ناآرامی در دانشگاه هند که در آن هیچ نظرسنجی اتحادیه دانشجویی به مدت 20 سال برگزار نشد

دهلی نو، هند - امروز هجدهمین روز از اعتصاب غذای نامحدود برای ابین باسیل، دانشجوی سال سوم حقوق در جامیا میلیا اسلامیه، یک دانشگاه مسلمان برجسته در حاشیه جنوب شرقی پایتخت هند است.

ریحان 23 ساله از 12 اکتبر برای احیای اتحادیه دانشجویان دانشگاه که از 20 سال گذشته به حالت تعلیق درآمده است، روزه گرفته است.

او در محاصره ده‌ها دوست و حامی، مصمم باقی می‌ماند، زیرا بدن ضعیفش روی تشک در ساختمان گروه علوم سیاسی دانشگاه خوابیده است. او به الجزیره گفت: «تا آخرین نفسم می‌جنگم».

باسیل یکی از پنج اعتصاب غذا در مرکز این اعتراض است که صدها دانشجوی جامیا را در محوطه اطراف مجسمه شاعر مشهور اردو-فارسی، میرزا غالب، در نزدیکی ورودی اصلی دانشگاه تجمع کرده اند. چندین دانشجوی دیگر که در ابتدا به اعتصاب غذا پیوسته بودند به دلیل نگرانی های بهداشتی کنار کشیده اند.

این اعتراض در ماه جاری با برگزاری بیداری شبانه دانشجویان و فراخوان انتخابات صنفی دانشجویان آغاز شد. در 16 اکتبر، دانشگاه باسیل را به مدت یک سال تعلیق کرد و دو اعتصاب غذای دیگر را از ورود به دانشگاه محروم کرد. تا شب 17 اکتبر، نزدیک به 200 معترض به میدان بازگشتند و تظاهرات آنها ادامه یافت.

در 24 اکتبر، دروازه های ورودی دانشگاه مسدود شد، کلاس ها به صورت آنلاین منتقل شدند و دانشجویان در سالن های اقامت تحت فشار قرار گرفتند تا آنجا را ترک کنند. پلیس مسلح و نیروهای شبه‌نظامی بیرون از دروازه مستقر بودند و ممنوعیت تجمع بیش از چهار نفر در محوطه دانشگاه اعمال شد.

روز دوشنبه، مدیریت دانشگاه اعلام کرد که انتخابات ظرف 15 روز پس از تصویب پیش‌نویس قانون اساسی اتحادیه برگزار می‌شود تا طبق دستورالعمل‌های کمیسیون کمک هزینه‌های دانشگاه، نهادی که دانشگاه‌های دولتی هند را کنترل می‌کند، آماده شود.

جامیا مهلت 20 دسامبر را برای کمیته ای برای پیش نویس قانون اساسی اتحادیه و برگزاری انتخابات ظرف 15 روز پس از تصویب پیش نویس تعیین کرده است. اما هیچ مهلتی برای تایید تعیین نشده است، و باعث شد دانشجویان پیشنهاد دانشگاه را به عنوان "خیلی کند" رد کنند.

باسیل به الجزیره گفت: «این یک نکته بسیار مبهم است.

رابطه جامیا میلیا اسلامیه با دموکراسی دانشجویی با وقفه های طولانی مشخص شده است.

در سال 1920 تأسیس شد - پنج شنبه صد و ششمین سالگرد آن است - جامیا در سال 1988 وضعیت دانشگاه فدرال را دریافت کرد و وضعیت اقلیت آن به طور رسمی توسط کمیسیون ملی مؤسسات آموزشی اقلیت ها در سال 2011 به رسمیت شناخته شد.

اولین انتخابات اتحادیه دانشجویی در جامیا در سال 1981 برگزار شد. انتخابات در سال 1997 در بحبوحه ناآرامی های دانشگاه متوقف شد و در سال 2005 از سر گرفته شد. اما این اتحادیه در سال بعد منحل شد و مدیریت دانشگاه عامل حمله ادعایی به معاون آموزشی را متهم کرد.

از آن زمان، چندین تلاش برای احیای اتحادیه انجام شده است، از جمله دادخواست دادگاه عالی در سال 2011 و اعتصاب غذای دانشجویی در سال 2017. در همین حال، برای کاهش فشار، دانشگاه به تشکل‌های دانشجویی منتخب در سطح گروه که نفوذی بر کل محوطه دانشگاه نداشتند، اجازه داد.

با طولانی شدن اعتراضات فعلی، وضعیت سلامتی باسیل همچنان رو به وخامت است. او 7 کیلوگرم وزن کم کرده است و به سختی می تواند بدون کمک راه برود. آزمایش خون نشان می دهد که سطح سدیم و گلوکز او پایین است.

او گفت: "وضعیت من بسیار بد است، حتی در حال حاضر نمی توانم به تنهایی راه بروم."

در اطراف او، محوطه دانشگاه به یک قلعه تبدیل شده است و صدها پلیس و پرسنل شبه نظامی از دروازه های آن محافظت می کنند. کلاس ها و امتحانات به صورت آنلاین منتقل شده و دانشگاه تا 13 ژانویه تعطیل است و از دانشجویان در خوابگاه های دانشگاه خواسته شده است که اتاق های خود را خالی کنند.

باسیل گفت: «آنها دروازه‌های دانشگاه را به طور کامل بسته‌اند و در مقابل آن دیوار کشیده‌اند.

دانشجویان جامیا می گویند که اتحادیه منتخب به آنها صدای جمعی می دهد تا نگرانی ها را در مورد شرایط سالن های اقامت، غذاخوری ها، افزایش هزینه ها و محدودیت های اعمال شده توسط مدیریت دانشگاه برای پیوستن به تظاهرات ضد دولتی تحت رهبری جوانان در سراسر کشور مطرح کنند.

باسیل گفت: «اگر اتحادیه ای بیاید، دانش آموزان قدرت خواهند داشت و دولت قدرت خودسرانه ای را که اکنون دارد، نخواهد داشت.

M K Nausheen Farook، دانشجوی سال دوم کارشناسی ارشد در مدیریت بلایا، با این موضوع موافق است.

این دانشجوی 23 ساله از جزایر آندامان و نیکوبار، با متهم کردن مقامات به اقدام به دستور دولت فدرال تحت کنترل حزب راستگرای بهاراتیا جاناتا (BJP) که به سیاست‌های محدود علیه نظام خود معروف است، گفت: "ما به این اعتراض ادامه می‌دهیم زیرا تاریخ انتخابات مناسبی نداریم. ما به دولت جامیا اعتماد نداریم."

فاروک همچنین ادعا کرد که زنان ساکن در خوابگاه‌های دانشگاه تحت فشار قرار می‌گیرند تا پس از آنلاین شدن کلاس‌ها را ترک کنند.

مانتاشا عرفان، دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات صلح و درگیری و عضو انجمن دانشجویان سراسر هند (AISA) جناح چپ، گفت که معترضان به دلیل سرکوب دولت با مشکلات فوری روبرو هستند.

او به الجزیره گفت: "آنها منابع اولیه ما را قطع کرده اند. فقط یک توالت فعال برای صدها دانشجوی معترض وجود دارد. آب و برق وجود ندارد." حتی زنان دانش‌آموزی که در دوران قاعدگی هستند، به نوار بهداشتی دسترسی ندارند و به مردم اجازه نمی‌دهند آن را وارد کنند.»

عرفان، 23 ساله، گفت که تقاضای اتحادیه باید از طریق تاریخ بسیج سیاسی جامیا پیرامون مسائلی که بر جامعه مسلمانان تأثیر می گذارد نیز درک شود.

او گفت: «هرگاه اتفاقی برای مسلمانان افتاده است، جامیه و AMU در خط مقدم مبارزه و مراکز مهم مقاومت بوده اند.

AMU به دانشگاه مسلمانان Aligarh، بزرگترین موسسه اقلیت هند، در حدود 120 کیلومتر (74 مایل) در ایالت اوتار پرادش اشاره دارد.

پس از هفته‌ها اعتراضات مشابه، که شامل اعتصاب غذای 19 روزه توسط تعدادی از دانشجویان بود، مقامات دانشگاه AMU در این ماه اعلام کردند که انتخابات اتحادیه‌های دانشجویان در 5 نوامبر برگزار خواهد شد.

انتخابات AMU هشت سال پس از تشکیل آخرین اتحادیه دانشجویان در آنجا برگزار می‌شود و بسیاری را وادار به این سوال می‌کند که چرا نهادهای مسلمان همچنان از داشتن نهاد نمایندگی محروم هستند، در حالی که سایر دانشگاه‌های برجسته که به فعالیت‌های دانشجویی معروف هستند، مانند دانشگاه جواهر لعل نهرو و دانشگاه دهلی، هر ساله به انتخاب هیئت‌های دانشجویی ادامه می‌دهند.

آپوپوروانند، استاد زبان هندی در دانشگاه دهلی، که با نام واحدی شناخته می شود، به الجزیره گفت که جامیا و AMU به دلیل شخصیت اقلیت مسلمانشان جایگاه مشخصی دارند.

او گفت: «دولت و مدیریت دانشگاه تمایلی به تشویق تفکر مستقل در میان دانشجویان مسلمان یا ظهور رهبران مسلمان ندارند.

آپوپورواناند گفت که دانشجویان در سراسر هند به طور فزاینده ای به دلیل "فرسایش فضاهای دموکراتیک" در پردیس ها احساس خفگی می کنند. او گفت: «آنها اکنون آماده اند تا به هر میزانی تلاش کنند تا از بازسازی فضاهای دموکراتیک، از جمله در جامیا ملیا اسلامیه اطمینان حاصل کنند.

مقامات جامیا می گویند که در تلاش برای پایان دادن به بن بست هستند.

سایما سعید، سخنگوی این سازمان به الجزیره گفت که دولت آنها "اولین بار در 20 سال گذشته" است که درخواست دانشجویان برای تشکیل اتحادیه را پذیرفته است. او گفت که قانون اساسی پیشنهادی مستلزم بررسی دقیق احکام دادگاه، توصیه های دولت و اساسنامه دانشگاه است و افزود که "دانشجویان و کارمندان با ایمان جامعه ذینفعان اصلی و واقعی آن هستند".

در همین حال، بسیاری از دانش آموزان خود را در بن بست جاری می بینند، زیرا امیدوارند به کلاس های حضوری بازگردند.

هرا سرفراز، دانشجوی سال اول کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، به الجزیره گفت که دانشجویان عادی در رنج هستند. آنها از مدیریت دانشگاه و معترضان می خواهند که این موضوع را دوستانه حل کنند و اجازه دهند زندگی دانشگاهی از سر گرفته شود.

او گفت: «ما می‌خواهیم کلاس‌های معمولی خود را برگردانیم و نمی‌خواهیم با محدود شدن به کلاس‌های آنلاین، یادگیری حضوری را از دست بدهیم. این امر ما را در زندگی دانشگاهی محدود می‌کند».