موردی برای مدیتیشن در آموزش ایرلندی

آقا، - بحث پیرامون کنوانسیون آموزش و پرورش سؤالی را مطرح می کند که شاید باید مقدم بر همه سؤالات دیگر باشد: آموزش برای چیست؟ («نسخه ویژه مطالعات منتشر شده همزمان با کنوانسیون آموزش، برایان مونی، 22 سپتامبر)،

مشارکت‌های برجسته‌شده در مطالعات به مفهومی از آموزش اشاره می‌کند که صرفا به نتایج امتحانات، صلاحیت‌ها و آمادگی برای اشتغال مربوط نمی‌شود، بلکه به شکوفایی انسان مربوط می‌شود - جوانانی که می‌توانند به وضوح فکر کنند، قضاوت کنند، با دیگران ارتباط برقرار کنند، معنا پیدا کنند و به طور کامل در جامعه مشارکت کنند.

اگر این جاه طلبی ماست، باید شرایط یادگیرنده را جدی بگیریم. یک برنامه درسی می‌تواند عالی و روش‌های آموزشی نوآورانه باشد، اما یادگیری زمانی که جوانان دائما تحت استرس، مضطرب یا غرق هستند، به خطر می‌افتد.

رفاه نباید کمکی به آموزش باشد. بخشی از شرایطی است که یادگیری در آن صورت می گیرد. این نشان می‌دهد که کنوانسیون باید فراتر از آنچه ما آموزش می‌دهیم نگاه کند و بپرسد که چگونه به جوانان کمک می‌کنیم منابع درونی یادگیری و شکوفایی را توسعه دهند.

یکی از این رویکردها، که گاهی اوقات به عنوان آموزش مبتنی بر آگاهانه توصیف می‌شود، شامل دوره‌های ساختاری از زمان آرام و مراقبه، از جمله مراقبه متعالی (TM)، برای کمک به دانش‌آموزان برای ایجاد آرامش، توجه و خودآگاهی بیشتر است.

این فقط یک گزاره نظری نیست. یک خلبان ایرلندی شامل 100 دانش آموز کلاس پنجم و ششم در دو مدرسه دریافت که یک برنامه زمانی آرام مبتنی بر TM برای دانش آموزان، والدین و معلمان امکان پذیر و قابل قبول است، با شواهد پیشنهادی بهبود در جنبه های عملکرد اجرایی. محققان دقت کردند که این یافته‌ها را به عنوان یافته‌های اولیه توصیف کنند و به جای نتیجه‌گیری قطعی، به نیاز به تحقیقات بیشتر اشاره کنند.

تجربیات اروپایی مرتبط نیز وجود دارد. پروژه اروپا با بودجه Erasmus+ این رویکرد را در مدارس پرتغال، سوئد و هلند معرفی کرد، در حالی که پروژه دوستان بعدی آن را به مدارس و محیط‌های آموزشی در چهار کشور اروپایی گسترش داد.

این پروژه ها صدها دانش آموز و معلم را درگیر کردند و مسائل مربوط به رفاه، شمول و محیط مدرسه را بررسی کردند. هیچ کدام از اینها به این معنی نیست که مراقبه جایگزینی برای آموزش خوب، خدمات مناسب بهداشت روانی یا اصلاحات آموزشی گسترده تر باشد.

همچنین به این معنا نیست که شواهد را باید ثابت تلقی کرد. این نشان می‌دهد که، اگر کنوانسیون در مورد قرار دادن شکوفایی انسان و رفاه دانش‌آموز در مرکز آموزش جدی باشد، زمان آرام و مدیتیشن ساختاریافته شایسته برنامه‌های آزمایشی ایرلندی است که به‌درستی طراحی شده و به‌طور مستقل ارزیابی شده‌اند.

این کنوانسیون به عنوان یک فرصت در یک نسل ارائه شده است. بنابراین نه تنها باید پرسید که جوانان در آینده به چه دانش و مهارت هایی نیاز خواهند داشت، بلکه باید پرسید که ما می خواهیم آموزش به آنها کمک کند تا به چه نوع انسان هایی تبدیل شوند - و چه شرایطی به آنها اجازه شکوفایی می دهد. - شما و غیره،

جان برنز،

بلک راک،

دوبلین