نامزدی تدی راینر «نشانگر این تشنگی برای جایگزینی» برای لوپن یا ملانشون

در حالی که تدی راینر در رقابت برای ریاست جمهوری فرانسه، در بحبوحه بحران های اجتماعی سیاسی و اقتصادی فرانسه، کلاه خود را پرتاب می کند. فرانسوا پیکارد از لکس پالسون، مدیر برنامه‌های اجرایی دانشکده هوش جمعی UM6P در دانشگاه پلی‌تکنیک محمد ششم استقبال می‌کند. احتمال ورود تدی رینر قهرمان جودوی المپیک به رقابت های ریاست جمهوری فرانسه سوالاتی را مطرح می کند که فراتر از جاه طلبی های سیاسی یک ورزشکار مشهور است.

در زمانی که احزاب سنتی در تلاش برای بسیج رأی دهندگان هستند و مرکز سیاسی به شدت از هم پاشیده است، ظهور راینر به دگرگونی گسترده تر در رقابت دموکراتیک اشاره می کند: اهمیت فزاینده اعتبار شخصی، دیده شدن عمومی و ظرفیت تجسم جایگزینی برای نخبگان سیاسی مستقر. لکس پالسون، استاد هوش جمعی در دانشگاه پلی تکنیک محمد ششم، در مصاحبه ای با فرانس 24، استدلال می کند که تغییر رابطه بین رای دهندگان و نهادهای سیاسی، شرایطی را تغییر می دهد که تحت آن عوامل بیرونی سیاسی قرار دارند.

ders می توانند ظهور کنند. پول سیاست اکنون دیگر فقط پول برای خرید تبلیغات تلویزیونی یا باز کردن دفاتر نیست، بلکه توانایی جلب توجه است. برای پالسون، موقعیت مشهور راینر به او مزیت قابل توجهی در یک محیط رسانه ای به طور فزاینده چندپاره می دهد. با این حال، دیده شدن به تنهایی اعتبار سیاسی ایجاد نمی کند.

در حالی که تعهدات عمومی قهرمان المپیک علیه نژادپرستی و بیگانه هراسی ممکن است در میان رای دهندگان طنین انداز شود، پالسون این سوال را مطرح می کند که آیا او یک دیدگاه سیاسی به اندازه کافی توسعه یافته برای تبدیل شدن به یک رقیب جدی ریاست جمهوری را بیان کرده است یا خیر. با این حال، مسئله عمیق تر این نیست که آیا راینر می تواند برنده شود یا خیر. این چیزی است که کاندیداتوری بالقوه او در مورد ضعف آلترناتیوهای سنتی سیاسی فرانسه و تقاضای فزاینده برای رهبرانی که تاریخچه‌ها، ارزش‌ها و تعهدات شخصی آنها در بین شهروندان طنین‌انداز است، آشکار می‌کند. «رای دهندگان به سیاست ها رأی نمی دهند.

رأی دهندگان به افرادی رأی می دهند که احساس می کنند از آنها دفاع خواهند کرد.» تحلیل پالسون این تقاضا برای شناسایی سیاسی را به بحران گسترده‌تر نمایندگی دموکراتیک مرتبط می‌کند. او پیشنهاد می‌کند که رای‌دهندگان به طور فزاینده‌ای سیاستمداران حرفه‌ای را به‌عنوان طبقه‌ای دوردست حاکم می‌دانند که فقط در طول مبارزات انتخاباتی به حرف‌های شهروندان گوش می‌دهند. مردم به جز چند هفته قبل از انتخابات احساس نمی کنند که به آنها گوش داده می شود. از این منظر، ظهور راینر کمتر یک پدیده سلبریتی منزوی است تا نشانه ای از تغییر رابطه بین قدرت سیاسی، اعتماد عمومی و

د مشارکت دموکراتیک بنابراین، چالش اصلی پیش روی نسل بعدی رهبران فرانسه ممکن است صرفا توسعه سیاست‌های قانع‌کننده نباشد، بلکه بازگرداندن احساس شهروندان مبنی بر پاسخگویی نهادهای سیاسی به زندگی آنها باشد. همانطور که پالسون نتیجه می گیرد، فرصت سیاسی واقعی در بازنگری خود حکومت نهفته است: نزدیک کردن تصمیم گیری به شهروندان و دادن صدای معنادارتری به آنها در فرآیند دموکراتیک.