نتانیاهو چه چیزی را قربانی خواهد کرد تا آیزنکوت را به یک دولت وحدت برساند؟ - تجزیه و تحلیل

پس از انتخاباتی که احتمالا تفرقه‌انگیزترین انتخابات اسرائیل در تاریخ اخیر بوده است، چالش واقعی آغاز شده است زیرا رهبران دو حزب بزرگ، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر لیکود و گادی آیزنکوت، رهبر یاشار، تلاش می‌کنند تا از رقابت برای تشکیل ائتلاف حمایت کنند. در حالی که رایزنی‌ها با نمایندگان حزب آغاز می‌شود، رئیس‌جمهور امیدوار است آیزاک هرتزو از روز چهارشنبه ابراز امیدواری کند. با هدف "پیدا کردن راه حل های خلاقانه برای جلوگیری از یک انتخابات دیگر". با توجه به توزیع صندلی، نه نتانیاهو و نه آیزنکوت راه آسانی برای رسیدن به 61 ندارند

بدون مصالحه، به طور بالقوه نیاز به همکاری برای تشکیل یک اکثریت باثبات. نتانیاهو و آیزنکوت به طور بالقوه می‌توانند به یکدیگر یک راه نجات سیاسی ارائه دهند، اما موضوعاتی که آنها را از هم جدا می‌کند نیز از جمله تفرقه‌انگیزترین موضوعات در سیاست اسرائیل است. سؤال واقعی این است: آیا نتانیاهو آماده است تا برخی از سیاست‌هایی را که باعث حفظ بزرگترین اتحادهای سیاسی او در ازای حمایت از سربازی می‌شود، کنار بگذارد؟ تقسیم بلوک های سیاسی پیش نویس حریدی است.

هر یک از چهار حزب اصلی اپوزیسیون - یاشار، بیچاد، اسرائیل بیتنو و دموکرات ها - با این وعده که پیش نویس یکسانی را برای همه اجرا خواهند کرد، شرکت کردند. از سوی دیگر، نتانیاهو و متحدانش به دنبال آن هستند. از سوی دیگر، نتانیاهو و متحدانش به دنبال قوانینی هستند که معافیت های گسترده ای را برای دانشجویان حریدی یشیوا حفظ می کند، به جای اجرای خدمت اجباری فراگیر، اهداف سربازی تدریجی و تحریم های مالی محدود را معرفی می کند. نتانیاهو از نیاز به حفظ مطالعه تورات دفاع کرده و با دستگیری فراریان پیش نویس مخالفت کرده و استدلال می کند که حریدی انلی

این اقدام باید بدون اجبار تشویق شود. به عنوان یک امتیاز بالقوه، نتانیاهو ممکن است معافیت های پیش نویس حریدی مورد علاقه شرکای ائتلاف سنتی خود را کنار بگذارد و با پیشبرد قوانینی که تعهدات نظامی یا خدمات ملی معنی دار را تحمیل می کند، موافقت کند. این یک امتیاز بزرگ برای آیزنکوت خواهد بود، اما می تواند عملا به تمام نتانیاهوها و نتانیاهوهای شادا و طویل گرایی او پایان دهد. مکررا اصرار داشت که شرکای ائتلافی غیرقابل مذاکره هستند. با این حال، نتانیاهو ممکن است تمایل بیشتری برای قربانی کردن مطالبات سیاسی حریدی ها داشته باشد اگر آیزنکوت بتواند جایگزین آنها شود.

حمایت پارلمانی. کمیسیون تحقیق 7 اکتبریکی دیگر از موانع اصلی بر سر راه دولت وحدت نتانیاهو-آیزنکوت، ایجاد یک کمیسیون دولتی تحقیق در مورد شکست‌های مربوط به کشتار 7 اکتبر است، موضوعی که دو رهبر در مورد آن اختلاف نظر شدیدی دارند. از طریق یک فرآیند سیاسی منصوب شود. در همین حال، آیزنکوت تشکیل یک کمیسیون تحقیق دولتی را انجام داده است

وعده کمپین مرکزی در سپتامبر، او به نفتالی بنت، آویگدور لیبرمن و یایر گولان پیوست و متعهد شد که چنین تحقیقاتی جزو اولین اقداماتی باشد که دولت تحت رهبری مخالفان انجام خواهد داد. این موضوع به ویژه برای نتانیاهو حساس است، زیرا یک کمیسیون مستقل می تواند نه تنها شکست های نظامی و اطلاعاتی قبل از کشتار، بلکه تصمیمات اتخاذ شده توسط دولت او را نیز بررسی کند.

بنابراین، سوال این است که آیا نتانیاهو تحقیقات مستقل در مورد عملکرد دولتش را به‌عنوان بهای تضمین مشارکت آیزنکوت می‌پذیرد، یا اینکه آیا این موضوع نشان‌دهنده خط قرمزی است که هیچ یک از رهبران حاضر به عبور از آن نیستند. یک کمیسیون دولتی تحقیق در مورد 7 اکتبر. دولت نتانیاهو مقدار زیادی هزینه کرده است

در چهار سال گذشته، قوانینی برای تغییر شکل قوه قضاییه، از جمله تغییرات در روند انتصابات قضایی و تلاش برای محدود کردن نظارت قضایی بر تصمیمات دولت. این اصلاحات توسط یاریو لوین وزیر دادگستری حمایت شده و بسیاری از مخالفان سیاسی به شدت با آن مخالفت کرده اند. در همین حال، آیزنکوت متعهد شده است که قوانین مرتبط با بازنگری قضایی را لغو کند و این موضوع را به مانع بالقوه دیگری بر سر راه دولت وحدت ملی تبدیل کند.

بر اساس قوانین موجود، رئیس دیوان عالی اعضای یک کمیسیون تحقیق دولتی را منصوب می‌کند، مکانیزمی که نتانیاهو به نفع یک هیئت تحقیقاتی منصوب سیاسی مخالفت کرده است. بنابراین یک مصالحه بالقوه می‌تواند شامل موافقت نتانیاهو با توقف قوانین قضایی بیشتر، بازنگری اصلاحات قبلا تصویب شده و پذیرش اختیارات رئیس دیوان عالی برای انتصاب دو کمیسیون مستقل در اکتبر شود. بحث برانگیزترین مسائلی که او را از آیزنکوت جدا می کند، در حالی که به طور بالقوه با مخالفت روبرو می شود

در این مثال، سوال این است که آیا نتانیاهو مایل است عناصر کلیدی دستور کار قضایی خود را برای تامین یک دولت وحدت بخش کنار بگذارد، به ویژه اگر انجام این کار به معنای پذیرش تحقیقات مستقل در مورد شکست های دولت خود باشد. اسموتریچ، بن گویر به عنوان شرکای دیگر می تواند امتیاز بالقوه ای را به نتانیاهو ارائه دهد. بن‌گویر و بزالل اسموتریچ وزیر دارایی از دولت بعدی خود، عملا دو تن از برجسته‌ترین متحدان سیاسی خود را رها کردند. چنین اقدامی می‌تواند

همچنین با منافع دولت دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، همسو می شود. پیش از انتخابات، منابع آمریکایی اعلام کردند که ترامپ می‌خواهد هر دو وزیر از دولت بعدی اسرائیل کنار گذاشته شوند، زیرا معتقد است خشونت شهرک‌نشینان جاه‌طلبی‌های منطقه‌ای گسترده‌تر او را تضعیف می‌کند. گزارش‌های اضافی نشان می‌دهد که مشاوران ترامپ معتقدند که دولت بدون بن‌گویر و اسموتریچ برای پیشبرد اهداف دیپلماتیک واشنگتن، به‌ویژه اجرای طرح‌های دیپلماتیک عربستان سعودی و عادی‌سازی برنامه‌های عربی عربستان، موقعیت بهتری خواهد داشت. ترامپ به طور رسمی اتحاد را تایید نکرده است

پیشنهاد دولت، و مایک هاکبی، سفیر ایالات متحده، تلاش واشنگتن برای دیکته کردن ترکیب ائتلاف اسرائیل را رد کرده است. بنابراین، برای نتانیاهو، جایگزینی شرکای راست افراطی خود و قربانی کردن شراکت سیاسی طولانی مدت برای جلب حمایت آیزنکوت می تواند دو هدف را دنبال کند: تامین ائتلاف گسترده تر و تقویت همکاری با واشنگتن. خود نخست وزیری حتی اگر نتانیاهو در مورد خدمت اجباری، اصلاحات قضایی و کمیسیون تحقیق دولتی تسلیم شود، بزرگترین مانع بر سر راه تشکیل دولت وحدت ممکن است اصرار او بر باقی ماندن نخست وزیر باشد. منبع

افراد نزدیک به نتانیاهو توافقنامه‌ای امضا کرده‌اند که بر اساس آن او برای تقریبا دو سال نخست‌وزیر باقی می‌ماند و به او اجازه می‌دهد تا ابتکارات دیپلماتیک خود را با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده تکمیل کند و تهدید ایران را پیش از واگذاری نخست‌وزیر به آیزنکوت، بررسی کند. با این حال، دیگر چهره‌های لیکود پیشنهاد کرده‌اند که نتانیاهو به جای چرخش، به آیزنکوت یک سبد وزیران ارشد پیشنهاد می‌دهد. آیزنکوت به صراحت هر دو احتمال را رد کرده است. او در صحبت با 103FM گفت: «در دوران نتانیاهو حتی در یک قرارداد چرخشی خدمت نمی‌کند.

اگر این اتفاق بیفتد، آن را خواهید دید. من یک ساعت بعد استعفا خواهم داد.» با این حال، او این اعلامیه را زمانی انجام داد که یاشار بزرگ‌ترین حزب است و آیزنکوت معتقد بود که راه روشنی برای ائتلاف اکثریت و نخست‌وزیری دارد. چرخش می‌تواند در کوتاه‌مدت نخست‌وزیری او را حفظ کند و در عین حال راهی به سوی یک ائتلاف گسترده‌تر فراهم کند.

از نظر آیزنکوت، پذیرش چنین ترتیبی به معنای برگرداندن یکی از واضح‌ترین تعهدات مبارزاتی او است. در نهایت، مسئله صرفا این نیست که نتانیاهو چقدر مایل به واگذاری به آیزنکوت است، بلکه این است که آیا ترکیبی از امتیازات می‌تواند بر شکاف سیاسی اساسی بین آنها غلبه کند یا خیر. با توجه به اینکه هیچ یک از بلوک‌ها نمی‌توانند 61 کرسی دولت را تضمین کنند، برای تشکیل هر دو کرسی نیاز است. نتانیاهو می تواند شرکای قدیمی ائتلاف را رها کند، از قوانین بحث برانگیز عقب نشینی کند، و حتی پیشنهاد اشتراک در نخست وزیری را بدهد.

با این حال، آیزنکوت باید به رای دهندگانش توضیح دهد که چرا موافقت کرده است در کنار همان نخست وزیری که برای جانشینی آن کارزار انتخاباتی کرده بود، خدمت کند. در حال حاضر، مانع اصلی بر سر راه یک دولت وحدت ممکن است سیاست هایی نباشد که دو رهبر بر سر آن اختلاف نظر دارند، بلکه بهای سیاسی هر کدام باید برای سازش بپردازند.