میان دوره ای ها نشان می دهد که دموکرات های جنوبی دوباره یک چیز هستند

دموکرات ها در حالی که به دنبال فرصت هایی برای گسترش نقشه بودند، وارد انتخابات میان دوره ای 2026 شدند که باید از قلمرو سیاسی آشنا دفاع کنند.

برخی از مهمترین آزمایشات آنها در جنوب انجام شد.

جیمز تالاریکو، دموکرات، کرسی سنای ایالات متحده را در تگزاس به دست آورد و به دموکرات‌ها پیروزی فدرال سراسری در ایالتی داد که دهه‌ها آنها را ناامید کرده بود. روی کوپر، فرماندار سابق کارولینای شمالی، یکی دیگر از کرسی‌های مجلس سنا را که در اختیار جمهوری‌خواهان بود، تغییر داد، در حالی که سناتور جان اوسف در انتخاب مجدد قاطعانه در جورجیا پیروز شد. دموکرات‌ها همچنین در کارولینای جنوبی به یک ناراحتی خیره‌کننده سنا دست یافتند.

و جهش دموکرات ها به طور قابل توجهی عمیق تر به قلمرو جمهوری خواهان رسید. در می سی سی پی، اسکات کولوم دموکرات عصر پنجشنبه با کمتر از 2000 رای از سناتور جمهوری خواه سیندی هاید اسمیت پیشتاز بود، در حالی که رقابت هنوز برای برگزاری انتخابات بسیار نزدیک است. اگر کولوم پیروز شود، او اولین سناتور دموکرات می سی سی پی از سال 1982 و اولین سناتور سیاهپوست آمریکایی از زمان بازسازی خواهد شد.

دموکرات‌ها حتی در لوئیزیانا به فاصله بسیار نزدیکی رسیدند. بر اساس نتایج گزارش شده توسط NBC News، جولیا لتلو جمهوری خواه، جیمی دیویس دموکرات را در رقابت های سنا شکست داد، اما تنها با حدود 1.8 درصد، 50.9 درصد به 49.1 درصد. ترامپ فقط دو سال قبل از لوئیزیانا تقریبا 22 امتیاز داشت.

پیروزی‌های جنوب بخشی از موج گسترده‌تر دموکرات‌ها را تشکیل می‌داد که کنترل هر دو مجلس کنگره را به حزب واگذار کرد. در اوایل بعدازظهر چهارشنبه، دموکرات‌ها هفت کرسی سنا را که در اختیار جمهوری‌خواهان بود، و بیش از دوجین کرسی مجلس نمایندگان را بدون از دست دادن یک کرسی دموکرات در هر دو مجلس، تغییر دادند.

در مجموع، نتایج آزمون ایده‌ای را ارائه می‌دهد که دموکرات‌ها سال‌ها با موفقیت نابرابر دنبال کرده‌اند: این که ایالات جنوبی که به سرعت در حال رشد هستند می‌توانند به میدان جنگ واقعی تبدیل شوند تا سراب‌های سیاسی گران‌قیمت.

این بار، نتایج شواهد قابل توجهی ارائه کردند که این استراتژی می تواند کار کند.

این لزوما به این معنی نیست که جنوب در حال آبی شدن است. یک انتخابات میان‌دوره‌ای نیز به منزله تغییر جهت سیاسی نیست. اما دموکرات ها برای تغییر چشم انداز سیاسی خود نیازی به تسلط بر منطقه ندارند. وادار کردن جمهوری‌خواهان به دفاع جدی از ایالت‌ها و حوزه‌های کنگره که زمانی می‌توانستند بدیهی بگیرند، نقشه انتخابات را تغییر می‌دهد.

M.V. (تری) هود سوم، استاد علوم سیاسی در دانشگاه جورجیا، نسبت به تفسیر یک انتخابات به عنوان اثبات دگرگونی پایدار هشدار داد.

هود به نیوزویک گفت: «هیچ راهی برای تشخیص دوام این محصول وجود ندارد. "یک نقطه داده (انتخابات) یک روند نیست.

در عوض، هود به فضای ملی بسیار مساعد برای دموکرات‌ها اشاره کرد و به آنچه که او آن را «انکار کامل ترامپ» توصیف کرد، اشاره کرد. او گفت که مقرون به صرفه بودن به ویژه برای دموکرات‌ها که می‌توانند مستقیما نگرانی‌های اقتصادی را به جنگ ایران و تعرفه‌ها مرتبط کنند، قوی است.

دموکرات ها با چندین فرصت برای آزمایش این نظریه وارد روز انتخابات شدند.

جمهوریخواهان با اکثریت 53 بر 47 سنا وارد انتخابات شدند. بنابراین دموکرات ها برای کنترل به کسب چهار کرسی نیاز داشتند و تگزاس و کارولینای شمالی به دو ایالت تبدیل شدند که به آنها کمک کرد تا در صدر قرار گیرند.

در کارولینای شمالی، کوپر مایکل واتلی جمهوری‌خواه را شکست داد و کرسی را که سناتور جمهوری‌خواه تام تیلیس خالی کرد، برگرداند. این سال‌ها تقریبا از دست دادن دموکرات‌ها در ایالت را به یک پیروزی بزرگ در سراسر ایالت تبدیل کرد.

گرجستان پیام متفاوتی را ارائه کرد. اوسف با موفقیت از کرسی دموکرات‌ها دفاع کرد که جمهوری‌خواهان امیدوار بودند آن‌ها را تصاحب کنند و مایک کالینز جمهوری‌خواه تقریبا با 59 درصد به 41 درصد با تقریبا تمام آرا شمارش شده در نتایج گزارش‌شده در روز چهارشنبه، پیشی گرفت.

کیشا لنس باتمز دموکرات نیز در رقابت فرماندار جورجیا پیروز شد و ریک جکسون جمهوری خواه را با 54.3 درصد به 45.7 درصد شکست داد که یکی دیگر از پیروزی های مهم دموکرات ها در این ایالت است.

هود گفت که نتایج جورجیا نشان می‌دهد که موج دموکرات‌ها تا چه اندازه در پایین‌تر رای‌گیری قدرتمند بوده است.

او به نیوزویک گفت: "در جورجیا، رای دهندگان در تمام طول برگه های رای برای نامزدهای دموکرات، صندوق ها را چک می کردند. به سختی امکان ردیابی وجود داشت." من شک دارم که رای دهندگان در مورد کاندیدای (D) کمیساریای کار چیز زیادی می دانستند، اما مهم نبود. اگر شما یک (D) بودید، انتخاب می شدید."

تگزاس شاید نشان دهنده آزمون دراماتیک تر بود.

تالاریکو، دموکرات، کن پکستون، دادستان کل جمهوری خواه را در رقابت های سنا شکست داد و موفقیتی را ایجاد کرد که دموکرات ها سال ها به دنبال آن بودند. پیروزی تالاریکو همچنین به کسب اکثریت جدید این حزب در سنا کمک کرد.

اهمیت این نتیجه فراتر از یک کرسی سنا است. تگزاس بارها دموکرات‌ها را با تغییر جمعیت‌شناسی و محدود کردن حاشیه‌ها وسوسه کرده است تا در سراسر ایالت در دست جمهوری‌خواهان باقی بماند. در سال 2026، دموکرات ها سرانجام این وعده را به یک پیروزی بزرگ فدرال تبدیل کردند.

دستاوردهای دموکرات ها به قلمرو مجلس نمایندگان تحت کنترل جمهوری خواهان در سراسر جنوب رسید. در ناحیه اول کنگره کارولینای جنوبی، دریاسالار بازنشسته نیروی دریایی، نانسی لاکور پیش بینی شد که جنی کاستا هانیکات جمهوری خواه را برای کرسی که توسط نماینده جمهوریخواه نانسی میس خالی شده بود، شکست دهد. هانیکات چهارشنبه پذیرفت.

اما شاید واضح‌ترین مثال از میزان نفوذ دموکرات‌ها به قلمرو معمولا جمهوری‌خواهان از می‌سی‌سی‌پی بود. از عصر پنجشنبه، کولوم با بیش از 95 درصد شمارش آرا تخمین زده شده، برتری بسیار کمی نسبت به هاید اسمیت داشت. آسوشیتدپرس این رقابت را فراخوانی نکرده بود و ممکن است نتیجه نهایی تا هفته آینده مشخص نشود زیرا رای‌های اضافی در حال پردازش هستند.

آن مسابقه طنین تاریخی خاصی دارد. می سی سی پی از سال 1982 یک دموکرات را برای سنا انتخاب نکرده است. پیروزی کلم همچنین او را به اولین سناتور سیاه پوست ایالات متحده پس از دوران بازسازی تبدیل می کند.

لوئیزیانا معیار دیگری از موج دموکرات ها را حتی در شکست فراهم کرد. دیویس تقریبا 26000 رای از لتلو داشت و در ایالتی که نامزدهای دموکرات ریاست‌جمهوری در آن در انتخابات اخیر با مشکل مواجه شده‌اند با 1.8 امتیاز از دست داد.

بنابراین، سؤال مهم پس از روز انتخابات کمتر این است که آیا دموکرات‌ها ناگهان «جنوب را بردند» تا اینکه کجا رقابتی‌تر شدند و آیا این دستاوردها قابل انتقال به نظر می‌رسند.

خود عبارت "دموکرات جنوبی" معنای بسیار متفاوتی نسبت به بسیاری از تاریخ سیاسی آمریکا دارد.

برای نسل‌ها پس از بازسازی، «جنوب جامد» بخش مرکزی پایگاه انتخاباتی حزب دمکرات را تشکیل می‌داد. اما بیشتر این نظم سیاسی حول برتری سفیدپوستان، محرومیت سیاهان و مقاومت در برابر حقوق مدنی بنا شده بود. در سال 1948، دموکرات‌های جدایی‌طلب جنوبی از حزب ملی بر سر پلتفرم حقوق مدنی در حال ظهور آن جدا شدند و حزب دموکراتیک حقوق ایالات را که معمولا به نام دیکسیکرات شناخته می‌شود، تشکیل دادند. استروم تورموند فرماندار کارولینای جنوبی نامزد ریاست جمهوری این کشور شد.

این صف بندی سیاسی در دهه های بعدی با استقبال فزاینده ای از حقوق مدنی توسط حزب ملی دمکراتیک شکست خورد. لیندون بی جانسون، رئیس جمهور دموکرات، قانون حقوق مدنی 1964 و قانون حقوق رای 1965 را امضا کرد، در حالی که تعداد زیادی از رأی دهندگان سفیدپوست جنوبی به تدریج به سمت حزب جمهوری خواه حرکت کردند.

بنابراین، دموکرات‌های جنوبی امروزی شباهت سیاسی چندانی با دموکرات‌های جدایی‌طلب که زمانی بر منطقه تسلط داشتند، ندارند. ائتلاف مدرن آنها به شدت به رای دهندگان سیاهپوست، مناطق شهری و حومه های رقابتی فزاینده متکی است، در حالی که جمهوری خواهان در بسیاری از مناطق روستایی سفیدپوست جنوبی به حزب غالب تبدیل شده اند.

انتخابات به ناچار توضیحات رقابتی را به همراه خواهد داشت.

یکی جغرافیا است. بخش عمده ای از پتانسیل دموکرات ها در منطقه حول مناطق بزرگ و در حال رشد شهری و حومه آنها از جمله آتلانتا، شارلوت، رالی و شهرهای بزرگ تگزاس متمرکز شده است.

احتمال دیگر این است که خود ائتلاف دموکرات در حال تغییر است.

اما نتایج به تنهایی نمی تواند ثابت کند که دموکرات ها یک ائتلاف جنوبی جدید بادوام ساخته اند. تعیین این امر مستلزم نگاه دقیق‌تری به بازده سطح شهرستان و داده‌های رأی‌دهندگان، به‌ویژه در میان رأی‌دهندگان سیاه‌پوست، رأی‌دهندگان جوان‌تر، حومه‌های تحصیل‌کرده دانشگاهی و رأی‌دهندگان لاتین تگزاس است.

پیروزی یک دموکرات به دلیل یک رقیب جمهوری خواه غیرمعمول، با رقابت ساختاری دموکرات ها در یک ایالت بسیار متفاوت است. همین امر در مورد پیروزی شدید در مراکز شهری و در عین حال ادامه مبارزه در مناطق روستایی صادق است.

یک توضیح ملی قدرتمند نیز وجود دارد که دموکرات ها نمی توانند آن را نادیده بگیرند. این یک انتخابات میان دوره ای تحت ریاست جمهوری جمهوری خواه بود و نارضایتی از هدایت کشور بسیار گسترده بود. حدود سه چهارم پاسخ دهندگان در نظرسنجی رای دهندگان AP گفتند که از جهت گیری کشور عصبانی یا ناراضی هستند.

این امر تعیین فوری اینکه چه مقدار از پیشرفت سه شنبه جنوب ساختاری بود و چه مقدار ناشی از یک محیط غیرمعمول مساعد برای حزب مخالف بود، دشوار می کند.

هود اخیرا نسبت به نتیجه گیری گسترده از یک انتخابات هشدار داد: رای دهندگان لاتین تگزاس. حرکت این گروه به سمت جمهوری خواهان در سال 2024 بحث های قابل توجهی را در مورد تجدید نظر سیاسی پایدار برانگیخت، تفسیری که به گفته او پس از نتایج 2026 بسیار کمتر قطعی به نظر می رسد.

هود گفت: "نگاه به الگوهای رای گیری از یک انتخابات نمی تواند چیزهای زیادی را به ما بگوید."

سه ایالت واضح‌ترین پیروزی‌ها را برای جاه‌طلبی‌های حزب در جنوب به ارمغان آوردند، در حالی که می‌سی‌سی‌پی و لوئیزیانا نشان دادند که رقابت دموکرات‌ها حتی به منطقه فراتر رفته است.

جورجیا قبلا نشان داده است که دموکرات ها می توانند در رقابت های فدرال در سراسر ایالت پیروز شوند. دفاع اوسف از کرسی سنا خود نشانه دیگری بود مبنی بر اینکه رقابت پذیری ایالت به جای محصول موقت یک یا دو دوره انتخاباتی بادوام است. حاشیه قاطع او به ویژه با توجه به اینکه دموکرات ها به جای تلاش برای تصاحب کرسی دفاع می کردند، قابل توجه است.

کارولینای شمالی سوال متفاوتی را مطرح می کند: آیا دموکرات ها می توانند سال ها رقابت نزدیک را به موفقیت پایدار در سراسر ایالت تبدیل کنند؟

پیروزی کوپر در نهایت به دموکرات‌ها دستیابی به موفقیتی در سراسر ایالت داد که بارها به آن نزدیک شده بودند، اما برای تامین آن تلاش می‌کردند. سوال بعدی این است که آیا حزب می تواند آن را بدون نامزدی که قبلا دو بار به عنوان فرماندار در سراسر ایالت پیروز شده بود، بازتولید کند؟

دموکرات ها احتمال وجود رنگ آبی یا حداقل بنفش تگزاس را برای چرخه انتخابات پس از چرخه انتخابات دنبال کرده اند. پیروزی تالاریکو نشان نمی‌دهد که تگزاس ناگهان تبدیل به یک ایالت دموکرات شده است، اما این استدلال را مبنی بر اینکه این ایالت واقعا رقابتی می‌شود، رد کردن آن را بسیار سخت‌تر می‌کند.

پس از سال‌ها اشاره به پیش‌بینی‌های جمعیتی، رشد شهری و حاشیه‌های رقابتی به عنوان شواهدی مبنی بر اینکه تگزاس در نهایت می‌تواند حرکت کند، دموکرات‌ها اکنون می‌توانند به یک پیروزی واقعی فدرال در سراسر ایالت اشاره کنند.

می سی سی پی و لوئیزیانا تصویر را بیشتر پیچیده می کنند. آنها ایالتی نیستند که دموکرات ها معمولا برای پیروزی در انتخابات ملی به آن نیاز دارند. با این حال، یک دموکرات عملا حتی با یک رئیس جمهوری خواه در می سی سی پی در روز پنج شنبه نامزد شد، در حالی که دیویس در لوئیزیانا کمتر از 1.8 امتیاز بود. حتی بدون پیروزی دموکرات‌ها در هر دو ایالت، وادار کردن جمهوری‌خواهان به رقابت‌های جدی در سراسر ایالت که اخیرا ممنوع به نظر می‌رسید، خود شاهدی بر وسعت موج 2026 است.

ایالت ها ممکن است در نهایت داستان های متفاوتی را بیان کنند. جورجیا نشان می‌دهد که موفقیت‌های اخیر دموکرات‌ها ممکن است پایدارتر باشد. کارولینای شمالی نشان داد که تماس های مکرر نزدیک می تواند به پیروزی در سراسر ایالت تبدیل شود. و تگزاس پیشرفتی را ارائه کرد که دموکرات‌ها مدت‌ها پیش‌بینی کرده بودند، اما مکررا در انجام آن ناکام ماندند.

اگر کولوم در نهایت پیروز شود، می‌سی‌سی‌پی می‌تواند پیشرفت شگفت‌انگیزتری ایجاد کند، در حالی که لوئیزیانا تمایزی را نشان می‌دهد که هود به آن هشدار داده است: رقابت‌پذیر شدن در یک سال دموکراتیک فوق‌العاده لزوما یک هم‌سویی مجدد پایدار ایجاد نمی‌کند.

انتخابات میان دوره ای می تواند شرایط سیاسی ایجاد کند که تکرار آن در یک سال ریاست جمهوری دشوار است. بنابراین، دستاوردهای دموکراتیک در قلمرو جمهوری خواهان می تواند منعکس کننده محیط ملی باشد تا تغییر منطقه ای پایدار.

کیفیت نامزد می تواند تصویر را پیچیده تر کند.

مجموعه ای از نامزدهای غیرمعمول قوی دموکرات، نامزدهای غیرعادی آسیب پذیر جمهوری خواه یا شرایط سیاسی غیرمعمول مساعد لزوما فرمولی را ایجاد نمی کند که دموکرات ها بتوانند در انتخابات ریاست جمهوری بازتولید کنند.

به عنوان مثال، کوپر از دو دوره فرمانداری با به رسمیت شناخته شدن در سراسر ایالت وارد رقابت کارولینای شمالی شد. در تگزاس، دموکرات ها به جای یک نامزد عمومی جمهوری خواه، با پکستون روبرو شدند. زمانی که دموکرات ها تصمیم بگیرند که چقدر از عملکرد روز سه شنبه می تواند تکرار شود، این شرایط خاص نامزدها اهمیت خواهند داشت.

یک علامت هشدار بالقوه دیگر برای دموکرات ها وجود دارد: دستاوردهایی که به طور عمده در مناطق شهری متمرکز شده اند، می تواند ضعف مداوم در بسیاری از بقیه مناطق جنوبی را پنهان کند.

و هشدار هود به ویژه در اینجا مهم است: "یک نقطه داده (انتخابات) یک روند نیست."

نتایج ممکن است به جای همسویی مجدد، نشان دهد که نامزدهای دموکرات تا چه حد می توانند به قلمرو جمهوری خواهان نفوذ کنند، زمانی که شرایط ملی به نفع آنها باشد.

پس سوال این نیست که آیا دموکرات‌ها ناگهان منطقه‌ای را که جمهوری‌خواهان در انتخابات ریاست‌جمهوری اخیر بر آن تسلط داشتند، پس گرفته‌اند یا خیر.

مهم این است که آیا دموکرات های جنوبی به اندازه کافی رقابتی می شوند یا خیر.

نتایج روز سه‌شنبه قویا نشان می‌دهد که حداقل در شرایط سیاسی مساعد، چنین است.

این تمایز پیامدهای بالقوه عظیمی برای انتخابات ریاست جمهوری آینده دارد.

دموکرات‌ها دوره‌های اخیر ریاست‌جمهوری را به شدت بر سر مجموعه نسبتا کوچکی از ایالت‌های میدان نبرد سپری کرده‌اند. رقابت پایدار در جورجیا و کارولینای شمالی، همراه با پیروزی سنای دموکرات در تگزاس، می تواند این محاسبه را پیچیده کند.

منافع استراتژیک به طور کامل به پیروزی در هر ایالت بستگی ندارد.

وادار کردن جمهوری خواهان به اختصاص زمان نامزدها، دلارهای تبلیغاتی و زیرساخت های تبلیغاتی برای دفاع از قلمرو جنوبی، خود میدان نبرد را گسترش می دهد.

تگزاس بزرگترین اختلال احتمالی را ایجاد خواهد کرد. تنها یک پیروزی دموکرات در سنا نشان نمی‌دهد که آرای انتخاباتی آن در سال 2028 رقابتی واقعی خواهد بود. اما پیروزی تالاریکو به دموکرات‌ها استدلال قوی‌تری برای سرمایه‌گذاری در آنجا نسبت به شکست نزدیک دیگر می‌دهد.

گرجستان اکنون تقریبا سؤال مخالفی را مطرح می کند. پس از انتخابات رقابتی مکرر در سراسر ایالت، انتخاب مجدد قاطع اوسف شواهد بیشتری ارائه می دهد که دموکرات ها از قبل دارای حوزه ای هستند که می توانند در آنجا پیروز شوند.

و پیروزی کوپر تضمین می کند که نادیده گرفتن کارولینای شمالی برای هر یک از احزاب ریاست جمهوری دشوار خواهد بود.

هود گفت که نتایج احتمالا «تلاش پایدارتر» دموکرات‌ها را تشویق می‌کند تا تعداد مناصبی را که به طور جدی با آنها رقابت می‌کنند، به جای محدود کردن جاه‌طلبی‌های آنها به تعداد انگشت شماری از رقابت‌های خیمه شب بازی در سراسر ایالت تشویق کند.

می سی سی پی و لوئیزیانا به توضیح علت کمک می کنند. حتی اگر دموکرات‌ها در نهایت در می‌سی‌سی‌پی کوتاه بیایند، و علیرغم شکست آنها در لوئیزیانا، حاشیه‌ها نشان می‌دهد که جمهوری‌خواهان ممکن است مجبور شوند به رقابت‌هایی که زمانی می‌توانستند به‌عنوان دور از دسترس تلقی می‌کردند، توجه کنند.

همچنین می‌تواند یک سوال استراتژیک بزرگ‌تر برای دموکرات‌ها ایجاد کند: آیا یک جنوب رقابتی‌تر در نهایت می‌تواند حزب را به پیروزی در همان میدان‌های جنگ غرب میانه که نقش بزرگی در انتخابات ریاست‌جمهوری اخیر بازی کرده‌اند، کمتر وابسته کند.

این ممکن است در نهایت مهم ترین آزمون نتایج جنوب سه شنبه باشد.

نتایج سال 2026 شواهد قابل‌توجهی ارائه کرد که نشان می‌دهد تغییری که دموکرات‌ها سال‌ها به دنبال آن بوده‌اند، نتایج ملموسی به بار می‌آورد.

نه لزوما به این دلیل که دموکرات ها در جنوب پیروز شده اند.

و قطعا نه، همانطور که هود هشدار داد، زیرا یک انتخابات نشان دهنده یک همسویی مجدد سیاسی است.

اما از آنجایی که پس از پیروزی در تگزاس و کارولینای شمالی، یکی دیگر از عملکردهای برجسته دموکرات ها در جورجیا، یک ناراحتی دموکرات ها در کارولینای جنوبی، یک صخره خارق العاده در می سی سی پی و حتی نزدیک به از دست دادن در لوئیزیانا، جمهوری خواهان ممکن است دیگر نتوانند آنقدرها را بدیهی بدانند.

خبرنگاران و سردبیران نیوزویک از مارتین، دستیار هوش مصنوعی ما، برای تهیه این داستان استفاده کردند. در اینجا درباره مارتین بیشتر بدانید. در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: ادوارد تی. کامینز