موزه گتی لس‌آنجلس، نقاشی ولاسکوئز را که اخیرا کشف شده بود، برای اولین بار برای موزه ساحل غربی به دست آورد.

موزه گتی در لس آنجلس نقاشی پرتره کنت دوک اولیوارس را که اخیرا به دیگو ولاسکز نسبت داده شده است، خریداری کرده است. این خرید به این معنی است که یک نقاشی ولاسکوز برای اولین بار در مجموعه موزه ساحل غربی نمایش داده می شود.

در اوایل سال جاری، سالوادور سالورت پونز، مدیر مؤسسه هنرهای دیترویت، محقق ولاسکوئز که نمایشگاهی را در مورد پرتره‌های کنت دوک اولیوارس برگزار می‌کند، یافته‌های خود را در مجله ARS موزه پرادو منتشر کرد. او گفت که نه تنها یک پرتره جدید از کنت دوک را دوباره کشف کرده است، بلکه این اثر از ولاسکز است و مربوط به اولین روزهای او به عنوان یک نقاش دربار است. سالورت پونز قدمت این نقاشی را به سال 1626 داد که گتی آن را به «حدود 1626» بازبینی کرده است.

گاسپار دو گوزمان پیمنتال، کنت دوک اولیوارس، نخست‌وزیر قدرتمند فیلیپ چهارم در این دوره بود و بر اساس یک انتشار، «برای بیش از دو دهه قدرت تقریبا مطلق بر حکومت اسپانیا داشت». او همچنین مسئول کشاندن ولاسکز به دادگاه اسپانیا بود. اولیوارس سوژه مکرر ولاسکوز در سراسر آثارش شد.

دیوید گاسپارتو، متصدی ارشد نقاشی‌های موزه گتی در مصاحبه‌ای تلفنی درباره تصمیم به خرید این نقاشی به ARTnews گفت: "ولاسکز هنرمند بزرگی است که ما در این مجموعه نمایندگی نکرده‌ایم." "پرتره بسیار قدرتمند است. به روشی بسیار پیچیده نقاشی شده است."

گاسپارتو با اشاره به اینکه انتساب توسط گیوم کینتز، مدیر و مدیر اجرایی موزه و کتابخانه جامعه اسپانیایی در نیویورک و محقق ولاسکز، تأیید شده است، افزود: «ما در مورد انتساب بسیار مطمئن هستیم و فکر می‌کنم این تحقیق بسیار محکمی است.

گتی قیمت خرید را فاش نکرد. اکثر 120 نقاشی موجود از ولاسکز عمدتا در موزه‌های سراسر جهان نگهداری می‌شوند. حدود 50 مورد از این آثار متعلق به پرادو است. حدود دوازده نقاشی ولاسکوئز هنوز در دست شخصی است. رکورد حراج این هنرمند در سال 2007 زمانی به دست آمد که سنت روفینا (حدود اوایل دهه 1630) در ساتبی به قیمت 8.42 میلیون پوند (در آن زمان حدود 17 میلیون دلار) فروخته شد.

با این حال، این نقاشی مدت‌ها به بارتولومه استبان موریلو، نقاش باروک اسپانیایی نسبت داده می‌شد، اما قبل از فروش آن در سال 1999 در کریستی به قیمت 8.9 میلیون دلار، دوباره به ولاسکز نسبت داده شد.

این نقاشی اواخر پاییز امسال در موزه گتی به نمایش گذاشته خواهد شد و تا پایان سال در آنجا باقی خواهد ماند. سپس برای نمایشگاه سالورت پونز با عنوان «ولازکز و اولیوارس: سال‌های اولیه در دادگاه» که از ژانویه تا ژوئیه 2027 در معرض دید قرار می‌گیرد، به DIA داده خواهد شد.

گتی اولین بار از کشف این نقاشی توسط سالورت پونز و قصد او برای نسبت دادن آن به ولاسکز در ماه مارس گذشته آگاه شد و متوجه شد که صاحب آن مایل به فروش آن است. (فروشنده آن را در سال 2025 از مجموعه Coppelotti خریداری کرده بود که آن را در مقطعی در قرن بیستم به دست آورده بود.)

گاسپارتو گفت: «ما بلافاصله بسیار هیجان زده شدیم. اینجا در گتی سابقه تلاش برای به دست آوردن تابلویی از ولاسکز وجود دارد. در اوایل دهه 2000، پرتره 1650 استاد اسپانیایی فردیناندو براندانی توسط گالری منقرض شده Wildenstein & Co. پیشنهاد شد اما آن را رد کرد. این اثر در سال 2003 توسط پرادو خریداری شد.

هنگامی که گتی ابراز علاقه کرد، این نقاشی برای متصدیان آن به لس آنجلس آورده شد تا وضعیت آن و هرگونه نیاز بالقوه حفاظتی را ارزیابی کنند و همچنین آن را در معرض تجزیه و تحلیل فنی بیشتر قرار دهند. گاسپارتو با توصیف "وضعیت کلی [به عنوان] عالی" گفت که این نقاشی نیازی به حفاظت ندارد زیرا سال گذشته تحت یک تمیز کردن استاندارد قرار گرفت زیرا مدت زیادی در یک مجموعه خصوصی بوده است.

گاسپارتو ادامه داد: «نقاشی طبق سیاست عادی ما به اینجا آورده شد. ما زمان زیادی برای صرف عکس داشتیم، کاری که معمولا برای یک خرید بزرگ انجام می‌دهیم تا در پرتو گالری‌ها و در استودیو [حفاظت] به آن نگاه کنیم. در پایان، ما متقاعد شدیم که این ولاسکوز مناسب برای گتی است.»

گاسپارتو تحقیقات سالورت پونز را «کامل و بسیار متقاعدکننده» توصیف کرد و از ارتباط بین پرتره جدید منتسب و حکاکی سال 1626، پرتره تمثیلی کنت دوک، اثر پائولوس پونتیوس، که با همکاری ولاسکز و پیتر پل روبنس ساخته شد، توصیف کرد. در طرح آماده‌سازی روبنس که اکنون متعلق به موزه‌های سلطنتی هنرهای زیبای بلژیک است، اولیوارس با لباسی مشکی پوشیده شده است. تجزیه و تحلیل اشعه ایکس سالورت پونز نشان داد که این لباس همان لباسی است که ولاسکوز در ابتدا اولیوارس را به تصویر کشیده بود.

در عوض، هر دو آثار Velázquez و Pontius Olivares را در زره نشان می دهند که در حدود سال های 1625-1626 در بروکسل ساخته می شد. سالورت پونز می نویسد، دو جزئیات کلیدی این است که تصویر ولاسکز آینه ای از حکاکی پونتیوس است و ولاسکز «تنها یکی از دو پرچ واقع در بالای بازوی چپ را نقاشی کرده است» و آن را «نقصی [به معنای] جلب توجه بیننده و تأکید بر استعدادهای فنی او» می‌نویسد.

سالورت پونز نتیجه می گیرد که تابلوی جدید منتسب به "به وضوح نشان می دهد که منبع اصلی است نه کپی از چاپ. علاوه بر این، تصور و اجرای استادانه سوراخ پرچ گم شده از ویژگی های بارز نبوغ ولاسکوز است."

گاسپارتو از زمان پیوستن به گتی در سال 2014 گفت که در تلاش است تا دارایی های آن را در نقاشی اسپانیایی افزایش دهد. وقتی او وارد شد، موزه صاحب یک نقاشی از موریلو (در سال 2003 به دست آورد)، یکی از جوزپه دی ریبرا (2001)، یکی از ال گرکو (2000) و دو نقاشی از فرانسیسکو گویا (1983 و 1993) بود. در سال 2023، گتی مسیح را در حال حمل صلیب (حدود 1565) توسط لوئیس دی مورالس، همچنین به عنوان "ال دیوینو" خریداری کرد. یکی دیگر از هنرمندان بزرگ اسپانیایی مانند فرانسیسکو دو زورباران که ماه آینده در موزه لوور مورد بررسی قرار خواهد گرفت، در نمایشگاه گتی حضور ندارد.

در پرتره کنت دوک اولیوارس اثر ولاسکز، گاسپارتو گفت که موزه آنچه را که می‌خواهد در یک خرید بزرگ پیدا کرده است: "نقاشی که از نظر هنری مهم است، توسط یک هنرمند بزرگ، و تاریخ زیادی به ارمغان می‌آورد. این نمونه واقعا مهمی از سنت پرتره دولتی است."

او ادامه داد: ما مجموعه کوچکی هستیم، هدف ما دایره المعارفی نیست، بلکه هدف ما نشان دادن بهترین سنت نقاشی اروپایی است.