موج سواران هندی به دنبال ایجاد موج در بازی های آسیایی 2026 هستند

کووالام و بمبئی، هند – زمانی که شوگر شانتی بانرس و کمالی مورثی در سال 2022 وارد اولین رویداد موج سواری خود شدند، دختران به سختی می توانستند تصور کنند که تا چند سال آینده نماینده هند در بازی های آسیایی خواهند بود.

اگرچه رقابت در Covelong Classic در Kovalam، حدود یک ساعت رانندگی از چنای در تامیل نادو، در جنوب هند، تنها هفت زن از بین حدود 50 شرکت کننده را به نمایش گذاشت، احتمال برنده شدن یک فکر بعدی بود. قصد آنها این بود که به سادگی طعم رقابت را بچشند.

مورتی در 12 سالگی جوان‌ترین مرد این گروه بود و از موج سواری در کنار برخی از دختران ارشد هیجان زده بود. او نتوانست یک موج را بگیرد، اما این تجربه با او باقی ماند. او قول داد سخت تر تمرین کند و قوی تر بازگردد.

کسب رتبه دوم لحظه تعیین کننده ای برای بانرس بود که در آن زمان 16 سال داشت. او تا آن زمان موج سواری تفریحی بود و جنبه رقابتی این ورزش را دوست داشت. در آن لحظه، او می دانست که می خواهد یک حرفه ای باشد.

این دو از آن زمان تا کنون راه زیادی را پیموده اند. آنها در کنار همتایان مرد خود، کیشور کومار و سیواراج بابو، بهترین استعدادهای قاره‌ای را در بازی‌های آسیایی ژاپن در سپتامبر برگزار می‌کنند، جایی که موج‌سواری اولین بار است و از جمعه تا سه‌شنبه ادامه دارد.

بنارسه به الجزیره گفت: "ما در دو سال گذشته کار کرده ایم و پیشرفت خوبی داشته ایم. اکنون زمان درخشش ما فرا رسیده است."

با وجود اینکه هند هزاران مایل خط ساحلی دارد و انواع مختلفی دارد، موج‌سواری مدتی طول می‌کشد.

مربی تیم هند سامای ربول از نسل اول موج سواران هندی است که منابع کمی در اختیار داشتند. او در اواخر دهه 1990 گردشگرانی را که در نزدیکی خانه‌اش در آروویل، تامیل نادو موج‌سواری می‌کردند تماشا می‌کرد و وقتی به او تخته قرض می‌دادند، می‌رفت. او به زودی قلاب شد.

او به الجزیره گفت: "من در زمانی بزرگ شدم که هیچ مربی، دسترسی به مواد آموزشی و تخته موج سواری وجود نداشت. [این] واقعا ناامید کننده بود."

مدارس موج سواری در طول چند سال آینده در امتداد ساحل شروع به رشد کردند. اینگونه بود که بانارسه که اکنون 20 ساله است، اولین فرصت خود را به خانه در ماندرم در گوا به دست آورد، زمانی که تصمیم گرفت با یکی از دوستانش همراهی کند. مورثی، که اکنون 16 سال دارد، خوش شانس تر بود - عمویش یک مربی موج سواری است که اولین درس را در سواحل ماهابالی پورام در تامیل نادو به او داد.

کومار 18 ساله و بابو 22 ساله از خانواده هایی هستند که به ترتیب در کوالام و ماهابالی پورام برای امرار معاش ماهی می گیرند. آنها کار را با پریدن به داخل دریا در روزهای گرم تابستان شروع کردند، سپس به موج سواری روی بدن پرداختند و در نهایت روی تخته سوار شدند.

بابو به الجزیره گفت: "یک مدرسه محلی در Mahabalipuram به ما اجازه می داد در ازای کارهای روزمره از تخته موج سواری استفاده کنیم. تعداد کمی تخته و پسران زیادی وجود داشت، بنابراین وقتی صبر به پایان رسید، دعواهای زیادی رخ داد."

اگرچه زندگی آن‌ها حول دریا می‌چرخید، سخت بود که خانواده‌هایشان بفهمند دنبال چه چیزی هستند.

وقتی خانواده‌اش متوجه شدند که کومار مخفیانه برای موج‌سواری فرار می‌کند، یک ضرب و شتم در انتظار کومار بود - آنها آن را اتلاف وقت او می‌دانستند.

انتظار می رفت بابو همانطور که برادر بزرگترش کرده بود در ماهیگیری به پدرش کمک کند.

مادر مورثی که یک کلبه ساحلی را اداره می‌کند، می‌دانست که آفتاب تند می‌تواند با چهره دخترش چه کند و از او خواست که از آب دور بماند.

مورثی با خنده می‌گوید: "او نگران بود که [خیلی تاریک] شوم، اما در ته ذهنش می‌دانست که از موج‌سواری لذت می‌برم و به نقطه‌ای بی‌بازگشت می‌رسد. و امروز اینجا هستم."

مهمتر از آن، این ورزش فاقد ساختار بود. اگرچه فدراسیون موج‌سواری هند (SFI) در سال 2011 راه‌اندازی شد، اما مسابقات منظمی برگزار نمی‌شد و شرکت‌کنندگان مجبور بودند برای سفر و اقامت از پس خود برآیند. بابو به عنوان یک مربی دو برابر شد و از حمایت جامعه برای کسب درآمد برای رقابت استفاده کرد. او یک بار در طول یک رویداد در Mangaluru مجبور شد در یک جنگل کمپ بزند.

بابو می‌گوید: «خانواده‌ام دامنه کاری را که انجام می‌دهم کاملا درک نمی‌کردند. اما من تا حدودی تصور می‌کردم که می‌خواهم به آن برسم و برخلاف میل آنها اصرار کردم.

شرایط پس از اینکه آرون واسو در سال 2020 ریاست SFI را بر عهده گرفت، بهبود یافت. او به عنوان رئیس و مدیر عامل گروه برجسته هندی TT Group، پولی را از صندوق مسئولیت اجتماعی شرکت برای حمایت از تعداد معدودی از ورزشکاران تامین کرد. موج سواران مسن تر تشویق شدند تا برای ارتقای سطح مسابقات داخلی، مجوزهای مربیگری و داوری خود را دنبال کنند.

در همین حال، واسو تلاش کرد تا SFI توسط وزارت امور جوانان و ورزش به رسمیت شناخته شود. آن لحظه در مارس 2025 فرا رسید و مسیر ورزش را تغییر داد. علاوه بر تزریق بودجه از طریق اداره دولتی ورزش هند، ثبات را برای SFI به ارمغان آورد. اعضای آن اکنون می توانند تمام انرژی خود را روی رشد این ورزش متمرکز کنند.

مورثی می گوید: "نسل اول موج سواران هندی واقعا سخت کار کردند، بدون حمایت زیاد. آنها ما را به این نقطه رساندند که از مزایای آن بهره مند شدیم."

هدف آماده سازی ورزشکاران برای بازی های آسیایی بود. Reboul شروع به نظارت بر تیم و اصلاح تکنیک آنها در طول اردوها کرد. یک روانشناس ورزشی روی جنبه ذهنی رقابت کار کرد، در حالی که سایر کارکنان بر روی بهبود شرایط بدنی تمرکز کردند.

Reboul گفت: "علاوه بر تجهیزات با کیفیت، آنچه واقعا تغییر کرد دسترسی به دوربین‌ها و نرم‌افزار برای تجزیه و تحلیل ویدئو بود. حتی در خارج از اردوگاه، آنها می‌توانستند ویدیوهایی را ارسال کنند که از طریق آنها بتوانم بازخورد ارائه کنم."

در طی چند سال گذشته، SFI میزبان مسابقات معتبری مانند سری لیگ جهانی موج سواری و مسابقات قهرمانی موج سواری آسیا بوده است که به هندی ها اجازه می دهد تا با موج سواران برتر بین المللی شانه هایشان را بپوشانند. سفر در سراسر آسیا به آنها احساس شرایط مختلف و همچنین مسابقات نخبگان را داده است.

بنارس می گوید: «این با چند سال پیش که فرصت های محدودی برای تمرین منظم داشتیم بسیار متفاوت است.

اجرای آنها امیدوار کننده بوده است. رامش بودیحال در مسابقات موج سواری قهرمانی آسیا در آگوست 2025 برنز گرفت و چند ماه بعد، کومار در سری مسابقات آسیایی ProAm Surf برنده نقره شد.

ربول می گوید: "در مسابقات قهرمانی آسیا سال گذشته، [کومار] ایکو واتانابه از ژاپن را شکست داد، کشوری که در آنجا [با بهترین ها] حضور دارد. بنابراین ما می دانیم که [مسابقه] ممکن است."

همچنین تمرکز بر توسعه نسل بعدی موج سواران است. SFI به گروم پاترول اکوسیستم موج سواری آسیا پیوسته است - اردوها و مسابقات آموزشی موج سواری جوانان - و سه مسابقه گروه سنی (زیر 12 سال، زیر 14 سال و زیر 16 سال) را با برندگان جواز حضور در فینال در بالی برگزار می کند.

علاوه بر استعدادی که معمولا از جوامع ماهیگیری در امتداد ساحل می آید، موج سواران جوان را از شهرهایی مانند چنای، بنگالورو و بمبئی جذب کرده است. و مهمتر از آن، دخترانی که آماده آزمایش آب هستند.

واسو می‌گوید: «ما برای یافتن زنان موج‌سواری تلاش کرده‌ایم، بنابراین دیدن دختران 15 نفره در هر مسابقه واقعا دلگرم‌کننده بود. "والدین آینده ای را می بینند و این بچه ها تشنه یادگیری هستند. این باعث می شود متوجه شویم که داریم کاری را درست انجام می دهیم."

موج سواران هندی هنوز با چالش های متعددی روبرو هستند. فصل باران های موسمی به این معنی است که موج سواران باید دائما بین دو ساحل رفت و آمد کنند یا برای آموزش در تمام سال به خارج از کشور سفر کنند، که به منابع نیاز دارد. همچنین نیاز به ایجاد یک مجموعه عمیق تر از مربیان ماهر برای کار با ورزشکاران جوان وجود دارد.

ریبول گفت: "بیشتر موج سواران مسن تر در حال آموزش هستند. امسال، ما یک مربی باتجربه به نام ایوان ویلالبا را به خدمت گرفتیم تا برنامه ای برای آنها اجرا کنیم."

تمرین خوب و فرهنگ رقابتی موج سواری چیزی است که برای قرار دادن هند در نقشه به جای اینکه یک ورزشکار خاص را برنده شود، لازم است.

در دنیای موج سواری آسیایی، هند در مقایسه با کشورهایی مانند اندونزی و ژاپن هنوز یک کشور جوان است. رقابت در بازی‌های آسیایی برای محصول فعلی، به‌ویژه قبل از المپیک لس‌آنجلس در سال 2028، نمایش ارزشمندی خواهد بود.

کومار می‌گوید: "در گذشته اخیر چیزهای زیادی برای موج‌سواری هندی اتفاق افتاده است. برخی از بچه‌هایی که با آنها مسابقه خواهم داد، بت‌های من هستند و می‌دانم که می‌توانم مبارزه خوبی برای سکو انجام دهم."

رویا این است که نماینده هند در المپیک باشد.