نجابت نکته اصلی بود

در حالی که جناح های مختلف سعی می کنند آنچه را که در میان دوره ای پیروز شد - اعتدال یا ترقی گرایی، پوپولیسم یا حاکمیت - مطرح کنند، شاید ساده ترین و جهانی ترین راه برای توصیف سال 2026، رقابت بین نجابت و ظلم باشد.

برای نزدیک به یک دهه، قلدری، بدجنسی، و صرفا پستی، لحن غالب سیاست جمهوری خواهان بوده است. نسلی از سیاستمداران جمهوری‌خواه دیده‌اند که رئیس‌جمهور به سطوح جدیدی از بداخلاقی در سیاست رسیده است و از زمان انتخاب بی‌رحمانه گروه‌های اقلیت در مبارزات انتخاباتی ۲۰۱۶ توسط دونالد ترامپ، تا جدایی‌های خانوادگی در سال ۲۰۱۸ - همه اینها در عین تحقیر رقبای سیاسی و روزنامه‌نگاران و هر کسی که از او انتقاد می‌کردند.

کاندیداهای دیگر آن را انتخاب کردند و اغلب تقلید خود را انجام می دادند: معاون رئیس جمهور جی دی ونس در سال 2021 «زنان گربه بی فرزند» را مسخره کرد، در حالی که سایر جمهوری خواهان در مورد خشونت سیاسی علیه دموکرات ها یا منتقدان، ظاهر فیزیکی یا قومیت آنها شوخی کردند.

و با این حال، به نوعی، در کمپین‌های میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶، جناح راست MAGA در مورد ظلم و ستم شدیدتر از آن رای‌گیری را بالا و پایین کرد. لحظات محوری مبارزات انتخاباتی، به‌ویژه در هفته‌های پایانی چرخه، فقط مربوط به سیاست‌های بدون بند انگشت و مبارزات انتخاباتی بد نبود، بلکه در واقع ضربه زدن به افراد ضعیف و آسیب‌پذیر بود. ویوک راماسوامی، نامزد جمهوری خواه فرمانداری اوهایو، مادر رقیب خود را که از او جدا شده بود بیرون آورد و گفت که نامزد در مورد آزار کودکی دروغ می گوید. ترامپ و تیم اسکات، سناتور جمهوری‌خواه، برای تمسخر یک نامزد در مبارزات انتخاباتی برای دارلین گراهام، از توهین ترنس هراسی استفاده کردند.

مایک راجرز، نامزد حزب جمهوری‌خواه میشیگان، اسلام‌هراسی را برافروخت و رقیب خود را متهم کرد که از افراط‌گرایی اسلام‌گرایانه حمایت می‌کند، چیزی که دیگر جمهوری‌خواهان نیز تکرار کردند. و در تگزاس، یک نامزد در سراسر ایالت توئیت های نژادپرستانه ضد هندی-آمریکایی را دوچندان کرد.

در سال 2018، آدام سرور، نویسنده، عبارت و مفهومی را ابداع کرد که «ظالمانه نکته اصلی است» - که ساده‌ترین راه برای درک جنبش MAGA، تمایل به تحمیل درد و رنج بر مردم حاشیه‌نشین، اقلیت‌های خاص و مخالفان سیاسی از طریق قدرت سیاسی است. ظلم اتفاقی نبود؛ عمدی بود

برای نامزدها و مبارزان جمهوری خواه، این چرخه، ظلم تقریبا به یک تاکتیک مرکزی مبارزات انتخاباتی تبدیل شد. بسیاری از آنها تلاش کردند تا یک پرونده سیاسی جدی را به راه بیندازند و خود را با رئیس جمهور تاریخی نامحبوب به عنوان رهبر حزب گیر کردند، بنابراین از مانور آزمایش شده و واقعی ضرب و شتم بر ضعیفان عقب نشینی کردند، به این امید که به همان خوبی که در دوره ترامپ به نظر می رسید کار کند.

با این حال، سه شنبه شب، رای دهندگان حکمی را صادر کردند: آنها از این ظلم در کمپین های دولت و جمهوری خواهان خسته شده بودند. در عوض، نجابت - یا، حداقل، برداشت رای دهندگان از آن - برنده شد.

حتی برخی محافظه‌کاران، در حالی که سعی می‌کنند خرابی‌ها را از بین ببرند و بازی پس از انتخابات را سرزنش کنند، این موضوع را مطرح کردند. اریک اریکسون، پخش کننده مسیحی، خاطرنشان کرد که علاوه بر جنگ ایران و بحران اقتصادی، جمهوری خواهان به دلیل "تصویر ظلم. اخراج های بیش از حد تهاجمی. دستگیری تصادفی شهروندان آمریکایی که اسپانیایی تبار بودند. گستاخی" شکست خوردند.

و البته بسیاری از دموکرات ها نیز با این موضوع موافق بودند.

اندی بشیر، فرماندار کنتاکی، که رهبری تلاش‌های حزب برای انتخاب فرمانداران دموکرات در سراسر کشور را بر عهده داشت، به من گفت: «مردم آمریکا [سه‌شنبه] شب با صدای بلند و واضح گفتند که می‌خواهند همسایه‌شان را دوست داشته باشند، که همسایه‌شان از درون دشمن نیست، و حتی اگر از نظر سیاسی با همسایه‌شان مخالفت کنند، می‌خواهند کارشان خوب باشد و می‌خواهند بچه‌هایشان خیلی خوب کار کنند». مردم [سه شنبه] شب به ما نشان دادند که خواهان نجابت در کاخ سفید و نجابت در کنگره هستند.

همه جمهوری خواهان بالا رقابت های خود را باختند. مجموعه ای از افرادی که برنده شدند - و به ویژه کسانی که کرسی ها را از قرمز به آبی تغییر دادند - به طور قابل توجهی لحن دلسوزانه تری از سیاست را پذیرفتند.

جمهوریخواهان ظلم محوری. نامزدهای دموکرات نجابت را انتخاب کردند و پیروز شدند

خلاصه کردن اینکه استراتژی کمپین GOP 2026 چقدر بد بود، دشوار است. نفرت، نژادپرستی و بیگانه‌هراسی ابزارهای مورد استفاده در این چرخه بودند - علاوه بر یک سال سیاست‌های تندرو مهاجرت و کاهش هزینه‌ها که توسط دولت ترامپ انجام شد. جو والش، عضو سابق حزب جمهوریخواه کنگره و فعال کنونی ضد ترامپ، به من گفت و همه چیز کوتاه آمد.

والش گفت: "جمهوری خواهان امسال با بی رحمی، ترس و تفرقه تا جایی که می توانستند تلاش کردند دوباره پیروز شوند. این به طور کلی در گذشته کارساز بود، اما امسال شرایط تسکین دهنده ای وجود داشت." «مردم [در مسیر] به من می‌گفتند: «این کشوری نیست که ما هستیم.

والش ادامه داد: «اینجا چیز عمیق‌تری در خطر بود. و من فکر می‌کنم مردم آمریکا در برابر ظلمی که دیده‌اند عقب‌نشینی کردند.»

همه اینها در تضاد شدید با نحوه صحبت دموکرات ها و سیاست هایی بود که آنها در این مسیر از آنها حمایت می کردند. به سخنان جیمز تالاریکو، سناتور منتخب تگزاس در سخنرانی پیروزی سه شنبه شب خود توجه کنید:

ما با بیگانه کردن همسایگانمان، یا با شرمساری همسایگانمان، یا با تمسخر همسایگانمان پیروز نشدیم. ما نوع جدیدی از سیاست را مجسم کردیم. سیاستی که ریشه در عشق عمیق به کشورمان، کشورمان و همه همسایگانمان دارد. ایمان من به من می آموزد که عشق قوی ترین نیروی جهان است... عشق مستلزم این است که ما بین قلدرها و قلدرها بایستیم. عشق مستلزم این است که در چشم بد نگاه کنیم و پلک نزنیم.

بشیر به من گفت که فراتر از نگرانی ها در مورد قیمت گاز، جنگ ایران و تعرفه ها، ناامیدی رای دهندگان نشان دهنده رد ترس و تفرقه ای است که ترامپ تجسم می کند. او گفت که این رد ظلم و ستم را در هنگام سرکوب نامزدهای ایالت های قرمز مشاهده کرده است، و او عکس آن را از سوی نامزدهای دموکرات که پیروز شدند، دید.

او گفت: «هرجا که من سفر می کردم، نامزدهای فرمانداری ما از همسایه خوب بودن صحبت می کردند. "راب سند [فرماندار منتخب آیووا] در هر یک از تالارهای شهرش در مورد آن صحبت کرد، و می‌توانستید مردم را ببینید که سرشان را تکان می‌دهند. ایمی اکتون [فرماندار منتخب اوهایو] در هر یک از سخنرانی‌های خود در این مورد صحبت می‌کرد. مردم به‌ویژه با توجه به ظلمی که این رئیس‌جمهور با آن حکومت می‌کند، هوس نجابت کرده‌اند."

این تضاد در برخی از داده ها و تحقیقات گروه متمرکز نیز آشکار بود. در نظرسنجی انجام شده توسط The Argument قبل از انتخابات، دموکرات‌ها زمانی که از رای‌دهندگان پرسیده شد که کدام حزب "دلسوزتر" است، 12 امتیاز برتری داشتند، زمانی که از آنها پرسیده شد که کدام حزب به رای‌دهندگان اهمیت می‌دهد، و زمانی که از آنها پرسیده شد کدام حزب معتدل‌تر است، 10 امتیاز برتری داشتند.

مشاهده لینک

اورشلیم دمساس نویسنده برای The Argument نوشت: «حزب شفقت پیروز شد». نظرسنجی‌شان نشان داد که جمهوری‌خواهان نمی‌توانند این انجمن را با «کلماتی مانند «جسورانه»، «قوی» و «افراطی» متزلزل کنند.

و در اوهایو، شاید بارزترین نمونه از ظلم و ستم تبدیل شدن به پیام پایانی کمپین جمهوری خواهان، گروه های متمرکزی که توسط استراتژیست سیاسی سارا لانگول برای The Bulwark قبل از انتخابات انجام شد، نشان دادند که چقدر سریع تبلیغ بدنام با برند جمهوری خواه مرتبط شد. لانگول در مورد این جلسه نوشت:

اولین چیزی که باید به آن توجه کنید این است که همه افراد گروه قبلا در مورد تبلیغ راماسوامی شنیده بودند. دومین موردی که باید به آن توجه کرد این است که تعدادی از رای دهندگان کنجکاو راماسوامی در این گروه گفتند که آنها را به سمت حمایت از یک نامزد حزب ثالث سوق می دهد یا به طور کلی از انتخابات خارج می شود. این واقعیت که همه این آگهی را شنیده یا دیده‌اند و تنفر جهانی نسبت به آن نشان می‌دهد که این می‌تواند یک نتیجه معکوس برای راماسوامی باشد – و این احتمال را افزایش می‌دهد که ترامپ و ونس نیز به دلیل عجله برای دفاع از آن از لحاظ سیاسی متضرر شوند.

در ادامه گفتگوهای گروهی متمرکز در روز چهارشنبه، روز پس از انتخابات، رای دهندگان به لانگ ول گفتند که خواهان یک استراحت سخت از این دوران سیاسی هستند.

این رد ظلم همچنین در واکنش به سیاست‌های مهاجرتی دولت ترامپ مشهود بود - در مکان‌هایی که شاهد حملات ICE یا اجرای سخت‌گیرانه‌تر در مناطق به شدت اسپانیایی تبار فلوریدا، کانزاس و تگزاس بودند، رای‌دهندگان به شدت علیه جمهوری‌خواهان حرکت کردند.

لیس اسمیت، استراتژیست دموکرات به من گفت: "اینها رای دهندگانی هستند که از تامین امنیت مرزها حمایت می کردند، از گشت مرزی که کارفرمای بزرگی است حمایت می کردند." "اما بی‌رحمی کاری که ICE انجام می‌داد، از هم پاشیدن خانواده‌ها و جوامع فقط یک پل بسیار دور بود. تا حدی به همین دلیل است که شما واکنش شدیدی را در جامعه اسپانیایی تبار مشاهده کردید، زیرا عنصر عظیمی از پروفایل نژادی در آن وجود دارد."

در مقابل، موفق‌ترین نامزدهای این هفته آن‌هایی نبودند که سعی کردند با جنگ‌جویانه‌تر یا افراطی‌تر با جمهوری‌خواهان رقابت کنند. آنها کسانی بودند که مضامین نجابت و شفقت را پذیرفتند. اسمیت گفت، به نظر می رسید که آنها یک پادزهر ارائه می دهند.

اسمیت گفت: «گاهی اوقات این ایده، یک نظریه در حزب دموکرات وجود دارد که برای شکست دادن ترامپ، باید ترامپ باشید. بنابراین می‌بینید که دموکرات‌ها در توییتر بیرون می‌آیند و جمهوری‌خواهان را بداخلاق خطاب می‌کنند و درگیر همان رقابتی هستند که ترامپ و جمهوری‌خواهان انجام می‌دهند. اما اگر به برترین‌های دموکرات‌های برتر نگاه کنید، افرادی مانند آدام همیلتون در کانزاس، مانند راب ساند در تگزاس، کسانی بودند که در آیووا عاشق تالاری بودند و جیمز را دوست داشتند. اسمیت به مصاحبه ای با تالاریکو اشاره کرد که در آن با رقیب خود، دادستان تگزاس، جی

نرال کن پکستون، "فرزند خدا".

بله، آمریکایی‌ها از فساد و غیره خسته شده‌اند، اما شما نمی‌توانید آن نامزدها را تماشا کنید و بگویید که ویژگی تعیین‌کننده این کمپین‌ها خشم بود.» مایکل ویر، مرکز مسیحیت و زندگی عمومی که زمانی به دولت اوباما در زمینه گسترش دین توصیه می کرد

مایکل ویر، رئیس مرکز مسیحیت و زندگی عمومی که زمانی به دولت اوباما در زمینه گسترش دین توصیه می کرد، گفت که نوعی دلسوزی گسترده مشخصا مشخصه برخی کمپین های آشکارا مذهبی بود. او به تالاریکو در تگزاس و همیلتون، کشیش کلیسای بزرگی اشاره کرد که در نزدیک به یک قرن اخیر اولین سناتور دموکرات کانزاس است.

برای پوشیدن، این باید برای سایر دموکرات‌ها درس‌هایی ارائه دهد، زیرا آنها در مورد حفظ و گسترش ائتلاف ملی جدیدی که با حرکت به چرخه انتخابات 2028 ساخته‌اند فکر می‌کنند.

ویر گفت: «بله، آمریکایی‌ها از فساد و غیره خسته شده‌اند، اما شما نمی‌توانید آن نامزدها را تماشا کنید و بگویید که ویژگی تعیین‌کننده این کمپین‌ها خشم بود.

اسمیت گفت و همچنین اینگونه بود که آنها در مورد خود رأی دهندگان صحبت کردند: تلاش برای گسترش چادر با استقبال از جمهوری خواهان یا حتی حامیان سابق ترامپ که از این سبک سیاست به ستوه آمده بودند.

اسمیت گفت: "آنها صریحا رای خود را خواستند و گفتند: "ما شما را قضاوت نمی کنیم. من شما را به خاطر نحوه رای دادن شما در گذشته قضاوت نمی کنم. و شما در چادر من خوش آمدید، شما در ائتلاف من خوش آمدید." "این لحن متفاوتی با آنچه از بسیاری از دموکرات ها می شنوید است."

اسمیت گفت که این یک خطر است - لیبرال ترین پایگاه دموکرات ممکن است از «جنگ بیمار لذت ببرند»، او گفت، «اما اکثر مردم دیگر واقعا از این جنگ خسته شده اند. ... آنها واقعا از این که همسایه ها را علیه همسایگان می بینند و این رویکرد کاهش دما را با طراوت می دانند، خسته شده اند.»