میلان - اینتر و داستان یک تصویر نمادین

تصویری از مارکو ماتراتزی، مدافع اینتر که بر شانه روی کاستا، مهاجم میلان تکیه داده است، به نماد رقابت محلی این تیم تبدیل شده است.

نسخه ای از این مقاله برای اولین بار در می 2023 منتشر شد.

روی کاستا بود و مارکو ماتراتزی. زیبایی و قهقهه. پرتغالی زیبا که وزن آرنج حریف گریزلش را بر دوش می کشد.

آرامش در میان هرج و مرج به عنوان یک جفت رقیب فوتبالی مکث کردند تا به دیواری مبهم از دود قرمز و شراره های در حال جوشیدن فکر کنند.

استفانو رلندینی، عکاسی که 21 سال پیش آن تصویر نمادین را ثبت کرده است، به بی بی سی اسپورت می گوید: «همه روی شعله ها، روی دود متمرکز شده بودند. اما در نزدیکی مرکز زمین، لحظه خاصی را دیدم.

«ماتراتزی به چیزی شبیه قصاب لقب داشت. او واقعا بازیکن ملایمی نیست. روی کاستا برعکس بود - ملایم‌تر و هنرمندانه‌تر در فوتبالش. ماتراتزی برای چند ثانیه آرنج خود را روی شانه روی کاستا گذاشت.

"بنابراین وقتی آن را دیدم، آن را شلیک کردم. من فقط یک فریم در آن سکانس دارم. آن لحظه بود."

با توجه به اینکه آخرین قسمت از دربی میلان به صورت زنده از شبکه BBC Two و iPlayer در روز شنبه، ساعت 19:45 به وقت گرینویچ نمایش داده می شود، BBC Sport داستان نمادین ترین تصویر مسابقه را به یاد می آورد.

این تصویر میراث خاص خود را دارد، اما همچنین پایان بازی آث میلان و اینترمیلان در مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا در سال 2005 را به تصویر می‌کشد که پس از باریدن شعله‌ها و اشیاء دیگر روی چمن سن سیرو از سوی بخشی از هواداران اینتر رها شد که یکی از آنها دیدا دروازه‌بان میلان را اصابت کرد و زخمی کرد.

در دقیقه 73 بازی برگشت، داور بازی را رها کرد و تساوی بعدا به میلان رسید که در مجموع 3-0 پیش بود.

رلندینی که در آن زمان برای رویترز کار می‌کرد، می‌گوید: جو آن شب مانند هر دربی آث میلان و اینتر در سن سیرو بود.

"همیشه قوی است. آنها زیاد دعوا نمی کنند، اما رقص طرفداران بزرگ و عالی است، بنابراین شما واقعا می توانید آن را احساس کنید، حتی اگر بازیکن نباشید."

"وقتی پاهای خود را به زمین می گذارید، می توانید احساس کنید که این فقط یک مسابقه فوتبال نیست. چیزی بیشتر است.

شما واقعا به بازیکنان نزدیک هستید. فضای خوبی بود؛ آدرنالین وجود داشت.

زمانی که آنها گل استبان کامبیاسو را مردود اعلام کردند، منفجر شد. که شرایط را کاملا تغییر داد.

"هواداران اینترمیلان دیوانه شده بودند. آنها شروع به پرتاب اشیاء، شراره ها، و حدود 15 یا 20 دقیقه نکردند. چیزی شبیه جنگ بود."

تنش در حال شکل گیری بود. میلان دو سال قبل اینتر را با گل های خارج از خانه از رقابت ها حذف کرده بود، علیرغم اینکه هر دو بازی نیمه نهایی با تساوی در سن سیرو به پایان رسیده بود. میلان در فینال در اولدترافورد در ضربات پنالتی یوونتوس را شکست داد.

میلان همچنین به عنوان قهرمان ایتالیا در فصل 05-2004 وارد رقابت شد - ششمین اسکودتو از آخرین باری که اینتر در فصل 89-1988 قهرمان سری آ شد.

مالک سیلویو برلوسکونی در حال ساختن دومین تیم واقعا بزرگ خود در میلان بود و کارآفرینی که به سیاستمداری تبدیل شده بود به کارلو آنچلوتی، یکی از اعضای تیمی که در سال‌های 1989 و 1990 جام‌های اروپایی پیاپی را فتح کرد، اعتماد کرده بود تا دوره‌ای دیگر از موفقیت را به عنوان سرمربی رقم بزند.

برای بازی برگشت مرحله یک چهارم نهایی، چهار مدافع قدرتمند متشکل از کافو، یاپ استام، الساندرو نستا و پائولو مالدینی پشت سر آندره آ پیرلو، کلارنس سیدورف، ماسیمو آمبروسینی و کاکا قرار گرفتند و هرنان کرسپو - سابقا از اینتر - و آندری شوچنکو در جلو بودند. روی کاستا روی نیمکت بود.

اینتر در عین حال هزینه های زیادی را برای رقابت با میلان و یوونتوس صرف کرده بود. رئیس ماسیمو موراتی دو بار در سه سال رکورد نقل و انتقالات جهان را شکست، ابتدا رونالدو را در سال 1997 از بارسلونا به خدمت گرفت و سپس کریستین ویری را از لاتزیو در سال 1999 به خدمت گرفت.

کرسپو و سیدورف با قراردادهای بزرگی به اینتر آمده بودند، اما قبل از اینکه در میلان با هم متحد شوند، نتوانستند هیچ چیز مهمی به دست آورند.

فابیو کاناوارو نیز آمده بود و رفته بود - یک طلسم دو ساله نادرست که با انتقال به یوونتوس به پایان رسید.

در سال 2005، خط هافبک اینتر حول زوج آرژانتینی کامبیاسو و خوان سباستین ورون ساخته شد، در حالی که جلوتر از آنها آدریانو مهاجم برزیلی زودرس خود از پربارترین فصل خود با پیراهن مشکی و آبی لذت می برد.

اینتر برچسب ناخواسته "قهرمانان آگوست" را در میان هواداران رقیب به همراه داشت، هوادارانی که انتظاراتی را که در بازار نقل و انتقالات تابستانی ایجاد شده بود و همیشه تا زمانی که ظروف نقره در ماه مه در خطر بود، از بین رفتند، مسخره کردند.

در میان هواداران اینتر، این احساس اساسی وجود داشت که آنها در حال برگزاری یک مسابقه ناعادلانه هستند - بین آنها، میلان و یوونتوس 11 عنوان از 13 عنوان قبلی را کسب کرده بودند.

با این حال، در سال 2006 هر دو در رسوایی کالچوپولی دخیل بودند. یوونتوس به سهم خود به سری B سقوط کرد و از دو عنوان محروم شد. میلان، فیورنتینا، لاتزیو و رجینا امتیازهای لنگر انداختند.

در سال 2005 شایعات از قبل در سکوها می چرخید. تحقیقات جنایی در ناپل و تورین به اتهام رشوه و فساد در فوتبال آغاز شده بود.

با تغییر بازی مقابل اینتر، ناامیدی هواداران آنها - از روی امتیاز و ناتوانی آنها در کم کردن فاصله با تیم های میلان و یوونتوس که همیشه یک قدم جلوتر به نظر می رسیدند - از سکوها و به داخل زمین سرازیر شد.

استام و شوچنکو در بازی رفت به میلان برتری دو گل داده بودند.

آندری شوچنکو در بازی رفت برای میلان گلزنی کرد

اما هواداران اینتر با رفتن به بازی خانگی خود در سن سیرو همچنان سرزنده بودند و به بازگشت امیدوار بودند.

الساندرو کاستاکورتا، بزرگ میلان، که در بازی رفت به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد، از دیدارهای "دربی دلا مادونینا" به عنوان "بدترین" روزهای دوران حرفه ای خود یاد کرد.

او نمی توانست بخوابد. او گفت: «این آشفتگی احساسات بود. این تنش بود. هم تیمی مالدینی یک "برق" در سراسر شهر را توصیف کرد.

شوچنکو همچنین گفت که برای خوابیدن سختی می‌کشید و به یاد می‌آورد که با نزدیک‌تر شدن بازی‌ها، رنگ‌های باشگاهی بیشتری را در سطح شهر دیده است.

مهاجم سابق اوکراین به گاتزتا دلو اسپورت گفت: "تنش بزرگ، انتظار بزرگ اما بالاتر از همه شور و شوق و همیشه با نگرش های مدنی وجود داشت."

این شوچنکو، شماره هفت میلان بود که نیم ساعت پس از بازی برگشت آتشین با ضربه پای چپ از بیرون محوطه جریمه، فرانچسکو تلدو را شکست داد و دروازه را باز کرد. این مهاجم پس از اینکه در اوایل به ماتراتزی ضربه سر زد، از مجازات اجتناب کرد، تنها به خشم اینتر دامن زد و هواداران نیز معتقد بودند که باید پنالتی می‌گرفتند.

اما نقطه اشتعال واقعی فقط کمتر از 20 دقیقه باقی مانده بود.

سر کچل کامبیاسو، هافبک اینتر، به کرنر ورون برخورد کرد تا در مجموع نتیجه را 3-1 کند، اما گل مردود اعلام شد زیرا مهاجم خولیو کروز خطای دیدا را مرتکب شده بود. به نظر می رسید که تماس کمی وجود دارد.

شراره های پرتاب شده توسط اولتراها در Curva Nord شروع به ریختن روی چمن سن سیرو مانند تیرهای شعله ور کردند.

یکی از آنها به کتف دیدا ضربه زد و به سختی سرش را از دست داد، در حالی که او سعی داشت مواد آتش نشانی و بطری ها را از محوطه جریمه خود پاک کند.

بازیکنان در مرکز زمین جمع شده بودند در حالی که مالدینی، کامبیاسو و کاپیتان اینتر خاویر زانتی با داور مارکوس مرک اعتراض کردند، قبل از اینکه زانتی و ورون با تلاش برای پاک کردن آوار از دهانه دروازه به آتش نشانانی که در حال خاموش کردن شعله بودند، کمک کنند.

دیدا دروازه بان آث میلان بر اثر برخورد شراره از ناحیه کتف دچار سوختگی شد

در نهایت، در حالی که اشیاء همچنان از سکوها پایین می‌افتادند، هر دو تیم از زمین خارج شدند و سعی کردند از طریق تونلی در همان گوشه زمین که اولتراس‌ها فرار می‌کردند، پناه بگیرند.

رلندینی توضیح می دهد: "بعد از روشن شدن چند شراره اول، زمین کاملا در مه فرو رفته بود، بنابراین شما نمی توانستید ببینید. حتی اگر می خواستید از یک مجروح عکس بگیرید، نمی توانید این کار را انجام دهید."

"آنها مسابقه را تقریبا نیم ساعت متوقف کردند، که در آن زمان عجیب بود. شما شروع به فکر می کنید که اتفاق بدی رخ داده است زیرا آنها واقعا همه چیز را به زمین ریختند - آنها داشتند دیوانه می شدند."

وقتی بازیکنان برگشتند، دیدا - که به دلیل سوختگی درجه یک شانه اش تحت درمان بود - جای خود را به کریستین ابیاتی داد، اما پس از 30 ثانیه، با ادامه رگبار، مرک مجبور شد مسابقه را رها کند.

مالدینی گفت: داور تصمیم درستی گرفت. من تعجب کردم که او سعی کرد بازی را دوباره شروع کند اما این خوب بود زیرا هواداران زیادی برای تماشای آن پول پرداخت کرده بودند.

آنچلوتی نیز مانند روبرتو مانچینی، سرمربی اینتر، این حادثه را محکوم کرد و آن را یک "قصد شرم آور" خواند.

آنچلوتی گفت: «آنچه رخ داد نه تنها اینتر بلکه کل شهر را بدنام خواهد کرد. "واکنش هواداران اینتر کاملا غیرمنتظره بود. من واقعا شگفت زده شدم زیرا هرگز چنین چیزی را در تمام دربی های میلان که در آن شرکت کرده ام ندیده بودم."

پائولو اسکارپی، رئیس پلیس میلان، "دو تا سیصد هولیگان... داغ های معمولی از بخش اینتر" را مقصر دانست، در حالی که برلوسکونی، نخست وزیر ایتالیا در آن زمان و همچنین مالک میلان، پیشنهاد کرد "اقدامات شدید" برای جلوگیری از افزایش خشونت در استادیوم ها لازم است.

یوفا، نهاد حاکم بر فوتبال اروپا، به اینتر 132000 پوند جریمه خارجی محکوم کرد و به آنها دستور داد چهار بازی اروپایی را پشت درهای بسته انجام دهند.

یکی از سخنگویان یوفا گفت: "این بزرگترین جریمه در تاریخ یوفا است. برخی افراد آن را ملایم و برخی افراد سختگیرانه می دانند."

روی کاستا و مارکو ماتراتزی در پیش‌زمینه این تصویر گسترده به تصویر کشیده شده‌اند، درست زمانی که رلندینی در حال ردیف کردن عکس معروف خود بود.

میلان با گل های خارج از خانه در نیمه نهایی پی اس وی آیندهوون را شکست داد - دیدا در پیروزی 2-0 خود در بازی اول رکورد 7 کلین شیت متوالی در لیگ قهرمانان را به نام خود ثبت کرد، قبل از اینکه پی اس وی در بازی برگشت 3-1 پیروز شد.

میلان هفتمین قهرمانی اروپا را به دست می آورد اما برای یک معجزه در استانبول - لیورپول سه بار در شش دقیقه در فینال پیش از پیروزی در ضربات پنالتی به گل رسید.

میلان دو سال بعد انتقام خود را گرفت و لیورپول را در فینال در آتن شکست داد، اگرچه در سطح داخلی کسر امتیاز آنها و سقوط یوونتوس در را برای دوره ای از سلطه اینتر در سری آ باز کرد.

اینتر در سال 2006 عنوان قهرمانی را دریافت کرد و سپس چهار قهرمانی متوالی را به دست آورد که در فصل 10-2009 تحت هدایت ژوزه مورینیو به سه گانه ختم شد.

از آن زمان تاکنون هیچ یک از تیم های میلان برنده این رقابت ها نشده اند.