موزه ویتنی تنها سه سال پس از دریافت یک تابلوی دی کونینگ آن را می فروشد

موزه ویتنی نیویورک یک تابلوی نقاشی ویلم دی کونینگ را هفته آینده در کریستیز به فروش می رساند، تنها سه سال پس از دریافت رسمی این اثر به عنوان هدیه از خانواده یکی از روسای جمهور سابق.

رودخانه زرد (1958)، یک تصویر انتزاعی بزرگ که تحت سلطه رنگ‌های آبی و زرد است، بین 12 تا 18 میلیون دلار تخمین زده می‌شود و در فروش عصر کریستی در قرن بیستم در 17 نوامبر نمایش داده می‌شود. طبق گفته Artnet News، که برای اولین بار داستان و داستان خانه calogaction را گزارش کرد، این نقاشی به فروش می‌رسد تا به نفع مجموعه موزه باشد.

رودخانه زرد متعلق به دیوید ام. سولینجر، وکیل و کلکسیونر بود که در سال 1966 اولین رئیس جمهور ویتنی از خارج از خانواده ویتنی شد. سولینگر این نقاشی را در سال 1959 از گالری سیدنی جانیس خرید و طبق گفته کریستیز، او آنقدر آن را دوست داشت که هر روز صبح برای مدتی در پای تختش آویزان بود.

پس از مرگ سولینجر در سال 1996، این نقاشی به همسرش، بتی آن بش سولینگر، که در سال 2011 آن را به ویتنی قول داد، رسید. این اثر در آن سال در موزه به نمایش گذاشته شد، اما این هدیه تا سال 2023 به طور رسمی تکمیل نشد، پس از گذشت او در سال 2022. اکنون، سه سال بعد، به بازار بازگشته است.

این اولین باری نیست که ویتنی به فروش آثاری از مجموعه دائمی موزه می پردازد. در سال 2023، موزه گروهی از نقاشی‌های ادوارد هاپر، موریس پرندرگاست، جان مارین و دیگران را به ساتبیز فرستاد. این فیلم توسط ادوارد هاپر، انبارهای کاب، ساوث ترورو (1930-1933) رهبری شد که با تخمین 8 تا 12 میلیون دلار عرضه شد.

در آن زمان، جین پانتا، متصدی و مدیر مجموعه ویتنی، به ARTnews گفت که این فروش بخشی از تلاش گسترده‌تر برای گسترش و تنوع بخشیدن به مجموعه‌های موزه است.

پانتا گفت: «ما همیشه به این فکر می‌کنیم که «موزه هنر آمریکایی» را چگونه تعریف می‌کند و به این فکر می‌کنیم که بخواهیم این مجموعه دقیقا نشان‌دهنده ایالات متحده باشد. ما فکر می‌کنیم که این بدان معناست که مجموعه باید تکامل یابد. ما باید تلاش کنیم شکاف‌های مهم را ببندیم، و داشتن وجوه وقفی برای تملک ابزاری کلیدی برای انجام این کار است.»

در واقع، برنامه راهبردی مجموعه ویتنی در سال 2023 توصیه می‌کند که حذف پیوستن به بخشی منظم‌تر از استراتژی جمع‌آوری مؤسسه، به‌ویژه در مناطقی که قبلا حجم قابل‌توجهی کار دارد، قرار دهد. این موزه هنوز چندین نقاشی مهم از دو کونینگ دارد، از جمله دری به رودخانه (1960) که تقریبا مربوط به همان دوره رودخانه زرد است.

رودخانه زرد که در سال 1958 نقاشی شد، متعلق به لحظه‌ای مهم در زندگی حرفه‌ای دو کونینگ است، زمانی که او از چهره‌های نقاشی‌های مشهور «زن» خود دور می‌شد و به سمت ترکیب‌های انتزاعی فزاینده‌ای الهام‌گرفته از چشم‌انداز و بزرگراه‌های اطراف نیویورک می‌رفت. این نقاشی در نمایشگاه سال 1959 او در گالری سیدنی جنیس گنجانده شد، جایی که طبق گفته کریستیز، 19 اثر از 22 اثر تا ظهر روز افتتاحیه به فروش رسیده بود.

جداسازی موضوعی حساس در دنیای موزه‌ها باقی مانده است، اگرچه انجمن مدیران موزه‌های هنر می‌گوید که برای مؤسسات قابل قبول است که از درآمد حاصل از فروش برای دستیابی به آثار جدید یا پرداخت هزینه مراقبت مستقیم از مجموعه‌های خود استفاده کنند. طبق خط‌مشی مجموعه‌های ویتنی، قرار است آثار به‌طور دائم در مجموعه باقی بمانند، در حالی که فروش‌هایی که دارایی‌های آن را بهبود می‌بخشد یا اصلاح می‌کند، عموما خوب است.