نات مایرز، ترانه سرا، مرحله چهارم سرطان دارد. او فقط می خواهد نمایش بعدی خود را بازی کند

در ابتدا، نات مایرز فکر کرد که مشکلات او را می‌توان به خاطر تشک‌های نازک مقصر دانست.

در تور پشت اکرانش در سال 2023، خطر زرد محصول دان اورباخ، کمر مایرز شروع به درد می کرد. به آرامی، مطمئنا، هرگز واقعا از بین نمی رود. او فکر می کرد که زندگی به عنوان یک هنرمند گردشگر برای بدن سخت است: تخت های ارزان در هتل های بدتر، ساعت های بی پایان در جاده ها، حمل تجهیزات سنگین از شهری به شهر دیگر. او مردی سالم بود و مانند بسیاری دیگر، بیمه درمانی نداشت. اینطور نیست که بتواند به راحتی برای یک معاینه یا عکسبرداری مقرون به صرفه وارد شود تا ببیند چه خبر است.

درد شروع به بدتر شدن کرد. مایرز یک تشک جدید در خانه خرید، اما این کار کمکی نکرد، و وقتی او ویدیویی از خودش در حال نواختن گیتار را تماشا کرد، می‌توانست ببیند که دارد می‌پیچد. او مرتبا به آن لحظه فکر می کند و بارهای دیگر به او اشاره می کند که چیزی عمیقا اشتباه است. علائم از چه زمانی ظاهر شد؟

مایرز در سفر آرام خود در کنتاکی می گوید: «ببینید، من این سؤال را زیاد از خودم می پرسیدم. ما در یک کافی شاپ در شرق نشویل هستیم، جایی که او در جاده می گذرد تا نوازنده باس خود را بیاورد. کلاه جان دیر کج روی سر طاس او نشسته است، ابروهای زمانی تیره و پرپشت او اکنون از بین رفته است. در روزهای قبل از مریض شدن، سبیل کلفت و دو قیطان سیاه بلند داشت.

او مجبور نیست خیلی سخت کار کند تا به یاد بیاورد چه زمانی همه چیز تغییر کرد. فوریه 2025 بود و مایرز به گتیسبورگ، پنسیلوانیا آمده بود تا یکی از بزرگترین برنامه‌های تیتر خود را اجرا کند، درست زمانی که خطر زرد با طرفداران ارتباط برقرار می‌کرد. این فیلم که ریشه در بلوز دارد و با لحن عمیق و باستانی مایرز تثبیت شده بود، زندگی به عنوان یک آسیایی-آمریکایی را در کشوری آکنده از بی عدالتی و تعصب منعکس می کرد که در طول همه گیری کووید-19 بدتر و خشن تر شد.

درست قبل از اینکه قرار باشد روی صحنه برود، مایرز از چیزی رنج برد که از آن به عنوان "حمله دیوانه کننده درد" یاد می کند. او دوستش کارول را که پرستار بود صدا کرد. "من می گفتم، "آیا مصرف پنج تایلنول بد است؟" از او پرسید. چون در غیر این صورت نمی‌توانستم بلند شوم و بازی کنم.» انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

مایرز از طریق نمایش موفق شد، اما با رانندگی به خانه دوست دخترش مورگان در کارولینای جنوبی، «احساس مرد حلبی داشت». دیگر فقط پشت او نبود. او شروع به مشکلات تنفسی کرده بود، با این فرض که عفونت ریه را گرفته است. اما وقتی به نزد مورگان رسید، و او سرش را روی سینه او گذاشت، اصرار کرد که فورا به پزشک مراجعه کند.

مایرز به یاد می‌آورد: «او گفت که مانند بادکنکی است که باد می‌کند و دوباره باد می‌کند. "بنابراین من می‌گفتم، "باشه. من به مراقبت اورژانسی لعنتی می‌روم." و بعد شبیه این کمدی تاریک عجیب و غریب مونتی پایتون است که برای من اتفاق افتاد.

چیزی که آنها فکر می کردند ممکن است یک یا دو شب اقامت در اورژانس در 9 فوریه باشد به هفته ها تبدیل شد. اندکی پس از ورود، مایرز از تخت خود در بیمارستان برای مراقبت های پایانی زندگی ارجاع شد، با تشخیص سارکوم انتیما مرحله IV، سرطان نادری که در اطراف قلب و شریان ریوی او رشد کرده بود. پس از جراحی‌ها، سونوگرافی‌ها و آزمایش‌های بی‌پایان دیگر، سرانجام متوجه شدند که دردی که مایرز احساس می‌کرد ناشی از فشار تومورها بر روی پوشش ریه‌هایش بود. آنها آن را "درد جمع" می نامند.

برخی از افراد مبتلا به سرطان او هرگز متوجه نمی شوند که به آن مبتلا هستند. در عوض، خانواده‌ها تنها پس از مرگ عزیزشان تشخیص را می‌دهند.

در بیمارستان، یکی از پزشکان مایرز مورگان را کنار کشید. او به او گفت: "تو باید آماده شوی." زیرا ما فکر نمی کنیم که او هرگز از اینجا خارج شود.

قبل از تشخیص، مایرز فقط یک نوازنده بزرگ شده در کنتاکی بود که عاشق موسیقی بلوز شد. او که در کانزاس به دنیا آمد، و خانواده‌اش قبل از اقامت در ایالت بلوگرس برای یک طلسم در ممفیس زندگی کردند. پدر او که سال گذشته درگذشت، یک سرباز ارتش بود که با همسرش - مادر مایرز - هنگامی که او در کره جنوبی مستقر بود ملاقات کرد. مایرز قبل از هر چیز شیفته شعر شد: کلاسیک‌ها، مانند هومر، ویرژیل، دانته، و شاعران منطقه‌ای مانند فرانک استافورد، که داستان‌هایی را می‌گفتند که عمیقا در جای خود ریشه داشتند و روح خاک را در نوشته‌های خود حمل می‌کردند.

مطالب مرتبط دیسکو، درگ کوئینز، و اسپری مو: میراندا لمبرت آماده است تا در پارتی فرود قمری برگزار شود: دکستر و مونوراکس در موسیقی کانتری دست به کار شدند. سپس او ناپدید شد

او موسیقی را نیز دوست داشت (بیشتر رپ و هاردکور در ابتدا) و وقتی 13 ساله بود، والدینش متوجه شدند که پسرشان تمایل دارد در اتاق نشیمن بنشیند و در کنار صفحه های موسیقی آواز بخواند و وانمود کند که در حال نواختن است.

مایرز می‌گوید: «آنقدر گرفتار شدم که والدینم متوجه شدند، شاید او گیتار می‌خواهد. "بنابراین زمانی که واقعا جوان بودم، آنها برای من یکی آوردند." مایرز همیشه جذب هنرمندان بلوز مانند چارلی پاتون و دیگرانی بود که آهنگی می خواندند که از نظر او شبیه شعر به موسیقی بود. این منعکس کننده دردی بود که او اغلب به عنوان یک آمریکایی کره ای-آمریکایی که در کنتاکی بزرگ می شد احساس می کرد و اغلب توسط همکلاسی های سفیدپوستی که او را با نام های تحقیرآمیز صدا می کردند یا پلک های خود را می کشیدند تا او را مسخره می کردند مورد آزار و اذیت و اذیت قرار می گرفتند.

در سال 2015، او در مدرسه نیو یورک ثبت نام کرد و شعر خواند و علف های هرز را با پیک دوچرخه فروخت تا مقداری پول نقد به دست آورد. او هرگز به عنوان یک هنرمند واقعا به امرار معاش فکر نمی کرد - حتی اساتید او در مدرسه به اندازه کافی واقع بین بودند تا دانش آموزان را تشویق کنند که به دنبال منابع درآمدی جایگزین یا مشاغل پایدارتر باشند که در واقع مزایایی را ارائه می دهد. اما یک روز، او تصمیم گرفت به اتوبوس سواری در خیابان برود. تا آن زمان، او بیشتر در اتاقش موسیقی می نواخت و در اولین تلاش عمومی خود چنان خجالت زده بود که هنگام خواندن آواز با دیوار روبرو شد.

مایرز که اکنون در کاوینگتون، کنتاکی مستقر است، می‌گوید: «این اولین باری بود که به‌عنوان شاعر پول درآوردم. "من هزاران دلار برای تلاش برای گرفتن مدرک در لعنتی ریختم، اما تا زمانی که واقعا در بلوک بودم و توانستم کاری با آن انجام دهم، نبود." کنسرت‌های خیابانی به مکان‌های واقعی تبدیل شدند، و سپس او مشغول اجرای نمایش‌های کامل بود، تا اینکه شهر به دلیل کووید-19 تعطیل شد. مایرز به کار بر روی رونویسی برای یک مجری محافظه کار رادیویی که علنا با آن موافق نبود، صرفا برای پرداخت صورتحساب ها معطوف شد.

او متوجه شد که مجبور است به مصاحبه‌های چهره‌هایی مانند مایک هاکبی گوش دهد که ادعا می‌کرد «هر دانشجوی چینی در آمریکا یک عامل بالقوه لعنتی برای حزب کمونیست چین است» و جوک‌های نژادپرستانه توییت می‌کند در حالی که جنایات نفرت علیه آمریکایی‌های آسیایی‌تبار با سرعت وحشتناکی افزایش می‌یابد. او می افزاید: «بسیاری از الهامات من برای خطر زرد از آن نشات گرفت.

مایرز به نواختن موسیقی ادامه داد و چون جامعه بلوز کوچک است، آهنگ‌های او مدام از فردی به فرد دیگر منتقل می‌شد. اول، هنرمند مقیم بریتانیا K.K. هاموند، به بازیگر مایکل ریموند-جیمز و بسیاری دیگر در این بین، تا اینکه در نهایت در صندوق ورودی Auerbach ظاهر شد، که در نهایت این رکورد را تولید کرد و آن را در اثر Easy Eye Sound خود منتشر کرد. مایرز می گوید: «آن زمان شگفت انگیزی بود. من بدشانسی زیادی داشتم که خیلی هم خوش شانس بودم. واقعا از هیچ بیرون آمدم، تا در سطحی از موسیقی کار کنم که هرگز واقعا آرزویش را هم نمی‌کردم.»

اوضاع برای مدتی خوب به نظر می رسید تا اینکه درد شروع شد. او با هنرمندانی مانند پارکر میلساپ، ویلی کارلایل و چارلی کراکت در سراسر کشور و اروپا تور می‌کرد. او تا دو روز قبل از رسیدن به بیمارستان در کارولینای جنوبی، ویدیوهایی از آهنگ‌های جدیدی را که هنرمندانه بر روی گیتار رزوناتورش انتخاب شده بود، در اینستاگرام منتشر می‌کرد، آهنگ‌هایی که باعث می‌شد بلوز برای نسل جدید احساس فوری و قابل دسترس کند. کراکت می‌گوید: «او یکی از آن افرادی است که شما به سمت آن‌ها جذب می‌شوید و از همراهی با آنها لذت می‌برید.

"ترکیب او از موسیقی کانتری، بلوز، موسیقی محلی، شیوه ای که او این کار را انجام می داد بسیار واقعی بود. می دانستم که از ته دل می آید."

وقتی مایرز تشخیص داده شد، یکی از تیم مراقبت از او پرسید که آیا می‌خواهد برای حمایت با افراد دیگر در جامعه سرطان صحبت کند. وقتی او پاسخ داد که امیدوار است به طور خاص با کسی که هم نوع او است صحبت کند، به او گفته شد که این امکان پذیر نیست. مایرز می گوید: «و دلیل این امر این است که بیشتر افراد مبتلا به سرطان من مردند. "یک نفر آن را با برخورد صاعقه مقایسه کرد، دو بار." پزشکان خاصی به او هفته‌ها زندگی می‌دادند - حتی روزها. کسی که ادعا کرد برای آسایشگاه خیلی زود است، دکتر.

بن تامپسون، بعدا در یکی از اولین کنسرت های مایرز پس از شیمی درمانی حاضر شد.

دکترها جان من را نجات دادند، پزشکان نزدیک بود مرا بکشند، می دانید منظورم چیست؟ مایرز می گوید. همانطور که من متوجه شدم، چیزی که در مورد سرطان های نادر وجود دارد این است که نتیجه شما واقعا می تواند توسط یک انکولوژیست فردی یا یک نتیجه فردی تعیین شود.

تاریخ‌های تور و مکان‌های جشنواره با شیمی‌درمانی جایگزین شد: شش دور، که هر یک به پنج روز به عنوان بستری نیاز داشت. هزینه ها گزاف می شد. مایرز که در بیمارستان دانشگاه ایالتی اوهایو و مموریال اسلون کترینگ تحت درمان است، می‌گوید که پزشکان به او گفتند که حتی اگر بتواند بیمه شود، «این کار صدها هزار دلار از جیب شما تمام می‌شود».

او مانند بسیاری از افراد بدون بیمه، GoFundMe را برای کمک به پوشش هزینه‌ها راه‌اندازی کرد که با کمک دوستانی مانند کراکت تقویت شد. فقدان مراقبت‌های بهداشتی مقرون‌به‌صرفه برای نوازندگان، که عمدتا به‌عنوان پیمانکار مستقل عمل می‌کنند، یک بحران دائمی بوده است: بنابراین، اکثریت آنها واجد شرایط پوشش کارکنان نیستند مگر اینکه با یک برچسب اصلی امضا شده باشند و بتوانند از طریق SAG-AFTRA واجد شرایط باشند. مراقبت های پیشگیرانه بسیار پرهزینه است، و باعث می شود بسیاری از هنرمندان مراقبت را تا زمانی که اوضاع بدتر شود به تعویق بیاندازند، و حتی در آن زمان، به دلیل لیست انتظار طولانی، همچنان در دسترسی به پزشکان مشکل دارند.

سازمان‌هایی مانند MusicCares و Music Health Alliance برای پر کردن شکاف‌ها تلاش می‌کنند، اما حق بیمه، به‌ویژه از زمانی که یارانه‌های ارائه شده توسط قانون مراقبت مقرون‌به‌صرفه توسط دولت ترامپ منقضی شد، به شدت افزایش یافته است، بسیار فراتر از آن چیزی که اکثر هنرمندان فعال می‌توانند بپردازند. این موضوعی است که چاپل روآن زمانی که جایزه بهترین هنرمند جدید خود را در گرمی در سال 2025 دریافت کرد، سعی کرد توجه را به آن جلب کند. روآن گفت: «لپ‌تاپ‌های ضبط باید با هنرمندان خود به‌عنوان کارمندانی ارزشمند با دستمزد قابل زندگی و بیمه درمانی و حمایت رفتار کنند.»

تاتوم آلسپ، مدیرعامل و بنیانگذار Music Health Alliance، می‌گوید که این یک مشکل پیچیده است. "اگر هنرمندی کارمند شود، محصول او کاملا متعلق به برچسب است."

Allsep and Music Health Alliance به نوازندگانی مانند Myers کمک می کند تا بهترین گزینه های بیمه درمانی را دریافت کنند. اغلب این قانون از طریق قانون مراقبت مقرون به صرفه انجام می شود، اگرچه آلسپ شاهد افزایش نجومی هزینه ها در دو سال گذشته بوده است. او می گوید: «پیمایش سخت تر می شود زیرا هزینه ها در حال افزایش است. این به یک گرو سیاسی از هر دو طرف تبدیل شده است.»

مایرز در ابتدا حتی از منابع Music Health Alliance آگاه نبود. او مدیر اجرایی موسیقی آیاپا بیداندا را به خاطر ارتباط او با سازمانی که به او در تامین بیمه کمک کرد (به اندازه کافی طولانی با مایرز صحبت کنید، و او مطمئن می شود که به طور مکرر با پزشکان، دوستان و مدافعانی که در این راه کمک کرده اند تماس می گیرد) اعتبار می دهد. مایرز می گوید: «تا زمانی که به آن نیاز نداشتم، هیچ ایده ای در مورد Music Health Alliance نداشتم. "و من فکر می کنم این چیز دیگری است. مثل این است که چگونه می توانید چیزی را که کسی نیاز دارد قبل از اینکه متوجه شود به آن نیاز دارد، بدست آورید؟"

این هرگز مهمتر از این نبوده است، زیرا نرخ سرطان در جوامع خاصی در حال افزایش است. جمعیت جوان‌تر با موارد فزاینده سرطان روده بزرگ تشخیص داده می‌شوند و افراد رنگین‌پوست با نرخ‌های نامتناسب بالاتری از مرگ و میر ناشی از این بیماری مواجه می‌شوند. آپالاشیا، از جمله بخش‌هایی از ایالت زادگاه مایرز، بالاترین تعداد را در کشور دارد، جایی که تلاقی عناصر باعث می‌شود جمعیتی که اغلب نادیده گرفته شده‌اند، آسیب‌پذیرتر شوند و بسیاری از آنها به دلیل قبض‌های پزشکی ورشکسته شده‌اند.

با این حال، وقتی ناامید هستید چه اتفاقی می افتد؟ و هنگامی که سیستم مراقبت های بهداشتی تا حد زیادی ناقص است و اطلاعات نادرست در مورد درمان های جایگزین به سرعت در فضای آنلاین پخش می شود؟ تماشای اینکه بیماران سرطانی به گزینه‌های مشکوک (یا حتی از نظر علمی رد شده) که توسط اینفلوئنسرهای MAHA و مانوسفر منتشر می‌شوند، مانند استفاده از ایورمکتین به‌عنوان جایگزین درمان، مایرز را رنج می‌دهد.

او می‌گوید: «گروه‌زنان و شارلاتان‌ها وارد معادله می‌شوند. "اگر شما فقط یک بیگانه با چشم پرنده بودید که به دیدگاه آمریکا در مورد درمان سرطان نگاه می کردید، فکر می کردید که اکثریت قریب به اتفاق آمریکایی ها فکر می کنند که این یک توطئه، مشکل مصرف قند یا یک انگل است. شما فکر می کنید که اکثر آمریکایی ها این را باور دارند، و این درست نیست. من یک سر روی شانه هایم گذاشتم، نه اینکه بگویم یک اشتباه دیگران است." افراد مشهوری مانند جو روگان و مل گیبسون که به گسترش این درمان‌های ساختگی کمک می‌کنند، او را عصبانی می‌کنند.

اما این بخشی از این است که چرا او در اوایل تشخیص خود تصمیم گرفت تا تجربیات خود را به صورت آنلاین مستند کند، به این امید که با به اشتراک گذاشتن آنچه که از سر گذرانده است، دیگران را ترغیب کند تا آن درد عجیب را بررسی کنند، یا به آنها کمک کند تا از شیب درمان جایگزینی که توسط «پزشکان» به بازار عرضه می‌شود، برای کسب درآمد کمک کنند. با این حال، یک بیمار عمومی بودن بدون مشکل نبوده است.

از او به عنوان «آن نوازنده سرطان» یاد می‌شود، یا اینکه مردم کامنت‌های عجیبی در صفحه اینستاگرامش می‌گذارند که انگار خودش نمی‌تواند آنها را بخواند (یکی اخیرا چیزی به آهنگ «دیوانه است که او هنوز زنده است» گفته است). هنگامی که او دوباره شروع به پخش برنامه کرد، طرفداران شروع به نزدیک شدن به او روی میز تجاری کردند تا برای او دعا کنند، "در حالی که من فقط در تلاش برای فروش کالا هستم، با آنها سرم را خم کردم."

مایرز بارها از خود پرسیده است که آیا با کمال میل وارد یک "میدان مین رسانه های اجتماعی" شده است یا خیر. آن بیرون، آنلاین، سخت است. اخیرا او واکنش به موسیقیدان استلا لفتی را دنبال می‌کند که مورد اتهامات سرقت ادبی و خویشاوندی قرار گرفته است - برخی افراد تا آنجا پیش می‌روند که ادعا می‌کنند پدرش، اریک لفکوفسکی، به نوعی مغز متفکر هوش مصنوعی حرفه او بوده است. Lefkofsky بنیانگذار Tempus AI است، شرکتی که از هوش مصنوعی برای رسیدگی به نتایج و درمان های سرطان استفاده می کند. مایرز می گوید: «هوش مصنوعی Tempus جان من را نجات داد. "وقتی آنها چرندیات من را اجرا کردند، برای من راه حل هایی پیدا کردند."

در میان همه اینها، مایرز فقط می خواهد آهنگ پخش کند و بلوز بخواند. او به تور بازگشته است و تعادل دشواری بین شیمی درمانی و نمایش ها ایجاد کرده است، اما در حال انجام آن است. او با شروع چند تاریخ برای گروه راک جنوبی Blackberry Smoke (که به طرز غم انگیزی درامر خود را به دلیل سرطان از دست داد) شروع کرد و در طول تابستان به جشنواره های متعددی راه یافت.

مدت کوتاهی پس از قهوه ما، او قرار است با کروکت برای یک سری برنامه‌هایی که از شارلوتزویل شروع می‌شود، برود - پس از آن، او برای بزرگداشت سالگرد مرگ پدرش به خانه پرواز می‌کند و قبل از تاریخ دیگری برای معالجه به کلمبوس می‌رود. Crockett بیش از حد خوشحال است که برای دوستش انعطاف پذیر است.

کراکت می‌گوید: «من به ندرت کسی را دیده‌ام که به اندازه آن پسر کنتاکی، نات مایرز، به سختی پاسخ مثبت بدهد. "من خوش شانس هستم که خر او را می شناسم."

موسیقی جدید نیز در راه است. او امسال دو آهنگ منتشر کرد و اخیرا با تهیه کننده اندرو وات و چاد اسمیت از Red Hot Chili Peppers و همچنین تایلر برایانت رهبر گروه بلوز-راک وارد استودیو شد. مایرز دوست داشت که چگونه وات، که به خاطر کارش با لیدی گاگا، پل مک کارتنی، و برندی کارلیل در میان بسیاری دیگر شناخته شده بود، به او کمک کرد تا وارد قلمرو جدیدی شود. مایرز می گوید: «فکر نمی کنم یک بازیکن سنتی بلوز باشم. "فکر می‌کنم چیزی که من را به وات جذب می‌کند توانایی او در گرفتن این تأثیرات و شاید ساختن چیز جدیدی با آن است. من به نوعی مرد جدیدی هستم.

شاید صدای من هم باید کمی تغییر کند. من همیشه می توانم یک رکورد سنتی لعنتی بسازم. تنها چیزی که نیاز دارم یک قوطی است.»

همچنین این شانس وجود دارد که توانایی او برای ساخت موسیقی با همان ظرفیت تغییر کند. پزشکان به مایرز هشدار داده‌اند که اگر تومور رشد کند یا حتی کوچک شود، یا اگر مجبور به تابش شود، صدای او ممکن است تغییر کند. سرطان خاص او همچنین شریان ریوی او را احاطه کرده است، که حاوی یک عصب است که مستقیما به تارهای صوتی متصل است. حتی نحوه عملکرد انگشتان او که اکنون بسیار ماهرانه گیتار را می زند، می تواند تحت تأثیر قرار گیرد.

قهوه مان تمام شد و مایرز باید نوازنده باس خود را انتخاب کند، بنابراین شروع به قدم زدن در منطقه پنج پوینت ایست نشویل می کنیم. ساختمان بنفش تاد اسنایدر به پایان رسیده است و مایرز زمانی را در AmericanaFest سه سال پیش به یاد می آورد، قبل از اینکه بیمار شود، زمانی که برای اولین بار اسنایدر را ملاقات کرد. اسنایدر رفته است و خیلی چیزها در این مدت کوتاه تغییر کرده است، اما زندگی همین است: مانند یک آهنگ بلوز، ریتم همه آن باعث می‌شود که از چیزهای سخت عبور کنید.

مایرز قبل از رفتن به خیابان می گوید: «مرگ مرا در آغوش نگرفت، اما یک سری به من چشمک زد. "اما من قصد ندارم برای مدتی جایی بروم."

مایرز در این مرحله از تور کراکت، در 7 سپتامبر در ویرجینیا، به یک نمایش رسید. او یک پیراهن راه راه، کلاه کامیون دارش را پوشیده بود و با مردم شوخی می کرد و یک گیتار قرمز روشن می نواخت. روز بعد او نتیجه برخی از اسکن ها را دریافت کرد که نشان می داد سرطان او رشد کرده است. او باید تور را ترک می‌کرد و بلافاصله مجموعه‌ای از 15 دور تشعشع را آغاز می‌کرد. اگرچه عوارض جانبی وحشیانه هستند، او همچنان به آینده چشم دوخته است: او از قبل تاریخ برگزاری Big Blues Bender در لاس وگاس را در تقویم خود برای سال 2027 در نظر گرفته است، و او در نوامبر برای Joy Oladokun افتتاحیه خواهد کرد.

کروکت مشتاق است تا او را دوباره بیرون بیاورد، به محض اینکه خوب شد. پیام او برای مایرز: "وقتی دوباره آن را لیسید، برای مقداری دیگر به اینجا بازگرد."

او خبر اسکن‌های خود را در اینستاگرام همراه با ویدئویی منتشر کرد که در آن آهنگ خود را با نام «روح جوان ذهن پیر» که در بخش شیمی درمانی در آخرین تزریق او ضبط شده بود، پخش می‌کند. دکمه های روی فلانل او باز شده اند تا به درگاه روی سینه اش که با بانداژ پوشانده شده است دسترسی پیدا کند. انگشتان او با ضربه زدن پایش به سرعت حرکت می کنند و خط IV را تکان می دهند تا همراه با ضربان به لرزه درآید.

مایرز نوشت: «این به عقب نمی‌رود، این در حال سقوط است». تنها چیزی که می‌دانم این است که هیچ جا نمی‌روم. من مسیر را ادامه می‌دهم و مثل جهنم به جنگیدن ادامه می‌دهم. اگر کفش دیگر بیفتد، سقوط می‌کند. این یک عقب‌گردی است، نه یک بازگشت. اگر من را دوست دارید، از سیل‌های تابستان، یک نسیم خنک پاییزی می‌تواند شما را در ماه‌های بارانی بد ببرد.»