موج آبی قرمزتر از آن چیزی است که ما تصور می کنیم

تگزاس از سال 1988 یک سناتور دموکرات یا از سال 1990 یک فرماندار دموکرات انتخاب نکرده است. در 3 نوامبر، می تواند به یکی از این رشته ها پایان دهد و دیگری را گسترش دهد.

میانگین نظرسنجی Decision Desk HQ در 19 اکتبر باعث شد که جیمز تالاریکو دموکرات حدود دو امتیاز نسبت به کن پکستون جمهوری خواه برای سنا کسب کند. اما فرماندار جمهوری خواه، گرگ ابوت، جینا هینوجوسا دموکرات را با اختلاف مشابهی رهبری کرد.

چنین انشعاب حرکت زیادی نمی خواهد. در سال 2018، ابوت با حدود 13 امتیاز و سناتور تد کروز با اختلاف کمتر از سه امتیاز برنده شدند. این فاصله بین دو مسابقه بسیار بیشتر از امروز بود. با این حال هیچ شکافی وجود نداشت، زیرا هر دو نفر برنده شدند.

در یک کشور به شدت تقسیم شده، بخش کوچکی از رای دهندگان می توانند دفاتر مختلفی را به احزاب تحویل دهند.

دردسر داستان مرتب «موج آبی» همین است. یک روحیه ملی خوب برای دموکرات ها لزوما به ما نمی گوید که کجا پیروز خواهند شد. همچنین به راحتی به ما نمی گوید که رای دهندگان از برندگان چه می خواستند.

Decision Desk HQ هفت ایالت را محتمل ترین تقسیم می داند. چندین نفر می توانند مانند تگزاس، یک سناتور دموکرات را با یک فرماندار جمهوری خواه جفت کنند.

نیوهمپشایر واضح ترین مورد است. کریس پاپاس، نماینده دموکرات‌ها، یکی از گزینه‌های محبوب برای کرسی باز مجلس سنا است. «کلی آیوت» فرماندار جمهوری خواه برای دور دوم انتخاب شد.

در جورجیا، جان اوسف، سناتور دموکرات، در مقابل مایک کالینز، نماینده جمهوریخواه، مورد علاقه شدیدی است. اما مسابقه فرمانداری یک ولخرجی است.

یکی از نظرسنجی‌های اواخر سپتامبر نشان می‌دهد که اوساف با هشت رتبه و ریک جکسون جمهوری‌خواه با دو برتری نسبت به کیشا لنس باتمز، دموکرات، پیشی گرفته‌اند. مت برج نظرسنجی گفت که او هرگز چیزی شبیه به آن را ندیده است.

در آلاسکا، مری پلتولا، نماینده سابق دموکرات، برای برکناری سناتور جمهوری خواه دن اس. سالیوان، گزینه اندکی مورد علاقه است. او اولین کمپین انتخاباتی آلاسکا را اجرا می کند که دموکرات های ملی را در کنار هم نگه می دارد. با این حال، مسابقه فرمانداری یک ولخرجی است.

جمهوریخواهان برای هر دو دفتر در کانزاس، کارولینای جنوبی و نبراسکا مورد علاقه هستند. ناراحتی سنا در هر یک از آنها احتمالا به معنای انشعاب است. در کانزاس، آدام همیلتون، دموکرات، سناتور جمهوریخواه راجر مارشال را در میانگین نظرسنجی VoteHub در 19 اکتبر رهبری کرد.

سایر ایالت ها می توانند برعکس تقسیم شوند. در مین، هانا پینگری، دموکرات، یکی از محبوب ترین گزینه های فرمانداری است. اما سناتور جمهوریخواه سوزان کالینز با تروی جکسون، دموکرات، درگیر است.

در نظرسنجی اواخر سپتامبر AARP، رای دهندگان نوسانی 50 ساله و بالاتر با بیش از چهار به یک از کالینز حمایت کردند. این رای دهندگان از همان حزب برای سنا، فرماندار و کنگره حمایت نکردند. باب وارد، که به برگزاری این نظرسنجی کمک کرد، گفت: "او یک جمهوری خواه سنتی نیست."

مایک راجرز جمهوری خواه در میشیگان بهترین عملکرد را با آنها داشت. جوسلین بنسون، دموکرات، با هفت امتیاز از میانگین دفتر مرکزی تصمیم‌گیری، رقابت فرمانداری را در آنجا رهبری کرد. اما عبدالالسید، دموکرات ترقی‌خواه، تنها دو نفر از راجرز برای مجلس سنا رهبری کرد.

آیووا به نظر شبیه است. راب سند از دموکرات ها برای فرمانداری مورد علاقه است، اما رقابت در سنا یک بازی پراکنده است. اگر دیوید جولی، یک جمهوری خواه دموکرات، باعث ناراحتی فرماندار شود، فلوریدا ممکن است به همین ترتیب تقسیم شود.

اوهایو می تواند به هر صورت تقسیم شود. ویوک راماسوامی جمهوری خواه برای فرمانداری اندکی ضعیف است. تلاش شرود براون دموکرات برای بازگشت به مجلس سنا یک سکه است.

ایالت های آبی مانند مینه سوتا و اورگان نیز ممکن است تقسیم شوند. جمهوری‌خواهان می‌توانند برای اولین بار از سال 1982 به فرمانداری اورگان دست یابند. در ورمونت، که رقابتی در سنا ندارد، بقای فرماندار جمهوری‌خواه فیل اسکات ممکن است به تقسیم‌کنندگان بلیط بستگی داشته باشد.

دموکرات ها برای پیروزی در مجلس سنا به کسب چهار کرسی نیاز دارند.

بر اساس پیش‌بینی Decision Desk HQ، پیروزی راجرز یا کالینز به خودی خود جمهوری‌خواهان را به گزینه‌های مورد علاقه برای برگزاری آن تبدیل می‌کند. پیروزی تالاریکو، یا ناراحتی سنا در کانزاس یا کارولینای جنوبی، دموکرات‌ها را به یکی از گزینه‌های محبوب قدرتمند تبدیل می‌کند.

بزرگترین شکاف می تواند بین مجلس و سنا باشد. در سال 2018، دموکرات ها 41 کرسی مجلس نمایندگان را به دست آوردند در حالی که جمهوری خواهان که تنها از 9 کرسی سنا دفاع می کردند، دو کرسی به دست آوردند.

پیش‌بینی VoteHub به اکثریت راحت دموکرات‌ها در مجلس اشاره کرد، اما به دموکرات‌ها شانس 59 درصدی در مجلس سنا داد.

نظرسنجی‌ها ممکن است از دست بروند، اما نه همیشه آنطور که حزب‌ها تصور می‌کنند. انجمن آمریکایی تحقیقات افکار عمومی دریافت که آنها در هر یک از سه انتخابات ریاست جمهوری گذشته، دموکرات ها را بسیار قوی جلوه دادند.

با این حال، در دو میان ترم گذشته، غیبت ها تقریبا لغو شد. با حذف دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، رای مخفی جمهوری خواهان این بار تضمین نمی شود.

از دست دادن در یک جهت در همه جا به سادگی نقشه را مرتب نمی کند. می تواند شکاف در تگزاس را پاک کند. اما غیبت نسبت به جمهوری خواهان می تواند انشعابات جدیدی در مین یا میشیگان ایجاد کند. دموکرات ها یک نژاد را به وضوح در آنجا رهبری می کنند و دیگری را به صورت محدود.

هیچ یک از اینها به اکثریت پنهان هیچ یک از طرفین اشاره نمی کند.

شدیدترین اعتراض به این ارزیابی این است که موج واقعی و در حال رشد است.

VoteHub نظرسنجی هایی را دنبال می کند که از کاندیدای کدام حزب برای کنگره حمایت می کنند. میانگین پیشتازی دموکرات ها از حدود شش امتیاز در اوایل سپتامبر به حدود 9 تا 19 اکتبر افزایش یافت.

این نتیجه سال 2018 آنها را شکست خواهد داد. در یک کشور قطبی، نژادهای نزدیک تمایل به سقوط با هم دارند.

که همه چیز در مورد جهت، و احتمالا در مورد خانه درست است. اما استدلال ضعیف تری در مورد نقشه است. نوسان پنج امتیازی به سمت دموکرات‌ها، ایالتی را تغییر می‌دهد که جمهوری‌خواهان در غیر این صورت با سه امتیاز پیروز می‌شدند، اما نه یک ایالت که با ۱۵ امتیاز برنده می‌شدند.

اگر دموکرات‌ها رقابت‌های نزدیک را برای هر دو دفتر به پایان برسانند، موج آبی به همان اندازه قوی خواهد بود که تبلیغات در حال فروش است.

یک دموکرات که در تگزاس یا کانزاس پیروز می شود، ممکن است آن را مدیون یک رقیب و کمپین خاص باشد. در مورد اول، Paxton یک نامزد با مقداری چمدان سنگین است، حداقل می توان گفت.

بنابراین پیروزی به تنهایی نشان نمی دهد که رای دهندگان کل برنامه حزب ملی را تایید کرده اند.

یک جمهوری خواه که در مین زنده می ماند، ممکن است مدیون جایگاه خود باشد، نه اشتیاق به رئیس جمهور. رای دهندگانی که می خواهند واشنگتن را بررسی کنند اما به فرماندار خود اعتماد دارند، گیج نمی شوند. دارند دفتر به دفتر یک برگه رای می نویسند.

حرکت کافی به سمت دموکرات‌ها همچنان یک توبیخ ملی برای حزب رئیس‌جمهور خواهد بود، و مجلس نیز ممکن است چنین چیزی را ارائه دهد. سوال این است که تا کجا می رسد.

هر دو طرف صبح روز بعد یک داستان تمیز آماده خواهند داشت. اگر نتایج شبیه به نظرسنجی ها باشد، نقشه آشفته تر از آن چیزی خواهد بود که هر کدام اعتراف می کنند.