"موزاییک" رنگارنگ مزارع کوچک بزرگترین رودخانه تایوان - زمین از فضا را احاطه کرده است.

حقایق سریع

کجاست؟ شهرستان یونلین، دشت چیانان، تایوان [ 23.78563273, 120.44373747 ]

در عکس چیست؟ "موزاییک" چند رنگی از مزارع کوچک و فشرده

کدام ماهواره عکس گرفته است؟ لندست 9

کی گرفته شد؟ 24 آوریل 2026

این عکس ماهواره‌ای اخیر یک "موزاییک" رنگارنگ از مزارع کوچک بسته بندی شده را نشان می دهد که بخشی از تایوان را در غرب اقیانوس آرام پوشش می دهد. دریای مزارع و شبکه های سایه نشان دهنده مقیاس چالش های کشاورزی پیش روی این جزیره پرجمعیت است.

مساحت تایوان 14000 مایل مربع (36000 کیلومتر مربع) - تقریبا به اندازه مریلند - است، اما جمعیت آن تقریبا چهار برابر بزرگتر است و به گفته رصدخانه زمین ناسا، تقریبا 23 میلیون نفر در آنجا زندگی می کنند. این امر بار سنگینی را بر دوش صنعت کشاورزی جزیره می گذارد تا غذای کافی برای همه ساکنان جزیره فراهم شود، به خصوص که بخش های زیادی از خشکی را کوه ها و جنگل های بارانی پوشانده اند.

به گفته رصدخانه زمین، محققان تخمین می زنند که برای هر شهروند تنها حدود 3200 فوت مربع (300 متر مربع) زمین کشاورزی تایوانی وجود دارد که حدود دو سوم اندازه یک زمین بسکتبال است. این حدود 10 برابر کمتر از معادل برای شهروندان ایالات متحده است. اکثر غذای این جزیره در شهرستان یونلین تولید می شود که در نیمه راه در امتداد دشت چیانان واقع شده است، یک نوار طولانی از زمین صاف که ساحل غربی تایوان را در آغوش گرفته است. فقط کمتر از نیمی از این شهرستان در تصویر ماهواره ای قابل مشاهده است که تقریبا 15 مایل (24 کیلومتر) عرض دارد.

زمین مسطح در شهرستان یونلین، و همچنین دسترسی به آب از بزرگترین رودخانه جزیره، ژووشوی (در بالای تصویر قابل مشاهده است)، آن را مکانی ایده آل برای کشت انواع محصولات مختلف از جمله برنج، سیب زمینی شیرین، بادام زمینی، ذرت، نیشکر، سیر، پیازچه، قهوه، میوه، و سبزی های برگدار زمین می سازد.

اندازه محدود مزارع تایوانی به این معنی است که محصولات بسیار متفاوتی را می توان در کنار یکدیگر کشت کرد. (اعتبار تصویر: Marek Ślusarczyk (Tupungato) از طریق Wikimedia) اندازه متوسط یک مزرعه در شهرستان یونلین کمتر از 100000 فوت مربع (10000 متر مربع) است که حدود 90 برابر کوچکتر از متوسط مزرعه ایالات متحده است. در نتیجه، وقتی از بالا به آن نگاه کنیم، این منطقه مانند یک تکه تکه ای غول پیکر متشکل از ده ها هزار مکعب نامنظم به نظر می رسد.

به گفته رصدخانه زمین، اندازه مزارع تایوانی توسط قوانین قدیمی محدود شده است که میزان زمینی را که هر فردی می تواند داشته باشد، محدود می کند. بیشتر مزارع از نسلی به نسل دیگر منتقل می شوند.

در حالی که موزاییک کشاورزی شهرستان یونلین در این تصویر نسبتا ثابت است، دو ناحیه اصلی از بقیه متمایز هستند (پایین را ببینید).

اولین منطقه دور افتاده، گروهی از مستطیل های آبی و فیروزه ای است که شهر Xiluo را در سمت راست بالای تصویر (درست زیر رودخانه) احاطه کرده اند. این مزارع با توری های پلاستیکی پوشیده شده اند که آنها را از نور شدید خورشید در تابستان و باران های موسمی مانند در فصل مرطوب محافظت می کند.

وقتی از بالا به آن نگاه کنید، دو منطقه خاص از شهرستان یونلین برجسته می شوند. (اعتبار تصویر: NASA/Landsat 9) دومین و شاید قابل توجه ترین ناهنجاری، خوشه ای از مزارع بسیار بزرگتر و کم رنگ در نزدیکی شهر بائوژونگ (سمت چپ پایین عکس) است. اینها مزارع نیشکر هستند که از زمانی که ژاپن بین سالهای 1895 تا 1945 تایوان را تحت کنترل داشت، باقی مانده است.

بخش بزرگی از دشت چیانان برای کشت نیشکر توسط ژاپنی‌ها استفاده شد، ژاپنی‌ها همچنین خطوط راه‌آهنی برای انتقال محصول در سراسر جزیره ساختند. با این حال، بیشتر این میادین از آن زمان تغییر کاربری داده اند و همه خطوط ریلی به جز یکی از کار افتاده اند.

به گفته رصدخانه زمین، علاوه بر کشت محصولات، از این مزارع کوچک برای پرورش دام از جمله مرغ، گاو و "میلیون ها خوک" استفاده می شود.

زمین را از فضا بیشتر ببینید

«قلب» گمشده رودخانه کلرادو

موزائیک عکس فضانوردی در سال 2016، پدیده "آفتابی" را برجسته می کند که دریاچه پاول را به یک "رودخانه" فلزی پیچ در پیچ تبدیل کرد. این مخزن مصنوعی که دومین مخزن بزرگ کشور است، خانه بسیاری از شگفتی های زمین شناسی قابل مشاهده و گمشده است.

گنبد غول پیکر «اسفنجی» بر فراز برزیل

یک عکس ماهواره‌ای در سال ۲۰۲۵، گنبد کالداس نواس را نشان می‌دهد، یک سنگ یکپارچه به طول ۱۲ مایل که بر فراز ایالت گویاس برزیل قرار دارد. این سازه مانند یک اسفنج غول پیکر عمل می کند و آب را جذب می کند و به سوخت چشمه های آب گرم اطراف کمک می کند.

تخته نمک در بلندترین قله صحرا کمین کرده است

یک عکس فضانورد در سال 2024 یک تکه نمک غیرمعمول را ثبت کرد که مانند برف در بالای آتشفشان باشکوه Emi Koussi در شمال چاد می درخشد، که با گدازه های باستانی، دریچه های مخفی و آبراهه های سایه پوشیده شده است.