نتایج انتخابات ایالتی اخیر مالزی در مورد جهت گیری سیاسی این کشور چه می گوید

ایالت های جوهور و نگری سمبیلان اخیرا انتخابات ایالتی مالزی برگزار کردند که نتایج ناامیدکننده ای برای ائتلاف نخست وزیر انور ابراهیم به همراه داشت. در طول انتخابات 11 ژوئیه در جوهور، ایالت مهم اقتصادی در نوک شبه جزیره مالزی، Barisan Nasional (BN)، پیروزی قدرتمندی را به دست آورد و 48 کرسی از 56 کرسی مجلس ایالتی را به دست آورد، از 40 کرسی در آخرین انتخابات در سال 2022. پاکاتان هاراپان انور (PH) در ائتلاف قبلی، 2 کرسی را از آن خود کرد. این نتیجه تا حد زیادی در Negeri Sembilan در 1 اوت تکرار شد.

در اینجا BN 18 کرسی از 36 کرسی مجلس قانونگذاری این ایالت را به دست آورد و قرار بود با ائتلاف پان مالایی Perikatan Nasional (PN) دولت تشکیل دهد که هفت کرسی را به دست آورد. PH که قبل از انتخابات در ائتلاف با BN بر ایالت حکومت می کرد، شاهد کاهش سهم خود در کرسی ها از 17 به 11 بود. در هر دو رقابت، ضررها به ویژه برای حزب اقدام دموکراتیک (DAP)، یکی از اعضای کلیدی ائتلاف PH که به طور سنتی با جامعه قومی چینی مالزی مرتبط است، مشخص شد.

در نگری سمبیلان، انتخابات همچنین با همکاری نزدیک بین سازمان ملی متحد مالایی (UMNO) و حزب اسلامگرای PAS، به ترتیب اجزای اصلی ائتلاف BN و PN مشخص شد. این موضوع پیشنهادهایی را مطرح کرده است که می‌تواند یک «موج مالایی» جدید برای از بین بردن ائتلاف انور در انتخابات عمومی بعدی ایجاد شود. پیچش این است که BN و PH در ائتلاف در سطح فدرال، پس از انتخابات عمومی نزدیک در سال 2022 باقی می مانند.

رقابت فزاینده بین دو شریک اسمی حتی این احتمال را افزایش داده است که انور ممکن است انتخابات زودهنگام برگزار کند. دکتر اوه ای سان، یکی از همکاران ارشد مؤسسه امور بین‌الملل سنگاپور، اخیرا با سباستین استرانجیو سردبیر آسیای جنوب شرقی The Diplomat درباره اینکه نتایج ممکن است برای رهبری انور و سیاست فدرال در حالی که مالزی به سمت انتخابات عمومی بعدی خود حرکت می‌کند، معنی داشته باشد، صحبت کرد.

بیایید با واضح ترین سوال شروع کنیم: فروپاشی موقعیت PH را در جوهور و نگری سمبیلان چگونه تفسیر می کنید؟ من فکر می کنم شباهت ها و تفاوت هایی در برخی از عوامل اصلی که منجر به فروپاشی PH در این دو حالت شده است وجود دارد. شباهت ها عمدتا در تلفیق ظاهری رای دهندگان از عملکرد (یا عدم عملکرد) PH در سطح فدرال با درخواست سیاسی آنها در سطح ایالتی است. برای دقیق‌تر بودن، ممکن است به ترتیب به PKR [حزب عدالت خلق] و DAP - دو حزب بزرگ PH - و همچنین مرتبط‌تر نگاه کنیم.

حامیان اصلی PKR کسانی هستند که به دنبال اصلاحات اجتماعی و سیاسی هستند، از کسانی که از اصلاح سیستم های پارلمانی و انتخاباتی حمایت می کنند تا کسانی که به شدت مخالف فساد و سوء استفاده از قدرت هستند. بسیاری از آنها به طور فزاینده‌ای نسبت به آنچه که از زمان رسیدن به قدرت فدرال در اجرای وعده‌های اصلاحی‌اش که با صدای بلند در طول سال‌های مخالفت آن اعلام شده بود، بی‌صبر شده‌اند.

بدتر از آن، برخی از آنها شاهد اقدامات واپس‌گرایانه‌ای بودند که با شرمندگی تبلیغ می‌شدند، مانند اقداماتی که آزادی بیان آنلاین را کنترل می‌کردند، که یادآور روزهای قبل از سال ۲۰۱۸ BN بود. در همان زمان، PKR در صندلی راننده دولت نیز در بهترین حالت در عملکرد اقتصاد خرد ضعیف بود، به طوری که بسیاری از اعضای گروه‌های با درآمد پایین و حتی متوسط ​​برای ادامه امرار معاش مشکل داشتند، سناریویی که بدتر از روزهای BN تصور می‌شد.

بنابراین، این حامیان اصلی PKR این نگرش نسبتا ناراضی نسبت به PKR را از سطح فدرال به سطح ایالتی منتقل کردند و دسته دسته برای حمایت از PKR بیرون نیامدند. با این حال، PKR، با همان تصویر اصلاح‌طلبانه‌اش، در رقابت با UMNO و PAS در جذب گروه رای‌دهندگان محافظه‌کار مالایی برای جبران یا پیشی گرفتن از تفاوت ناتوان باقی ماند.

DAP با بسیاری از این تردیدها و در نتیجه عدم رای های حامیان اصلی خود به عنوان PKR، به علاوه ناامیدی از طرفداران اصلی غیرمالایی خود که انتظارات بالاتری از DAP داشتند تا از رویای دیرینه خود برای دستیابی به برابری سیاسی و اجتماعی دفاع کند. وقتی آنها تصور کردند که DAP از زمان رسیدن به قدرت فدرال در پیشبرد این هدف عزیزشان مشتاق نبوده است، و علاوه بر این، هنگامی که حقوق آنها پایمال شده است، سکوت کردند، می خواستند با رای ندادن به DAP "مجازات" کنند.

اما این نارضایتی‌های درهم آمیخته یا «انتقال‌شده» در برابر PH به کنار، عوامل متمایزی نیز وجود داشتند که به نفع BN در این دو حالت هستند. اون حافظ، رئیس وزیر جوهور، هم کاریزماتیک و هم عملگرا بود، زیرا حجم زیادی از سرمایه گذاری خارجی را وارد دولت کرد که چشم انداز اقتصادی دولت را تغییر داد. بنابراین رای دهندگان با سکانداری او راحت بودند و دوست داشتند او را در نقش اصلی خود ببینند.

در نگری سمبیلان، ترتیبات غیر رقابتی UMNO و PAS از تقسیم آرا جلوگیری کرد و پیروزی های آسانی را به UMNO و مشارکت PAS برای اولین بار در اداره دولتی داد. این یک موقعیت برد-برد برای هر دو طرف بود. اگر سابقه همکاری فاجعه‌بار گذشته بین UMNO و PAS درسی باشد، ائتلاف حاکم ایالت چقدر می‌تواند ادامه داشته باشد، سؤال دیگری است.

آیا نتیجه مشابهی را در ملاکا، ایالت بعدی که انتخابات برگزار می کند، پیش بینی می کنید؟ نارضایتی‌های درهم آمیخته یا «انتقال‌شده» علیه PH توسط حامیان اصلی آن به احتمال زیاد در Melaka کاملا دست نخورده باقی می‌ماند، زیرا احتمالا در یک بازه زمانی حداکثر چند ماهه اتفاق خاصی نمی‌افتد تا آنها را در غیر این صورت منصرف کند. از سوی دیگر، عامل پسر مورد علاقه اون حافظ در ملاکا که در بهترین حالت میانگین عملکرد اجتماعی-اقتصادی را در نیم دهه گذشته شاهد بود، قطعا وجود ندارد. و به نظر می رسد که BN و PN به رهبری PAS هنوز نتوانسته اند به یک توافق بدون رقابت در Melaka برسند.

به این ترتیب، PH می‌تواند آرزوی حفظ کرسی‌های دولتی فعلی خود در ملاکا را داشته باشد. هر چیزی بیشتر یک امتیاز مشخص خواهد بود. انتخابات نگری سمبیلان به ویژه با همکاری نزدیک بین BN و PN (به ویژه بین UMNO و PAS) مشخص شد که اخیرا با هم اختلاف داشته اند. این امر برخی را برانگیخته است که نشان دهند "موج مالایی" می تواند انور و پی اچ را در انتخابات عمومی بعدی از بین ببرد. به نظر شما این محتمل است و اگر چنین است چرا؟ من فکر می کنم که یک موج مالایی-مسلمان که به قدرت می رسد، همچنان یک سناریوی سیاسی بسیار قابل دوام است، همانطور که تقریبا در انتخابات عمومی گذشته انجام شد.

این به دلیل قدرت سیاسی یا انتخاباتی احیا شده PAS یا UMNO نیست. در عوض، این تظاهرات انتخاباتی از تمایل فزاینده مالایی-مسلمان برای دستیابی به یک دیدگاه اجتماعی و سیاسی بسیار محافظه‌کارتر و مذهبی‌تر برای کشور است. این در راستای موج دیگری از احیای دینی است که در بسیاری از کشورهای مسلمان نشین، از ترکیه تا اندونزی، در حال فراگیری است.

بنابراین اکثریت رای دهندگان مالایی، PAS را مساعدترین وسیله سیاسی برای تحقق سریع این میل جدی می دانند و UMNO شاید دومین بهترین در تحقق آن باشد. بنابراین، یک اتحاد انتخاباتی PAS-UMNO احتمالا دستان PH را پایین خواهد آورد. اما از قضا، انور ممکن است پس از انتخابات عمومی بعدی نخست وزیر باقی بماند. این به دلیل مبارزات قدرتی است که در UMNO و PAS در حال وقوع است، که معمولا شدیدتر از رویارویی آنها با PH است.

دعواهای داخلی UMNO عمدتا ماهیت جناحی دارند، با جنگ سالاران مختلف و پایگاه های قدرت آنها علیه یکدیگر تجمع می کنند. بنابراین، زاهد، رئیس حزب، ممکن است در نهایت به عنوان یک کاندیدای مناسب برای نخست‌وزیری معرفی نشود، و بسیاری از پرونده‌های حقوقی حل‌نشده‌اش به عنوان بهانه آن مطرح می‌شود. از سوی دیگر، دعواها در PAS معمولا ماهیت ایدئولوژیک دارند و علمای محافظه کار را در برابر متخصصان میانه روتر قرار می دهند. علما از دیدن میانه‌رویی مانند شمسوری، وزیر ارشد ترنگانو، بیزارند که نخست وزیر شود.

بنابراین انور، با اعتبار قابل توجه مذهبی و اجتماعی خود در گذشته، ممکن است در واقع به عنوان یک نخست وزیر سازشکار با PAS و تا حدی کمتر UMNO که ریسمان را پشت صحنه می کشد، ظاهر شود. PH و BN اصرار دارند که شراکت فدرال آنها می‌تواند با رقابت‌ها در سطح ایالت همراه باشد، اما وضعیت فعلی چقدر پایدار است؟ آیا پیش بینی می کنید که انور به زودی با یک جنرال الکتریک تماس بگیرد؟ مالزی وارد یک چشم‌انداز سیاسی بسیار پراکنده شده است و شاید هیچ حزبی نتواند اکثریت پارلمانی را به دست آورد، بنابراین تشکیل ائتلاف‌های حاکم را ضروری می‌کند.

بنابراین محاسبات اصلی برای اتحاد یا انشعاب، آنقدر ایدئولوژیک نیست که از نظر سیاسی مناسب است. بنابراین، پاسخ به پایداری هر ائتلاف سیاسی واقعا به ماندگاری انتخاباتی و عطش قدرت احزاب بالقوه آن بستگی دارد. واقعا مهم نیست که انور چه زمانی خواستار انتخابات عمومی شود. موج مسلمانان مالایی بخش بزرگی از PH آن را فرا خواهد گرفت، اما او ممکن است به عنوان نخست وزیر از نظر سیاسی مفید باقی بماند.

سقوط رای DAP در دو انتخابات اخیر و همچنین انتخابات ایالتی در صباح در ماه نوامبر را چگونه تفسیر می کنید؟ این در مورد پویایی سیاست قومی چینی در شبه جزیره مالزی چه می گوید؟ اگر حزب تصمیم بگیرد ائتلاف PH را ترک کند، چه تأثیری می تواند بر شانس سیاسی انور در جنرال الکتریک بعدی داشته باشد؟ به خصوص پاسخ سوال اول را در بالا ببینید. اما در صباح کمی تفاوت های ظریف با DAP وجود دارد.

DAP در صباح عمدتا به دلیل همسویی بیش از حد خود با ائتلاف حاکم ایالتی در آنجا شکست خورد که ظاهرا مورد نارضایتی حامیان اصلی صباح DAP قرار گرفت و تصمیم گرفتند به جای آن چادر خود را با واریسان بزنند که فکر می کردند به قدرت باز می گردد. در سطح ملی، غیرمالایی‌ها همچنان به دنبال داشتن مالزی عادلانه‌تر و برابرتر هستند. تصمیم DAP برای باقی ماندن در کابینه احتمالا در انتخابات عمومی به آن دامن می‌زند، زیرا باید به طور دسته جمعی تصمیماتی را که غیرمالایی‌ها ممکن است ناعادلانه و نابرابر می‌دانند، اتخاذ کند.