موسسه صلح استکهلم: افزایش شکاف بین کمک‌ها و نیازهای توسعه امنیت جهانی را تهدید می‌کند

موسسه تحقیقات صلح بین‌المللی استکهلم (SIPRI) در گزارشی که روز سه‌شنبه منتشر شد، اعلام کرد که شکاف بین کمک‌های رسمی توسعه و توسعه جهانی و نیازهای بشردوستانه می‌تواند پیامدهای جدی برای امنیت انسانی و ثبات سیاسی داشته باشد.

در این گزارش آمده است که این شکاف می تواند با صرف بخش کوچکی از منابع به سمت افزایش هزینه های نظامی کاهش یابد.

در عین حال، بر اساس ارقام سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD)، کمک های رسمی توسعه (ODA) از سال 2024 کاهش یافته است.

SIPRI گفت که هزینه‌های اصلی کمک‌های توسعه رسمی در سال 2021 شروع به رکود کرد، روندی که به‌دلیل افزایش کمک‌ها به اوکراین پس از شروع جنگ در سال 2022 و هزینه‌های بیشتر کشورهای اهداکننده برای میزبانی از پناهندگان، موقتا پنهان شد.

بر اساس این گزارش، بیشترین کاهش در هزینه های اصلی کمک های توسعه رسمی در زیرساخت های اقتصادی و سلامت مشاهده شده است.

شیائو لیانگ، محقق برنامه هزینه های نظامی و تولید تسلیحات SIPRI گفت: «کشورهای ثروتمند در اروپا و فراتر از آن به شدت هزینه های نظامی خود را در پاسخ به تهدیدات نظامی فزاینده افزایش داده اند.

"اما این با کاهش عمیق در سایر ردیف های بودجه، از جمله کمک های توسعه ای و بشردوستانه همزمان شده است. این می تواند ناامنی گسترده ای را برای مردم و کشورهای متکی به کمک ها ایجاد کند."

نان تیان، مدیر برنامه هزینه های نظامی و تولید تسلیحات SIPRI، گفت: «ما در میانه برداشت مستمر کمک های بشردوستانه و توسعه ای حیاتی هستیم، در زمانی که نیاز به آن در حال افزایش است.

وی افزود که شکاف بودجه پیش بینی شده تنها بخشی از منابع اضافی را نشان می دهد که به هزینه های نظامی تخصیص داده می شود و برآوردن نیازهای کمک های توسعه رسمی آینده همچنان مقرون به صرفه است.

این گزارش سیاست‌های اخیر کمک‌های توسعه‌ای و هزینه‌های نظامی در آلمان و بریتانیا را مورد بررسی قرار داد و دریافت که دولت‌ها در توجیه کاهش کمک‌های رسمی توسعه، نیاز به تامین مالی هزینه‌های نظامی بالاتر را ذکر کرده‌اند.

با این حال، SIPRI گفت که کاهش کمک ها تنها سهمی جزئی در افزایش برنامه ریزی شده در هزینه های نظامی داشته است.

لیانگ گفت: «با تضعیف همکاری‌های بین‌المللی و افزایش تنش‌های ژئوپلیتیکی و نظامی‌سازی، قابل درک است که دولت‌ها به دنبال سرمایه‌گذاری در امنیت خود هستند».

اما قابلیت‌های نظامی به تنهایی امنیت را تضمین نمی‌کند. کمک‌های توسعه می‌تواند محرک‌های بلندمدت ناامنی را برطرف کند و بنابراین باید به عنوان مکمل هزینه‌های نظامی تلقی شود نه رقابت با آن.»