ناپدید شدن کشتی ها و ملوانان مفقود شده: هزینه انسانی جنگ ایران در دریا

DINDIGUL، هند/دبی/بصره، 10 نوامبر - V. Pandiselvi، مادر ملوان هندی ناوین کومار، بیش از شش ماه است که از پسرش خبری ندارد، اما او همچنان امیدوار است که پسرش بازگردد، گریه می‌کند.

کومار یکی از شش خدمه ای بود که برای کار بر روی دو کشتی باری مرتبط با ایران که آخرین بار در ماه مه قبل از ناپدید شدن در آب های ایران دیده شد، گماشته شد. سرنوشت کشتی ها هنوز مشخص نیست.

کشتی‌های تجاری از زمان آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران در 28 فوریه مورد حمله قرار گرفته‌اند. تهران برای کنترل تنگه هرمز به کشتی‌ها حمله کرد و ایالات متحده نیز به نوبه خود کشتی‌های مرتبط با ایران را برای محاصره بنادر ایران مورد حمله قرار داد.

سازمان بین المللی دریانوردی سازمان ملل 130 "حادثه" - عمدتا حملات - را در منطقه از زمان آغاز درگیری تایید کرده است که حداقل 25 دریانورد کشته شده اند.

پاندیسلوی، 45 ساله، از خانه تک خوابه خود در شهر دینیگول در ایالت تامیل نادو در جنوب هند، به رویترز گفت: «ما نمی توانیم این درد را تحمل کنیم.» در تلاش برای حفظ آرامش خود است.

"شما نیازی به کسی ندارید که به شما بگوید اگر والدین فرزند خود را از دست بدهند، چه مشکلاتی را تحمل می کنند. ما از همه کسانی که درگیر هستند درخواست می کنیم که لطفا بیایند و به ما کمک کنند."

رویترز با منابع کشتیرانی، مقامات عراقی و خانواده ملوانان مفقود شده در بصره عراق و ایالت تامیل نادو هند گفتگو کرد تا هزینه های انسانی حملات هرمز را فاش کند.

خانواده کومار 23 ساله بدهی قابل توجهی را برای او به عهده گرفتند تا یک دوره دریایی را بگذراند و رویای خود را برای کار به عنوان ملوان دنبال کند، پس از آن او برای یک قرارداد شش ماهه خدمه ترک کرد که به او گفته شد مستقر در دبی است. یک هفته بعد، در بهت و حیرت خانواده خود را در ایران دید.

حتی قبل از شروع جنگ سه ماه بعد، خانواده کومار به شدت در تلاش بودند تا او را به کشورشان بازگردانند. سپس سکوت رادیو فرا رسید.

پاندیسلوی گفت: «وضعیت روانی من به جنون بدتر شده بود، پیام‌های ناامیدکننده‌ای فرستادم.

خانواده خط را فعال نگه می دارند به این امید که پسرشان انتخاب کند. یکی از همسایه ها او را در حالی که گریه می کرد، بارها و بارها به پیام ها گوش می داد توصیف کرد.

پاندیسلوی گفت: "یک علامت سوال وحشتناک بر سرنوشت او آویزان است: آیا او هنوز در آن کشتی است یا اتفاق وحشتناکی برای او رخ داده است؟ این باعث سردرگمی زیادی می شود. هر دقیقه که می گذرد عذاب است."

کومار در کشتی‌های Bridge 1 و Bridge 2 مستقر شده بود که در حدود 9 می ناپدید شدند. این دو کشتی در فهرست حوادث IMO قرار نداشتند.

عراق در ماه مه اعلام کرد که ناپدید شدن دو کشتی را که با پرچم بولیوی برافراشته بودند، زیر نظر دارد. هیچ سیگنال پریشانی دریافت نشد. بنادر خلیج فارس پس از قطع ارتباط با خدمه، اطلاعاتی را درخواست کردند.

خالد سعد الثعلیبی، رئیس بنیاد دریانوردی عراق در بصره، به رویترز گفت: آخرین اطلاعات موجود نشان می‌دهد که سامانه شناسایی خودکار کشتی‌ها آخرین موقعیت شناخته شده خود را در حدود 8 مایل دریایی از جزیره کیش ایران در 9 می در ساعت 4:50 بعد از ظهر ارسال کرده است.

ثعلیبی از دفترش در بصره به رویترز گفت: «ما با مامور در ایران تماس گرفتیم اما او به ما گفت که از این حادثه چیزی نمی‌داند و روز بعد نیروهای جستجو و نجات ایرانی تلاش کردند به دنبال شناورها بگردند اما چیزی پیدا نکردند».

ما نمی دانیم که آیا کشتی ها غرق شده اند یا توسط کشوری مصادره شده اند.

دیگر خدمه پل 1 و 2 مفقود شده سه عراقی، یکی پاکستانی و دیگری هندی هستند.

منابع آگاه گفتند که این کشتی ها در تجارت ایران و حمل فولاد شرکت داشتند.

برادرش یوسف رحمان گفت که حیدر رحمان المیاحی، ملوان 22 ساله عراقی، در خدمه بود.

او در حالی که اشک می ریخت به رویترز گفت: «او یک دختر یک ساله و یک پدر از خود به جای گذاشت که از غم ناپدید شدنش سکته کرد.

خانواده المیاحی برای یافتن پاسخ به ایران سفر کردند. آنها صاحب کشتی را پیدا کردند که آنها فقط او را ایرانی معرفی کردند و به آنها گفتند که هیچ اطلاعاتی در مورد کشتی ها ندارد.

خانواده تئوری های متناقضی در مورد رگ ها دریافت کردند. برخی منابع کشتیرانی گفتند که ممکن است توسط ایالات متحده مورد حمله قرار گرفته و بلافاصله غرق شده باشند، در حالی که برخی دیگر حدس می زنند که خدمه توسط یکی از کشورهای خلیج فارس یا ایران بازداشت شده است.

مامور ایرانی که ملوانان عراقی را استخدام کرده بود به تماس های تلفنی رویترز پاسخ نداد.

آنها با آژانس محلی که کومار، شرکت مستقر در بمبئی Lascar Marine را استخدام کرده بود، تماس گرفتند و در ابتدا تضمین دادند که او به زودی بازخواهد گشت. افراد آژانس بعدا به خانواده گفتند که هیچ اطلاعاتی ندارند. خانواده گفتند که پس از آن تماس ها بی پاسخ ماند.

این آژانس به تماس های مکرر رویترز پاسخی نداد.

دستوری به تاریخ 22 مه که در یک وب‌سایت دولتی منتشر شد، نشان می‌دهد که دفتر استخدام دریانوردان هند مجوز استخدام خدمات دریایی لاسکار را پس گرفته و مدیران سابق و کنونی آن را به مدت پنج سال از کسب‌وکار دریایی محروم کرده است، به این دلیل که دریانوردان مکرر در بازگرداندن دریانوردان - از جمله کومار - یا پرداخت دستمزدشان کوتاهی می‌کنند.

مدیر دفتر استخدام دریانوردان به درخواست رویترز برای اظهار نظر پاسخ نداد.

خدمه ای که در کشتی ها کار می کنند معمولا با عواملی مانند لاسکار مارین قرارداد می گیرند و با قراردادهای شش ماهه استخدام می شوند. از زمان جنگ ایران، هزینه های استخدام ملوانان سه برابر شده است و بسیاری از آنها فقط یک سفر را انجام می دهند زیرا خطرات افزایش می یابد.

فرستنده گفت: «آنها در ماه سه ماه حقوق می‌خواهند، اما بعد از دیدن اینکه یک سفر چه معنایی دارد، گاهی اوقات پس از یک سفر آن را ترک می‌کنند.

برای پاندیسلوی، مادر کومار، جذابیت دستمزد خوب اکنون بی معنی است.

او گفت: "ما به طور خستگی ناپذیر برای تضمین شغل و آینده فرزندانمان تلاش کردیم." اکنون، با دیدن همه چیزهایی که اتفاق افتاده است، ما در این فکر هستیم که زندگی ما به کجا رسیده است. رویترز