ناسا کتاب ماموریت حماسی نمونه برداری از سیارک OSIRIS-REx را می بندد: «من به کاری که انجام دادیم بسیار افتخار می کنم».

در 30 سپتامبر، ناسا رسما OSIRIS-REx را به پایان رساند، اولین مأموریت تاریخی ایالات متحده برای کندن یک قطعه بکر از یک سیارک و تحویل سالم آن به زمین.

فضاپیمای OSIRIS-REx با اندازه ون - که نامش مختصر عبارت Origins، Spectral Interpretation، Resource Identification، Security-Regolith Explorer است - از Bennu، یک صخره فضایی باستانی که بقایای بکر منظومه شمسی را در بیش از 4.5 میلیارد سال پیش در خود نگهداری می کند، بازدید و نمونه برداری کرد. در میان آن آثار کیهانی، بلوک‌های ساختمانی آلی خام وجود دارد، نوعی که ممکن است حیات روی زمین را بذر داده باشد.

دانته لاورتا، محقق اصلی OSIRIS-REx که در دانشگاه آریزونا مستقر است، در پستی در لینکدین گفت: مدت‌هاست می‌دانستم که این روز فرا می‌رسد، اما هنوز دیدن رسیدن آن دشوار است. من به آنچه که با هم به دست آوردیم احساس غرور و غرور می کنم و از اینکه این سفر به پایان رسیده است غمگینم. برای تیم ماموریت، خداحافظی شامل یک دهه مهندسی پرمخاطره، عیب‌یابی در حین پرواز و تماس‌های نزدیک میخ‌گزین شد که در نهایت بزرگترین نمونه سیارکی جمع‌آوری‌شده در فضا را به زمین تحویل داد، نمونه‌ای که اسرار اولیه منظومه شمسی را در خود داشت.

تم

مدت‌ها قبل از پرتاب، تیم با موانعی روبرو شد که تقریبا تلاش را خنثی کرد - عمدتا، دو مورد رد ناسا - قبل از اینکه سرانجام چراغ سبز پروژه 1 میلیارد دلاری تحت برنامه مرزهای جدید در سال 2011 را تضمین کرد.

هنگامی که OSIRIS-REx در 8 سپتامبر 2016 در یک سفر دو ساله در سراسر منظومه شمسی داخلی پرتاب شد، Bennu چیزی بیش از یک نقطه نوری در تلسکوپ ها بود. دانشمندان انتظار داشتند که سطح سیارک یک کره صاف و شنی باشد که در آن OSIRIS-REx می تواند به طور یکپارچه به زمین برسد. با این حال، با شگفتی آنها، هنگامی که کاوشگر در اواخر سال 2018 به سیارک رسید، نشان داد که Bennu ترکیبی خیانتکارانه و بدون محدودیت از تخته سنگ های دندانه دار است.

لورتا در بیانیه ای در 7 اکتبر از دانشگاه آریزونا گفت: "انتظارات ما در مورد سطح سیارک کاملا اشتباه بود." هیچ جای مشخصی برای جمع آوری نمونه وجود نداشت.»

هنگامی که OSIRIS-REx به دهانه کوچکی به نام نایتینگل برخورد کرد، بننو آنقدر مقاومت ساختاری نشان داد که دانشمندان گفتند سطح آن بیشتر شبیه سیال است تا یک پوسته سخت و سنگی. سر نمونه‌برداری فضاپیما مستقیما در سیارک فرو رفت و پس از نقب زدن به عمق 20 اینچ (51 سانتی‌متر) با شلیک پیشران‌های آن در زمان مناسب و با نمونه گرانبها در دست، متوقف شد.

فضاپیمای OSIRIS-REx ناسا این مجموعه تصاویر را از سیارک بننو در 14 آوریل 2020 در طی اولین تمرین رویداد جمع آوری نمونه ماموریت گرفت. بازیابی نمونه واقعی بسیار نزدیک به این شکل بود. (اعتبار تصویر: ناسا/گودارد/دانشگاه آریزونا) سپس لحظه جویدن میخ دیگری فرا رسید: درب جمع کننده نمونه در یک موقعیت نیمه باز گیر کرد زیرا مواد زیادی جمع شده بود و به قطعات محموله گرانبها اجازه فرار می داد.

در مسابقه ای با زمان برای جلوگیری از تلفات بیشتر، تیم مأموریت به سرعت سر نمونه برداری را مستقیما در داخل کپسول برگشت قرار داد و گنج کیهانی را برای سفر به زمین حفظ کرد.

حتی بازگشت نهایی به زمین، در 24 سپتامبر 2023، تیم را در آستانه قرار داد: یک چتر نجات در حین ورود مجدد به درستی مستقر نشد و مجبور به فرود پرتنش اما در نهایت ایمن در صحرای یوتا شد.

لورتا در این بیانیه با نقل قولی از گزارش نهایی ماموریت به ناسا گفت: «ماموریت‌های اکتشافی موفق آن‌هایی نیستند که از غافلگیری جلوگیری کنند، بلکه آن‌هایی هستند که عمدا برای انطباق با آنها طراحی شده‌اند.

او گفت: "این قطعا OSIRIS-REx را توصیف می کند." بارها و بارها، ماموریت شرایطی را برای ما به ارمغان آورد که انتظارش را نداشتیم و بارها و بارها این تیم راهی به جلو پیدا کرد.

پیروزی های این ماموریت مدت ها قبل از رسیدن نمونه ها به زمین آغاز شد. به عنوان مثال، کاوشگر زمانی که به مدار 1610 فوتی (490 متری) بنو رفت، رکورد جهانی گینس را ثبت کرد که به کوچکترین جسمی تبدیل شد که تا به حال توسط یک فضاپیما دور زده است.

نتیجه علمی که به دنبال آن انجام شد شامل کار سنجش از دور بود که تایید کرد سطح بننو با ترکیبات حاوی کربن پوشانده شده است. آن مشاهدات همچنین نشان داد که بننو زمانی بخشی از یک سیارک والد بسیار بزرگتر و غنی از آب بود که در یک برخورد فاجعه بار در کمربند اصلی سیارک بین مریخ و مشتری متلاشی شد. نمونه بازگشتی - که در اینجا روی زمین 4.29 اونس (121.6 گرم) وزن دارد، که بیش از دو برابر نیاز ماموریت است - همچنان دانشمندان را به هیجان می آورد و به خود مشغول می کند.

موجی از مقالات تحقیقاتی که اکنون به بیش از 200 مقاله رسیده است، همچنان ترکیب و تاریخچه سنگ فضایی باستانی را در کنار هم قرار می دهد. در میان یافته‌های دیگر، مواد بکر Bennu اسیدهای آمینه و قندهایی را نشان داده است که روی زمین برای حیات ضروری هستند، در کنار سابقه قرار گرفتن در معرض آب مایع که می‌توانست به عنوان "آبگوشت" برای تعامل این ترکیبات عمل کند.

احتمالا اکتشافات بیشتری در راه است. Lauretta در بیانیه گفت: بیشتر نمونه Bennu بازگشتی برای نسل‌های آینده دانشمندان نگهداری می‌شود، که آن‌ها را با پرسش‌ها و ابزارهایی که هنوز نمی‌توانیم پیش‌بینی کنیم، مورد مطالعه قرار خواهند داد.

اگرچه فصل OSIRIS-REx آن بسته شده است، خود فضاپیما هنوز بازنشسته نشده است. این کاوشگر با تغییر نام OSIRIS-APEX (OSIRIS-APophis EXplorer)، از پیشران باقیمانده خود برای حرکت به سمت آپوفیس، یک سیارک نزدیک به زمین دیگر و نوع متفاوتی از سنگ فضایی از Bennu استفاده می کند. قرار است در سال 2029 وارد بازار شود.