میراث نابخشودنی ترامپ در اوکراین

در حالی که آمریکا دویست و پنجاهمین سالگرد اعلام استقلال خود را امسال جشن می گیرد، شهروندان افکار خود را به جورج واشنگتن، توماس جفرسون و ... بندیکت آرنولد معطوف می کنند؟ آرنولد، یک افسر نظامی جوان جاه‌طلب در ارتش قاره‌ای، از طریق سرسختی و جسارت محض خود برای پیروزی، پیروزی‌های نظامی را برای آمریکا به دست آورد که هیچ کس دیگری به دست نیاورده بود - بسیار شبیه سیاست‌های قاطعانه پرزیدنت ترامپ در دوره اول ریاست جمهوری‌اش. اما همچنین مانند ترامپ، خود بزرگ‌نمایی آرنولد ستایش جهانی را که او می‌خواست به دست نیاورد.

دیگران، که او آنها را کمتر شایسته می دانست، به رسمیت شناخته شدند و افتخاراتی را دریافت کردند که احساس می کرد به تنهایی سزاوار آن است. برای آرنولد، ترفیعات نظامی و افزایش مأموریت های شغلی بود. برای ترامپ، شاید جایزه صلح نوبل و انتخاب مجدد بود. هر دو نفر به طور فزاینده ای در مورد مسائل مهم امنیت ملی علیه کشور خود خشمگین شدند و در نهایت از برخی از دشمنان اصلی آمریکا حمایت کردند. ترامپ حتی قبل از این که دچار این مشکلات شود، تحسین کننده رهبران قوی و غیر دموکراتیک بود.

آرنولد به اولین خائن متهم کشور جدید تبدیل شد، اگرچه قبل از فرار به انگلستان هرگز به طور رسمی متهم نشد. ترامپ آشکارا اوکراین را به دلیل آغاز و ادامه جنگی که روسیه آغاز کرده و ادامه می دهد، مقصر دانسته است. اوکراین یک دموکراسی همکار، یک متحد مشتاق ناتو است که از قبل به طور موثر از خاک ناتو در برابر تجاوزات بیشتر روسیه دفاع می کند، و دوست وفادار ایالات متحده است، اما ترامپ دائما اهداف آن را تحقیر می کند، به طور دوره ای تسلیحات و پشتیبانی اطلاعاتی مورد نیاز حیاتی را قطع می کند و با معاون رئیس جمهور جی.

د روش قلدری این در تضاد آشکار با رفتار خشنودانه ترامپ با ولادیمیر پوتین، دیکتاتور روسیه است که مرتکب جنایات جنگی گسترده در اوکراین شده است - موضعی شرم آور برای رئیس جمهور ایالات متحده. با توجه به تهدید آشکاری که پیروزی روسیه بر اوکراین برای ناتو به همراه خواهد داشت، حمایت آشکار ترامپ از تهاجم پوتین به اوکراین - که زمانی او آن را "نابغه" و "دانا" می نامید - به وضوح امنیت ملی ایالات متحده را به خطر می اندازد. ترامپ همچنین بارها مدعی شده است که اگر او در آن زمان بر سر کار بود، اصلا جنگ روسیه و اوکراین رخ نمی داد.

احتمالا منظور او رابطه شخصی نزدیک خود با پوتین بوده است. آیا منظور او این است که می‌توانست و مایل بود با پوتین مقابله کند و او را از نیات تهاجمی خود منصرف کند؟ یا برعکس، آیا منظور او این است که می‌توانست با انکار کامل ایالات متحده، اوکراین را از دفاع از خود در برابر حمله روسیه منصرف کند.

تسلیحات، اطلاعات و حمایت دیپلماتیک برای نشان دادن بیهودگی مقاومت؟ یکی از شاخص‌های قابل‌اعتماد نیات واقعی ترامپ این است که او از زمان بازگشت به قدرت و داشتن قدرت‌های عالی نظامی، اقتصادی و سیاسی آمریکا برای تأثیرگذاری بر رویدادهای جهان چه کرده است. در شش سال ریاست جمهوری ترامپ تاکنون، او هیچ تلاش قابل توجهی برای ترغیب پوتین به خروج از اوکراین بر اساس احترام شخصی و «دوستی» یا به دلیل احترام به قدرت آمریکا در زمان ترامپ انجام نداده است.

در عوض، ترامپ فقط به طور ملایم پیشنهاد می کند که روسیه دیگر در اوکراین پیشروی نکند و با برقراری آتش بس موافقت کند. زلنسکی بارها پیشنهاد ایالات متحده را پذیرفته و حتی حمله خود به پالایشگاه های روسیه را در این ماه متوقف کرده است. در حالی که اوکراین سه روز آتش خود را حفظ کرده بود، روسیه بزرگترین حمله موشکی و پهپادی خود را در این جنگ انجام داد. با توجه به اینکه جمهوری‌خواهان در آستانه از دست دادن کنترل کنگره هستند، ترامپ می‌تواند از احیای تلاش برای استیضاح، این بار به دلایل ویرانگر کمک به دشمن یک متحد، هراس داشته باشد. اتهام رسمی برای میراث وی ویرانگر خواهد بود.

آرنولد از صلاحیت ایالت هایی که در آن زمان خیانت را محاکمه می کردند، فرار کرد. شهرت او، نه بر خلاف ترامپ، قبلا خدشه دار شده بود. او در سال 1779 توسط ارتش قاره ای به دلیل اتهامات غیر خیانت آمیز سودجویی و سوء رفتار به دادگاه نظامی محاکمه شد. ترامپ با اقدامات خود کاملا روشن کرده است که در جنگ روسیه با اوکراین طرف چه کسی است. اگر او به مسیر آشکار ضد اوکراین و طرفدار پوتین ادامه دهد، به خوبی می تواند از میراث شرم آور بندیکت آرنولد پیشی بگیرد.

جوزف بوسکو از سال 2005 تا 2006 به عنوان مدیر کشور چین برای وزیر دفاع و از سال 2009 تا 2010 به عنوان مدیر آسیا-اقیانوسیه برای کمک‌های بشردوستانه و امدادرسانی به بلایای طبیعی خدمت کرد. او عضو غیر مقیم مؤسسه مطالعات کره‌ای-آمریکایی، عضو هیئت مشورتی مؤسسه مشاوره جهانی وانبرگ است.