"نخست وزیران": کتاب جدید آغاز، "آلتالنا" و انتخابات 27 اکتبر - بررسی

بارونس تاچر چای را ریخت، سینی برنجی نعناع فلفلی را روی میز فشار داد و از یهودا آونر، دیپلمات و نویسنده اسرائیلی خواست که درباره «آقای بگین» به او بگوید. یک صبح روشن آوریل در سال 1992، در یک عمارت قرضی در میدان ایتون، تنها یک ماه پس از تشییع جنازه مناخیم بگین بود. او گفت که تاچر در مورد مخالفت با سیاست‌های شهرک‌سازی‌اش حرفی نزده بود، اما اعتقادات او را بسیار تحسین کرده بود. آونر به او گفت که فکر می‌کند بگین شایسته دریافت دومین جایزه نوبل بوده است. صدای تاچر تند شد.

حتما اغراق کرده اسراییل به خاطر دموکراسی اش، یکی از قوی ترین دموکراسی ها در جهان، شهرت جهانی داشت. آونر گفت، نه در ابتدا. دو بار، درست قبل از استقلال و درست پس از آن، بگین کشور را از جنگ داخلی نجات داده بود. در سال 1944، هاگانا مردان ایرگون را دستگیر و به انگلیسی ها تحویل داد. بگین به جنگجویانش دستور داد که تلافی نکنند. یکی از آنها این کار را نکرد. او پس از آن در سینمای درهم و برهم گالیله توضیح داد و با صدای بارانی که سقفی راه راه را چکش می زند صحبت کرد. معبد دوم سقوط کرد زیرا یهودیان در جنگ داخلی از یکدیگر متنفر بودند.

او به آنها گفت که زمان های سرنوشت سازی وجود دارد که انتخاب بین خون و اشک است. در مقابل انگلیسی ها، خون جای اشک را گرفته بود. یهود علیه یهود، اشک باید جای خون را می گرفت. خدا نکند که تصمیم یک دولت منتخب دموکراتیک هرگز با زور سرپیچی شود. او در مورد آلتالنا صحبت می کرد - که اخیرا دست نخورده در بستر دریا پیدا شده است. آونر به صراحت می گوید که او آنجا نبوده و سال ها بعد از طریق شاهدان عینی با این صحنه آشنا شده است. از روی عرشه در حال سوختن شروع کنید، سیاه از دود، بازوهایش را بالا انداخته و بر سر مردانش فریاد می‌زند که شلیک نکنند. در ساحل،

یکی از افسرانی که دستور گلوله باران او را صادر کرد اسحاق رابین بود که هشدار بن گوریون مبنی بر اینکه بگین در حال انجام کودتا است را باور کرد و دهه‌ها بعد به آونر گفت که خدمه اسلحه‌اش گلوله‌ای را شلیک کردند که او را به آتش کشید. دو نفر از چهار نخست وزیر این کتاب در دو طرف آن اسلحه قرار داشتند. تاچر هیچ ایده ای نداشت و او چنین گفت. آونر یک بار از بگین پرسید مهمترین کاری که او در زندگی خود انجام داده است چیست؟ او پاسخ داد: "دوبار از جنگ داخلی جلوگیری کردم." این در نزدیکی پایان نخست وزیران ثبت شده است و جسورانه ترین ادعا در 700 صفحه است.

اسرائیلی ها در 27 اکتبر، در پایان دومین کنست از سال 1988، رای دادند که یک دوره کامل را خدمت کند - 13 نفر دیگر زودتر منحل شدند. ادعای آونر این است که اصلا چیزی برای رأی دادن وجود دارد، زیرا مردی دو بار از جنگیدن برای قدرتی که معتقد بود متعلق به اوست، امتناع کرد و سپس رأی دهندگانی را که هیچ کس دیگری نمی خواست، وارد کرد، اکثر آنها از کشورهای عربی و آسیایی بدون سنت پارلمانی و به سختی صدایی در دولت جدید داشتند.

آنها او را پس از هشت شکست متوالی در انتخابات به قدرت رساندند. وزارت خارجه خود تاچر به او اطلاع داده بود که اسرائیل یک جنگ‌طلب و یک عوام فریب را انتخاب کرده است. یک یهودی هرگز نباید از یهودی دیگری متنفر باشد. او آنچه را که می دید می گذارد و به شما اجازه می دهد بقیه کار را انجام دهید. در ماه مه 1967، با اختلافات مصری در سینا، رهبر مخالفان وارد اتاق کار لوی اشکول شد و از نخست وزیر خواست که به نفع دیوید بن گوریون کناره گیری کند. چگونه بگین از بین همه مردم می‌توانست از او بخواهد که راه را برای مردی که در هر لحظه از او بدرفتاری می‌کرد و او را با هیتلر مقایسه می‌کرد باز کند؟

بگین گفت: «دشمنی از آن اوست، نه من. "من با این اصل زندگی می کنم که یک یهودی هرگز نباید از یهودی دیگری متنفر باشد." اشکول به سمت پنجره رفت، به جمع کنندگانی که تابلوهایی در دست داشتند که به او می گفتند برود نگاه کرد، سپس خمیازه کشید و به ییدیش نپذیرفت. او با اشاره به خود و بن گوریون معروف گفت: «این دو اسب نمی‌توانند یک واگن را به هم بکشند.» هافنر متولد منچستر در سال 1928 هافنر در منچستر به دنیا آمد، در 18 سالگی در نوامبر 1947 به فلسطین رسید و در طول محاصره سنگرهایی حفر کرد. از سال 1963، او سخنرانی های انگلیسی زبان اشکول، گلدا مایر و رابین را بدون داشتن کارت مهمانی در یک کوو می نوشت.

در جایی که مشاغل عمومی از Mapai عبور می کردند. او در بسیاری از موارد در اتاق بود و در مورد زمانی که نبود دقیق بود، منبع تقابل گلدا با انترناسیونال سوسیالیست را به خاطرات خود و یکی از همکارانی که در بازگشت از آن گفت. بگین گفت که باید تداوم وجود داشته باشد و جهان باید آن را ببیند. این دولت برای خدمت آمده است نه برای درو کردن.» آونر شش سال دیگر ماند.

انتقال مسالمت آمیز قدرت در این کتاب انتزاعی نیست. این سوابق شغلی نویسنده است. این کتاب همچنین خنده دار است، و شوخی به ندرت جایی است که شما انتظار دارید. اشکول یک روز صبح سوار ماشینش می شود و از یانکله دربان به زبان ییدیش می پرسد که در مقام نخست وزیری چطور است. یانکل یک چشمش را می بندد و می گوید که مالیات بسیار زیاد است.

اشکول، یک پایش در ماشین، دستش را به گوشش می‌کشد و چند دقیقه‌ای را صرف توضیح بودجه دفاعی و مسکن مهاجران برای دربانش می‌کند، در حالی که سخنرانی‌نویسش تعجب می‌کند که چند نخست‌وزیر از یک دربان نظرش را می‌پرسند، گوش می‌دهند و بعد سعی می‌کنند خودشان را توضیح دهند. کلمه‌ای که کارتر باید در مورد زیر آن می‌پرسید یک چیز است، و تاچر وارد آن می‌شود. آونر به او می گوید که شما نمی توانید بگین را بدون هولوکاست درک کنید، که تقریبا تمام خانواده او به قتل رسیده اند. در سال 1979، او اعتراف کرد که واقعا نمی دانست آشویتس چیست.

بگین در اتاق کابینه کاخ سفید در سال 1977، زیر پرتره ای از ترومن، به جیمی کارتر، رئیس جمهور وقت ایالات متحده گفت که در گذشته، مردان یهودی مجبور بودند زنان و کودکان خود را به دست جلادان خود تحویل دهند. آقای رئیس‌جمهور، ما دچار ترتیسم شده‌ایم.» کارتر سرش را بلند کرد و پرسید این کلمه چیست؟ بگین گفت: ترسناک، نه تخریب شده. حذف یک در 10 است. برای یهودیان یک در سه بود.

او به تمام قد خود برخاست، مشت خود را بر روی میز کوبید و در برابر رئیس جمهور به نام مردم یهود سوگند یاد کرد که دیگر هرگز چنین نخواهد شد. سپس بگین شکست، بند انگشتان سفید روی میز، چشمک زدن به اشک، در حالی که ساعت روی شومینه شنیدنی شد و همه مردان رئیس جمهور به زمین نگاه کردند.

این در فصل صبرا و شتیلا نشان می‌دهد که انرژی بیشتری صرف ناعادلانه بودن پوشش می‌کند تا تصمیمی که شبه‌نظامیان فالانژیست را در آن اردوگاه‌ها قرار داد. تشییع جنازه بگین مشخص کرده بود: نه دروغگویی، نه نگهبان افتخار، نه هیئت، نه حتی مداحی.

کفن، شال نماز، جانبازان ایرگون که او را حمل می کنند، چهار کیلومتر عزاداران در جاده کوه زیتون. سپس، یک ماه بعد، در آن اتاق نشیمن لندن، تاچر پرسید که آیا بگین خاطرات خود را به جا گذاشته است یا خیر. نه، آونر به او گفت، و او نتوانست سکوت را برای خودش توضیح دهد، چه رسد به او. چیزی که او داشت، پایان یک مصاحبه قدیمی با مجله تایم بود، جایی که وقتی خبرنگار برای رفتن برخاست، به عقب برگشت و پرسید که بگین چگونه می‌خواهد در تاریخ به یادگار بماند.

آونر پاسخ را تکرار می کند و چیزی اضافه نمی کند: "به عنوان یک انسان شایسته و یک یهودی مغرور." ■نخست وزیران: روایتی صمیمی از رهبری اسرائیل توسط یهودا آونر، روزنامه توبی 715 صفحه. 38 دلار