میلیاردرهای سیلیکون ولی در نبرد مالیاتی پیروز شدند. جنگ علیه ثروت تازه شروع شده است.

برنده مک نامی؛ اندرو هارنیک؛ روبرتو اشمیت/گتی ایماژ; آلیسا پاول/BI برای بسیاری در صنعت فناوری، دوره‌های میان‌ترم پس از دو سال خمیدگی مانند خماری بود. در روشنایی روز، معاشقه آنها با MAGA و هزینه های گزاف ممکن است اکنون شرم آور به نظر برسد. با این حال، برای طبقه میلیاردرهای سیلیکون ولی، هنوز دلیلی وجود دارد که شامپاین را پس از انتخابات جاری نگه دارد - زیرا هنوز هم پولدار بودن پولدار است.

به نظر می رسد رای دهندگان کالیفرنیا Prop 40 را رد کرده اند، یک ابتکار مهم برای اعمال یک بار مالیات 5 درصدی بر میلیاردرهای این ایالت. همچنین به نظر می‌رسد که آنها از یک اقدام متقابل حمایت می‌کنند، پشتیبانی 42، که هرگونه تلاش‌های آتی برای مالیات بر دارایی‌های مالی را متوقف می‌کند - نوعی که ثروتمندان را از ثروتمندان واقعی جدا می‌کند.

(آرای هر دو معیار هنوز در حال محاسبه است.) این که مردم در مترقی ترین ایالت با بالاترین نابرابری ثروت در کشور چنین تصمیماتی را در آبی ترین انتخابات ملی تاریخ اخیر گرفتند یا شکست پوپولیسم یا پیروزی سرمایه گذاری آزاد است، بسته به اینکه از چه کسی بپرسید. در X، مایک سولانا از بنیانگذاران پیتر تیل شکست آشکار پرپ 40 را به اختصار اعلام کرد: "کمونیست ها، گند بخورید."

بیش از 200 میلیاردر در کالیفرنیا زندگی می کنند. در مجموع، ثروت آنها 2.3 تریلیون دلار تخمین زده می شود، مبلغی که گابریل زوکمن، اقتصاددان دانشگاه کالیفرنیا برکلی اشاره می کند، تقریبا معادل مجموع درآمد سالانه هر ساکن در ایالت است. به زودی، ممکن است ده ها مورد دیگر وجود داشته باشد، زیرا شرکت هایی مانند Anthropic و OpenAI IPO های تاریخی جهانی را آماده می کنند. (آنتروپیک به تنهایی می تواند نزدیک به هزار سانتیمیلیونر ضرب کند.) ثروت برای این افراد حقوق نیست، بلکه دارایی است. بیشتر ثروت در صنعت فناوری در حقوق صاحبان سهام شرکت باقی می‌ماند که تا زمانی که سهام فروخته نشود از آن مالیات گرفته نمی‌شود.

این به برخی از ثروتمندترین افراد در ایالت اجازه داد تا از پرداخت مالیات بر درآمد اجتناب کنند: میلیاردرهایی مانند مارک زاکربرگ، لری الیسون و لری پیج همگی یک دلار حقوق می گیرند.

تام استایر، سرمایه‌گذار و نامزد سابق فرمانداری و یکی از معدود میلیاردرهایی که از مالیات میلیاردرها حمایت می‌کند، می‌گوید: «روش کار این سیستم به این صورت است که آنها می‌توانند به معنای واقعی کلمه ثروت‌های عظیمی را بدون پرداخت مالیات ایجاد کنند. ما می دانیم که باید به کجا برویم که یک سیستم مالیاتی عادلانه تر است.»

Prop 40 یکی از این جایگزین ها را ارائه کرد. حامیان استدلال می‌کردند که این یک اصلاحیه دیرهنگام است و همچنان به میلیاردرها اجازه می‌دهد بسیار بسیار ثروتمند بمانند. سایکات چاکرابارتی، مهندس و مشاور سیاسی سابق استرایپ در X می نویسد: "فقیرترین میلیاردر در کالیفرنیا امسال حدود 300 میلیون دلار درآمد خواهد داشت. اگر مالیات بر ثروت CA را تصویب کنیم، او فقط 235 میلیون دلار درآمد خواهد داشت." منتقدان استدلال می‌کردند که درخواست از میلیاردرها برای پرداخت پول نقد از روی ثروت کاغذی، اقتصاد فناوری را خراب می‌کند و آنها را مجبور به فروش بخش‌هایی از شرکت‌های خصوصی می‌کند و الهام‌بخش خروج از دولت است.

در اوایل سال جاری، بالاجی سرینیواسان سرمایه‌گذار در X اشاره کرد که لری پیج، سرگی برین، ایلان ماسک و پیتر تیل قبلا «از ایالت شکست خورده کالیفرنیا خارج شده‌اند» و گری تان، مدیرعامل Y Combinator هشدار داد که در صورت تصویب مالیات میلیاردر، بسیاری از بنیان‌گذاران استارت‌آپ اصلا به کالیفرنیا نیایند. تام استایر می‌گوید: اگر پروپ 40 راهی برای پوست دادن به گربه نیست، برنگرد و به من بگو راهی برای پوست کردن گربه وجود ندارد.

قربانیان احتمالی مالیات میلیاردرها به اندازه کافی از این نتایج می ترسیدند تا ائتلافی تشکیل دهند که شامل نام های برجسته در فناوری از جمله برین، پاتریک کولیسون، اریک اشمیت و جان دوئر می شد. آنها با هم، بیش از 300 میلیون دلار را برای شکست این اقدام خرج کردند (شامل یک کمپین تبلیغاتی گزارش شده 148 میلیون دلاری)، بیشترین هزینه ای که تاکنون توسط یک طرف برای یک ابتکار رای گیری صرف شده است. حامیان، در مقایسه، حدود 2 میلیون دلار برای تبلیغات هزینه کردند. کوپر تبو، یک استراتژیست سیاسی در سیلیکون ولی، می گوید: «اختلاف پول در این مورد بسیار زیاد بود. "یک شکاف بازاریابی واقعی وجود داشت."

پول همه چیز نیست در تگزاس، جایی که گاهی اوقات، ایلان ماسک، تریلیونر، نزدیک به 500 میلیون دلار برای حفظ جمهوری‌خواهان در قدرت هزینه می‌کرد، رأی‌دهندگان برگشتند و برای اولین بار از سال 1991 یک فرماندار دموکرات و یک سناتور دموکرات را انتخاب کردند که سلطنت در مراکز داده را بخش عمده‌ای از پیام خود قرار داد. هر دوی این کمپین ها بر اساس ایده سیاست «بالا در مقابل پایین» به جای سیاست «چپ در مقابل راست» - یعنی همسویی بر منافع طبقاتی بیش از هر چیز دیگری، الگوبرداری شدند.

علاقه غیرتمندانه هر دو طرف حمایت 40 - و این واقعیت که حدود 46٪ از رای دهندگان در کالیفرنیا علیرغم آنچه که بسیاری آن را نقص قابل توجه می دانستند، طرفدار مالیات بودند - نشانه هایی است که صحبت ها در مورد مالیات بر ثروت تازه شروع شده است. بر اساس یک نظرسنجی ملی در سال گذشته، اکثر آمریکایی ها فکر می کنند که میلیاردرها به اندازه کافی مالیات پرداخت نمی کنند. یک مطالعه نشان داد که 73 درصد از آمریکایی ها مایل به "مالیات اضافی ویژه بر میلیاردرها" هستند. در ماه آوریل، یک نظرسنجی Pew نشان داد که 60٪ از مردم معتقد بودند که شرکت ها و افراد بسیار ثروتمند "سهم منصفانه" خود را در مالیات پرداخت نمی کنند.

این باعث شد برخی از حامیان مالیات بر ثروت نگاه خود را به سطح ملی تغییر دهند. در واقع، برخی از مخالفان دهه 40، از جمله فرماندار گاوین نیوسام، این استدلال را مطرح کردند که ترجیح می دهند بر ثروت به صورت فدرال مالیات بگیرند تا در سطح ایالتی. مخالفان دیگری که از جزئیات پروانه 40 گلایه داشتند - مانند اینکه تأثیر مالی واقعی آن چه خواهد بود، دولت چگونه ثروت را ارزیابی می کند و این همه پول فرضی واقعا کجا خواهد رفت - به طور کلی از مالیات بر ثروت حمایت کرده اند.

Steyer، که از ایده مالیات فدرال بر میلیاردرها حمایت می کند، می گوید که اگر پروپ 40 "راهی برای پوست دادن به گربه نیست، برنگرد و به من بگو راهی برای پوست دادن به گربه وجود ندارد."

تبو می‌گوید: داشتن برنامه‌ای برای مالیات بر ثروتمندان «تقریبا یک پیش‌نیاز برای هر کسی است که به عنوان کاندیدای برتر سال 2028 تبدیل شود». "جنگ ادامه دارد."

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید