولت در زمینه مراقبت از کودکان، با بحث در مورد میزان مشارکت خانواده‌ها.

خط مشی دوران کودکی به سرعت در حال تبدیل شدن به یک موضوع تعیین کننده برای امیدواران 2028 است. در سمت راست، معاون رئیس جمهور JD Vance موضع اولیه و بحث برانگیزی را اتخاذ کرده است که با استفاده از بودجه فدرال مراقبت از کودکان، به والدین متاهل که در خانه می مانند، سالانه تقریبا 9000 دلار به ازای هر فرزند پرداخت می کند. در سمت چپ، نماینده الکساندریا اوکاسیو-کورتز رهبری یک گروه کاری جدید مجلس را برای توسعه یک طرح فدرال مراقبت از کودکان بر عهده دارد. فرماندار کنتاکی، اندی بشیر، پیش از K رایگان را برای همه کودکان 4 ساله انجام داده است، چیزی که فرماندار کالیفرنیا گاوین نیوسام قبلا در ایالت خود تصویب کرده است.

و زهران ممدانی، شهردار نیویورک، که نمی تواند برای ریاست جمهوری نامزد شود، اما به طور گسترده به عنوان صدایی تأثیرگذار در آینده حزب دیده می شود، مراقبت از کودکان را به یکی از اهداف اصلی دولت خود تبدیل کرده است.

میشل لوژان گریشام، فرماندار دموکرات نیومکزیکو، اخیرا به Semafor گفته است که هر سیاستمداری که به دنبال نامزدی برای ریاست جمهوری در سال 2028 است، «کاملا باید» بر اساس پیشنهادات جهانی مراقبت از کودکان شرکت کند. سال گذشته نیومکزیکو اولین ایالتی بود که بدون در نظر گرفتن درآمد، مراقبت از کودکان را رایگان به خانواده ها ارائه کرد. توصیه او بازتاب دیوید پلوف، یک استراتژیست دموکرات بود که مبارزات انتخاباتی باراک اوباما در سال 2008 را مدیریت کرد، که گفت مراقبت از کودکان باید در پلت فرم حزب دموکرات در سال 2028 باشد.

این موج جدید شور و شوق، محوری برای ایده‌ای است که مدت‌ها به عنوان یک رویای دوردست در سیاست آمریکا دیده می‌شود. همیشه اینطور نبود: وقتی زنان در طول جنگ جهانی دوم کارخانه‌ها را پر می‌کردند، دولت فدرال هزاران مهدکودک را برای تماشای بچه‌هایشان تأمین مالی کرد. در سال 1971، کنگره در واقع یک لایحه دو حزبی مراقبت از کودکان را تصویب کرد، اگرچه رئیس جمهور ریچارد نیکسون آن را وتو کرد و گفت که این قانون باعث تضعیف خانواده می شود. در 50 سال پس از آن، قانونگذاران واشنگتن انرژی خود را بر روی نبردهای بزرگ دیگر متمرکز کرده‌اند، و چیزی جز یارانه برای برخی از خانواده‌های کم‌درآمد برای مراقبت از کودکان ارائه نکرده‌اند.

در طول آن زمان، ایالات متحده با تقریبا همه کشورهای همتای خود در سراسر جهان که به والدین کمک می‌کنند تا هزینه مراقبت از کودک را پرداخت کنند، کنار گذاشته شده است.

درک اینکه چرا این ایده در نهایت در ایالات متحده ظاهری جدی پیدا می کند دشوار نیست. از آنجایی که رای دهندگان از مقرون به صرفه بودن به عنوان نگرانی اصلی یاد می کنند، سیاستمداران به دنبال راه هایی هستند که بتوانند هزینه های خانواده ها را کاهش دهند. پس از پرداخت اجاره یا وام مسکن، مراقبت از کودک اغلب به عنوان بزرگترین هزینه ماهانه بسیاری از والدین است. کسب‌وکارها نیز شروع به مراقبت کرده‌اند، زیرا دسترسی به مراقبت قابل اعتماد هم بر توانایی افراد در حفظ مشاغل و هم بر توانایی مشاغل برای جذب و حفظ کارگران تأثیر می‌گذارد.

به همین دلیل است که سازمان هایی مانند اتاق بازرگانی این موضوع را مطرح کرده اند و چرا ایالت های قرمز، آبی و بنفش به طور یکسان مراقبت از کودکان را در سال های اخیر ارتقا داده اند.

در کنگره و در دنیای مبارزات انتخاباتی دموکرات ها، این حس قوی وجود دارد که مراقبت از کودکان، که مدت ها تحت الشعاع آب و هوا، زیرساخت ها، حق رای دادن و مراقبت های بهداشتی قرار داشت، اکنون در خط مقدم قرار دارد تا دموکرات ها دوباره قدرت را به دست آورند. خودی ها هم تأثیر اهداکنندگان و هم این احساس را می دانند که حامیان مراقبت از کودکان به درستی منتظر نوبت خود بوده اند.

اما از آنجایی که دموکرات‌ها برای سال 2028 جوک بازی می‌کنند و مراقبت از کودکان جهانی تبدیل به یک فریاد جمعی می‌شود، همچنین مشخص می‌شود که یک سوال بی‌پاسخ بزرگ در دل این سیاست وجود دارد: هنوز هیچ‌کس در مورد معنای واقعی «مراقبت از کودکان جهانی» توافق ندارد. آیا این به مراقبتی اشاره دارد که کاملا رایگان است یا فقط مقرون به صرفه است؟ آیا برای همه است، مانند مدارس دولتی، یا خانواده های زیر خط درآمد را هدف قرار می دهد؟ آیا از بدو تولد شروع می شود و شامل والدینی می شود که در خانه می مانند؟ آیا کارفرمایان درگیر هستند یا همسایه ها و پدربزرگ ها و مادربزرگ ها؟

پاسخ‌ها مشخص می‌کند که چه کسی سود می‌برد، چقدر هزینه دارد، و اینکه آیا وعده بزرگ بعدی حزب به خانواده‌ها وعده‌ای است که واقعا می‌تواند به آن عمل کند.

مراقبت از کودکان جهانی چیست؟

وقتی از نماینده خانا پرسیدم که چگونه مراقبت جهانی از کودک را تعریف می کند، او گفت که این به معنای "مراقبت از کودکان باید رایگان باشد" و خانواده ها باید انعطاف پذیری و انتخاب نحوه دریافت این مراقبت را داشته باشند. او افزود که کارگران باید در یک سیستم جهانی مراقبت از کودکان دستمزد معیشت دریافت کنند.

بعدها، او چشم انداز مراقبت از کودکان را به عنوان یک کالای عمومی، شبیه به مدرسه دولتی توصیف کرد. او استدلال کرد: «از زمانی که کودک به دنیا می‌آید تا زمانی که دانشگاه را به پایان می‌رساند، آمریکا دارای ثروتی است که می‌تواند برای آموزش و توسعه کودکان فراهم کند.

با این حال، دیگران این ایده را متفاوت تعریف می کنند. لیندا اسمیت، که سرپرستی Child Care Trust، یک اندیشکده سیاست ملی را بر عهده دارد، به طراحی سیستم مراقبت از کودکان ارتش کمک کرد و بر برنامه‌های فدرال دوران کودکی در دوره اوباما نظارت داشت. اوایل تابستان امسال، او چارچوبی را برای مراقبت از کودکان جهانی منتشر کرد که تاکید کرد این موضوع ذاتا به معنای مراقبت رایگان نیست.

اسمیت می‌گوید پس از اینکه متوجه شد حتی کارمندان قانون‌گذاری که لوایح مراقبت از کودکان را تهیه می‌کنند، آن را نوشته است. او در لینکدین نوشت: «پس از چند مکالمه صریح با کارکنان کنگره در تابستان امسال که روی خط‌مشی مراقبت از کودک کار می‌کردند، مشخص شد که تعابیر زیادی از «مراقبت جهانی از کودک» وجود دارد. اگر نتوانیم در مورد معنای این واژه به توافق برسیم، نمی‌توانیم سیاست پایداری پیرامون آن ایجاد کنیم.»

او استدلال می‌کند که شعار «مراقبت جهانی از کودکان» سه هدف مجزا را محو می‌کند: دسترسی همگانی، مقرون به صرفه بودن جهانی، و مراقبت رایگان جهانی. برای اسمیت، اولویت فوری دسترسی است. چشم انداز او برای سیاست جهانی مراقبت از کودکان، سیستمی است که در آن همه خانواده ها به "گزینه های مقرون به صرفه و با کیفیت بالا" که نیازهای آنها را منعکس می کند، دسترسی داشته باشند.

سازمان او تخمین می‌زند که حدود 4.2 میلیون کودک زیر شش سال با تمام والدین در نیروی کار فاقد محل نگهداری از کودکان در فاصله معقول از خانه هستند و او هشدار می‌دهد که کاهش هزینه‌ها بدون افزودن منابع جدید می‌تواند کمبود را بدتر کند و خانواده‌ها را بدون گزینه‌های موجود رها کند.

پاسخ او ترکیبی از ایجاد عرضه بیشتر و تقسیم هزینه است. او به خانواده ها توصیه می کند آنچه را که می توانند بپردازند و کارفرمایان و دولت بقیه را پوشش دهند. او استدلال می‌کند که توزیع هزینه‌ها بین چندین پرداخت‌کننده، به جای تکیه بر دولت یا والدین به تنهایی، احتمالا ترکیب کاملی از مراقبت‌هایی را که واقعا خانواده‌ها استفاده می‌کنند - از جمله مراقبت‌های مبتنی بر خانه - حفظ می‌کند.

کریس هربست، کارشناس سیاست مراقبت از کودک و استاد دانشگاه ایالتی آریزونا، به من گفت که با اسمیت موافق است که هیچ اتفاق نظری در مورد اینکه مراقبت جهانی از کودک امروز به چه معناست وجود ندارد. او خاطرنشان کرد که حتی در نیومکزیکو، که به طور مرتب به عنوان نمونه ای از مراقبت جهانی از کودکان معرفی می شود، برای واجد شرایط بودن خانواده ها، نیاز به کار سبک وجود دارد. هربست گفت: «اینها تعاریف روانی هستند و به همین دلیل در حال حاضر کمی قابل استفاده هستند.

دیدگاه خود او این است که یک سیستم جهانی مراقبت از کودک باید دریافت یارانه را آسان کند و توسط قانون تضمین شود، بنابراین خانواده‌های واجد شرایط به‌جای قرار گرفتن در لیست انتظار در صورت کمبود بودجه، آن را به‌طور خودکار دریافت می‌کنند.

یکی دیگر از متخصصان مراقبت از کودکان، الیوت هاسپل، تعریفی نزدیک به خانا و سناتور الیزابت وارن را پذیرفته و استدلال می‌کند که مراقبت از کودکان جهانی به این معنی است که همه خانواده‌ها می‌توانند به راحتی نوع مراقبتی را که می‌خواهند تضمین کنند و هیچ هزینه‌ای برای انجام آن پرداخت نکنند. با این حال، او اذعان کرد که بسیاری از چیزها را می توان «جهانی» نامید و از نظر فنی درست است. او می نویسد: «ابهام این اصطلاح هم آن چیزی است که به آن قدرت لفاظی می دهد و هم چیزی که می تواند یک ضعف بزرگ باشد.

برخی از ایالت ها مزایایی را اضافه می کنند - اما از "جهانی" اجتناب می کنند

با متوقف شدن قوانین فدرال مراقبت از کودکان، بسیاری از ایالت ها در چند سال گذشته تلاش کرده اند تا خود سیستم را اصلاح کنند. برخی از ایالت‌ها برای ارزان‌تر کردن مراقبت برای خانواده‌ها، برخی دیگر در پرداخت دستمزد بیشتر به کارکنان مراقبت از کودکان و بیشتر در تلاش برای جذب ارائه‌دهندگان بیشتر برای باز کردن درهای خود سرمایه‌گذاری می‌کنند.

کنفرانس ملی قانونگذاران ایالتی نیز با هدف مشارکت در این امر تلاش کرده است. در طول یک سال و نیم، قانونگذاران ایالتی در 13 ایالت با یکدیگر همکاری کردند تا چارچوب سیاست دو حزبی را برای تقویت سیستم های مراقبت از کودکان، که یک تلاش بین حزبی نادر در مورد این موضوع است، تنظیم کنند. گزارش NCSL، که تابستان گذشته منتشر شد، از اصطلاح «مراقبت از کودکان جهانی» دوری می‌کند، اما سیستم‌های دولتی تحت فشار را توصیف می‌کند و نتیجه می‌گیرد که بعید است که اصلاحات افزایشی به تنهایی آن را حل کند.

قانونگذاران تاکید کردند که هیچ راه حلی برای همه وجود ندارد و فهرستی از گزینه ها را ارائه کردند که حول هفت اولویت، از گسترش دسترسی تا سرمایه گذاری در نیروی کار مراقبت از کودکان، سازماندهی شده است.

در مصاحبه با دو رئیس مشترک گروه کاری، من پرسیدم که چرا گروه آنها از زبان «جهانی» دور ماندند. جیم بورگین، یک سناتور ایالتی جمهوری‌خواه از کارولینای شمالی، به من گفت که این واژه را مفید نمی‌داند، زیرا می‌تواند تصویر مدارس دولتی را که اجباری هستند و توسط دولت اداره می‌شوند، ایجاد کند. او گفت: «من این اصطلاح را دوست ندارم. "من فکر می کنم ما باید مراقبت از کودکان ایمن و مقرون به صرفه را در دسترس همه داشته باشیم و من نمی خواهم همه بلافاصله فکر کنند که ما در حال راه اندازی مراقبت از کودکان تحت تلقین دولت هستیم ... بسیاری از مردم فقط از آن عقب نشینی می کنند."

کلر ویلسون، رئیس مشترک دموکرات، سناتور ایالت واشنگتن، گفت که تردید او بیشتر در مورد دقت است. «وقتی می‌گویید «جهانی»، فکر می‌کنم این به تنهایی این سوال است که منظور ما از جهانی چیست؟» او گفت. او توضیح داد که در واشنگتن، این به معنای مراقبت برای همه خانواده ها صرف نظر از درآمد، وضعیت شغلی یا وضعیت مهاجرت است، "اما برای سایر ایالت ها، جهانی ممکن است معنای متفاوتی داشته باشد."

جایی که عموم مردم ایستاده اند

نظرسنجی نشان می‌دهد که آمریکایی‌ها می‌خواهند قانون‌گذاران در مورد مراقبت از کودکان اقدام کنند، حتی اگر زمانی که از آنها خواسته می‌شود در میان حوزه‌های موضوعی مختلف رتبه‌بندی شوند، اولویت اصلی رای دهندگان نباشد. یک نظرسنجی AP-NORC در سال گذشته نشان داد که حدود سه چهارم آمریکایی‌ها می‌گویند مراقبت از کودکان یک «مشکل بزرگ» است و اکثریت هر دو طرف از مهدکودک «رایگان یا کم‌هزینه» با بودجه فدرال حمایت می‌کنند. اخیرا، YouGov و 19th News دریافتند که 52 درصد از آمریکایی ها فکر می کنند که دولت فدرال باید هزینه های خود را برای مراقبت از کودکان افزایش دهد.

شواهدی مبنی بر اینکه اکثر آمریکایی‌ها می‌خواهند مراقبت از کودکان رایگان باشد تا مقرون‌به‌صرفه، چندان واضح نیست. YouGov/19th News اخیر نشان داد که حدود 40 درصد از آمریکایی‌ها فکر می‌کنند والدین و دولت باید در هزینه مهدکودک سهیم باشند، در مقایسه با 21 درصد که فکر می‌کردند دولت باید تمام هزینه‌ها را بپردازد، و 26 درصد فکر می‌کردند والدین باید همه آن را بپردازند.

یک نظرسنجی اخیر آمریکای جدید نتایج مشابهی را نشان داد. وقتی از آنها پرسیده شد که آیا آموزش عمومی K-12 باید یک حق رایگان و با بودجه مالیات دهندگان باشد، 60 درصد از پاسخ دهندگان موافق بودند. اما فقط 38 درصد در مورد مراقبت از کودک همین را گفتند. و در میان کسانی که «تا حدودی» یا «کاملا موافق» هستند که مراقبت از کودکان باید به صورت رایگان به خانواده‌ها ارائه شود، مالیات پرداخت شود و یک حق در نظر گرفته شود، تنها 31 درصد از مستقل‌ها و فقط 23 درصد از جمهوری‌خواهان موافق بودند.

لنا بیلیک، محقق مراقبت از کودکان در موسسه روزولت، یک اتاق فکر مترقی، به من گفت که فکر می‌کند افکار عمومی بیشتر به نفع مراقبت رایگان جهانی از کودکان تغییر خواهد کرد، زمانی که برنامه‌های عمومی بتوانند سابقه موفقیت را نشان دهند، همانطور که کشور با تامین اجتماعی و اخیرا قانون مراقبت مقرون به صرفه شاهد بود. او گفت: «اگر ما کالاهای عمومی باکیفیت بسازیم که کارساز باشد، فکر می‌کنم با گذشت زمان این مشکل خود به خود حل می‌شود. اما آنها باید منابع خوبی داشته باشند.»

سیاست پیش رو

در حالی که ایالت‌هایی مانند نیومکزیکو، ورمونت و کانکتیکات در سال‌های اخیر گام‌های بزرگی برای گسترش دسترسی به مراقبت از کودکان مقرون به صرفه برداشته‌اند، بیلیک از مؤسسه روزولت گفت که حتی آن مکان‌ها در چگونگی پیگیری صریح هدف مراقبت از کودکان یا تعریف آن متفاوت هستند.

آخرین باری که دموکرات‌ها از طریق قانون Build Back Better به مراقبت از کودکان پرداختند، شکست خوردند. این لایحه بسیاری از دستور کار دموکرات ها را در یک قانون - آب و هوا، مراقبت های بهداشتی، مسکن - با مراقبت از کودکان همراه با مرخصی استحقاقی خانواده، مراقبت از سالمندان، پیش دبستانی جهانی و اعتبار مالیاتی گسترده برای کودکان، بسته بندی کرد. در اواخر سال 2021 پس از شکست مذاکرات با جو مانچین، سناتور ویرجینیای غربی، از هم پاشید.

وقتی در سال 2024 با قانونگذاران، مدافعان، حامیان مالی، دستیاران کنگره و کارشناسان سیاست در مورد درس هایی که آنها از آن تجربه گرفته اند مصاحبه کردم، متوجه شدم که این زمینه بر سر استراتژی تقسیم شده است. مراقبت از کودکان هرگز از خود رای نیاورد، و از آن زمان بحث بر سر این بوده است که آیا باید از آن خارج می شد و به طور جداگانه دنبال می شد. برخی از فعالان معتقد بودند که باید تمرکز خود را به یک یا دو اولویت مراقبت محدود می کردند.

دیگران آن انتقاد را تسلیم زودرس می دانستند، نشانه ای از «ذهنیت کمیابی» محدود کننده. بسیاری از این مدافعان تاکید کردند که به تصویب همه چیز نزدیک شده‌اند و با یک رای در سنا شکست خورده‌اند، و به جنبش آب و هوا اشاره کردند که دهه‌ها سازمان‌دهی و هزینه مستمر برای به دست آوردن قوانین اصلی فدرال طول کشید. آنها گفتند که طرفداران مراقبت فقط باید به فشار آوردن ادامه دهند.

دو سال بعد، دیدگاه اجماع در میان دموکرات‌های کنگره و حامیان ملی مراقبت از کودکان تغییر کرده است، و اکنون بیشتر افراد می‌گویند آنچه که در درجه اول و مهم‌تر از همه مورد نیاز است، راه‌حل‌های «بزرگ و جسورانه» است که حزب می‌تواند روی آنها اجرا کند - حتی بزرگ‌تر از ایده‌های مطرح‌شده در قانون بازگشت بهتر.

سناتور الیزابت وارن امسال استدلال کرد که مراقبت از کودکان در ساختن بهتر شکست خورد زیرا دموکرات‌های کافی «مایل به جنگیدن برای آن» نبودند و به این دلیل که بسته هزینه پیشنهادی 400 میلیارد دلاری برای مراقبت از کودکان و پیش از K جهانی تقریبا به اندازه کافی بزرگ نبود. او گفت: "این تمرینی بود برای اینکه چقدر ضعیف و ناکارآمد می‌توانستیم برنامه مراقبت از کودک را بسازیم و هنوز آن را مراقبت از کودک می‌نامیم."

بیلیک همین تغییر را از جنبه تحقیقاتی مشاهده کرده است. او به من گفت که ائتلافی که او با آن کار می کند، از برنامه هایی که فقط به خانواده های زیر درآمد معین کمک می کند، دور شده است. او گفت: «چیزی که من در مورد آن هیجان‌زده هستم این است که از زمان «ساخت بهتر»، با پیشنهادات خود در کل جاه‌طلبانه‌تر شده‌ایم. "ما در نهایت در حال گفتگو در مورد اینکه آیا اجرای چیزی در نیمه راه باعث ایجاد مشکلات بیشتر از راه حل می شود، هستیم، بنابراین من فکر می کنم که این زمینه بسیار به سمت باز بودن یک برنامه عمومی واقعی حرکت کرده است."

این احساسات در لایحه Khana که اخیرا منتشر شد، پیشنهاد پروژه 2029، و نظرات سارا جیکوبز، نماینده دموکرات در تابستان، منعکس شده است، که گفت اگر دموکرات‌ها بعد از انتخابات میان دوره‌ای کنترل را در دست بگیرند، مراقبت از کودکان رایگان برای همه باید در راس دستور کار قانونگذاری مجلس باشد.

اینکه چگونه این دیدگاه به قانون تبدیل می شود، یک سوال باز باقی می ماند. برخی از حامیانی که برای این داستان با آنها صحبت کردم، که بدون سابقه صحبت کردند تا گفتگوهای ائتلاف خصوصی را به صراحت توصیف کنند، گفتند که نگران هستند متحدانشان اشتباه مشابهی را مرتکب شوند که بیش از حد وعده دهند و سپس در اولویت بندی اهداف در مواجهه با واقعیت های سخت بودجه ناکام شوند. اگر دموکرات‌ها قدرت را در دست بگیرند، رهبران نیز برای بازگرداندن بودجه Medicaid و SNAP، گسترش یارانه‌های ACA و رسیدگی به هزینه‌های مسکن با فشار مواجه خواهند شد، در حالی که کسری‌های بزرگ فدرال تامین مالی هزینه‌های جدید را سخت‌تر می‌کند.

خانا به من گفت که پیشنهادات او می تواند با تغییر اولویت ها از افزایش هزینه های نظامی، به ویژه افزایش ۲۰۰ میلیارد دلاری بودجه پنتاگون و جنگ با ایران، تامین شود. پیشنهاد پروژه 2029 تامین مالی از طریق افزایش نرخ مالیات شرکتی، لغو کسر مالیات بر کسب و کار و اصلاح مالیات بر دارایی و معافیت مالیاتی "بر اساس افزایش" بر دارایی های موروثی را پیشنهاد می کند. راه سوم همچنین طرح خود را تا حدی از طریق افزایش مالیات شرکت ها تامین می کند.

اما همان دلارها را می توان با اولویت های دیگر دموکرات ها مطالبه کرد، که به این معنی است که طرفداران مراقبت از کودکان ممکن است در نهایت برای آنها رقابت کنند.

یکی از مدافعان به من گفت: «همه برای ارائه بزرگ‌ترین ایده هیجان‌زده هستند، اما هیچ گفتگوی واقعی در مورد چگونگی رسیدن به آن وجود ندارد، و من احساس می‌کنم این ناامیدی است، جایی که «چگونه به آنجا برسیم» فقط به معنای انتخاب دموکرات‌ها و شیطان جلوه دادن هر پیشرفتی است. "این یک استراتژی نیست."

در حال حاضر، اتاق‌های فکر، نامزدهای ریاست‌جمهوری، و گروه‌های کاری کنگره در حال آزمایش آب‌ها هستند، ایده‌های شناور که خانواده‌ها را در جایی که هستند ملاقات می‌کنند و در برخی موارد فراتر از آنچه رای‌دهندگان می‌گویند می‌خواهند می‌روند. بعید است که جزئیات عملی پس از شروع کامل مسابقه 2028 حل و فصل شود. اگر یک دموکرات پیروز شود، این پنجره بیشتر محدود می‌شود و جزئیات حل‌نشده با دیگر اولویت‌ها در ماه‌های اول دولت جدید برخورد می‌کند.

«مراقبت از کودکان جهانی» ممکن است یک اصطلاح بی‌شکل باقی بماند، به معنای مراقبت رایگان برای یک سیاستمدار، هزینه‌های مشترک برای دیگری، و فهرستی از گزینه‌های ایالتی برای قانون‌گذارانی که کلا از این کلمه اجتناب می‌کنند. اما همه ما رای دهندگان باید انتظار داشته باشیم که خیلی بیشتر از آن بشنویم.

این کار با کمک مالی بنیاد خانواده باینوم حمایت شد. Vox Media در مورد محتوای این گزارش اختیار کامل داشت.