نتانیاهو با نادیده گرفتن وحشت غزه و ترسیم اسرائیل به عنوان یک قهرمان اخلاقی توهم به نظر می رسید.

در پایان، حضور کوتاه بنیامین نتانیاهو در شهر نیویورک به مضمونی توخالی و ناامید تبدیل شد که در آن رهبر اسرائیل پس از سخنرانی در سازمان ملل که با سرپیچی و انفجار مرسوم او تعریف شده بود، چهره ای تنها را بریده بود.

مدت کوتاهی پس از معارفه خود در ساعت 2 بعدازظهر روز پنجشنبه به وقت محلی، او تخلیه گسترده اکثر نمایندگان در سالن اجتماعات را بررسی کرد. با این حال، ایرلند برای سخنرانی نخست وزیر اسرائیل نماینده بود. یعنی ایرلند در اقلیت بود.

سخنگوی وزارت امور خارجه شب گذشته تایید کرد که در طول سخنرانی نتانیاهو، نمایندگی حفظ شده است. ایرلند در مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای تمام بیانیه‌های ملی در طول هفته سطح بالا، حتی زمانی که این بیانیه‌ها توسط نمایندگان دولت‌هایی که ما شدیدا با آنها مخالف هستیم، ارائه می‌شود، نماینده داشته است.»

نتانیاهو به مدت 45 دقیقه در تاریخ چندین دهه و خاطرات شخصی خود در حالی که اسرائیل را به عنوان مدافع جوامع بین المللی معرفی می کرد، مرور کرد. او نه تنها گروهی از اتهامات مبنی بر اینکه حملات اسرائیل به جامعه فلسطینی در غزه معادل نسل کشی است را رد کرد، بلکه با تحقیر این روایت را تغییر داد تا دولت خود را به عنوان «جلوگیری از نسل کشی» نشان دهد. "کدام رژیم نسل کشی میلیون ها واکسن فلج اطفال را تزریق می کند؟" او پرسید.

متهم کردن اسرائیل به نسل کشی بزرگترین دروغ قرن است.

نتانیاهو کت و شلواری به تن داشت که ادای احترام به کمد لباس مورد علاقه دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا بود - آبی، با پیراهن سفید و کراوات قرمز. اما ترامپ در واشنگتن میزبان شی جین پینگ، رهبر چین بود. و اگرچه نتانیاهو یک دستگاه استارلینک را در دست داشت که به گفته او، غیرنظامیان ایرانی از طریق آن می‌توانستند «به حقیقت و انتخاب دسترسی پیدا کنند»، سفر پیشنهادی به ایلان ماسک در تگزاس اوایل هفته لغو شد.

زمانی که نتانیاهو به رژیم ایران حمله کرد، دوربین سازمان ملل روی میز نماینده آن چشمک زد. خالی بود و با قاب عکسی از قاسم سلیمانی، فرمانده ایرانی نیروی قدس که در سال 2020 توسط هواپیمای بدون سرنشین آمریکا در بغداد به دستور ترامپ ترور شد، مزین شده بود.

نتانیاهو به جنگ لفظی خود با زهران ممدانی، شهردار نیویورک ادامه داد. او ارتباط ممدانی را با حسن پیکر، پادکستری که به شدت اظهارات ضدیهودی کرده است، مطرح کرد.

"آقای ممدانی، از زمانی که شما به عنوان شهردار این شهر انتخاب شدید، بسیاری از یهودیان دیگر در نیویورک احساس امنیت نمی کنند. این شهری نیست که ما به یاد می آوریم. این شهر به سرعت تغییر می کند... شما با حسن پیکر دوست هستید. شما یک روزنامه نگار فلسطینی را که از شکنجه گروگان های اسرائیلی فیلمبرداری کرده بود به خانه خود دعوت کردید. شما سعی کردید من را از آمدن من به اینجا دور کنید. حقیقت را ساکت کن.» شهردار بعدازظهر پنجشنبه را میزبان نمایندگان هلندی در یک رویداد بود و اساسا سفر نتانیاهو را نادیده گرفت.

روث مسینجر، عضو سابق شورای شهر که از حامیان ممدانی و مدیر اجرایی سرویس جهانی یهودیان آمریکا است، با نیویورک تایمز صحبت کرد. وی خاطرنشان کرد که شهردار "احساسات خود را در مورد مسائل خاورمیانه به روشنی بیان کرده است"، و افزود که "نیازی به ایجاد دشمنی در بین مردم نیویورک و در مورد موضوعاتی که ممکن است واقعا برای او مهم باشند، اما برای اداره شهر نیویورک مرکزی نیستند."

در تقاطع‌های خیابان دوم، گروه‌های طرفدار اسرائیل بنرهایی در دست داشتند که روی آن نوشته شده بود: «نتانیاهو، وقت تو تمام شده است». پیام تحقیرآمیز نتانیاهو متوجه آنها و همکاران اسرائیلی در سازمان ملل بود، از جمله توبیخ تحقیرآمیز مجموعه سخنرانی‌های محکوم‌کننده اقدامات اسرائیل در غزه که با سخنرانی افتتاحیه آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد آغاز شد.

اما همچنین برای تماشاگران ساعت 9 شب در اسرائیل طراحی شده است، جایی که پلتفرم های پیش بینی نشان می دهد که حزب یاشار به رهبری گادی آیزنکوت دستاوردهای قابل توجهی در حزب لیکود نتانیاهو داشته است. هرگاه ترامپ اکنون نتانیاهو را می‌بیند یا می‌شنود، باید به یاد جنگ ایران بیفتد که محبوبیت شخصی رئیس‌جمهور ایالات متحده را به شدت کاهش داده و به رقم تاریخی پایینی رسیده است.

در سالن، نتانیاهو علیه قطر و اردوغان در ترکیه انتقاد کرد. هر دو میز خالی بود.

نتانیاهو با خشم کنترل شده اما آشکار به جنایاتی که حماس در 7 اکتبر 2023 علیه مردم اسرائیل مرتکب شد به عنوان "تاریک ترین روز" در تاریخ کشورش بازگشت. وی به نمایندگان یادآور شد که غزه در آن تاریخ توسط هیچ یک از شهروندان اسرائیلی اشغال نشده بود. او دولت خود را ناجی بسیاری از "بزدل های اخلاقی" معرفی کرد که به تازگی از اتاق خارج شده اند تا از ملت های خود در برابر توانایی های بالستیک ایران از طریق حملات خود به تهران دفاع کنند.

برای من، این یکی از آسان‌ترین تصمیم‌هایی بود که تا به حال به عنوان نخست‌وزیر باید اتخاذ می‌کردم، زیرا اگر این کار را نمی‌کردم، همه ما مرده بودیم. ما همچنین از ملت‌های بسیاری از نمایندگانی که به تازگی این سالن را ترک کردند، دفاع می‌کردیم. تصور ریاکاری مهلک‌تر سخت است، اما این همان چیزی است که هست. با این حال آنها اسرائیل، اسرائیل کوچک، بریتانیا، فرانسه و به تعبیر خدا را به استعمار متهم کردند. استعمار به ما یک دروغ دیگر بده.

او به داستان شخصی ملاقات با برادر فقیدش یونی که در عملیات نجات گروگان اسرائیلی در سال 1976 در زیر یک باغ پرتقال کشته شد، منحرف شد. برادرش به او گفت: "ما پیروز می شویم. چون چاره ای نداریم." نتانیاهو سخنان برادر بزرگترش را در مقابل هیئت های باقی مانده در سالن به عنوان یک شعار اقتباس کرد.

در طول سخنرانی طولانی‌اش، او یک بار به مرگ‌های گسترده فلسطینی‌ها که بیش از 70000 نفر تخمین زده می‌شود، و همچنین بحران‌های غذایی و تغذیه‌ای که توسط سازمان‌های متعدد گزارش شده است اشاره یا تایید نکرد. او در ادامه، نسخه‌ای از وقایع تاریخی، اعم از دور و نزدیک، ارائه کرد که در برخی مواقع توهم‌آمیز به نظر می‌رسید و با نتیجه‌گیری‌های تعداد فزاینده‌ای از کشورهای عضو سازمان ملل متحد و نهادهای بین‌المللی ناظر خارج بود.

صدای او از ابتدا تا انتها شفاف و قوی در سالن بود. اما زمانی که نتانیاهو اوراق سخنرانی خود را جمع آوری کرد و آخرین نگاهی به سالن اجتماعات انداخت، با دیدن یک اتاق تقریبا خالی مواجه شد.