نامزد آب و هوای میشیگان با مخالفان بیگ سولار خواستگاری می کند

به اعتراف خودش، مارجوری استیل با بسیاری از افراد در جنبش آب و هوا سازگاری ندارد. او یک گروه فعال مستقر در میشیگان را اداره می کند که از توسعه صنعتی در مقیاس بزرگ حمایت می کند. اگرچه او خود را مستقل سیاسی می‌داند، مخالفت‌هایش اغلب او را با طرفداران آب و هوا و محافظه‌کاران همسو با ترامپ در تضاد قرار می‌دهد. او این روزها بیشتر وقت خود را صرف تمرکز بر مراکز داده می‌کند، اما او گروه فعال «اتحاد مسئولیت توسعه اقتصادی» را برای مخالفت با کارخانه باتری‌سازی خودروهای الکتریکی چینی در نزدیکی شهر بیگ راپیدز تأسیس کرد.

او همچنین علیه مزارع خورشیدی، سیستم‌های ذخیره‌سازی باتری و خطوط انتقال، که یکی از آنها در ملک مجاور وی ساخته می‌شود، مبارزه کرده است.

استیل به گریست گفت: «وقتی پیشروها به من نگاه می‌کنند و می‌گویند «تو MAGA هستی» به دلیل مسئله انرژی سبز، واقعا به من صدمه می‌زند. هنگامی که او از ایالت عبور کرده و با پروژه های توسعه جدید مخالفت می کند، با عقب نشینی شدید از سوی مترقیان آگاه به آب و هوا مواجه شده است.

یک استثنا قابل توجه وجود داشته است. اوایل سال جاری، زمانی که او برای لابی کردن قانونگذاران ایالتی برای ممنوعیت مراکز داده در لنسینگ بود، با ویلیام لارنس، یک دموکرات که برای کنگره ایالات متحده در ناحیه هفتم میشیگان نامزد می شود، ملاقات کرد. او می‌دانست که لارنس یکی از بنیان‌گذاران جنبش طلوع آفتاب، یکی از برجسته‌ترین سازمان‌های آب و هوایی کشور است، بنابراین مطمئن نبود که چگونه از او استقبال خواهد کرد.

آن دو نشستند تا جیمی جان را بخورند، و او به طور طولانی با او در مورد آنچه که به عنوان پیامدهای منفی توسعه انرژی پاک می‌داند، از جمله آلودگی صوتی و تخریب زمین‌های کشاورزی برتر، صحبت کرد.

او گفت: "به او اجازه دادم که آن را داشته باشد." "من فقط با اجبار تمام برنامه را به او دادم. و او گوش داد و سؤالات شگفت انگیزی پرسید. او به وضوح یک مردم واقعی است، در غیر این صورت او پشت میز من نخواهد بود، زیرا سیاستمداران جریان اصلی دوست ندارند با من صحبت کنند." چند هفته بعد، او دید که لارنس مصاحبه‌ای انجام می‌دهد که به نظر می‌رسید بسیاری از نکات او را تکرار می‌کند. اتحاد مسئولیت توسعه اقتصادی بعدا از او حمایت کرد، کاری که به ندرت برای نامزدهای احزاب اصلی انجام می دهد.

مانند بسیاری از نقاط کشور، منطقه لنسینگ غوغایی شدیدی را در برابر رونق مرکز داده تجربه کرده است. چندین پروژه در مقیاس بزرگ در جوامع سراسر ایالت ظاهر شده است، از جمله یک پردیس 16 میلیارد دلاری Oracle-OpenAI که در نزدیکی Ann Arbor ساخته شده است، و بیش از دوازده دولت محلی تلاش کرده اند آنها را ممنوع کنند. با وجود وعده‌های توسعه‌دهنده برای بازیافت گرمای تلف‌شده و استفاده از حداقل آب، واکنش‌های محلی پیشنهاد کوچک‌تری را در لنسینگ به نام دیپ گرین در اوایل سال جاری انجام داد.

نگرانی‌های فعالان در مورد این مراکز داده، از مصرف آب و برق گرفته تا آلودگی صوتی و نوری را در بر می‌گیرد و به نظر می‌رسد که ائتلاف خطوط حزبی، از محافظه‌کاران MAGA تا مترقی‌ها را در بر می‌گیرد. همچنین شامل افراد زیادی مانند استیل می شود که نمی خواهند انرژی های تجدیدپذیر در حیاط خلوت خود ساخته شود.

رقابت در لنسینگ نشان دهنده آزمونی است برای اینکه آیا نامزدهای اصلی احزاب می توانند این احساسات ضد توسعه را به پیروزی انتخاباتی هدایت کنند یا خیر. لارنس از جریان اصلی جنبش آب و هوا بیرون آمد و مانند بسیاری از دموکرات‌ها می‌خواهد محدودیت‌های جدیدی در توسعه مرکز داده مشاهده کند. اما دویدن در لنسینگ همچنین او را ملزم کرده است که با شکاکان انرژی خورشیدی و انرژی پاک مشترک شود. همانطور که لارنس می بیند، مخاطرات فوق العاده زیاد است.

موفقیت تلاش‌های او برای ایجاد ائتلاف می‌تواند نه تنها کنترل مجلس نمایندگان، بلکه موفقیت تلاش‌های کشور برای حذف سوخت‌های فسیلی را نیز تعیین کند.

او گفت: «فکر می‌کنم در حال حاضر همه چیز در هوا است. واقعا سخت است که بگوییم به کدام سمت متمایل خواهد شد... این واقعا فراحزبی است. مردم باور نمی کنند که کسی در رأس تجارت و دولت به دنبال آنها باشد.

منطقه هفتم که لنسینگ و بخش‌هایی از حومه آن را در بر می‌گیرد، یکی از معدود مناطق نوسان واقعی در کشور است. الیسا اسلاتکین، دموکرات میانه‌رو، سه بار با اختلاف اندک برنده آن شد، اما تام بارت جمهوری‌خواه با اختلاف اندک زمانی که اسلاتکین کرسی خود را برای شرکت در انتخابات مجلس سنای ایالات متحده در سال 2024 خالی کرد، آن را به دست آورد و امسال نیز برای انتخاب مجدد نامزد شد.

روی کاغذ، لارنس 36 ساله برای چنین صندلی بنفش مناسب نیست. او بلند قد و لاغر اندام است و سبک سخنوری مغزی دارد و تصویر یک دانشجوی فارغ التحصیل را بسیار بیشتر از یک کشاورز یا کارگر خودرو نشان می دهد. او در سال 2015 جنبش طلوع آفتاب را بر اساس این نظریه که حل تغییرات آب و هوایی مستلزم کنشگری مخرب و مداخله گسترده دولت است، تأسیس کرد. در نوامبر 2018، او و بنیانگذاران همکارش در دفتر کنگره نانسی پلوسی تحصن کردند و خواستار یک قرارداد جدید سبز شدند که سرمایه گذاری عمومی گسترده در انرژی پاک را شاهد بود.

او زمانی عضو سوسیالیست‌های دموکرات آمریکا بود، اگرچه اکنون می‌گوید دیگر خود را سوسیالیست نمی‌داند و در توییت‌هایی که از سال 2020 حذف شده بود، خواستار «مهاجرت آزاد و آزاد» و همچنین لغو پلیس شد.

با این حال، لارنس 40 درصد از آرا را در انتخابات مقدماتی دموکرات ها در ماه اوت به دست آورد و دو نامزد میانه رو که به نظر می رسد آرای میانه روها را بین خود تقسیم کرده بودند، شکست داد. از آن زمان به بعد، او تأییدیه رهبران کنگره حزب دمکرات را به دست آورده است، که سعی کردند او را در انتخابات مقدماتی شکست دهند. او همچنین با بارت در جمع‌آوری کمک مالی در یکی از گران‌ترین رقابت‌های مجلس نمایندگان همگام بوده است، زیرا بارت از حزب‌های جمهوری‌خواه PAC و همچنین کمیته روابط عمومی آمریکا اسرائیل پول جذب کرده است.

ساخت یک مرکز داده 16 میلیارد دلاری توسعه یافته برای Oracle و OpenAI در سالین تاونشیپ، میشیگان ادامه دارد. بسیاری از ساکنان جامعه با این پروژه مخالفت کردند و نگران از بین رفتن زمین های کشاورزی و تأثیر این پروژه بر انرژی و آب بودند. جیم وست / UCG / گروه تصاویر جهانی از طریق گتی ایماژ

لارنس این کار را تا حدی با کمپین مانند یک سازمان دهنده جامعه انجام داده است. مبارزات انتخاباتی او به بیش از 100000 در در منطقه زده است، و لارنس ده ها تالار شهر بدون نسخه را برگزار کرده است که در آن سوالات مستقیم از رای دهندگان را می پرسد. او همچنین خود را در کمپین های محلی، به ویژه در اطراف مراکز داده، وارد کرده است: ماه گذشته، او در جلسه شورای شهر در شهر میسون برای مخالفت با پیشنهاد بالقوه مرکز داده حاضر شد و به محلی ها پیوست که با کلاه های بیسبال قرمز زرشکی در جلسه حاضر شدند.

اما مخالفت های ضد توسعه در مناطقی مانند لنسینگ فقط مربوط به مراکز داده نیست. همچنین به مزارع خورشیدی، سیستم‌های ذخیره‌سازی باتری و خطوط انتقالی که انرژی‌های تجدیدپذیر را به شهرها می‌رسانند، گسترش می‌یابد. این فناوری‌ها برخی از ارزان‌ترین و مؤثرترین راه‌حل‌ها برای جایگزینی سوخت‌های فسیلی در شبکه برق هستند، اما زمین‌های زیادی را نیز اشغال می‌کنند، که باعث می‌شود احتمال بیشتری وجود داشته باشد که پس‌بک‌پسکی از مردم محلی ایجاد کنند.

اد ریوت، مدیر انجمن انرژی محافظه‌کاران میشیگان، یک گروه راست‌گرا که از انرژی پاک حمایت می‌کند، می‌گوید: «ما قطعا شاهد برخی از مخالفت‌های مرکز داده با انواع توسعه زیرساخت‌ها بوده‌ایم. او گفت که این "خستگی زیرساخت" "مایه تاسف است... زیرا این نوع پروژه ها مزایای ملموسی برای مشتریان از نظر هزینه، قابلیت اطمینان و انرژی پاک تر خواهند داشت."

انرژی خورشیدی به منبع خاصی برای بحث در میشیگان تبدیل شده است، که هدف آن انتقال کامل شبکه برق خود به انرژی پاک تا سال 2040 است. پس از تصویب چندین دولت محلی قوانین منطقه بندی که مزارع خورشیدی جدید را ممنوع می کرد، قانونگذار ایالتی در سال 2023 قانونی را تصویب کرد که این قوانین را پیشی گرفت. اگر توسعه‌دهندگان موفق به دریافت مجوز محلی نشوند، اکنون می‌توانند برای تأیید مستقیم از ایالت درخواست دهند.

اولین پروژه ای که طبق این قانون ایالتی مجاز بود، اسمبلی خورشیدی، به تازگی ساخت و ساز در لبه شرقی منطقه لارنس به پایان رسیده است و بسیاری از مردم محلی را خشمگین کرده است. لارنس به گریست گفت که یک صاحب خانه در آن منطقه ماه گذشته او را به گشتی در مزرعه خورشیدی برد و به او نشان داد که چگونه سبک زندگی کشاورزی منطقه را مختل کرده است. پروژه های بیشتری هم اکنون در منطقه وی تحت نظارت ایالتی در حال انجام است.

لارنس در تعدادی از مجامع عمومی از این سیاست انتقاد کرده است - او در یک حضور رادیویی گفت که منتقدان باد و خورشید "نقاط خوبی" دارند و اینکه پیش‌دستی خورشیدی دولتی به شرکت‌ها اجازه می‌دهد تا "پروژه‌های بزرگ را بدون خرید جامعه بسازند".

پروژه Cereal City Solar، یک مزرعه خورشیدی 100 مگاواتی در مارشال، میشیگان، در بالا دیده می شود. قانونگذار ایالتی قانونی را تصویب کرد که به دولت ایالتی صلاحیت بیشتری در مورد مکان یابی خورشیدی می دهد. جیم وست / UCG / گروه تصاویر جهانی از طریق گتی ایماژ

لارنس با این استدلال که روند توسعه اقتصادی در ایالات متحده شکسته شده است، تردید خود را نسبت به انرژی پاک در مقیاس بزرگ توضیح می دهد. اکثر جوامع در مورد اینکه آیا یک مرکز داده یا یک مزرعه خورشیدی در نزدیکی آنها ساخته می شود یا خیر، نظر کمی دارند، و آنها هیچ دلیلی برای این باور ندارند که این پروژه ها برای آنها خوب است. در حالی که این پروژه ها گاهی اوقات مشاغل ساختمانی و درآمد مالیاتی را برای دولت های محلی ایجاد می کنند، مشاغل طولانی مدت بسیار کمی ایجاد می کنند و بیشتر درآمد آنها به جاهای دیگر می رود. در همین حال، ساکنان باید با سر و صدای ساخت و ساز و اختلالات زیبایی شناسی مقابله کنند.

او گفت: «آنچه واضح است این است که مردم باور نمی‌کنند که سرمایه‌گذاری‌هایی که از خارج از منطقه، از جایی دیگر در ایالت یا جایی دیگر در کشور یا جهان انجام می‌شود، به نفع آنها باشد،» و افزود که «نگرانی‌های زیادی» در مورد قانون خورشیدی ایالتی به‌ویژه شنیده است و فکر می‌کند این نگرانی‌ها باید «خیلی جدی» گرفته شود.

لارنس اذعان کرد که معلوم نیست مدل دیگری از توسعه چگونه خواهد بود: او گفت: "این یک سوال باز است، و من آن را در همین جا رها می کنم." او از یک بانک عمومی حمایت می‌کند که بتواند زیرساخت‌ها را بدون جستجوی حاشیه سود بالا بسازد، و می‌خواهد از «قدرت گردهمایی» دفتر کنگره استفاده کند تا توسعه‌دهندگان و اعضای جامعه را برای گفت‌وگو درباره «چیزی که می‌خواهیم بسازیم، چرا و چگونه بسازیم» دور هم جمع کند. شاید توسعه‌دهندگان بتوانند با به اشتراک گذاشتن درآمد با جوامعی که در آن مراکز داده یا پروژه‌های خورشیدی می‌سازند، یا با متعهد شدن به حفاظت بیشتر، مخالفت‌ها را کاهش دهند.

حفاظت از آب هنگام ساخت. در همین حال، او خواستار توقف ملی در ساخت مرکز داده است.

لارنس تصدیق می کند که تلاش های گذشته او با Sunrise با تمرکز جدید بر کنترل جامعه بر توسعه اقتصادی در تنش است. پیشنهاد اصلی جنبش طلوع آفتاب، قرارداد جدید سبز بود، که استدلال می‌کرد که دولت فدرال باید حجم عظیمی از زیرساخت‌های انرژی جدید بسازد و در عین حال کنترل بخش‌هایی مانند مسکن و مراقبت‌های بهداشتی را نیز در دست بگیرد. پیامد چنین برنامه ای این است که دولت، نه جوامع فردی، تصمیم می گیرد که چه چیزی و کجا بسازد.

لارنس در سال 2020 سازمان را ترک کرد و سال ها به عنوان یک سازمان دهنده مستاجر در میشیگان، جایی که بزرگ شد، کار کرد و گفت که اکنون مسئله آب و هوا را متفاوت می بیند.

او گفت: «فکر می‌کنم در آن دوران، می‌دانید، ما به ضرورت نتیجه فکر می‌کردیم و اکنون بیشتر به آنچه در این فرآیند لازم است فکر می‌کنم. "و من به این فکر می کنم که چقدر اعتماد همه ما کم است."

میشیگاندی‌های ضد توسعه مانند استیل می‌گویند که به خودی خود با انرژی خورشیدی مخالف نیستند، بلکه با پروژه‌های مقیاس بزرگی که زمین‌های کشاورزی را پاک می‌کنند و برای شرکت‌ها سود ایجاد می‌کنند مخالفند. گروه استیل از "خورشیدی جامعه"، مزارع خورشیدی کوچکتر که برق را برای جوامع خاص تامین می کند، و همچنین پروژه های agrivoltaic که امکان ادامه کشاورزی زمین های زراعی زیر صفحات خورشیدی را فراهم می کند، پشتیبانی می کند.

استیل می‌گوید: «من نمی‌خواهم اینطور به نظر برسد که انرژی سبز یک مرد بزرگ است. "ما راه حل محور هستیم." گروه او یک «جامعه رنسانس کشاورزی» را متصور شده است که شامل مشاغل کوچک، زمین‌های کشاورزی، فضای پارک باز و تولید نور، احتمالا با انرژی خورشیدی جامعه است.

ویل لارنس در جلسه شورای شهر در میسون، میشیگان در مخالفت با مراکز داده صحبت می کند. لارنس کمپین کنگره خود را در مخالفت با پروژه های مرکز داده در نظر گرفته است. نیک آنتایا / گتی ایماژ

داگ بست، پروفسوری که توسعه انرژی در دانشگاه ایالتی میشیگان را مطالعه می‌کند و با گروه‌هایی که انرژی خورشیدی و agrivoltaics جامعه را تحت فشار قرار می‌دهند، گفت: مشکل این پیشنهادها این است که آنها در مقیاس کافی برای جایگزینی نیروگاه‌های زغال سنگ و گاز طبیعی تولید نمی‌کنند. میشیگان حدود 14000 مگاوات ظرفیت گاز طبیعی دارد و پروژه معمولی خورشیدی جامعه ظرفیتی بین 1 تا 5 مگاوات دارد.

بست گفت: «برای انتقال کامل اقتصاد ما به انرژی پاک، باید خورشیدی عظیم و باد عظیم و باتری‌های عظیم بسازید و باید این کار را سریع انجام دهید.» "رویکرد کوچکتر بهتر است صادقانه در کاهش انتشار گازهای گلخانه ای با سرعتی که ما باید انجام دهیم بی اثر خواهد بود" - و همچنین گران تر خواهد بود.

اگر میشیگان و سایر ایالت‌ها راهی برای جلب رضایت منتقدان انرژی خورشیدی پیدا نکنند، هر پروژه جدید تنها واکنش‌های بیشتری را ایجاد می‌کند و ساخت آن را سخت‌تر می‌کند. صدها شهرستان در سراسر غرب میانه تلاش کرده اند ساخت و سازهای خورشیدی و بادی را محدود کنند، و گروه های فعال در ساحل شرقی علیه پیشنهادات باد فراساحلی سازماندهی شده اند. لارنس نسبت به بسیاری از فعالان اقلیم که گاهی مخالفت های ضد انرژی های تجدیدپذیر را نجومی توسط گروه های محافظه کار رد می کنند، بسیار آماده تر از پذیرش این مشکل است.

همه متقاعد نشده اند که دیدگاه لارنس از یک ائتلاف فراحزبی امکان پذیر است. بارت، رئیس جمهوری خواه، خود را نیز به عنوان یک بدبین نسبت به مراکز داده معرفی کرده است. ژان هاردی، استاد دانشگاه ایالتی میشیگان که تصمیمات دولت محلی در مورد توسعه مرکز داده را مطالعه کرده است، گفت: مشخص نیست که قدرت لارنس در این موضوع جمهوری خواهان را متقاعد می کند که به طور دسته جمعی از خطوط حزبی عبور کنند.

او گفت: «اپوزیسیون مرکز داده در این مرحله آنقدر دو حزبی است که فکر نمی‌کنم این موضوعی باشد که افراد را برای تغییر جناح فعال کند یا مستقل‌ها را به روشی خاص سازماندهی کند.»

اما لارنس معتقد است که دموکرات ها باید این مخالفان را هدایت کنند و نه فقط برای پیروزی در انتخابات در لنسینگ. همانطور که او می بیند، اصلاح مدل آمریکایی توسعه اقتصادی گامی ضروری برای گذار به انرژی پاک است. تا زمانی که رای دهندگان احساس نکنند که زیرساخت های انرژی برای آنها سودمند است، و آنها در مورد ظاهر جوامع خود نظری دارند، هر گونه تلاشی برای ایجاد قدرت پاک در مقیاس شکست خواهد خورد.

او گفت: «سوال این است که چه کسی می‌تواند به طور مؤثر «نه» بزرگی را که همه ما به مراکز داده می‌گوییم به یک «بله» مثبت درباره آنچه می‌خواهیم بسازیم مرتبط کند.

این داستان در ابتدا توسط Grist با عنوان نامزد آب و هوای میشیگان که از مخالفان Big Solar خواستگاری می کند در 26 اکتبر 2026 منتشر شد.