موضع بریتانیا در مورد نقش خود در تجارت برده در حال تغییر است، اما غرامت از روی میز باقی مانده است.

اندی برنهام، نخست وزیر بریتانیا آمادگی خود را برای عذرخواهی رسمی برای نقش بریتانیا در تجارت برده در اقیانوس اطلس ابراز کرده است.

لندن - اندی برنهام، نخست‌وزیر انگلیس گفته است که آماده عذرخواهی رسمی برای نقش بریتانیا در تجارت برده در اقیانوس اطلس است، تغییری قابل توجه در موضع بریتانیا در یک بحث طولانی‌مدت در مورد اینکه آیا - و چگونه - این کشور باید اشتباهات گذشته خود را اصلاح کند یا خیر.

برنهام پیش از دیدار خود با رهبران کشورهای مشترک المنافع در کارائیب این هفته گفت که «کار درستی است که باید انجام داد» به جای اینکه «سرمان را در شن و ماسه بگذاریم» گفتگوی صادقانه درباره میراث برده داری داشته باشیم.

در حالی که او درخواست‌های بریتانیا برای پرداخت غرامت را رد کرد، برنهام پیشنهاد کرد که یک برنامه بازسازی بدهی برای کمک به فقیرترین کشورهای مشترک المنافع، انجمنی متشکل از 56 کشور مستقل که از امپراتوری بریتانیا رشد کرده است، رهبری کند.

موضع او مورد استقبال محتاطانه ای قرار گرفت، اما موضوع خاردار بازپرداخت ها حل نشده باقی مانده است.

یک بلوک تجاری از کشورهای حوزه کارائیب معروف به Caricom در بیانیه‌ای روز شنبه در واکنش به اظهارات برنهام گفت: «عذرخواهی اولین قدم ضروری است». "اما عذرخواهی بدون تعمیر ناقص است."

در اینجا نگاهی به تاریخچه پشت این مناظره و اینکه اوضاع در کجاست:

بریتانیا در اواسط دهه 1500، پس از پرتغال و اسپانیا، وارد تجارت برده شد. در اوج خود، بریتانیا بزرگترین کشور تجارت برده در جهان بود و بیش از 3 میلیون آفریقایی را به اقیانوس اطلس منتقل کرد.

بریتانیا هرگز رسما به خاطر نقش خود در تجارت عذرخواهی نکرده است، اگرچه برخی از مؤسسات انگلیسی از جمله کلیسای انگلیس شروع به تصدیق نقش‌هایی که آنها بازی کرده‌اند، کرده‌اند.

کالاها در غرب آفریقا برای برده‌های اسیر شده که برای کار در مزارع شکر و تنباکو بریتانیا در دریای کارائیب و آمریکا به آن سوی اقیانوس اطلس فرستاده می‌شدند، مبادله می‌شد. کالاهای تولید شده در به اصطلاح دنیای جدید به انگلستان منتقل می شد.

در قرن هفدهم، شرکت سلطنتی آفریقایی که در زمان پادشاه چارلز دوم تأسیس شد و توسط برادرش که بعدا پادشاه جیمز دوم شد اداره می شد، 80000 مرد، زن و کودک آفریقایی را به بردگی در قاره آمریکا قاچاق کرد. حدود 20000 نفر قبل از پایان انحصار شرکت بر تجارت برده انگلیسی در سال 1698 جان خود را از دست دادند، زمانی که هر انگلیسی می توانست با برده معامله کند.

در اواخر دهه 1700 یک جنبش لغو لغو در انگلستان به وجود آمد که توسط کواکرها، برخی از سیاستمداران و بردگان سابق حمایت می شد.

سیاستمداران بریتانیا به طور سنتی بر نقش این کشور در ممنوعیت تجارت برده در سال 1807 و غیرقانونی کردن برده داری در سراسر امپراتوری بریتانیا در سال 1833 تمرکز کرده اند.

اما برنهام گفت اکنون زمان آن فرا رسیده که کشور با طرف دیگر ماجرا روبرو شود. او در بخشی از روزنامه گاردین که روز جمعه منتشر شد، نوشت: ما کشوری هستیم که در آن افراد شجاع راه را برای لغو برده داری رهبری کردند، اما همچنین کشوری هستیم که در تجارت جان انسان ها مشارکت داشتیم.

برای چندین دهه، کشورهای حوزه کارائیب از بریتانیا غرامت خواسته اند. مطالعات تخمین می‌زند که بریتانیا بین صدها میلیون تا تریلیون دلار غرامت به نوادگان بردگان بدهکار است.

برنهام این ایده را مطابق با دولت های قبلی بریتانیا رد کرد.

او گفت: «من فکر نمی‌کنم که مردم بریتانیا امروز در قبال اشتباهات تاریخی، هرچند فجیع، که در دوره‌های مختلف تحت قوانین مختلف اتفاق افتاده و هیچ نقش شخصی در آن نداشته‌اند، مسئول شناخته شوند.»

در عوض، او گفت که با سایر کشورهای ثروتمند و سرمایه گذاران برای کمک به کشورهای فقیرتر برای بازپرداخت سطوح بالای بدهی خود در یک دوره طولانی تر و با نرخ بهره پایین تر همکاری خواهد کرد. برنهام گفت که نخست وزیر سابق گوردون براون را برای کمک به این کار می آورد.

پادشاه چارلز سوم، که در یک سفر 9 روزه به کارائیب به سر می برد، این هفته به "رنج و بی عدالتی بزرگ گذشته" اذعان کرد.

اما پادشاه، که همچنان رئیس دولت چندین کشور کارائیب است، در پرداختن به خواسته های مستقیم رهبران منطقه برای عذرخواهی و غرامت فراتر نرفت.

در همین حال، حزب محافظه کار مخالف استدلال کرد که بریتانیا حتی نباید عذرخواهی کند.

کیمی بادنوک، رهبر محافظه‌کاران روز یکشنبه گفت: «فکر نمی‌کنم اندی برنهام نیازی به عذرخواهی داشته باشد، زیرا این اهرمی است برای باز کردن درها برای درخواست پول نقد».

فیلیپ جی. پیر، نخست وزیر سنت لوسیا و رئیس Caricom، گفت که از بررسی عذرخواهی رسمی برنهام و پیشنهاد او برای "گفتگوی ساختاریافته" با کشورهای آسیب دیده استقبال می کند.

او نوشت: «هیچ نخست وزیر بریتانیا تا این حد پیش از این پیش نرفت... ما آماده تعامل هستیم». اما وی افزود: گفت وگویی که با پرداخت غرامت در خارج از اتاق آغاز می شود، نمی تواند یک گفتگوی کامل باشد.

پیر تکرار کرد که کشورهای کارائیب به دنبال بهبود آموزش و بهداشت عمومی هستند. برنامه های توسعه برای مردم بومی؛ بازگرداندن و اسکان مجدد برای کسانی که به دنبال زندگی در وطن خود هستند. ابطال بدهی و غرامت پولی، از جمله موارد دیگر.

او گفت: «تصفیه بدهی ها، هر چند که استقبال شود، نمی تواند به عنوان جایگزینی برای عدالت جبرانی ارائه شود.

پوشش 24/7 اخبار فوری و رویدادهای زنده