میان دوره ای ایالات متحده نظر واشنگتن را تغییر داد - اما آنها سرنوشت یهودی ما را تعیین نمی کنند

بازرگانان عذاب و غم در این هفته فعال خواهند شد. پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، آنها هشدار خواهند داد که واشنگتن علیه اسرائیل روی می‌آورد، اجماع قدیمی دو حزبی در حال فروپاشی است، و آینده یهودیان آمریکایی به طور فزاینده‌ای مخاطره‌آمیز به نظر می‌رسد. انتخابات بی‌نتیجه اسرائیل را اضافه کنید، در حالی که هیچ یک از بلوک‌های سیاسی بزرگ نمی‌توانند اکثریت کنست را به دست آورند، و دلایل کافی برای بدبین نبودن جشنواره وجود دارد. نگرانی یهودستیزی به طرز نگران کننده ای در زندگی عمومی قابل مشاهده است.

برخی از سیاستمداران تازه انتخاب شده آمریکایی عمیقا با اسرائیل دشمنی دارند و بحث هایی که زمانی به حاشیه های سیاسی محدود می شد وارد جریان اصلی شده است. بن‌بست سیاسی اسرائیل نگرانی‌ها را در مورد امنیت و روابط با مهم‌ترین متحدش تشدید می‌کند. ما باید این نگرانی‌ها را جدی بگیریم بدون اینکه جو سیاسی نامطلوب را با حکمی درباره آینده یهودیان اشتباه بگیریم.

لو قرار بود پایان زندگی ملی یهودیان را نشان دهد. با این حال، در بابل، یهودیان نهادهای یادگیری و ظرفیتی برای حفظ هویت دور از وطن ایجاد کردند. رومیان معبد دوم را ویران کردند و یهودیت مرکز مذهبی آن را در اطراف تورات، نماز و زندگی جمعی دوباره اختراع کرد. اخراج ها، آزار و اذیت ها و محدودیت ها در طول قرن ها دنبال شد. هر کدام زخم های وحشتناکی بر جای گذاشتند. هیچ کدام قوم یهود را خاموش نکردند. ما باید مراقب چنین تاریخی باشیم.

فقط به این دلیل که زنده ماندیم به این معنا نیست که رنجی نکشیدیم، و استفاده از آن برای به حداقل رساندن خطرات واقعی که یهودیان امروزی با آن مواجه هستند بسیار عجیب است. اما تاریخ چیزی درباره خودمان به ما می گوید: تداوم یهودیان هرگز به سخاوت یک پادشاه، دولت یا مجلس خاص بستگی نداشته است. خروج می گوید: "و پادشاه جدیدی برخاست که یوسف را نمی شناخت (یا می خواست بداند." "روشنایی برای ملت ها" در حالی که دوستی های سیاسی مهم است، هویت ما بر چیزی قدیمی تر و ماندگارتر است: احساس هدف ما. اشعیا نبی دعوت اسرائیل را به عنوان "نوری به سوی ناح" توصیف می کند.

(اشعیا 49:6). این یک تکلیف خارق‌العاده است، و به راحتی درک نمی‌شود. نور بودن دلیلی بر این نیست که یهودیان بهتر از هر کس دیگری هستند. این یک خواسته است که طوری رفتار کنیم که گویی زندگی ما دارای اهمیت اخلاقی فراتر از خودمان است: عدالت، شفقت، صداقت، آموختن و آگاهی از جهان را به عنوان هدفی از مردم بیاوریم که می‌توانند به من آگاهی دهند. به راحتی توسط دشمنان خود جذب می شود.

مردمی که مأموریت خود را به یاد می آورند، چیز مهم تری برای بلند شدن از رختخواب در صبح دارند. برای یهودیان آمریکایی، پیامدهای عملی آن عمیق است. به هر طریقی، یهودی ستیزی را هر جا که ظاهر می شود به چالش بکشید. اصرار داشته باشید که دانشگاه ها از دانشجویان یهودی محافظت کنند، مقامات دولتی تهدیدها را جدی بگیرند و انتقاد از سیاست اسرائیل هرگز مجوزی برای ارعاب همسایگان یهودی نمی شود. در زندگی دموکراتیک، فراتر از خطوط حزبی درگیر بمانید. حمایت سیاسی ضروری است. اما پاسخ ما نمی تواند به لابی بهتر و ترتیبات امنیتی قوی تر محدود شود.

ما باید یک سوال جستجوگرتر بپرسیم: چه کاری انجام می دهیم تا نسل بعدی بخواهد یهودی باشد؟ یک کودک یهودی باید قبل از اینکه با یهودیت به عنوان منبع اضطراب روبرو شود، به عنوان منبع شادی و معنا مواجه شود. سفره های شبات، آموزش یهودیان، عبری، جشن ها، اعمال محبت آمیز، دوستی ها، موسیقی، اجتماع و بازدید از اسرائیل کاری است که هزاران بیانیه سیاسی نمی توانند. آنها تعلق را ملموس می کنند. یک یهودی جوان که غنای زندگی یهودی را تجربه می کند، دارای چیزی ماندگارتر از موضع گیری در مورد جدیدترین بحث است.

این موفقیت حق تولد بوده است، که هزاران جوان یهودی را به میراث خود بازگردانده است. این چالش فراتر از آمریکا، به جوامع یهودی در بریتانیا، فرانسه، استرالیا، آفریقای جنوبی و در سراسر جهان گسترش می یابد. شرایط آنها بسیار متفاوت است، و هیچ شکل واحدی از اعمال مذهبی برای همه آنها مناسب نیست. با این حال، همه جا، وظیفه یکسان است: اینکه میراث خود را آنقدر جدی بگیریم که آن را یاد بگیریم، آن را زندگی کنیم، و آن را منتقل کنیم.

بزرگترین خطر این است که اجازه دهیم کسانی که ما را دوست ندارند، نویسندگان اصلی هویت یهودی ما شوند. گام های بعدی اسرائیل نیز باید انتخاب کند. انتخاب آن اختلافات جدی در جامعه اسرائیل را آشکار کرده است. هیچ رأی گیری نمی تواند به طور جادویی آنها را حل کند، و هیچ ترتیبات ائتلافی باعث از بین رفتن اختلافات ما نمی شود. اما دستاورد فوق العاده دولت یهود بدون تغییر باقی می ماند: یک جامعه یهودی مستقل، خلاق، استدلالی، ناقص، و به طرز شگفت انگیزی مدبر، که مهاجران را از سراسر جهان جذب کرده و نهادهایی را برای اجداد ما ایجاد کرده است.

به ندرت تصور می کردم. اعلام دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده مبنی بر اینکه قصد دارد در پایان سال 2026 به کمک نظامی سالانه 4 میلیارد دلاری خود به اسرائیل پایان دهد، یکی دیگر از پیشرفت های نگران کننده است، اگرچه ترتیبات عملی همچنان نامشخص است. اسرائیل باید روابط خود با آمریکا را حفظ کند، صادقانه به انتقادات گوش دهد، توانایی‌های دفاعی خود را تقویت کند و با سقوط خود برخورد کند.

یهودیان خارج از کشور را به‌عنوان شریک و نه مخاطبی که انتظار می‌رود هر تصمیم دولت را تحسین کنند. یهودیان آمریکایی به نوبه خود می‌توانند عمیقا به اسرائیل وابسته بمانند بدون اینکه از آنها خواسته شود از هر وزیر یا سیاست دفاع کنند. عشق به اسرائیل بزرگتر از سیاست حزبی اسرائیل است. ما همچنین باید اعتماد به نبوغ یهودیان را بازیابی کنیم. یهودیان در مواجهه با مشکلات، مدارس، بیمارستان‌ها، مؤسسات خیریه، مشاغل، مؤسسات علمی و جوامع ساخته‌اند. غریزه سازمان‌دهی، آموزش، نوآوری و کمک به یکدیگر از بزرگترین نقاط قوت جمعی ماست.

هر دلیلی وجود دارد که دوباره آن را به کار ببندیم. و یک بعد دیگر وجود دارد که تحلیل سیاسی سکولار به طور اجتناب ناپذیری از آن غافل می شود: ایمان، ایمان. ایمان یهودی هرگز به معنای عقب نشستن و انتظار از خدا برای حل مشکلات ما نبوده است. حکیمان ما به ما هشدار می دهند که به معجزه اعتماد نکنیم. ما باید تلاش کنیم، از خود محافظت کنیم، از هوش خود استفاده کنیم و مسئولیت آینده خود را بپذیریم. با این حال، ما با این اعتقاد عمل می‌کنیم که تاریخ بی‌معنی نیست، و خدایی که مردم ما را در بسیاری از فصل‌های بعید حمایت کرد، ما را رها نکرده است.

خشمگین شجاعت دقیقا زمانی لازم است که نتیجه نامشخص باشد. عناوین امروز ممکن است هشدار دهنده باشند. فردا ممکنه بدتر باشه سیاستمدارانی خواهند بود که با اسرائیل مخالفت می‌کنند، دولت‌هایی که ما را ناامید می‌کنند، و استدلال‌هایی در دنیای یهود وجود خواهند داشت که صبر ما را آزمایش می‌کنند. ما باید با هر چالشی به‌طور جدی برخورد کنیم، بدون اینکه به هیچ‌کدام از آنها اجازه دهیم ما را تعریف کنند. هیچ انتخاباتی در واشنگتن، و هیچ مذاکره ائتلافی در اورشلیم، نمی‌تواند تصمیم بگیرد که آیا ما مردمی تورات، شفقت، امید، خلاقیت باقی بمانیم یا خیر.

این تصمیم به ما تعلق دارد. وظیفه ما این است که زندگی یهودی را چنان با اعتماد به نفس، معنادار، و روحیه آنچنان سخاوتمند بسازیم که نسل بعدی به وارث آن افتخار کند. ممکن است امروز تاجران عذاب برتری داشته باشند. ما داستان بسیار طولانی تری برای گفتن داریم. نویسنده خاخام و پزشک است. او در مورد اخلاق، رهبری و انعطاف پذیری یهودی می نویسد و تدریس می کند. کارهای او در rabbidrjonathanlieberman.substack.com و youtube.com ظاهر می شود. @rabbidrjonathanlieberman