موج آبی واقعی است
انتخابات میان دوره ای معمولا برای حزب رئیس جمهور فعلی ضعیف پیش می رود. اما انتخابات 2026 نوعی سرزنش کوبنده را به همراه داشت که بیشتر شبیه یک حسابرسی است. در سرتاسر آمریکا، یک موج آبی به اعماق قلمروی قرمز رنگ آمیزی شده است، بسیاری از فضاهای امن سابق رئیس جمهور ترامپ را در نوردیده است، نامزدهای مورد نظر او را به خطر می اندازد و ریاست جمهوری او - و ائتلاف گسترده تر MAGA او - را در معرض خطر یک رویداد تاریخی قرار می دهد.
انتخابات میاندورهای معمولا برای حزب رئیسجمهور فعلی ضعیف پیش میرود. اما انتخابات 2026 نوعی سرزنش کوبنده را به همراه داشت که بیشتر شبیه یک حسابرسی است. در سرتاسر آمریکا، یک موج آبی در اعماق قلمروی قرمز قرار گرفته است و بسیاری از فضاهای امن سابق رئیس جمهور ترامپ را درنوردیده و نامزدهای مورد نظر او را به خطر می اندازد و ریاست جمهوری او - و ائتلاف گسترده تر MAGA او - را در معرض خطر یک فروپاشی تاریخی قرار می دهد.
اگر این پاسخ آمریکا به چیزی است که تقریبا دو سال از یک رئیسجمهور زیر پا گذاشتن هنجارها، افزایش قیمتها، زیر پا گذاشتن وعدهها، جمعآوری بیلیونها دلار و دویدن بیرحمانه بر روی حفاظهای اخلاقی بوده است، این پاسخی بیتردید است. دموکراتها، مستقلها و جمهوریخواهان در تعداد زیادی شرکت کردند تا نارضایتی خود را از ترامپ و حزبش نشان دهند، سنا را زیر و رو کردند و حتی در رقابتهایی که قبلا رقابتی تلقی نمیشدند، حزب جمهوریخواه عرق کرد.
پیروزی آسان سناتور جان اوسف، در رقابتی که زمانی انتظار می رفت رقابتی سخت باشد، نشانه اولیه آن چیزی بود که در طول شب انتخابات در پیش بود. دموکرات جورجیا در جشن پیروزی خود گفت: «مردم آمریکا تباهی، فساد و بیکفایتی رئیسجمهور ناکام دونالد جی. ترامپ را سرزنش کردهاند. "نخستین نور سحر در افق است."
پیروزی اوسف به خودی خود برای دموکراتها غافلگیرکننده نبود، اما این واقعیت که مهمانی تماشاگر او میتوانست پیش از ساعت 8 بعد از ظهر به سبک «جشن» Kool & The Gang جشن بگیرد. لحن را برای شب تنظیم کنید سیل دستاوردهای دموکرات به سرعت در سراسر جنوب سرازیر شد. در کارولینای جنوبی، که از سال 1998 دموکراتی را به سنا اعزام نکرده است، آنی اندروز بر سناتور فعلی دارلین گراهام پیروز شد. صعود اندروز نشانه ای از این بود که تنها دو سال پس از پیروزی ترامپ، بادهای سیاسی به سرعت به نفع دموکرات ها تغییر کرده است.
اندروز در روز انتخابات به همکارم مادلین کارلایل گفت: «این در مورد دردی است که مردم احساس میکنند، تصمیمهایی که در واشنگتن دی سی گرفته میشوند و منجر به قیمتهای بالای بنزین و گازوئیل شده است.
در آن سوی مرز، روی کوپر رقابت خود را به راحتی در کارولینای شمالی به دست آورد - ایالتی که ترامپ در سال 2024 بر عهده داشت. فرماندار سابق این ایالت شاید خسته کننده ترین و کم رنگ ترین مبارزات انتخاباتی را در میان همه دموکرات هایی که در ایالت های رقابتی برای مجلس سنا رقابت می کردند، اجرا کرده بود. پیروزی کوپر آنقدر مطمئن به نظر میرسید که در اوایل اکتبر، اعضای ارشد جمهوریخواه سوپر PAC هزینههای خود را از رقابت به سمت دفاع از کرسیها در ایالتهای قرمز رنگ سنتی، از جمله کانزاس، تغییر دادند.
درست یک ساعت پس از بسته شدن نظرسنجی، کوپر برای تشکر از رای دهندگان ویدئویی را در رسانه های اجتماعی منتشر کرد: صحنه های صلح آمیز از سراسر کارولینای شمالی، بدون هیچ کلمه ای به جز "احساس خوب" نینا سیمون.
[بخوانید: آغاز پایان ترامپ]
از آنجا به سمت اهداف چالش برانگیزتر، از جمله رویای دست نیافتنی تبدیل شدن به آبی تگزاس رفت. حامیان جیمز تالاریکو، نامزد سنا، در یک مرکز هنرهای نمایشی در سواحل رودخانه کلرادو، با مناظر وسیعی از خط افق آستین گرد هم آمدند. آنها تاکوی خیابانی و بستنی کامیونهای غذا میخوردند و در حالی که پوشش خبری روی صفحهای غولپیکر پخش میشد، از یک بار آبجو مینوشیدند. هنگامی که مسابقه اعلام شد، صفحههای تلویزیون روی CNN بودند و شعارهای "ایالات متحده آمریکا! ایالات متحده آمریکا!" و سپس "تال-آ-ریکو! تال-آ-ریکو! تال-آ-ریکو!» حدود یک دقیقه بعد، مسابقه فرماندار برای جینا هینوجوسا فراخوانده شد.
فریادها بلندتر شد. مردم پریدند و در آغوش گرفتند. برخی دیگر اشک در چشمانشان حلقه زده بود. "احساس خوبی دارم! ما برنده شدیم!" ماریو خیمنز، فروشنده 54 ساله ای که با همسرش چهار ساعت از لاردو رانندگی کرد، گفت. مدام تعجب ها را تکرار می کرد. "این عالی است. فوق العاده. شگفت انگیز. این یک موج آبی واقعی است!"
زمانی که در عمق پیروزی های دموکرات ها غرق شده بود، جمهوری خواهان به دنبال قربانی بودند و برخی توجه خود را به سمت مردی معطوف کردند که در دهه گذشته حزب را به شکل خود تغییر شکل داده است.
مارک شورت، رئیس سابق دفتر مایک پنس، معاون رئیسجمهور، در ایکس نوشت: «برای من سخت است که به کاخ سفیدی فکر کنم که بیشتر از این کاخ برای خرابکاری اعضای خود انجام داده باشد.» نتایج انتخابات نشان داد، او در پست دیگری اضافه کرد که «رایدهندگان» تعرفههای جهانی، دولت شرکتها و کنترل قیمتها را دوست ندارند.
ترامپ سعی کرد در این انتخابات به شیوههای بیسابقهای انگشت شست خود را روی ترازو بگذارد و از رایدهندگان بخواهد که وانمود کنند او در صندوق رای است و آنها او را رد کردند. او مقامات جمهوری خواه را که به اندازه کافی وفادار نمی دانست، بیرون راند و آنها را با شرکای شکست خورده جایگزین کرد. او از ایالت های جمهوری خواه خواست سال ها قبل از سرشماری ده ساله، مناطق کنگره خود را دوباره ترسیم کنند، تلاشی که به نظر می رسد نتیجه معکوس داشته است. او نگرانی آمریکاییها در مورد تورم را رد کرد و هزینههای سرسامآور زندگی را یک «فریب» خواند، اگرچه پس از شروع جنگ، خواربار و بنزین حتی گرانتر شد.
در هفته پایانی انتخابات، او با جزئیات زیادی در مورد تلاشهای خود برای بازسازی ساختمان کنگره و هیکل یک سناتور اوهایو صحبت کرد.
با این حال، دموکراتها وقتی نتایج به دست آمد، در شوک بودند و به دنبال درک این موضوع بودند که چگونه حزب آنها، که همین دو سال پیش تا این حد ناامید شده بود، توانسته است در بسیاری از نقاط کشور به یک نیرو تبدیل شود. ترامپ پس از پیروزی در سال 2024، با ورود به قلمرو سنتی دموکرات و سپس حکومت با رویکرد حداکثری قدرت ریاست جمهوری، غیرقابل توقف به نظر می رسید. جوئل پین، مدیر اجرایی MoveOn به من گفت: «آشوب، فساد، یک اقتصاد در حال شکست، یک جنگ فاجعهبار: دونالد ترامپ از نظر تاریخی نامحبوب است و جمهوریخواهان برای اینکه هرگز در مقابل او ایستادگی نکردهاند هزینه میپردازند.
اما یک پیروزی قاطع به این معنا نیست که قانونگذاری به راحتی زیر نظر رئیسجمهوری انجام میشود که به کنگره اعتبار کمی میدهد و گفته است قصد دارد از یک نهاد تحت کنترل دموکراتها دور بزند و خود را «آقای وتو» میخواند. ترامپ در شب انتخابات در شبکه فاکس نیوز دیدگاه خود را درباره نحوه عملکرد یک دولت تقسیم شده در دو سال آینده بیان کرد.
او با پیشبینی اینکه دموکراتها در نهایت پس از «چند ماه وتو» با هم مذاکره خواهند کرد، گفت: «آنها چیزهایی را ارسال میکنند که دیوانهکننده است، و من آنها را وتو میکنم». قبل از اینکه هر یک از اینها اتفاق بیفتد، حزب باید به نبرد درونی خود بین ترقی خواهان و میانه روها نیز بپردازد، که در شب انتخاباتی که اعضای هر دو جناح حزب را انتخاب کردند، پایان نخواهد یافت.
روز سه شنبه، حداقل برای یک شب، هیچ کدام از اینها مهم نبود. در فونیکس، موسیقی پاپ به صدا درآمد و دوس اکویس در مهمانی ساعت حزب دموکرات آریزونا پخش شد. سناتور مارک کلی به جمعیت گفت که دستاوردهای دموکراتها نشان میدهد که آمریکاییها چقدر «از هرجومرج، فساد، هزینههای فزاینده و دیکتاتوری که میخواهم در کاخ سفید باشد» خسته شدهاند. دورا کروز، یک بازنشسته 69 ساله که در خدمات مشتریان کار میکرد و روسری پرچم آمریکا را به سر میکرد، با تماشای نتایج شادی کرد. نتیجه به او امیدواری داد که «پرچم ما را پس می گیرد.
با این همه تفرقه، فساد، خیلی زشت بوده است.»
[بخوانید: چگونه دموکرات ها ترامپ را شکست دادند]
در آلاسکا، سه کارمند فدرال از یک پیشخدمت در 49th State Brewing در Anchorage پرسیدند که آیا می تواند تلویزیونی را که یک بازی فوتبال دانشگاهی را نشان می دهد به نتایج انتخابات تغییر دهد. این زنان برای آژانسی کار می کردند که توسط دولت ترامپ نابود شده بود. این سه زن که همگی دموکرات بودند، با تب و تاب گوشی های خود را تازه می کردند. به صورت آنها نگاه کرد و کانال را چرخاند.
حالا آنها چیزی را که به نظر یک پیروزی لرزهای به نظر میرسید، تماشا میکردند. یک زن به رقابت فرمانداری نیومکزیکو اشاره کرد. دیگری به پیروزی گرجستان اشاره کرد. او گفت: "این بسیار بزرگ است."
نتایج آلاسکا هنوز مشخص نشده بود. "آیا برای ما برای جشن گرفتن زود است؟" یکی از آنها از بقیه پرسید. نبود. مجلس سنا به زودی برای دموکرات ها فراخوانده شد.
ماری رز شاینرمن، ایوان وینگت سانچز، مادلین کارلایل، کوین سیف و الین گادفری در این گزارش مشارکت داشتند.
متن اصلی (انگلیسی)
The Blue Wave Is Real
Midterm elections typically go poorly for an incumbent president’s party. But the 2026 election delivered the kind of resounding rebuke that feels more like a reckoning. Across America, a blue wave has crested deep into red territory, washing through many of President Trump’s formerly safe spaces, endangering his preferred candidates and putting his presidency—and his broader MAGA coalition—at risk of a historic…