موزیکال «کاملا اورجینال» Midnight تلاش می‌کند (و ناموفق) یک عاشقانه دوران برده‌داری را تصور کند.

نمایش خارج از برادوی تودریک هال درباره یک رابطه عشقی بین نژادی محکوم به فنا در دوران برده داری ایالات متحده در دهه 1860 است.

در خلال نیمه‌شب، یک موزیکال خارج از برادوی درباره یک عشق بین نژادی محکوم به فنا در دوران برده‌داری ایالات متحده در دهه 1860، زنی که پشت من نشسته بود، نمایش را تحسین کرد و آن را با همیلتون مقایسه کرد. در ظاهر، او درست می گفت. Midnight همچنین دارای بازیگران متنوعی با آوازهای خیره کننده و داستانی است که زمانی را در تاریخ آمریکا تجسم می کند.

با این حال، تفاوت این است که خالق همیلتون، لین-مانوئل میراندا، از منبع منبع - بیوگرافی الکساندر همیلتون در سال 2004 توسط ران چرنو - برای توسعه کار اصلی خود استفاده کرد، چیزی که خالق و ستاره نیمه شب، تودریک هال، به طور کامل از آن اجتناب کرد. مسئله در همین جا نهفته است. هدف Midnight تمرکز بر زندگی صمیمی افراد برده شده است و به قدری از نقطه نظر منحرف می شود که به نظر می رسد چشم گاو در جایی خارج از تئاتر است.

فرضیه Midnight این است که مردی برده به نام ریل، با بازی هال، نویسنده و کارگردانی موزیکال، عاشق ریچارد، یکی از اعضای طبقه ثروتمند کشاورز می شود. آنها پس از اینکه ریچارد ریل را از صاحب ریل، شارلوت «اجاره» می کند، به هم نزدیک می شوند. ریل با لیلی رز، یک زن برده شده، رابطه دارد و ریچارد با اسکارلت، یک دختر خوشگل جنوبی که باید آینده مالی خانواده خود را از طریق ازدواج تضمین کند، نامزد کرده است. این یک داستان فرمولی و قابل تشخیص در مورد عاشقان ستاره دار است - برای کشف یک رابطه عجیب و غریب در زمان بردگی به روز شده است.

سال‌ها، هال، خواننده، طراح رقص و بازیگر تئاتر، آثار کلاسیکی مانند سیندرلا و Beauty and the Beast را از طریق یک لنز عجیب و غریب تغییر داده است. او به طرز ماهرانه‌ای نسخه‌های اصلی را با ارجاعات فرهنگی مدرن، مانند موسیقی بیانسه یا تنش‌های موجود در جوامع همجنس‌گرای کنونی، ریمیکس می‌کند. اما در Midnight، هال گذشته را بازسازی می کند و فانتزی خود را خلق می کند که واقعیت های اجتماعی شخصیت های آن را نادیده می گیرد. به خواندن ادامه دهید...