می توانید از لپ تاپ قدیمی خود برای ساخت یک هاب خانه هوشمند استفاده کنید

برای شروع آزمایش با Home Assistant به Raspberry Pi یا Mini PC نیاز ندارید.

لپ‌تاپ قدیمی که گرد و غبار را در کمد شما جمع می‌کند، ممکن است کاربرد دیگری داشته باشد. با مقداری نرم افزار منبع باز و کمی حوصله، می توانید به عنوان یک سیستم کنترل خانه هوشمند به آن زندگی دوم بدهید. ممکن است سخت‌افزار مناسبی برای این کار نباشد، اما به شما امکان می‌دهد با چیزی که قبلا دارید شروع کنید.

یک خانه هوشمند متشکل از دستگاه‌های چندین شرکت مختلف می‌تواند یک چیدمان نامرتب را ایجاد کند. اگرچه استانداردهایی مانند Matter و Thread برای هموارسازی آن طراحی شده‌اند، پراکندگی هنوز حل نشده است. بنابراین، برخی از افراد ترجیح می دهند راه حل خود را بسازند. نرم افزاری که آن را نگه می دارد Home Assistant است، یک پلت فرم منبع باز که به عنوان یک مرکز کنترل محلی برای دستگاه های خانه هوشمند برندهای مختلف عمل می کند.

Home Assistant می‌تواند روی طیف گسترده‌ای از سخت‌افزار اجرا شود، از رایانه‌های شخصی مخصوص بازی تا Raspberry Pis. اما آن لپ تاپ قدیمی گرد و خاکی گزینه دیگری است. اگر آماده خرید سخت‌افزار اختصاصی فقط برای Home Assistant نیستید، یک لپ‌تاپ بازنشسته حداقل می‌تواند یک اجرای آزمایشی خوب را به شما ارائه دهد.

Home Assistant می تواند به عنوان مغز مجموعه پراکنده ای از دستگاه های هوشمند عمل کند. از ادغام برای بسیاری از سرویس های محبوب، از جمله Philips Hue، Google Nest، Ring، Sonos و Ecobee پشتیبانی می کند.

هشدار منصفانه: «دستیار خانگی» همیشه کاربرپسندترین پلتفرم نیست. کمی منحنی یادگیری دارد و احتمالا رابط کاربری آن آنقدر که می‌خواهید بصری نیست. (اگرچه می‌توانید همین را برای بسیاری از برنامه‌های خانه هوشمند بومی بگویید.) اما اگر آماده هستید تا کمی سرهم بندی کنید، ممکن است چیزهای زیادی پیدا کنید که دوست داشته باشید.

اگر ترکیبی از دستگاه‌های خانه هوشمند از برندهای مختلف داشته باشید که در غیر این صورت با هم کار نمی‌کنند، «دستیار خانگی» بسیار منطقی است. (اگر نرم افزار شما در حال حاضر بدون مشکل کار می کند، احتمالا این برای شما مناسب نیست.) در ازای برخی اصطکاک در تنظیمات، نرم افزار می تواند اتکای شما را به برنامه های همراه دستگاه شما کاهش دهد. برخی از ادغام‌های این پلتفرم همچنان به حساب‌های سازنده یا سرویس‌های ابری متکی هستند، اما برخی دیگر می‌توانند به صورت محلی اجرا شوند و سرورهای شرکت را دور بزنند. بخشی از جذابیت این است که کنترل حداقل یک گوشه زندگی دیجیتالی خود را از شرکت های بزرگ فناوری پس بگیرید.

Home Assistant از اتوماسیون‌ها، صحنه‌ها، اسکریپت‌ها و سایر ویژگی‌هایی پشتیبانی می‌کند که به این دستگاه‌ها کمک می‌کند تا با هم کار کنند. می‌توانید قاعده‌ای تنظیم کنید که وقتی زنگ صبح را خاموش می‌کنید، قهوه‌سازتان روشن شود یا زمانی که یک فیلم را شروع می‌کنید، چراغ‌ها را کم‌نور می‌کند و درها را قفل می‌کند. (به شرطی که همه وسایل خانه هوشمند مورد نیاز را داشته باشید.) باید Home Assistant را روی سخت افزاری اجرا کنید که همیشه روشن می ماند، اما هی، اینطور نیست که آن لپ تاپ قدیمی کار دیگری انجام می داد، درست است؟

خوشبختانه، Home Assistant به یک کامپیوتر قدرتمند یا حتی جدید از راه دور نیاز ندارد. لپ‌تاپ قدیمی که با برنامه‌های مدرن مبارزه می‌کند، ممکن است هنوز کاملا قادر به شنیدن به‌روزرسانی‌های حسگر و تغییر چراغ‌ها باشد. سوال بزرگتر این است که آیا این چیزی است که از ترک آن در یک مکان و روشن کردن آن خوشحال خواهید شد.

این امر هر لپ‌تاپی را که به محل کار می‌برید، با آن سفر می‌کنید یا در شب خاموش می‌کنید، منتفی است. یک دستگاه Home Assistant باید به آرامی در پس زمینه بنشیند و خانه هوشمند شما را بدون وقفه زمزمه کند. آن را خاموش کنید یا با خود ببرید، و اتوماسیون شما مغز خود را از دست می دهد.

الزامات ذخیره سازی به ویژه سخت نیست. یک درایو حالت جامد (SSD) ممکن است از طریق زمان راه‌اندازی و پاسخ‌دهی سریع‌تر، زندگی را نسبت به یک هارد دیسک مکانیکی قدیمی آسان‌تر کند. اما یک هارد دیسک چرخان هنوز هم می تواند خوب باشد. Home Assistant یک اتصال اترنت را برای پایداری توصیه می‌کند، بنابراین راه‌اندازی در نزدیکی روتر شما ایده‌آل است. Wi-Fi نیز می‌تواند کار کند، اگرچه در برابر تداخل، قطع شدن و سایر مشکلات اتصال آسیب‌پذیرتر است.

قبل از اینکه لپ‌تاپ را شبانه‌روز کار کند، مطمئن شوید که باتری آن در شرایط خوبی است - یا اگر لپ‌تاپ می‌تواند با خیال راحت بدون باتری کار کند، آن را بردارید. اگر باتری سالم باشد، می تواند به عنوان یک محافظ داخلی در هنگام قطع برق کوتاه عمل کند. (اگرچه کاربرد آن محدود خواهد بود مگر اینکه روتر یا سایر تجهیزات شبکه شما دارای منبع تغذیه پشتیبان باشند.) در هر صورت، باتری متورم، نشتی یا آسیب دیده چیزی نیست که بخواهید با آن تاس بیندازید.

باتری ای که شارژ قبلی را ندارد به طور خودکار مشکلی ایجاد نمی کند. اما اگر متورم یا آسیب دیده است، استفاده از آن را متوقف کنید و دستورالعمل های سازنده لپ تاپ را برای تعویض یا حذف دنبال کنید. و اگر لپ‌تاپ شما باتری قابل جابجایی دارد و تصمیم دارید بدون آن Home Assistant را اجرا کنید، تأیید کنید که مدل شما می‌تواند به‌طور معمول از طریق آداپتور برق خود کار کند.

برخی از لپ‌تاپ‌ها به شما امکان می‌دهند حداکثر میزان شارژ را از طریق نرم‌افزار سازنده یا تنظیمات بایوس محدود کنید. اگر در دسترس باشد، احتمالا ارزش استفاده از آن را دارد، زیرا نگه داشتن باتری لیتیوم یونی در 100 درصد برای مدت طولانی می تواند باعث تخریب سریعتر آن شود. لپ تاپ های قدیمی ممکن است این گزینه را ارائه ندهند، بنابراین بررسی کنید که مدل شما از کدام ویژگی های مدیریت باتری پشتیبانی می کند.

اگرچه Home Assistant مبتنی بر لینوکس است، اما برای شروع نیازی به نصب سیستم عامل یا تبدیل شدن به یک مشتاق خط فرمان ندارید. یک راه نسبتا کم تعهد برای امتحان Home Assistant اجرای آن در داخل یک ماشین مجازی (VM) است. این به شما امکان می‌دهد سیستم عامل موجود لپ‌تاپ را حفظ کنید، چه ویندوز، چه macOS یا لینوکس، زیرا سیستم‌عامل Home Assistant (HAOS) در آن محیط مجازی اجرا می‌شود.

اجرای دستیار خانگی در ماشین مجازی مقداری سربار اضافه می کند، بنابراین یک لپ تاپ بسیار ضعیف ممکن است با آن مشکل داشته باشد. اما حداقل نیازمندی ها نسبتا متوسط ​​هستند: وقتی در یک VM اجرا می شود، Home Assistant در حال حاضر به حداقل 2 گیگابایت رم و دو CPU مجازی نیاز دارد.

گزینه های رایگان عبارتند از VirtualBox (ویندوز، macOS و لینوکس)، VMware Workstation Pro (ویندوز و لینوکس) و VMware Fusion Pro (macOS). Home Assistant تصاویر VM و دستورالعمل های راه اندازی را برای چندین پلتفرم محبوب ارائه می دهد.

اگر قصد دارید لپ تاپ را به Home Assistant اختصاص دهید، نصب مستقیم HAOS یک گزینه تمیزتر و دائمی است. این سیستم عامل فعلی لپ تاپ را جایگزین می کند و از هزینه های اضافی ناشی از اجرای VM جلوگیری می کند. این می تواند به ویژه برای یک لپ تاپ کم قدرت با اسب بخار کمی مفید باشد. (قبل از انجام این کار، بررسی کنید که مشخصات لپ تاپ مطابق با الزامات Home Assistant x86-64 باشد.)

هر گزینه ای را که انتخاب کنید، ایده این است که لپ تاپ اساسا پس از راه اندازی اولیه نامرئی باشد. هنگامی که این کار را انجام دادید، می توانید Home Assistant را از دستگاه دیگری (از طریق مرورگر وب) یا با برنامه تلفن همراه مدیریت کنید. فقط تنظیمات برق را تغییر دهید تا بستن درب آن را به حالت خواب نبرد و لپ تاپ را در نزدیکی روتر با صفحه نمایش خاموش رها کنید. (و اگر آن را از طریق VM اجرا می کنید، تنظیمات خواب سیستم عامل میزبان را نیز بررسی کنید.)

Home Assistant دقیقا plug-and-play نیست. ممکن است برخی از دستگاه های شما را به طور خودکار کشف کند، اما برخی دیگر احتمالا به راه اندازی دستی نیاز دارند. خوشبختانه، اسناد و مدارک زیادی برای کمک به زمانی که گیر می کنید وجود دارد.

ممکن است متوجه شوید که بهترین رویکرد شروع کوچک است. چند پریز هوشمند، چراغ یا دستگاه یک اتاق را راه‌اندازی کنید. سپس، ببینید آیا به اندازه کافی احساس می کنید که ادامه دهید. کاری را که در حال حاضر به صورت دستی انجام می دهید انتخاب کنید (یا به برنامه خانه هوشمند دیگری برای مدیریت آن تکیه کنید) و سعی کنید آن را با Home Assistant خودکار کنید. یا، سعی کنید صحنه یا اتوماسیونی را که در حال حاضر استفاده می کنید از طریق برنامه سازنده کپی کنید. بیشتر از همه، آماده باشید تا کمی صبر و حوصله به خرج دهید.

استفاده از یک لپ‌تاپ قدیمی هیچ هزینه‌ای ندارد، اما استفاده از آن در شبانه‌روز همچنان از برق استفاده می‌کند. (و لپ‌تاپ‌های قدیمی‌تر ممکن است انرژی بیشتری نسبت به Raspberry Pi یا مینی رایانه‌های شخصی مدرن مصرف کنند.) اگر داده‌های سخت می‌خواهید، یک برق‌سنج پلاگین می‌تواند دقیقا به شما بگوید که مال شما دقیقا چه چیزی می‌کشد.

این لزوما لپ تاپ را انتخاب بدی نمی کند. اما، دوباره، ممکن است به عنوان راهی برای آزمایش Home Assistant نسبت به سرور طولانی مدت شما منطقی تر باشد. ببینید دستگاه‌هایتان چقدر خوب با هم همکاری می‌کنند، اگر می‌توانید با «تغییرات» UX «دستیار خانگی» زندگی کنید و اینکه آیا کل راه‌اندازی به اندازه کافی برای حفظ مفید است. اگر چنین است، همیشه می توانید بعدا به سخت افزارهای کوچکتر و کم مصرف تر بروید.

ابزارهای پشتیبان گیری و بازیابی Home Assistant این انتقال را آسان تر می کند. پشتیبان‌گیری‌ها تنظیمات و اتوماسیون‌های شما را حمل می‌کنند، بنابراین می‌توانید آنها را بدون شروع از ابتدا به دستگاه جدیدی بازیابی کنید.