"میخ در تابوت بی طرفی ایرلندی" یا بررسی واقعیت جهانی؟ جنگ قفل سه گانه ادامه دارد

اپوزیسیون نیز به همین ترتیب در جریان یک بحث متعارض در مورد قانون لغو قفل سه گانه در دیل در روز چهارشنبه، آشفته بود، اما کاملا همسو نبود.

قفل سه گانه یک ماده قانونی است که عملا نیازمند رفع سه مانع قبل از استقرار نیروهای ایرلندی در خارج از کشور است: تصمیم دولت، اکثریت در دایل و مجوز سازمان ملل.

سیناد گیبنی، حزب سوسیال دموکرات، برای بسیاری از جناح چپ صحبت کرد و گفت: "این یک میخ مطلق بر تابوت بی طرفی ایرلندی است."

دانکن اسمیت از حزب کارگر دیدگاه ظریف تری داشت: "من معتقد نیستم که قفل سه گانه تجلی کامل یا بیان بی طرفی ایرلندی است. من معتقدم که بخشی از آن و در عین حال بخش مهمی از آن است."

مشارکت‌های دیگر در این مناظره کمتر از هر دو محفوظ بود.

برای افراد پیش از سود، ریچارد بوید بارت، این لایحه "خیانتی تاریخی به سنت بی طرفی این کشور است که توسط افرادی مانند ولف تون و بعدها توسط جیمز کانولی، پاتریک پیرس و کنستانس مارکیویچ تحریک شده است".

اینها ترانه های آشنا هستند. مدافعان بی طرفی هشدار داده اند که بی طرفی توسط هر معاهده اتحادیه اروپا (از جمله معاهده الحاق اولیه در سال 1972، که هم شین فین و هم مایکل دی هیگینز هشدار داده بودند که پایان بی طرفی ایرلند خواهد بود) تا معاهده های نیس و لیسبون، توسط پروژه های همکاری دفاعی متوالی اتحادیه اروپا مانند مشارکت در پروژه های صلح با استفاده از ناتو، از بین می رود. فرودگاه شانون توسط ارتش آمریکا.

اگر حق با آنها بود، پس چگونه ممکن است در این مرحله چیزی از بی طرفی ایرلندی باقی بماند؟

اما حداقل مدافعان بی طرفی ثابت قدم هستند.

میشل مارتین، رئیس تائوئیس - همانطور که سخنرانان بارها به او یادآوری کردند - قبلا گفته بود که قفل سه گانه "مرکز بی طرفی ما" است. اکنون او می گوید خلاص شدن از قفل سه گانه، بی طرفی ایرلندی را تحت تأثیر قرار می دهد.

توضیح او - که جهان از آن زمان تغییر کرده است - ممکن است درست باشد، اما به نظر ناچیز می رسد. در نیمکت‌های Fianna Fáil ناراحتی وجود دارد، زیرا John McGuinness و Willie O'Dea در اولین رای‌گیری روز چهارشنبه در مورد این موضوع غایب بودند - با اجازه، دفتر رئیس شلاق تایید کرد - اما برای یک شورش تمام عیار کافی نیست - به هر حال در این مرحله نیست.

رای این هفته در مورد قانونی که نیاز به تصویب سازمان ملل را قبل از اعزام نیروهای ایرلندی به خارج از کشور پایان می دهد، با 79 رای موافق در مقابل 71 رای مخالف و پس از بحث جنجالی برنده شد.

دولت استدلال می‌کند که چون شورای امنیت سازمان ملل - نهادی که قبلا مأموریت‌ها را مجاز می‌دانست - در بن بست گرفتار شده است و از سال 2014 برای هیچ مأموریت جدیدی مجوز نداده است، باید حق وتوی مؤثر اعضای دائمی شورا در مورد استقرار ایرلند را حذف کند.

مخالفان می گویند که راه های احتمالی دیگری نیز برای تایید سازمان ملل وجود دارد، از جمله از طریق مجمع عمومی، اگرچه دیپلمات ها می گویند که این امر دور از ذهن است.

اما مخالفان همچنین می گویند که دولت در حال خلاص شدن از شر الزام برای تایید سازمان ملل است زیرا می خواهد به "جنگ های امپریالیستی" غرب بپیوندد - در واقع می خواهد بی طرفی را کنار بگذارد و به سمت غرب به رهبری ایالات متحده بپیوندد.

یک استاد دانشگاه کاردان می گوید: «این یک اعلامیه واضح دولت مبنی بر رد بی طرفی فعال مثبت ایرلند است که از کمک های طولانی مدت ایرلند در حافظ صلح سازمان ملل حمایت کرده است و نشانه عزم دولت برای ایجاد یک مجتمع صنعتی نظامی در سطح اتحادیه اروپا و اعزام نیروهای دفاعی ایرلند به خارج - بدون مجوز سازمان ملل - برای جانبداری در درگیری ها و جنگ های دانشگاهی است.»

بن تونرا، استاد سیاست خارجی، امنیتی و دفاعی اروپا در UCD، مخالف است.

او می‌گوید: «ایرلند پس از قفل سه‌گانه مانند قبل بی‌طرف خواهد بود. این مرحله یک شناخت ساده از واقعیت های ژئوپلیتیکی است که با آن روبرو هستیم.»

جان اوبرنان، استاد سیاست اروپا در دانشگاه مینوت، زمان کمی برای هشدارهای مملو از عذاب در مورد پایان بی طرفی دارد.

او می‌گوید: «بسیاری از چیزهایی که در میان کسانی که از قفل سه‌گانه دفاع می‌کنند، مستقیما از آلیس در سرزمین عجایب می‌گذرد. ​​این افراد کاملا از واقعیت جدا شده‌اند.

اعتدال هرگز جزء اصلی این بحث نبوده است. از دهه 1970، مردم هشدار می‌دهند که کرم جوانان ایرلند برای جنگیدن در جنگ‌های خارجی فرستاده می‌شوند. این اتفاق نیفتاده است (هنوز) اما این امر مانع از تکرار قابل اعتماد آن نشده است.

در اوایل سال جاری، رهبر سین فین، مری لو مک‌دونالد، گفت: «من یک پسر دارم. پسرم بر سر جسد مرده‌ام مستقر خواهد شد تا در جنگ تجاوزکارانه امپریالیستی علیه هر مردمی بجنگد». Sinn Féin این موضوع را به موضوع مجموعه ای از جلسات عمومی در مورد این موضوع تبدیل کرد.

نگرانی ها و دلبستگی به بی طرفی واقعی و پایدار است. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که پیوستگی قوی به ایده بی‌طرفی وجود دارد، حتی اگر ممکن است طیف وسیعی از تعاریف از معنای واقعی آن وجود داشته باشد. در مورد سوال خاص قفل سه گانه، نظرسنجی ها نشان می دهد که اکثریت کسانی که نظر خود را ابراز می کنند، طرفدار حفظ آن هستند، هرچند که به سختی غالب است.

بر اساس نظرسنجی انجام شده توسط Ipsos B&A، ماه گذشته، زمانی که ایریش تایمز این سوال را مطرح کرد، 44 درصد گفتند که طرفدار حفظ قفل سه گانه هستند، 34 درصد حذف آن و 22 درصد گفتند که نمی دانند. اوبرنان زمان کمی برای نحوه محدود کردن قفل سه گانه مجلس منتخب و دولت پاسخگو به آن دارد.

"چرا طرفداران قفل سه گانه حق تصمیم گیری از طرف مردم ایرلند را از نمایندگان منتخب ایرلند سلب می کنند؟ چرا ما اصرار داریم که به توافق رهبر بوروندی یا 100 ایالت دیگر درباره تصمیمات استقرار، به جای مردان و زنانی که انتخاب می کنیم از طرف ما تصمیم بگیرند؟" او می پرسد.

ایرلند یک دموکراسی پارلمانی است و فقط مردم ایرلند باید در این تصمیمات حیاتی در مورد استقرار مشارکت داشته باشند.

من به رهبران برزیل، هند یا استرالیا رأی نمی دهم، پس چرا تصمیمات ما باید تا حدی به نحوه رأی دادن آن کشورها بستگی داشته باشد؟

وزیر خواهان نقش نیروی دریایی ایرلند در مأموریت اتحادیه اروپا برای هدف قرار دادن ناوگان سایه روسیه است

منابع آگاه با تفکر در مورد این موضوع در دولت می گویند سیگنالی که این کشور به متحدان اتحادیه اروپا ایرلند می دهد مبنی بر اینکه این کشور در حال جدی شدن در مورد دفاع است، پیام مهمی خواهد بود. آنها اشاره می کنند که صبر ایرلند در قبال امنیت رو به کاهش است، موضوعی که اعضای اتحادیه اروپا به طور فزاینده ای درگیر آن هستند.

یکی از منابع می‌گوید: «ما به‌عنوان مجانی‌کننده کامل در نظر گرفته می‌شویم.

«تعدادی مفت‌خور»: افزایش فشار بریتانیا بر ایرلند برای سرمایه‌گذاری در دفاع

انواع نظامی همچنین نگرانند که حفظ قفل سه گانه به معنای پایان ماموریت های حفظ صلح در خارج از کشور و ناگزیر به معنای کاهش مهارت ها و ظرفیت ها در نیروهای دفاعی است.

کاتال بری، تکاور سابق ارتش و TD مستقل، می گوید که "اکثریت قریب به اتفاق" جامعه نظامی و دفاعی در ایرلند می خواهند پایان قفل سه گانه را ببینند.

نگرانی دیگر برای سربازان این است که اعزام های خارج از کشور - بدون هزینه زندگی و کمک هزینه های ویژه قابل پرداخت - فرصتی برای پس انداز پول برای سپرده خانه یا سایر خریدهای بزرگ است. بری می گوید که حفظ پرسنل نظامی بدون ماموریت های حافظ صلح دشوارتر می شود.

این لایحه پس از تصویب اولین رأی خود در طول هفته، اکنون به مرحله کمیته خود می رود.

یکی از اپوزیسیون صراحتا می‌گوید: «تا جایی که بتوانیم آن را به تأخیر می‌اندازیم».

اما دولت اعداد را دارد. تا کریسمس باید بتوان آن را از طریق Oireachtas عبور داد.

رئیس ناتو خواستار "مکالمه" در مورد مفید بودن بی طرفی ایرلند در جهان در حال تغییر است

با این حال، سارا اورورک از ائتلاف بی‌طرفی ایرلندی می‌گوید «ملاحظات قانون اساسی» وجود دارد که هنوز می‌تواند وارد عمل شود.

برخی از مبارزان طرفدار بی‌طرفی انتظار دارند که رئیس‌جمهور کاترین کانولی - از مدافعان سرسخت قفل سه‌گانه در زمانی که او یک TD بود - ممکن است این لایحه را به دیوان عالی ارجاع دهد تا قانون اساسی آن را آزمایش کند. دیگران - در هر دو طرف بحث - فکر می کنند که یک چالش حقوقی خصوصی محتمل تر است.

پل مورفی، People Before Profit-Solidarity TD، می‌گوید: «مبارزه برای دفاع از قفل سه‌گانه و بی‌طرفی ایرلندی هنوز به پایان نرسیده است».

دولت هفته ها با بحث های شدید در اتاق های کمیته، در Dáil و در Seanad مواجه خواهد شد. در عین حال، لیگ بی طرفی ایرلندی کمپینی برای بسیج تعداد زیادی از مردم در خیابان ها و افزایش فشار بر نمایندگان دولت و سناتورها برای دفاع از قفل سه گانه یا حداقل اجازه دادن به مردم برای تصمیم گیری در مورد آن در یک همه پرسی دارد.

مورفی می‌گوید: "فقط هشت TD در شب چهارشنبه با هم تفاوت داشتند. من انتظار دارم که این تعداد همچنان کاهش یابد زیرا TDs به حوزه انتخابیه خود باز می‌گردند و متوجه می‌شوند که افکار عمومی در این مورد مخالف دولت است."