ناوی پیلای، برنده جایزه صلح نوبل: نتانیاهو باید به خاطر نسل کشی محاکمه شود

ناوانتم «ناوی» پیلای، شیوا و قاطع، که اخیرا جایزه صلح نوبل را دریافت کرده است، در سن 85 سالگی اشتیاق و عزم خود را برای ادامه کاری که زندگی او را مشخص کرده است حفظ کرده است: دفاع از حقوق بشر. او که در آفریقای جنوبی متولد شد، تحت رژیم آپارتاید بزرگ شد و وکیل شد زیرا می خواست بداند "حقوق مردم چیست". کمیته نوبل نروژ بر تلاش های وی برای حمایت از قوانین بین المللی در زمانی که دادگاه کیفری بین المللی (ICC) و همچنین دادگاه بین المللی دادگستری (ICJ) با حملات ایالات متحده و متحد اصلی آن، اسرائیل مواجه هستند، تاکید کرد.

پیلای در هر دو موسسه کار کرده است، اما شدیدترین واکنش واشنگتن و دولت اسرائیل پس از آن رخ داد که او در سال 2025 به این نتیجه رسید که دولت بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، در غزه نسل کشی می کند. یکی دیگر از لحظات مهم در زندگی حرفه ای او در سال 1998 بود، زمانی که به عنوان قاضی در دادگاه کیفری بین المللی رواندا، بر روی دادگاهی نشست که حکم داد تجاوز جنسی و خشونت جنسی سیستماتیک جزء جدایی ناپذیر جنایت نسل کشی است.

او با برنامه‌ای مملو از سفرها و نامزدی‌هایش از زمان دریافت جایزه، از طریق تماس ویدیویی با EL PAÍS صحبت می‌کند و اعتراف می‌کند که «در حال غرق شدن است». سوال کمیته نوبل نروژ زمانی که اعلام کرد در 9 اکتبر جایزه صلح نوبل را دریافت کرده اید، گفت که "صلح مستلزم عدالت است". ساعاتی بعد، ایالات متحده تحریم های مالی و تجاری را علیه دیوان کیفری بین المللی اعمال کرد. امروزه بزرگترین تهدید برای حاکمیت قانون بین المللی چیست؟ پاسخ دهید. توسل به زور آشکارا بزرگترین تهدید برای حاکمیت قانون بین المللی است.

و زمانی که دولت های قدرتمند این دیدگاه را اتخاذ کنند و سپس از دیگر افراد و دولت های قدرتمند همکاری کنند. اینها همه زمانی خطراتی هستند که، واقعا، بقیه جهان - یعنی اکثریت مردم - خواهان صلح هستند و عدالت را به عنوان مسیری برای دستیابی به آن می خواهند. آنها خواهان جنگ بیشتر و مرگ و میر بیشتر نیستند. زیرا غیرنظامیان کسانی هستند که بیشتر جان خود را در جنگ های مدرن و پهپادهای مسلح از راه دور از دست می دهند. دولت ها موظفند که از غیرنظامیان محافظت کنند و از جنایاتی مانند نسل کشی جلوگیری کنند. و ما باید این اصول اساسی را حتی در جامعه مدنی حفظ کنیم.

سازمان‌های غیردولتی ریسک‌های بزرگی را با رفتن به خیابان‌ها برای ادعای آن انجام می‌دهند. س. در سال 2025، به عنوان رئیس کمیسیون مستقل تحقیقات بین المللی سازمان ملل متحد، به این نتیجه رسیدید که دلایل منطقی وجود دارد که بگوییم اسرائیل در غزه نسل کشی کرده است. شما مورد انتقاد شدید اسرائیل و ایالات متحده قرار گرفتید. آیا به شواهد جمع آوری شده توسط کمیسیون خود اطمینان دارید؟ چرا فکر می کنید که این یک نسل کشی است، بزرگترین جنایت و جنایتی که اغلب اثبات آن سخت ترین است؟ الف

ما هم حملات حماس و هم واکنش اسرائیل را تجزیه و تحلیل کردیم و این کار را درست مانند یک دادگاه انجام دادیم. ما حتی یک مدرک را در گزارش خود قرار ندادیم که شخصا آن را تأیید نکرده باشیم. هر بخش تحقیقات خود را انجام داد و سپس همه آن ها را با هم جمع آوری کردیم. با تشکر از تجربه قبلی من در تحقیق درباره نسل کشی در رواندا به عنوان قاضی [در 100 روز در سال 1994، بین 500000 تا یک میلیون توتسی و هوتوی میانه رو توسط دولت هوتو و شبه نظامیان محلی کشته شدند] و بر اساس شواهد اعمال علیه مردم غزه، همراه با اظهارات سرب.

بنابراین، نیت نسل کشی توسط دولت قابل استنباط است. اما ما از سه نفر نام بردیم: رئیس جمهور اسحاق هرتزوگ، نخست وزیر بنیامین نتانیاهو، و وزیر دفاع سابق یوآو گالانت، به عنوان افرادی که باید به دلیل نسل کشی مورد تحقیق و محاکمه قرار گیرند. س. اسرائیل و ایالات متحده صراحتا نتیجه گیری شما را رد می کنند. آیا فکر می کنید واکنش سایر کشورهای دموکراتیک به اندازه کافی قوی بوده است؟ الف. وقتی گزارش را تهیه کردیم، خود را در معرض انتقاد قرار دادیم که به این نتیجه رسیدیم که نسل کشی در غزه رخ داده است.

اگر نشان داده شود که برخی از چیزها اتفاق نیفتاده است، برخی از قسمت های متن را تغییر می دهم. اما این انتقادی نیست که ما دریافت می کنیم. ما با توهین‌های بسیار جدی و خشونت‌آمیز از سوی اسرائیل و آمریکا مواجه شده‌ایم که مرا دروغگو می‌خوانند. اینطور نیست این گزارش به دنبال اقدام از سوی دادگاه‌ها، اعم از ملی یا دیوان کیفری بین‌المللی است، و قابل توجه است که تنها این دو کشور بدون پرداختن به اصل کار، اتهامات شخصی خود را مطرح کرده‌اند. کمیته نوبل کار من را در رابطه با این درگیری و این گزارش برجسته کرد.

این کار ما را تأیید می کند و به ما ایده روشنی می دهد که جهان به کجا می رود. ما به دنبال جنگ جهانی دیگری نیستیم. ما به دنبال پایان دادن به این درگیری و اجرای عدالت و پاسخگویی در مورد این جنایات هستیم. س. شما ابتدا به عنوان قاضی و سپس به عنوان رئیس دادگاه بین المللی کیفری برای رواندا خدمت کردید. در سال 1998، دادگاه حکم داد که تجاوز جنسی و خشونت جنسی سیستماتیک در صورتی که هدف از بین بردن یک گروه خاص باشد، می تواند نسل کشی باشد. این یک حکم تاریخی بود، اما چرا اینقدر طول کشیده است که این جنایات به عنوان چیزی بیش از یک وحشت مکرر جنگ تلقی شوند؟ الف

با آنها به عنوان جنایت رفتار نمی شد. من به برخی از دستورالعمل های نظامی ایالات متحده مربوط به جنگ ویتنام نگاه کردم و آنها سربازان را تشویق کردند که آن "زنان زرد" را به عنوان پاداش برای جنگیدن خوب دریافت کنند. برخی از مردم فکر می کنند فقط کشتار به منزله نابودی یک گروه است، بنابراین این اولین باری بود که این دیدگاه تغییر کرد. از طرفی به من گفته شد که بسیاری از زنان برای ارائه مدرک حاضر نمی شوند و این یک افسانه است. البته، اگر گروهی از مردان سفیدپوست، مانند آنها، برای برگزاری جلسات بزرگ به رواندا بروند و از بازماندگان بپرسند که چه اتفاقی افتاده است، علنا نمی‌گویند به آنها تجاوز شده است.

فعالان و سازمان‌های غیردولتی همیشه گفته‌اند که شاهدان باید محافظت شوند، و چون شهادت‌های قابل اعتمادی داشتیم، توانستیم محکومیت‌ها را صادر کنیم. من می‌خواهم به شجاعت بازماندگان خشونت جنسی که برای شهادت آمدند، درود بفرستم. س. شما در آفریقای جنوبی به دنیا آمدید و تحت آپارتاید رنج کشیدید. همیشه دوست داشتی وکیل بشی یا قاضی؟ الف. من این کار را انجام دادم زیرا ما که تحت آن رژیم بزرگ شدیم هیچ حقوقی نداشتیم و در کودکی احساس می کردم می خواهم بدانم حقوق مردم چیست. در آن شرایط شدید که قوانین نژادپرستی را نهادینه می‌کرد، ما در معرض آنچه سازمان ملل انجام می‌داد نبودیم.

یک اعلامیه جهانی حقوق بشر وجود دارد که می گوید همه برابر هستند. و آپارتاید جنایت علیه بشریت اعلام شد، اما این نوع اطلاعات به عموم مردم آفریقای جنوبی نمی رسید تا زمانی که برخی از ما، وکلا، از مکانیسم های بیرونی حقوق بین الملل استفاده کردیم. ما نامه هایی نوشتیم و برای رهبران سراسر جهان، از ایندیرا گاندی، نخست وزیر وقت هند تا روشنفکر فرانسوی سیمون دوبووار، فرستادیم. مبارزه قانونمند جامعه مدنی راه سختی است، اما این راهی است که انتخاب شده است. س

در 10 دسامبر، جایزه صلح نوبل را در اسلو دریافت خواهید کرد. آیا به آنچه در سخنرانی پذیرش خود خواهید گفت فکر کرده اید؟ الف. ما شاهد حمله به حاکمیت قانون و گذراندن دوران نامطمئنی هستیم که کشورهای فقیر توسط کشورهای ثروتمند اهریمنی می شوند. من در مورد کار زندگی خود و نحوه برخورد ما با این مسائل صحبت خواهم کرد. می خواهم بگویم که در حال حاضر اسپانیا یکی از کشورهای مورد علاقه من است. من برای پادشاه [فیلیپ ششم] که او را یک قهرمان حقوق بشر توصیف کرده ام، تحسین زیادی دارم.

و من احترام می گذارم که نخست وزیر [پدرو سانچز] موضعی اصولی در مورد مناقشه اسرائیل و فلسطین اتخاذ کرده است. من همچنین به اسپانیا به دلیل تلاش های پیگیرش برای حمایت از لغو مجازات اعدام درود می فرستم. برای دریافت اخبار بیشتر به زبان انگلیسی از EL PAÍS USA Edition در خبرنامه هفتگی ما ثبت نام کنید