نتانیاهو تاچر نیست، اما هر دو با یک مشکل روبرو بودند: چه زمانی ترک کنیم - نظر

در حالی که بریتانیا به عنوان «مهد دموکراسی» که از طریق آن نامزدها به عنوان «مادر پارلمان‌ها» انتخاب می‌شوند، شناخته می‌شود، سیستم اسرائیل، در مقابل، همانطور که شاهد هستیم، به بهترین وجه به عنوان بالاگان توصیف می‌شود، یک کلمه ییدیش برای توصیف وضعیتی از هرج و مرج، آشفتگی، و سردرگمی. این دو نظام انتخاباتی تفاوت‌های خود را دارند. 650 نماینده مجلس، یک نفر برای هر کرسی، از نظر جغرافیایی تعیین شده است. هر عضو نماینده یک حزب است.

یک اقلیت مستقل هستند. پادشاه از رهبر حزبی که بیشترین کرسی ها را دارد می خواهد ببیند که آیا می تواند با حزب خود یا در ائتلاف با حزب یا احزاب دیگر، دولت اکثریت تشکیل دهد. این سیستم اولین پست است. پارلمان دو مجلسی است، دو مجلس، یکی منتخب، دیگری بر اساس انتصاب یا تصادفی از تولد انتخاب می شود. نظام اسرائیل نوعی نمایندگی تناسبی است.

همانطور که به خوبی می دانید، انتخابات با آرای حزبی است که تعداد کرسی های آن از 120 کرسی بر اساس نسبت آرای عمومی آنها تعیین می شود. اما در حالی که سیستم ها دارای تفاوت های اساسی هستند، هر چند وقت یکبار هرکدام با همان مسئله ای مواجه می شوند که در مورد رهبری به وجود می آید، یعنی اینکه چگونه می توان از شر آنها خلاص شد، وقتی که استقبال خود را از دست داده اند. این اکنون معمای اسرائیل است. بیشترین شباهت این مشکل بین نتانیاهو و تاچر است. هر دو در دوره های خود به عنوان مرد و زن قوی احزاب خود شناخته می شدند و شناخته می شدند.

هر دو احساس امنیت را در مردم خود ایجاد کردند و هر کدام خاری در چشم شهروندان خود شدند. مارگارت هیلدا تاچر، بارونس تاچر، از سال 1979 تا 1990 به عنوان نخست وزیر بریتانیا خدمت کرد، طولانی ترین نخست وزیر بریتانیا در قرن بیستم. به عنوان نخست وزیر، او سیاست هایی را اجرا کرد که به عنوان "هاتچر" شناخته شد. یک روزنامه نگار شوروی به او لقب "بانوی آهنین" را داد، لقبی که با سیاست و سبک رهبری سازش ناپذیر او مرتبط شد. به طور مشابه، بنیامین "بی بی" نتانیاهو طولانی ترین نخست وزیر اسرائیل در قرن بیستم است.

او از سال 1996 تا 1999، از سال 2009 تا 2021 و از سال 2022 این سمت را بر عهده داشته است. مگی کشور "خود" را به جنگ جزایر فالکلند علیه آرژانتین برد و در حالی که از شروع جنگ استقبال نکرد، زمانی که پیروزی در جنگ جمعی از اکتبر به پایان رسید به معروف اعلام کرد "شاد باش، شاد باش". 2023 و اخیرا علیه ایران. بسیاری بر این باورند که او آماده است تا کشور را به جنگ علیه ایران بازگرداند زیرا نتیجه انتخابات همچنان متعادل است. آیا مگی از رفتن به جنگ با آرژانتین خوشحال بود؟ و چگونه.

در اکتبر 1981، کنفرانس او ​​نشان داد که وزرای او علیه او توطئه می کردند و او در رأی گیری عقب بود. او مخالف عضویت در اتحادیه اروپا بود. همه چیز در مارس 1982 تغییر کرد زیرا او حمله واکنشی به آرژانتین را آغاز کرد. نتیجه پیروزی او در انتخابات عمومی سال 1983 بود. جنگ اغلب به عنوان ابزاری برای سیاستمداران مورد استفاده قرار گرفته است - یا برای انحراف از مسائل داخلی یا برای اینکه مردم بخواهند رهبران را در زمان عدم اطمینان تغییر دهند، و بدترین بدبین ها بی بی را به این رفتار متهم می کنند.

n بخشی از مشکل نهفته است. نه تاچر و نه نتانیاهو متوجه نشدند که هیچ حق فئودالی برای اداره کشورهای متبوع خود برای همیشه ندارند. شکسپیر در هملت می‌گوید: "در سقوط یک گنجشک مشیت خاصی وجود دارد. اگر اکنون باشد، نمی‌آید، اگر قرار نیست، اکنون خواهد بود، اگر اکنون نیست، با این حال، "اما رهبر آنها هرگز چنین نخواهد شد." در نهایت و به ناچار مشکل این است که چگونه می توان از شر آنها خلاص شد. سه چیز باعث سقوط تاچر شد: مالیات نظرسنجی، مالیات محلی با نرخ ثابت بدون توجه به درآمد، که منجر به شورش می شود.

اختلاف بر سر عضویت در اروپا و ثالثا چاقوهای همکاران کابینه اش در پشت او. (سخنرانی استعفای سر جفری هاو مرگبار بود، اگرچه گوش دادن به سخنرانی های او زمانی به وحشی شدن توسط یک گوسفند مرده تشبیه می شد). در 11 سال ریاست او، هرگز کسی را ندیدم که به او رای داده باشد. ما هنوز نبینیم که آیا نتانیاهو در این مدت سقوط خواهد کرد یا نه. حریم خصوصی که برای رای دهنده فراهم می کند به نظر می رسد یک مشکل باشد. زیرا وقتی قلم بالا می رود یا پاکت در شرف است

برای دادن رأی خود مهر و موم شوید، یک لحظه ضعف بر بسیاری غلبه می کند، و عزم آنها برای رأی دادن به تغییر ناپدید می شود و با اشتیاق برای همان پیر، همان پیر جایگزین می شود. بالاخره آنها کار بدی نکرده اند، نه؟ آنها ما را در امان نگه می دارند، نه؟ چالش ها در سیستم سیاسی اسرائیل در واقع، کل فرآیند انتخاباتی اسرائیل از برخی جهات ضعیف تر از بریتانیا است. ما به عنوان اولیای جدید (مهاجران به اسرائیل)، متوجه این واقعیت شده ایم که در حالی که چند موضوع اساسی وجود دارد: خدمت سربازی گسترده تر از حریدیم (اعضای فرا ارتدوکس دارای احزاب پیش از عربی)

دولت، آنچه گم شده است، مسائلی است که بریتانیا به عنوان نان و کره در نظر می گیرد: مهاجرت. رفاه; مالیات؛ اینها به گونه ای بیان شده است که در اسرائیل اتفاق نمی افتد. چرا نه؟ شما شایسته نگاهی مناسب به همه سیاست های مهم هستید. این همه به ما چه می آموزد؟ شاید مهم باشد که نه تنها رهبران ما مصمم بمانند، بلکه رای دهندگان نیز باید مصمم باشند. اگر می‌خواهید رهبر خود را تغییر دهید، این در دستان شماست. تغییر عزم راسخ دارد و در صورت پیشرفت، خطراتی را می‌پذیرد. نایجل لیتمن یک قاضی و نویسنده جنایتکار بازنشسته است. او بین لندن و زیکرون یااکوف زندگی می کند.