ناسا درس های آموخته شده از ماموریت Swift Boost را برجسته می کند

6 دقیقه مطالعه

ناسا درس های آموخته شده از ماموریت Swift Boost را برجسته می کند

یک ماموریت تجاری برای تقویت رصدخانه نیل گرلز سویفت ناسا بدون بالا بردن مدار فضاپیما به پایان رسید، اما آژانس و فروشنده صنعت Katalyst Space تجربیات ارزشمندی را به دست آورده اند که به نفع برنامه های خدماتی آینده در فضا خواهد بود.

شاون دوماگال گلدمن، مدیر بخش اخترفیزیک در مقر ناسا در واشنگتن گفت: «از ابتدا، این یک ماموریت پرخطر و با پاداش بالا بود. "بدون مداخله، سوئیفت قرار بود تا پایان سال دوباره وارد جو شود. و در حالی که ما از دیدن پایان ماموریت سوئیفت ناراحت خواهیم شد، می‌دانستیم که این تلاش تقویتی برای آژانس در سطوح مختلف ارزشمند خواهد بود - پیشرفت فناوری سرویس‌دهی سفینه‌های فضایی ایالات متحده، به چالش کشیدن ما برای برآورده کردن بی‌سابقه‌ای از زمان ماموریت‌های ما در ماهواره‌ها، و آزمایش طولانی‌مدت زمان ماموریت‌های ما در ماهواره‌ها.

ما بسیار به سرعت این تیم تا اینجای کار افتخار می کنیم و درس های آموخته شده را می گیریم تا اطمینان حاصل کنیم که برای رفتن حتی بیشتر آماده هستیم."

رصدخانه سوئیفت نیل گرلز ناسا در کانسپت این هنرمند بر فراز زمین می چرخد.

آزمایشگاه تصویر مفهومی مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا

سوئیفت که در نوامبر 2004 راه اندازی شد، برای مطالعه انفجارهای پرتو گاما، قوی ترین انفجارهای کیهان، طراحی شد.

در طول دو دهه گذشته، رصدخانه در درک ما از نحوه عملکرد جهان، از مطالعه دنباله‌دارها و سیارک‌ها در منظومه شمسی و انواع مختلف انفجارهای کیهانی گرفته تا جرقه‌های سیاهچاله‌های کهکشان‌های دوردست، انقلابی ایجاد کرده است.

همه فضاپیماها در مدار پایین زمین، از جو سیاره ما می کشند. اگر آنها سیستم های محرکه نداشته باشند، این کشش به تدریج ارتفاع آنها را کاهش می دهد. یک دوره افزایش فعالیت خورشیدی این تأثیر را بر روی سوئیفت افزایش داد.

پس از تصمیم‌گیری برای بررسی پتانسیل تلاش برای تقویت، ناسا تنها چند ماه فرصت داشت تا از طریق مرکز عالی مهندسی همکاری و مطالعات مفهومی طراحی از طریق برنامه تحقیقاتی نوآوری در کسب‌وکارهای کوچک، فراخوانی برای پیشنهادها صادر کند.

در سپتامبر 2025، ناسا با کاتالیست مستقر در فلگستاف آریزونا برای انجام این ماموریت قرارداد بست. این شرکت حدود یک سال فرصت داشت تا ماهواره‌ای را طراحی، بسازد، آزمایش کند و به فضا بفرستد که سپس سوئیفت را ملاقات کند، بگیرد و بلند کند.

فضاپیمای رباتیک سرویس LINK کاتالیست اسپیس در 8 ژوئن 2026 در مرکز پرواز والوپس ناسا در ویرجینیا منتظر محصور شدن در داخل موشک نورثروپ گرومن پگاسوس XL است.

ناسا/ران ریش

فضاپیمای LINK در ماه ژوئیه از جزیره مرجانی کواجالین در جمهوری جزایر مارشال با موشک نورتروپ گرومن پگاسوس XL به پرواز درآمد. کاتالیست بر اساس نیازهای مداری و برنامه ای ماموریت، پگاسوس را به عنوان بهترین گزینه برای رسیدن به رصدخانه در جدول زمانی متراکم مأموریت انتخاب کرد.

پس از رسیدن موفقیت آمیز به فضا و انجام بررسی های اولیه فضاپیما، LINK شروع به تلفات متناوب ارتباطی کرد و مشکلاتی را با کنترل جهت گیری خود ایجاد کرد.

پس از یک دوره عیب یابی شبانه روزی از سوی هر دو تیم، ناسا و کاتالیست توافق کردند که این ماموریت را کاهش دهند. LINK دیگر تلاشی برای تصاحب یا تقویت سوئیفت نخواهد کرد، بلکه در عوض تلاش می‌کند تا مجموعه‌ای از نمایش‌های فناوری را انجام دهد که توانایی‌های صنعت خدمات تجاری ایالات متحده را ارتقا دهد.

اینها شامل تمرین سیستم پیشرانه فضاپیما با نیروی زنون و سه بازوی رباتیک بود که برای ایجاد انعطاف پذیری در مورد جایی که LINK می تواند به طور ایمن با سوئیفت دست و پنجه نرم کند، طراحی شده بود. ناسا رسما به مشارکت آژانس در مأموریت LINK در 3 سپتامبر پایان داد. فضاپیما در 25 سپتامبر دوباره وارد جو شد.

Ghonhee Lee، مدیر عامل Katalyst Space گفت: "LINK برای حل مشکلی ساخته شده است که راه حل آسانی ندارد." "این یک ماموریت بلندپروازانه در یک جدول زمانی تهاجمی بود. در حالی که ما به هر هدفی که برای رسیدن به آن در نظر گرفته بودیم، نرسیدیم، در کمتر از یک سال از مفهوم ماموریت به پرتاب و راه اندازی اولین ربات فضایی تجاری رفتیم. این پایه ای است که می توانیم بر آن بنا کنیم."

رصدخانه سوئیفت نیل گرلز ناسا در این تصویر که توسط فضاپیمای LINK کاتالیست اسپیس هنگام عبور از 7.5 تا 9 مایل (12 تا 15 کیلومتر) از سویفت گرفته شده است، به صورت رگه ای دیده می شود.

فضای کاتالیست

ماموریت های علمی مانند سوئیفت سال ها طول می کشد تا توسعه پیدا کنند و سپس برای چندین دهه در مدار کار کنند. با این حال، برای تقویت سوئیفت، مهمترین عامل جدول زمانی بود. تمام تصمیم‌گیری‌ها و پذیرش ریسک به پیش‌بینی‌هایی بستگی داشت که نشان می‌داد رصدخانه در پاییز 2026 تا نقطه‌ای بدون بازگشت غرق می‌شود - ارتفاعی در حدود 185 مایل (300 کیلومتر) - به این ترتیب، مأموریت تقویت به شکل جدیدی از مدیریت پروژه چابک برای ناسا نیاز داشت.

اعضای تیم سوئیفت در SSMO (عملیات مأموریت علمی فضایی) در مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا در گرین‌بلت، مریلند، با کاتالیست برای توسعه نقاط عطف و فرآیندهای تأییدی کار کردند که به مأموریت بهترین شانس موفقیت را داد و در عین حال به اندازه کافی انعطاف‌پذیر بود تا به سرعت به سوی پرتاب حرکت کند.

هر دو گروه نظرات و بازخوردهای ارزشمندی را از مرکز مهندسی و ایمنی ناسا هنگام رسیدگی به سؤالات و مسائلی که در طول ادغام و آزمایش به وجود آمد دریافت کردند.

راسل کارپنتر، مدیر پروژه در SSMO در ناسا گودارد، گفت: «کاتالیست متعهد به استفاده از تجربه عمیق ناسا بود تا بهترین شانس ممکن را برای دستیابی به موفقیت‌آمیز چالش بی‌سابقه‌ای که ما به آنها دادیم، بدهد. در همه ما استثنایی است.»

مهندسان کاتالیست در 28 آوریل 2026 در مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا در گرین‌بلت، در 28 آوریل 2026، پیوند را به صفحه پایه داخل شبیه‌ساز محیط فضایی متصل می‌کنند. هنگامی که تمام هوا از محفظه‌ای به قطر 27 فوت خارج شد، تیم تمرین کردند که ماهواره را با بازوی یونی مانند یک ربات پرتاب می‌کردند. و دمای سرد

ناسا/سوفیا رابرتز

در حالی که تیم‌های ناسا و کاتالیست برای آماده‌سازی LINK روی زمین مسابقه می‌دادند، کنترل‌کننده‌های پرواز در مرکز عملیات ماموریت سوئیفت، واقع در ایالت پن در پارک دانشگاه پنسیلوانیا، در تلاش بودند تا سویفت را تا زمانی که ممکن است بالاتر از ارتفاع بحرانی نگه دارند. در زیر آن، هر گونه تلاش برای تقویت به طور فزاینده ای دشوار می شود.

در طول عملیات عادی، تیم ایالت پن طرحی را به سویفت می فرستد که به رصدخانه می گوید هر روز کدام اجرام کیهانی و رویدادها را رصد کند.

با این حال، در دسامبر 2025، کنترل‌کننده‌ها شروع به تعویض حدود 25 درصد از این اهداف علمی با نقاطی در آسمان کردند که وقتی سوئیفت روی آن‌ها آموزش داده می‌شد، کشش را به حداقل می‌رساند. در ماه فوریه، تیم به طور کامل به این رویکرد تغییر کرد.

جان نوسک، مدیر ماموریت و استاد اخترشناسی و اخترفیزیک دانشگاه علوم اخترفیزیک در کالج اختر فیزیک در دانشگاه علوم نجومی، جان نوسک، گفت: «اگرچه سوئیفت مشاهدات علمی دقیقی را از اواسط فوریه تا اواخر آگوست اجرا نمی‌کرد، با این وجود، ما به تاریخچه تحقیقات و عملیات فضایی نوآورانه پن استیت ادامه دادیم و روش‌های جدیدی را برای به حداقل رساندن کشش تجربه شده توسط فضاپیما پیشگام کردیم.» این تغییرات زمان ارزشمندی را برای ماموریت تقویت کرد و می‌توان برای ماموریت‌های آینده ناسا به پیش برد.»

این تیم همچنین نمی توانست به زمین، ماه یا خورشید خیلی نزدیک باشد، زیرا درخشندگی هر سه می تواند بیش از حد گرم شود و به ابزار رصدخانه آسیب برساند. نشان دادن سوئیفت در ساده‌ترین موقعیت، آن را به جو بسیار نزدیک کرد، جایی که ذرات می‌توانند با تلسکوپ‌ها برخورد کنند و بر رصدهای آینده تأثیر بگذارند. تیم تعادلی را ایجاد کرد که توانست ارتفاع سوئیفت را برای چندین ماه بالاتر از آستانه بحرانی حفظ کند.

S. Bradley Cenko، محقق اصلی سوئیفت در ناسا گودارد، گفت: «ما از همه همکارانمان به خاطر زمان و فداکاری باورنکردنی که برای ماموریت تقویت صرف کردند سپاسگزاریم. "زمانی که نیل گرلز، همنام سوئیفت، رصدخانه را طراحی کرد، هیچ چیزی شبیه به راه اندازی آن نبود. او جشن می گرفت که این تلاش تقویتی بخشی از میراث سوئیفت است، که به ناسا اجازه داد تا چیزی جدید و جسورانه را امتحان کند، حتی اگر نتیجه تضمین نشده باشد. اینگونه است که ما جهان را کاوش می کنیم - به عنوان یک تیم، به طور مداوم به جلو می آموزیم."

لوگوی فیس بوک

@NASAUniverse

@NASAUniverse

لوگوی اینستاگرام

@NASAUniverse

درباره نویسنده

ژانت کازمیرچاک

نویسنده علم

Jeanette Kazmierczak یک نویسنده علمی در دانشگاه مریلند، کالج پارک و مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا در گرین‌بلت، مریلند است که در آنجا مأموریت‌ها و تحقیقات در بخش علوم اخترفیزیک را پوشش می‌دهد.

به اشتراک بگذارید

جزئیات

آخرین به روز رسانی

28 سپتامبر 2026

شرایط مرتبط

رصدخانه نیل گرلز سویفت

اخترفیزیک

سیاه چاله ها

کهکشان ها

اشعه گاما

انفجار اشعه گاما

مرکز پرواز فضایی گدارد

ماموریت تقویت سوئیفت

کیهان

امکانات پرواز والوپ