موسس فیس بوک هرگز نمی خواست رئیس شود: داستین موسکوویتز مانند 82 درصد از مدیران، وارد این کار شد و آن را "بسیار طاقت فرسا" دید.

برخی برای رهبری به دنیا آمدند. اما بسیاری از آنها فقط "مدیران تصادفی" هستند. داستین موسکوویتز را در نظر بگیرید. این هزاره فیس بوک را با هم اتاقی خود در هاروارد، مارک زاکربرگ، تأسیس کرد و پیش از آن که در سال 2008، آسانا، یک پلتفرم مدیریت پروژه را تاسیس کرد، اولین مدیر ارشد فناوری شرکت شد.

مجددا، Moskovitz این استارت‌آپ را رهبری کرد (این بار به عنوان مدیر عامل)، شرکت را در سپتامبر 2020 عمومی کرد و آن را به شرکت 3 میلیارد دلاری امروز تبدیل کرد، قبل از اینکه سال گذشته کناره‌گیری کرد. اما با نگاهی به گذشته، اعتراف کرد که شغل برتر واقعا برای او نبوده است.

موسکوویتز در سال 2025 به Stratechery گفت: "این را کاملا خسته کننده دیدم." و اضافه کرد که او واقعا یک درونگرا است.

او اعتراف کرد: «من دوست ندارم تیم‌ها را مدیریت کنم. "من قصد داشتم بیشتر یک مستقل یا رئیس مهندسی باشم ... سپس یک چیز به چیز دیگری منجر شد و من به مدت 13 سال مدیرعامل بودم."

نتیجه؟ او گفت که باید «روز به روز این چهره را بپوشاند».

مدیر عامل امیدوار بود که قرار دادن ماسک با بزرگ‌تر شدن شرکت آسان‌تر شود و او بتواند بیشتر به مدیریت شرکت از پشت صحنه تمرکز کند، اما در واقع برعکس بود.

او گفت: «دنیا همچنان هرج‌ومرج‌تر می‌شد - اولین ریاست‌جمهوری ترامپ و همه‌گیری و همه چیزهای مسابقه - این باعث شد که شرکت بسیار کمتر شود، مدیر عامل بودن خیلی بیشتر به مشکلات واکنش نشان می‌دهد و این نوع کارها را انجام می‌دهد.

مانند Moskovitz، تقریبا همه رئیس‌ها «تصادفی» هستند - و این در واقع دلیل اصلی استعفای آنهاست

Moskovirz اولین رئیسی نیست که اعتراف می کند هرگز قصد مدیریت مردم را نداشته است. مانند ژنرال Z، که اعتراف می‌کنند که ترجیح می‌دهند برای همیشه به عنوان مشارکت‌کننده فردی باقی بمانند تا اینکه از قطب چرب بالا بروند، بسیاری از مدیران قبل از آنها مخفیانه همین فکر را کرده‌اند.

در واقع، تحقیقات نشان می‌دهد که 82 درصد از رئیس‌ها «تصادفی» هستند – آنها آموزش‌های لازم را ندیده‌اند و صرفا به این نقش سپرده شده‌اند، زیرا در جنبه‌های فنی یا عملکردی کار بوده‌اند. بنابراین منطقی است که آنها را ارتقا دهیم تا به دیگران نشان دهیم چگونه این کار انجام می شود، چه آنها واقعا می خواهند رهبری کنند یا نه. یک چهارم از آنها در نقش های رهبری ارشد به پایان می رسند.

در نتیجه مستقیم این، کسب‌وکارها به مدیرانی ختم می‌شوند که به توانایی‌های خود برای رهبری اعتماد ندارند و برای مقابله با چالش‌های مختلفی که با مدیریت افراد پیش می‌آیند، تلاش می‌کنند که هم کارمندان و هم مدیران را به سمت استعفا سوق می‌دهد.

گریت بوکارت، مدیر عامل رابرت والترز، یک شرکت کارگزینی که در 31 کشور کار می کند، گفت که روند مدیریت تصادفی در سال های اخیر "مشخص تر" شده است - در حالی که خواسته های شغل فقط سخت تر می شوند.

او قبلا به Fortune گفت: "در گذشته، نقش اصلی یک مدیر این بود که کارکنان را با انگیزه و سازنده نگه دارد." "در دنیای امروز، آنها باید فرهنگ و مشارکت در تیم را هدایت کنند، در پذیرش دیجیتالی رهبری کنند، توانایی ذاتی داشته باشند که بدانند آیا یکی از اعضای تیم آنها از نظر ذهنی با مشکل مواجه است یا خیر، و همچنین حامل اخبار بد باشند - خواه تبلیغات به تعویق افتاده باشد یا افزایش دستمزدها."

نسخه ای از این داستان در ابتدا در 23 اکتبر 2025 در Fortune.com منتشر شد.

توصیه های شغلی بیشتر از اوریانا روزا رویل از فورچون را بخوانید:

خنجر زدن از پشت هنجار جدید دفتر است: ژنرال Z و نسل هزاره سرزنش می‌کنند، قاطی می‌کنند و دیگران را به شکست می‌کشند، اما مدیران هم همین‌طور هستند.

مدیرعامل 5 میلیارد دلاری مدیرانی را که نامزدها به عنوان مرجع معرفی نکرده‌اند می‌خواند - و حتی از همکاران می‌پرسد که آنها با آنچه واقعا فکر می‌کنند درگیر شده‌اند.

مدیر اجرایی لورئال به استخدام‌کنندگان جدید ژنرال Z می‌گوید که افرادی باشند که قهوه مدیرشان را می‌خورند - به جای اینکه شما را جوان‌تر به نظر بیاورید، او می‌گوید این کار می‌تواند شما را جلب کند.

مدیر ارشد سیسکو 25 سال را صرف بالا رفتن از نردبان یک شرکت کرده است - او به ژنرال Z و مدیران میانی می گوید "شما فقط باید صبور باشید".

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد