مهر و موم کردن شکاف ها و ایمن کردن غذا می تواند با هجوم جوندگان مبارزه کند و در عین حال از شکارچیان محافظت کند

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Andrew Zinin

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

موش‌ها و موش‌ها می‌توانند ویروس‌ها و باکتری‌های خطرناک را پخش کنند، حملات آسم را تحریک کنند و با جویدن مداوم خود به اموال آسیب بزنند. بنابراین هنگامی که جوندگان در داخل خانه قرار می گیرند، اکثر مردم برای کمک به ایمن نگه داشتن خانه خود اقدام می کنند.

مشکل؟ برخی از سموم جوندگان می توانند اثرات ناخواسته ای بر حیات وحش داشته باشند. جونده کش های ضد انعقاد - که از لخته شدن خون جلوگیری می کند و باعث مرگ جوندگان در اثر خونریزی داخلی می شود - یک نوع رایج سم جوندگان است. متأسفانه، هنگامی که این پرندگان حیوانات طعمه مسموم را مصرف می کنند، جونده کش های ضد انعقاد می توانند به شکارچیانی مانند شاهین و جغد منتقل شوند. این قرار گرفتن از طریق طعمه آنها می تواند منجر به مرگ شکارچیان شود.

مورین موری، V03، پروفسور شالین لیو در پزشکی حیات وحش در دانشکده دامپزشکی کامینگز در دانشگاه تافتس، گفت: «هیچکس نمی‌خواهد موش یا موش در خانه خود باشد. "در حالی که اغلب از من می پرسند که آیا برخی از سموم برای حیات وحش ایمن تر هستند یا خیر، کلمات "ایمن" و "سم" ذاتا با هم نیستند."

موری، دامپزشک حیات وحش و مدیر کلینیک حیات وحش تافتس، دو دهه را صرف مطالعه اثرات جونده کش ها بر حیات وحش کرده است.

در یک نشریه در سال 2020، او دریافت که 100٪ شاهین های دم قرمزی که در این مطالعه شرکت کردند، از نظر قرار گرفتن در معرض جونده کش های ضد انعقاد مثبت بودند. این مطالعه که در Environmental Toxicology and Chemistry منتشر شد، همچنین نشان داد که آزمایش 91 درصد از پرندگان برای دو یا چند جونده کش ضد انعقاد مختلف مثبت بوده است.

در یک مطالعه در سال 2023 که چهار گونه از پرندگان شکاری را از نظر جونده کش مورد تجزیه و تحلیل قرار داد، دریافت که 96 درصد از پرندگان آزمایش شده از نظر جونده کش های ضد انعقاد مثبت بودند. این مطالعه که در Environmental Pollution منتشر شد، همچنین نشان داد که 81 درصد از پرندگان به طور کلی در معرض دو تا چهار جونده کش ضد انعقاد مختلف قرار داشتند.

خطر از نحوه عملکرد این سموم ناشی می شود. جوندگان اغلب چند روز پس از خوردن طعمه زنده می مانند و ممکن است در این مدت به تغذیه ادامه دهند.

در نتیجه، بدن آنها می تواند حاوی سم کافی برای کشتن شاهین ها، جغدها، روباه ها، کایوت ها و سایر شکارچیانی باشد که آنها را می خورند. از آنجایی که این مواد شیمیایی در کبد انباشته می شوند، شکارچیانی که به طور مکرر طعمه های مسموم را مصرف می کنند، می توانند در طول زمان مقادیر کشنده ای ایجاد کنند، حتی اگر هر وعده غذایی تنها حاوی دوز کمی باشد.

مطالعه سال 2023 همچنین اولین موردی بود که شواهدی مبنی بر قرار گرفتن در معرض نوع متفاوتی از سم جوندگان در پرندگان شکاری ثبت کرد: برومتالین، یک جونده کش عصبی که در سال های اخیر بیشتر به عنوان جایگزینی برای جونده کش های ضد انعقاد استفاده شده است.

موری و النا کاکس، همکار سابق شالین لیو در پزشکی و آموزش حیات وحش، دریافتند که 30 درصد از پرندگانی که برای این مطالعه آزمایش شدند، از نظر باقیمانده‌های متابولیت سمی برومتالین مثبت بودند.

موری گفت: "مطالعات کمی در مورد پتانسیل برومتالین برای ایجاد مسمومیت در حیات وحش شکارچی وجود دارد. علاوه بر این، تشخیص مسمومیت با برومتالین دشوار است زیرا علائمی که ایجاد می کند غیر اختصاصی هستند و شبیه سایر علل ناهنجاری های عصبی هستند." در حال حاضر اطلاعات کافی برای دانستن اینکه آیا برومتالین نسبت به جونده کش های ضد انعقاد خطر کمتری برای حیات وحش دارد یا خیر وجود ندارد.

با این حال، راه‌های غیرشیمیایی برای مدیریت مشکلات جوندگان و در عین حال کاهش خطرات برای حیات وحش و سایر حیوانات وجود دارد. موری نکات زیر را به اشتراک گذاشت.

برای موری، حفاظت از حیات وحش و حفاظت از خانه ها اهداف رقابتی نیستند. او گفت: "اگر در وهله اول، جذابیت ملک خود را برای جوندگان کاهش دهید، از خانواده، حیوانات خانگی و حیات وحش خود محافظت خواهید کرد که به طور طبیعی به کنترل جمعیت جوندگان کمک می کند."

اطلاعات مجله: سم شناسی و شیمی محیطی، آلودگی محیط زیست

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →