موسیقی هوش مصنوعی به «Ozempic صنعت» تبدیل شده است. همه روی آن هستند

خوراکی های شیرین در جعبه ناهار کودک. ایده خوبی؟ ایده بد؟ آیا می توان نسبت به چنین چیزی بی طرف بود؟ حساب اینستاگرام یک زن، @ashleighjamz، در آغاز سال تحصیلی جدید به دلیل ارسال پیام‌های متنی که سازنده ادعا می‌کرد از «چت گروهی مادر» در مدرسه دخترش بود، در فضای مجازی منتشر شد. این پیام‌ها حول درخواست «میشل» از سایر مادران بود که Oreos را در جعبه‌های ناهار فرزندانشان نبندند.

بیش از 40 ویدیو، «مادرها» یکدیگر را به خاطر انتخاب‌های والدینشان سرزنش می‌کنند و علیه «میشل» نقشه می‌کشند. این پست‌ها میلیون‌ها بار دیده شده، بازنشر شده‌اند، بخیه شده‌اند، توسط همه، از والدین گرفته تا متخصصان تغذیه و به حساب رسمی Oreos نظر داده شده است ("Oreo-gate در کارت بینگو 2026 من نبود"). تا اینجا، پس کلیک کنید.

این پست را در اینستاگرام مشاهده کنید

به نظر نمی رسید که پیام ها کاملا تخیلی باشند - منصفانه است که بگوییم صحت آنها در بهترین حالت نامشخص است. تا زمانی که ویروسی شوند، واقعا مهم نیست، درست است؟ این طوفان به #oreogate معروف شد و رسانه ها از صبح بخیر آمریکا تا Business Insider در مورد آن گزارش دادند. عموما گزارش‌ها بر نظرات والدین در مورد اجازه دادن به بچه‌ها برای خوردن خوراکی در جعبه‌های ناهار متمرکز بود، همراه با تحقیر شدید زنان خیالی درگیر در گفتگو، تحقیر که بدون زحمت به زنان واقعی سرایت کرد.

ارسال متون مضحک یا چت های گروهی در رسانه های اجتماعی چیز جدیدی نیست. چیزی که من را در مورد آن شگفت‌زده کرد این بود که پست‌های @ashleighjamz با استفاده از پلتفرم هوش مصنوعی مولد Suno به موسیقی تنظیم شدند و به صورت ویدیویی ارائه شدند. او به صراحت این را تصدیق می کند و خود را به عنوان "مادری که زندگی پرتنش خود را با استفاده از @sunomusic" و "Suno Partner به آهنگ تبدیل می کند" توصیف می کند. موسیقی به اندازه کافی خنده دار و جذب کننده است. متن در حالت کمدی موزیکال برادوی پر از درام و استعداد ارائه می شود.

در مقابل، تصاویر موجود در ویدیوها نسبتا خسته کننده هستند و اسکرین شات هایی از متون روی یک نمای نزدیک از چهره بی احساس اشلی وجود دارد.

این پست را در اینستاگرام مشاهده کنید

با تماشای آن، به نظریه‌پرداز فیلم فرانسوی میشل شیون فکر کردم که مفهوم «ارزش افزوده» را برای توصیف چگونگی عملکرد صدا در سینما توسعه داد. Chion در کتاب خود با عنوان Audio Vision: Sound on Screen در سال 1993 توضیح می دهد که چگونه وقتی کلیپی را با موسیقی غمگین تماشا می کنیم (به عنوان مثال)، این موسیقی است که احساسات را القا می کند و باعث می شود احساس کنیم تصاویر ذاتا غمگین هستند نه خود تصاویر.

در مورد #اورئوگیت، واضح است که موسیقی در حال انجام کارهای سنگین است. بدون توانایی تبدیل سریع متون به موسیقی کمدی با استفاده از سونو، من شک دارم که پست ها ویروسی شوند.

پلتفرم‌های هوش مصنوعی مولد زیادی برای موسیقی وجود دارد - از جمله Eleven Labs، Udio و Riffusion - اما Suno قدرتمندترین در سطح جهانی در نظر گرفته می‌شود. ارزش این شرکت 5.4 میلیارد دلار است. Suno اخیرا در پیچ دک ادعا کرد که کاربران روزانه بیش از هفت میلیون آهنگ را بر روی این پلتفرم می‌سازند. برای در نظر گرفتن این موضوع: پلتفرم معادل کل کاتالوگ Spotify را هر دو هفته یک بار خروجی می دهد.

اولین ویدیوی #oreogate در زمان نگارش مقاله بیش از 12.7 میلیون پخش در اینستاگرام داشته است. به نظر می رسد که این ویروسی ترین قطعه از محتوای تایید شده هوش مصنوعی از سال 2024 "BBL Drizzy" باشد، یک آهنگ دیس دریک با نمونه تولید شده توسط Udio که توسط تهیه کننده Metro Boomin در اوج دشمنی کندریک لامار و دریک منتشر شد.

ردیابی موفقیت مواد تولید شده توسط Suno دشوار است.

تشخیص اینکه چه کسی از این پلتفرم استفاده می‌کند غیرممکن است، زیرا کاربرانی که برای اشتراک پرداخت می‌کنند به‌طور خودکار حقوق تجاری به دست می‌آورند، می‌توانند آهنگ‌های خود را دانلود کرده و در خارج از Suno.com پست کنند، بدون اینکه تعهدی به افشای استفاده از Suno در این فرآیند داشته باشند.

بسیاری از تاجران موسیقی هر هفته آلبومی از هنرمندان داستانی مانند Masters of Prophecy منتشر می کنند (36.2 میلیون مشترک در YouTube). اما نمی توان دانست که چه تعداد از نوازندگان واقعی برای اشتراک های سطح بالاتر ثبت نام کرده اند و بی سر و صدا Suno را در تمرین خود ادغام کرده اند. این شرکت بسیار از این موضوع آگاه است. در اوایل سال جاری، مایکی شولمن، مدیر اجرایی شرکت، به گاردین توضیح داد که چگونه سونو "Ozempic صنعت موسیقی است - همه در آن هستند و هیچ کس نمی خواهد در مورد آن صحبت کند".

با این حال، @ashleighjamz فقط از Suno برای ایجاد موسیقی برای ویدیوهای خود استفاده نکرد: او برای تولید ویدیوها پول می گرفت. این جزئیات در بسیاری از گزارش ها گم شده است، اما به عنوان یک موسیقیدان آن را حیاتی می دانم. مایکی شولمن مأموریت سونو را تسهیل آینده‌ای توصیف می‌کند که «در آن موسیقی بخش بزرگ‌تر، ارزشمندتر و معنادارتر از زندگی مردم حتی امروز است». اما آخرین موفقیت ویروسی Suno با یک نوازنده نیست، بلکه با یک تأثیرگذار پولی است که از فناوری آنها برای ساختن ویدیوهای کوتاه - رسانه غالب زمان ما - متقاعدکننده تر استفاده می کند.

اینفلوئنسر Oreogate به دنبال فروش آلبوم یا بلیط کنسرت نیست: او تی شرت و لیوان هایی را می فروشد که نقل قول هایی از #oreogate روی آنها چاپ شده است.

آیا این همان چیزی است که در حال حاضر موسیقی است؟ آیا این همان استفاده اجتناب‌ناپذیر است که منطق هوش مصنوعی مولد ما را وادار می‌کند تا موسیقی را در این زمینه قرار دهیم: موسیقی نه تنها به عنوان راهی برای «ارزش بخشیدن» به ویدیوهای کوتاه، بلکه به‌عنوان چربی‌ای که چرخ‌های تولید محتوا را در چرخش نگه می‌دارد؟

جنیفر والشی استاد آهنگسازی در دانشگاه آکسفورد است