میراندا لمبرت با «کریسکو» چکمه هایش را روی پیست رقص می گذارد

یازدهمین آلبوم برند اصلی ام ایراندا لمبرت با منظره‌ای از یک وسترن اسپاگتی سرجیو لئونه آغاز می‌شود. یک سوت بیابانی بلند، یک ملودی گیتار اسپانیایی و چند ناقوس شوم کلیسا وجود دارد که همگی به آهنگ افتتاحیه سینمایی «Snakeskin Boots» منتهی می‌شوند. یک رویارویی نزدیک است، نه بین لمبرت و یک یاغی شرور، بلکه بین ترانه سرا و تاریخ موسیقی خودش.

در طول 12 آهنگ در کریسکو، ستاره کانتری برنده جایزه گرمی - جوشان‌تر، شل‌وغ‌تر و پرطرفدارتر از هر زمان دیگری - هرگونه تصور از پیش تعیین‌شده درباره اینکه میراندا لمبرت کیست و دقیقا چه نوع موسیقی کانتری می‌سازد را کنار می‌زند. بله، او یک کانتری راک انتقام جو بوده است که بدنام ترین آن در فیلم Crazy Ex-Girlfriend در سال 2007 بود. او به درون خود نیز نگاه می کرد و جریان اصلی را برای درخشش آلت کانتری آلبوم دوگانه The Weight of This Wings در سال 2016 پشت سر گذاشت.

و او سهم خود را در آزمایش پاپ انجام داده است و جواهرات غیرقابل مقاومتی مانند "Baggage Claim"، "Bluebird" و "Drunk (And I Don't Wanna Go Home)" را با Elle King منتشر کرده است.

اما تابستان گذشته، او کفش کابوی خود را در دیسکو فرو برد و با کریس استپلتون برای همکاری پر زرق و برق «آهنگی برای آواز خواندن» همکاری کرد. این آهنگ در کریسکو ظاهر می‌شود، و حال و هوای رویایی و آینه‌ای آن، بافت پیوندی آلبوم است که توسط لمبرت و یکی از باهوش‌ترین ترانه‌سراهای نشویل، جسی فراسور، تولید شده است.

از صدای صحنه رقص دهه هفتادی پروژه بسیار ساخته شده است - "آیا ما کشور و دیسکو را با هم ترکیب نمی کنیم؟" او در ترانه تیتراژی که در ماه مه در جوایز ACM روی صحنه رفت می خواند - اما برچسب زدن کریسکو به عنوان یک آلبوم دیسکو باعث فروش کوتاهی می شود. این یک پروژه بدلکاری نیست، اما، مشابه کاری که دالی پارتون در سال 1978 برای رقص آماده Heartbreaker انجام داد، گامی جسورانه دیگر برای یکی از ماجراجوترین هنرمندان موسیقی کانتری است.

او در آهنگ «به همه چیز» می‌خواند: «امروز فرار کردم و به سیرک پیوستم/ هرگز روی زمین ثابت احساس نکردم در خانه هستم. گروه کر آن، تصادفا یا نه، بازتاب روشی است که الویس پریسلی نسخه زنده خود از "Words" را پایان می دهد - آهنگی که توسط پادشاهان دیسکو Bee Gees نوشته شده است.

(لامبرت «Jive Talkin» برادران گیب را برای آلبوم ادای احترام باری گیب به خواهر و برادرش در سال 2021 ضبط کرد.) انتخاب های سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران The 500 Greatest Movies of All Times210

در همین حال، «درست جایی که ما آن را ترک کردیم»، با آهنگی در زمین رقص شروع می شود و در امتداد دیدار مجدد لمبرت با یک معشوق گذشته شروع می شود. در «Sunset Marquis»، ادای احترام به هتل غرب هالیوود، لمبرت در نزدیکی آب های صخره ای قایق بادبانی شنا می کند. نتیجه یک سرود بادی برای پایان آلبوم است که می‌توانست موسیقی متن سریال Aaron Spelling در دهه هفتاد را پخش کند. عشق، هیجان انگیز و جدید، در واقع.

اما لمبرت به شما اجازه نمی دهد فراموش کنید که او نیز یک زن اهل تگزاس است. "Whiskey Business" یک مهمانی نوشیدنی در هوا است که در آن "کسب و کار خوب است." و «Cuttin’ Onions» بوسه‌ای است با چهره‌ای سنگی برای یک سابق بدون چشمی خیس (به جز بوسه‌هایی که او ادعا می‌کند که روی تخته برش سرازیر می‌شوند). داستان‌های پرطرفدار U2 همه چیز را دوباره رویای آن را در سر می‌آورد. سناتور MAGA پس از تلاش برای گوشه‌نشینی تحقیر شد.

همچنین یک جلد تکی وجود دارد که ریشه‌های آلبوم را حتی عمیق‌تر به دهه من می‌برد: رندر فوق‌العاده‌ای از موفقیت پس از مرگ جیم کروس در سال 1974 «باید در یک آهنگ بگویم دوستت دارم». این یک انتخاب دقیق برای لمبرت است، یک چهره عمومی که به ندرت به خاطر احساسات عمومی شناخته می شود: او ترجیح می دهد اجازه دهد موسیقی اش آنچه را که دارد منتقل کند. صدای مهیب او کاملا با ملودی کروچه مطابقت دارد.

طرفداران کانتری شیب های لغزنده کمی در کریسکو پیدا خواهند کرد. در واقع، تنها ورودی که از راه دور به نظر می رسد، آن درب بازکن، "Snakeskin Boots" است، که با تصاویر غربی اش، به عنوان درهای سالنی که کمتر نوسان دارند و بیشتر درهای سالن تاب دار دیده می شود. با این حال، مطمئنا به لطف مهمان برجسته لمبرت در آهنگ: الا لنگلی، که با لمبرت در مورد لغزش «طناب جلاد» و «دزدیدن الماس» در کفش‌های خونسرد خود، صحبت‌هایی را مطرح می‌کند. این آهنگ هم قدرتمند و هم سرگرم کننده است و مانند اکثر کریسکو، مراحل جدیدی را به یک سبک قدیمی آموزش می دهد.