ناسا درس های آموخته شده از ماموریت تقویت سوئیفت را برجسته می کند

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

یک ماموریت تجاری برای تقویت رصدخانه سوئیفت نیل گرلز ناسا بدون بالا بردن مدار فضاپیما به پایان رسید، اما آژانس و کاتالیست اسپیس تجربیاتی را به دست آوردند که به نفع برنامه های خدماتی آینده در فضا خواهد بود.

Shawn Domagal-Goldman، مدیر بخش اخترفیزیک در مقر ناسا در واشنگتن گفت: «از ابتدا، این یک مأموریت پرخطر و با پاداش بالا بود. "بدون مداخله، سوئیفت قرار بود تا پایان سال دوباره وارد جو شود. و در حالی که ما از دیدن پایان ماموریت سوئیفت ناراحت خواهیم شد، می‌دانستیم که این تلاش تقویتی برای آژانس در سطوح مختلف ارزشمند خواهد بود - پیشرفت فناوری سرویس‌دهی فضاپیماهای ایالات متحده، به چالش کشیدن ما برای برآورده کردن بی‌سابقه‌ای از زمان ماموریت‌های ما در ماهواره‌ها، و آزمایش‌های طولانی مدت زمان ماموریت‌های ما در ماهواره‌ها.

ما بسیار به سرعت این تیم تا اینجای کار افتخار می‌کنیم و درس‌های آموخته‌شده را برای اطمینان از آمادگی برای رفتن حتی دورتر به دست می‌آوریم.»

سوئیفت که در نوامبر 2004 راه اندازی شد، برای مطالعه انفجارهای پرتو گاما، قوی ترین انفجارهای کیهان، طراحی شد.

در طول دو دهه گذشته، رصدخانه در درک ما از نحوه عملکرد جهان، از مطالعه دنباله‌دارها و سیارک‌ها در منظومه شمسی و انواع مختلف انفجارهای کیهانی گرفته تا جرقه‌های ناشی از سیاه‌چاله‌های کهکشان‌های دوردست، انقلابی ایجاد کرده است.

همه فضاپیماها در مدار پایین زمین، از جو سیاره ما می کشند. اگر سیستم های پیشران نداشته باشند، این کشش به تدریج ارتفاع آنها را کاهش می دهد. یک دوره افزایش فعالیت خورشیدی این تأثیر را بر روی سوئیفت افزایش داد.

پس از تصمیم گیری برای بررسی یک افزایش بالقوه، ناسا تنها چند ماه فرصت داشت تا از طریق مرکز عالی خود برای مهندسی مشارکتی فراخوانی برای پیشنهادات صادر کند و مطالعات مفهومی طراحی را از طریق برنامه تحقیقاتی نوآوری در کسب و کارهای کوچک آژانس تامین کند.

در سپتامبر 2025، ناسا با کاتالیست مستقر در فلگستاف آریزونا برای انجام این ماموریت قرارداد بست. این شرکت حدود یک سال فرصت داشت تا ماهواره‌ای را طراحی، بسازد، آزمایش و پرتاب کند که سپس سوئیفت را ملاقات کند، بگیرد و بلند کند.

فضاپیمای LINK در ماه ژوئیه از جزیره مرجانی کواجالین در جمهوری جزایر مارشال با موشک نورتروپ گرومن پگاسوس XL به پرواز درآمد. کاتالیست پگاسوس را به عنوان بهترین گزینه پرتاب برای رسیدن به رصدخانه در جدول زمانی متراکم مأموریت بر اساس نیازهای مداری و برنامه ای آن انتخاب کرد.

پس از رسیدن موفقیت آمیز به فضا و انجام بررسی های اولیه فضاپیما، LINK شروع به تلفات متناوب ارتباطی کرد و مشکلاتی را با کنترل جهت گیری خود ایجاد کرد.

پس از عیب یابی شبانه روزی هر دو تیم، ناسا و کاتالیست توافق کردند که این ماموریت را کاهش دهند. LINK دیگر تلاشی برای تصاحب یا تقویت سوئیفت نخواهد کرد، بلکه در عوض یک سری از نمایش‌های فناوری را برای پیشبرد قابلیت‌های صنعت خدمات تجاری ایالات متحده انجام می‌دهد.

اینها شامل تمرین سیستم پیشرانه فضاپیما با نیروی زنون و سه بازوی رباتیک بود که به گونه ای طراحی شده بودند که به LINK در جایی که می تواند با خیال راحت با سوئیفت دست و پنجه نرم کند، انعطاف پذیری داشته باشد. ناسا در 3 سپتامبر رسما به مشارکت آژانس در مأموریت LINK پایان داد. فضاپیما در 25 سپتامبر دوباره وارد جو شد.

Ghonhee Lee، مدیر عامل Katalyst Space می‌گوید: «LINK برای مقابله با مشکلی ساخته شد که راه‌حل آسانی نداشت. "این یک ماموریت بلندپروازانه در یک جدول زمانی تهاجمی بود. در حالی که ما به هر هدفی که برای رسیدن به آن در نظر گرفته بودیم دست نیافتیم، در کمتر از یک سال از مفهوم ماموریت به پرتاب و راه اندازی اولین ربات فضایی تجاری رفتیم. این پایه ای است که می توانیم بر آن بنا کنیم."

ماموریت های علمی مانند سوئیفت سال ها طول می کشد تا توسعه پیدا کنند و سپس برای چندین دهه در مدار کار کنند. با این حال، برای تقویت سوئیفت، مهمترین عامل جدول زمانی بود. همه تصمیم‌گیری‌ها در مورد این مأموریت و خطرات آن به پیش‌بینی‌هایی بستگی داشت که نشان می‌داد رصدخانه در پاییز 2026 تا نقطه‌ای بدون بازگشت غرق می‌شود - ارتفاعی در حدود 185 مایل (300 کیلومتر) - در پاییز 2026. به این ترتیب، مأموریت تقویت به شکل جدیدی از مدیریت پروژه چابک برای ناسا نیاز داشت.

اعضای تیم سوئیفت در SSMO (عملیات ماموریت علمی فضایی) در مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا در گرین‌بلت، مریلند، با کاتالیست برای توسعه نقاط عطف و فرآیندهای تأیید همکاری کردند که به این مأموریت بهترین شانس موفقیت را داد و در عین حال به آن اجازه داد به سرعت به سمت پرتاب حرکت کند.

هر دو گروه نظرات و بازخوردهای ارزشمندی را از مرکز مهندسی و ایمنی ناسا هنگام رسیدگی به سؤالات و مسائلی که در طول ادغام و آزمایش به وجود آمد، دریافت کردند.

راسل کارپنتر، مدیر پروژه در SSMO در ناسا گودارد، گفت: «کاتالیست متعهد بود که از تجربه عمیق ناسا استفاده کند تا بهترین شانس ممکن را برای دستیابی به چالش بی‌سابقه‌ای که ما به آن‌ها دادیم، بدهد». "ماموریت هایی مانند این، که در آن تیم های دولتی-خصوصی سرسختانه برای غلبه بر موانع کار می کنند، الهام بخش جهان هستند و به ما یادآوری می کنند که تلاش برای چیزی نزدیک به غیرممکن، چیزی استثنایی را در همه ما به ارمغان می آورد."

در حالی که تیم‌های ناسا و کاتالیست برای آماده‌سازی LINK روی زمین مسابقه می‌دادند، کنترل‌کننده‌های پرواز در مرکز عملیات ماموریت سوئیفت، واقع در ایالت پن در پارک دانشگاه، پنسیلوانیا، سعی کردند سویفت را تا زمانی که ممکن است بالاتر از ارتفاع بحرانی نگه دارند. در زیر آن، هر گونه تلاش برای تقویت به طور فزاینده ای دشوار می شود.

در طول عملیات عادی، تیم ایالت پن طرحی را به سویفت می فرستد که به رصدخانه می گوید هر روز کدام اجرام کیهانی و رویدادها را رصد کند.

با این حال، در دسامبر 2025، کنترل‌کننده‌ها شروع به مبادله حدود 25 درصد از این اهداف علمی با نقاطی در آسمان کردند که وقتی سویفت به سمت آنها نشانه می‌رفت، کشش را به حداقل می‌رساند. در فوریه، تیم به طور کامل به این رویکرد تغییر کرد.

جان نوسک، مدیر مأموریت و استاد اخترشناسی و اخترفیزیک دانشگاه علوم اخترفیزیک در کالج اخترفیزیک دانشگاه علوم نجوم، گفت: «با وجود اینکه سوئیفت مشاهدات علمی دقیقی را از اواسط فوریه تا اواخر آگوست اجرا نمی‌کرد، با این وجود، ما به تاریخچه تحقیقات و عملیات فضایی نوآورانه در ایالت پن ادامه دادیم. این تغییرات زمان ارزشمندی را برای مأموریت تقویت کرد و می‌توان برای ماموریت‌های آینده ناسا به پیش برد.»

این تیم همچنین نمی‌توانست خیلی نزدیک به زمین، ماه یا خورشید اشاره کند، زیرا درخشندگی هر سه می‌تواند بیش از حد گرم شود و به ابزارهای رصدخانه آسیب برساند. نشان دادن سوئیفت در ساده‌ترین موقعیت، آن را به جو بسیار نزدیک کرد، جایی که ذرات می‌توانند با تلسکوپ‌ها برخورد کنند و بر رصدهای آینده تأثیر بگذارند. تیم تعادلی را ایجاد کرد که ارتفاع سوئیفت را برای چندین ماه بالاتر از آستانه بحرانی نگه داشت.

S. Bradley Cenko، محقق اصلی سوئیفت در ناسا گودارد، گفت: "ما از همه همکارانمان به خاطر زمان و فداکاری باورنکردنی که برای ماموریت تقویت صرف کرده اند سپاسگزاریم." "زمانی که نیل گرلز، همنام سوئیفت، رصدخانه را طراحی کرد، هیچ چیزی شبیه به راه اندازی آن نبود. او باید جشن می گرفت که این تلاش برای تقویت بخشی از میراث سوئیفت است، که به ناسا اجازه می دهد چیز جدید و جسورانه ای را امتحان کند، حتی اگر نتیجه تضمین نشده باشد. اینگونه است که ما جهان را به عنوان یک تیم به جلو می آموزیم.

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →