ناشناس ماندن مادام العمر دستور می دهد که پس از حکم دیوید والیامز، حمایت از متهمان NI مورد اعتراض قرار گیرد

پس از صدور حکم بی سابقه در پرونده دیوید والیامز، سه حکم ناشناس ماندن مادام العمر صادر شده به مجرمان در دادگاه های ایرلند شمالی توسط یک روزنامه نگار مورد اعتراض قرار گرفته است.

تانیا فاولز به بانوی رئیس دادگستری اطلاع داده است تا ممنوعیت های گزارش دهی به دست آمده توسط افراد را لغو کند، که دو نفر از آنها کودک دوست هستند.

در هر سه پرونده متهمان تهدید کردند که در صورت انتشار هویت خود به خود آسیب می زنند یا جان خود را از دست خواهند داد.

فاولز مستقر در شرکت آرماگ، که بیش از 30 سال به عنوان گزارشگر دادگاه کار کرده است، گفت: درخواست ها برای گزارش دستورات محدودیت "سالی چند بار ظاهر می شد" اما "اکنون هفته ای یکی است".

تهدیدات خودآزاری در صدر فهرست قرار دارند.

فاولز گفت که حکم قانونی هفته گذشته مبنی بر رد پیشنهاد والیامز برای مسدود کردن رسانه‌هایی که نام او را به دلیل اتهامات سوء رفتار جنسی رد می‌کرد، همه چیز را به هم ریخته است.

این کمدین و نویسنده پرفروش، که در دادگاه به عنوان "PPT" نامیده شد و به عنوان "فرد سرشناس" توصیف شد، تلاش کرد تا دستوری دائمی برای جلوگیری از انتشار ادعاهای رسانه‌ها، گاردین و آی تی‌وی نیوز در مورد او، به دست آورد.

وکلای مدافع والیامز استدلال کردند که انتشار این اتهامات "به احتمال زیاد" منجر به تلاش برای خودکشی وی می شود.

قاضی دادگاه عالی پذیرفت که خطر واقعی و جدی خودکشی وجود دارد، اما حکم داد که این تهدید مبنای قانونی مناسبی برای جلوگیری از انتشار ندارد.

تا سال 2023 هفت حکم ناشناس ماندن مادام العمر در بریتانیا اعمال می شد.

در برخی موارد، این شامل افرادی می‌شود که با هویت‌های جدید از بازداشت آزاد شده‌اند، مانند قاتلان کودکان رابرت تامپسون و جان ونبلز، که جیمی بولگر دو ساله را در سال 1993 در مرسی‌ساید شکنجه و به قتل رساندند.

این تعداد پس از اعطای سه حکم جداگانه در پرونده‌های دادگاه Newry Crown، دادگاه Antrim Crown و دادگاه Magistrates Ballymena افزایش یافته است.

فاولز که توسط مؤسسه منشور روزنامه‌نگاران به‌خاطر به چالش کشیدن حکم‌های ناشناس شناخته شده است، گفت: "ما به خانم رئیس دادگستری هشدار داده‌ایم، اما قبلا هر سه حکم را به چالش کشیده‌ایم. به ما گفته شد که دلیلی نداریم."

او گفت: "هر کاری که ما انجام دادیم، نتوانستیم آن را تغییر دهیم. در واقع، من فکر می کردم قانونی وجود دارد که پس از یک سال ممنوعیت گزارش دهی از بین می رود."

بنابراین من بعد از یک سال و یک هفته در هر پرونده به عقب برگشتم و همچنان به من گفتند: "نه." به من گفتند که به دادگاه تجدید نظر بروم.

فاولز با اشاره به بازداشت یک زندانی برای نگهداری قانونی آنها در یک مرکز بهداشت روان افزود: "ما در واقع ممنوعیت گزارش در پرونده Newry برداشته شد و سپس متهم به وکیل خود گفت که می خواهد دادگاه را ترک کند و جلوی اتوبوس فرار کند. واکنش فوری من این بود: "این یک بخش فوری است."

ما در تمام طول این مدت بحث کرده‌ایم که این باید متوقف شود.»

فاولز گفت که پرونده "PPT" در لندن را از نزدیک دنبال کرده است.

او گفت: "از لحظه ای که در مورد خودآزاری شنیدم، فکر کردم که بسیار جالب خواهد بود."

به گفته فاولز، روزنامه نگاران در به چالش کشیدن ممنوعیت های دادگاه در ایرلند شمالی، با متهمانی که با اتهامات کنترل اجباری، آزار خانگی و گربه ماهیگیری روبرو هستند مقایسه می کنند.

او گفت: "در این موارد، متهم اغلب تهدید می کند که اگر قربانی آنها را ترک کند، خود را می کشد یا به خود آسیب می زند."

«این متهمان به باج‌گیری متهم هستند.

ما به دنبال تعریف باج‌گیری بودیم، که تقاضای غیرموجهی دارد. این همان کاری است که با ما انجام می شود: "اسم مرا چاپ کنید، من خودم را می کشم."

به گفته فاولز، حدود 10 مورد وجود دارد که در آنها دستورات محدودیت گزارش برای نام بردن متهم اعمال شده است.

او گفت: «تعداد زیادی وجود دارد و همه به همین دلایل است.

"امیدوارم زمانی که [موارد باقیمانده] به حکم محکومیت برسد، کمی آسان تر شود."