نتانیاهو زمانی می‌خرد که احزاب حریدی ائتلاف آیزنکوت را وزن می‌کنند، اما جایگزینی ندارد - تحلیل

حتی اگر بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر، احزاب حریدی (اولرا ارتدوکس) را متقاعد کند که به دولتی به رهبری گادی آیزنکوت نپیوندند، هنوز مشخص نیست که او چگونه می تواند یک ائتلاف جایگزین تشکیل دهد. دولت وحدت ملی گزینه اصلی نتانیاهو است، اما در حال حاضر هیچ نشانه ای وجود ندارد که آیزنکوت مایل به بررسی آن باشد.

تلاش‌های نتانیاهو برای جلوگیری از تشکیل دولت تحت رهبری آیزنکوت با یک مانع اساسی روبرو است: دور نگه داشتن احزاب حریدی از ائتلاف رقیب، تضمینی برای اکثریت پارلمانی او نیست.

مسئله توافق چرخشی، امکان دستیابی به تفاهم را حتی در مراحل بعدی پیچیده‌تر می‌کند. طبق منابع حریدی، بحث‌هایی در درون تشکیلات سیاسی افراطی ارتدوکس در مورد فشار بالقوه نتانیاهو و آیزنکوت برای پیگیری یک دولت واحد در جریان است.

از دیدگاه احزاب حریدی، چنین دولتی می‌تواند چارچوبی برای حل و فصل مسائل مربوط به سربازی اجباری و بودجه فراهم کند و در عین حال از انتخابات دیگری جلوگیری کند. گزینه جایگزین دور دیگری از انتخابات خواهد بود، چشم‌اندازی که احزاب حریدی از آن می‌ترسند که هزینه‌های زیادی به همراه داشته باشد: ماه‌های اضافی بدون حل و فصل وضعیت حقوقی دانشجویان یشیوا، بدون راه‌حل بودجه، و در بحبوحه ادامه بحران بر سر اجرا و دستگیری.

حتی امکان افزایش نمایندگی آنها در کنست بعدی نیز نمی تواند مشکلات فوری آنها را حل کند. موضوع اجرای پیش نویس و دستگیری ها همچنان محور مذاکرات سیاسی است. شخصیت‌های ارشد بلوک راست ادعا می‌کنند که ارتش اسرائیل اخیرا تعداد بازداشت‌های فراریان سرباز حریدی را کاهش داده است تا از تضعیف تلاش‌های آیزنکوت برای تشکیل دولت جلوگیری کند.

این منابع ادعا کردند که یک دولت بساز.» این منابع ادعا کردند. مذاکرات درون بلوک برای تغییر دولت نیز به دور از پیشرفت باقی مانده است. یهودیت متحد تورات (UTJ) تمایلی به پیوستن به دولت تحت رهبری آیزنکوت به تنهایی و بدون شاس ندارد، در حالی که آریه دری، رئیس شاس هنوز تصمیم نگرفته است که آیا حزبش در این حرکت شرکت خواهد کرد یا خیر. این تأخیر به نتانیا فرصت بیشتری می دهد. احزاب

به نوبه خود، احزاب افراطی ارتدوکس باید تصمیم بگیرند که آیا منتظر آلترناتیوی باشند که به دور از تضمین است یا به دولتی بپیوندند که می ترسند نفوذ سیاسی خود را در آن از دست بدهند. آیزنکوت و همکارانش به دنبال پیشروی در ابتدا با UTJ هستند، در پس زمینه احتمال ممتنع راام در رای گیری برای تصویب تشکیل دولت، و در مرحله بعد، شا را وارد مرحله مشترک کنند.

آویگدور لیبرمن ترجیح می‌دهد شاس از همان ابتدا بخشی از ترتیبات باشد. در داخل UTJ، نگرانی‌هایی وجود دارد که حتی اگر توافق‌هایی در ابتدای دوره ائتلاف حاصل شود، شرکای سکولار و لیبرال آن می‌توانند متعاقبا سیاست‌هایی را پیش ببرند که در تضاد با خواسته‌های حریدی است. نگرانی اصلی پیوستن به یک ائتلاف تحت رهبری آیزنکوت است که ائتلاف تحت رهبری شاسی‌کوت را ترک می‌کند. شریک

در چنین سناریویی، اگر بر سر قانون خدمت اجباری نظامی یا قوانین مربوط به مذهب و دولت اختلاف نظر وجود داشته باشد، توانایی حزب برای وادار کردن شرکای ائتلافی خود به اجرای تعهداتشان محدود خواهد بود. نتانیاهو زمان می‌برد اما همچنان فاقد اکثریت حکومتی است. این تصمیم به نفع نتانیاهو است.

هر روز که UTJ و شاس از تعهد به آیزنکوت خودداری می‌کنند، پیشبرد تشکیل دولت را برای او سخت‌تر می‌کند. با این حال زمانی که نتانیاهو در این مبارزه سیاسی به دست می‌آورد، هیچ مشکلی اساسی برای او حل نمی‌کند: تشکیل اکثریت پارلمانی در میان اختلافات ائتلافی و تشکیل دولت جایگزین.