نرگس محمدی، برنده جایزه نوبل، به آسوشیتدپرس می گوید که ایرانیان تاوان جنگ را می پردازند

برجسته‌ترین فعال حقوق بشر ایران می‌گوید ایرانی‌ها هفت ماه از جنگ رنج می‌برند و بهای این درگیری را می‌پردازند.

برجسته‌ترین فعال حقوق بشر در این کشور به آسوشیتدپرس گفت که ایرانی‌ها از این رنج می‌برند که فلاکت اقتصادی و سرکوب داخلی پس از 1/2 سال جنگ و تحریم‌های مداوم ایالات متحده «هیچ جایی برای نفس کشیدن» برای مردم باقی نمی‌گذارد.

نرگس محمدی 54 ساله که در سال 2023 برنده جایزه صلح نوبل شد، اوایل سال جاری پس از بیهوش شدن و انتقال به بیمارستان به دلایل پزشکی از زندان موقتا آزاد شد.

خاطرات او - با عنوان "زنی هرگز از مبارزه نمی ایستد" - پشت میله های زندان نوشته شد و بخش هایی از آن توسط هم زندانیان به صورت غیر قانونی به بیرون منتقل شد. نسخه هایی به زبان های فرانسوی، آلمانی و نه زبان دیگر در این ماه منتشر می شود. نسخه انگلیسی و فارسی آن قرار است سال آینده منتشر شود.

محمدی در مصاحبه‌ای که روز جمعه توسط آسوشیتدپرس از خارج از ایران انجام شد، گفت که ایرانی‌ها با بحران‌های متعدد ناشی از جنگ جاری و تشدید فشار اقتصادی دست و پنجه نرم می‌کنند.

او گفت: «این مردم هستند که بهای بسیار سنگینی را می پردازند.

اما او گفت که بسیاری از ایرانیان همچنان بی سر و صدا به سرپیچی از رهبران خود ادامه می دهند، تغییری که او به اعتراضات سال 2022 به مرگ مهسا امینی، زن 22 ساله ای که پس از بازداشت به دلیل نقض قوانین پوشش اسلامی سختگیرانه مقامات در بیمارستان درگذشت، برمی گردد.

نمایندگان وی گفتند که انتشار کتاب محمدی در این ماه مصادف با درگذشت امینی است تا یاد و خاطره او گرامی داشته شود. نسخه انگلیسی و فارسی نیز به همین دلیل در سپتامبر 2027 منتشر خواهد شد.

محمدی گفت: «اگر به خیابان بروید، موجی از مقاومت را در میان مردم، موجی از آگاهی و عزم آنها برای دفاع از حقوق خود می بینید. او گفت که سرکوب حکومت تشدید شده است، اما بسیاری از نسل جوان جدید "حقوق خود را می دانند" و محکم ایستاده اند. او گفت: «و این به ما دلیلی برای امیدواری می دهد.

آسوشیتدپرس موافقت کرد که به دلیل نگرانی در مورد امنیت محمدی، سؤالات خاصی درباره وضعیت سیاسی و رهبری در ایران نپرسد، اگرچه او به طور کلی در مورد هزینه جنگ اظهار نظر کرد.

محمدی در مصاحبه خود با آسوشیتدپرس - که در طی چندین دهه دفاع از حقوق بشر به طور مکرر زندانی شده و در زمان دریافت جایزه نوبل پشت میله های زندان بود - آخرین دستگیری، بازداشت و سلامت خود را توصیف کرد.

او گفت که هنگام بازداشت در ماه دسامبر در شمال شرق مشهد توسط نیروهای امنیتی مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفت. او و گروهی از فعالان در مراسم یادبود خسرو علیکردی، وکیل حقوق بشر که جسد وی در دفتر کارش پیدا شد، شرکت کرده بودند. او در حین سخنرانی عمومی دستگیر شد. او به دلیل شرکت در آن تجمع به ۱۶ سال زندان و بیش از ۱۰۰ ضربه شلاق محکوم شد. او شلاق نخورده است اما مدت طولانی را در سلول انفرادی گذرانده است.

او گفت: «بازداشت من واقعا تهدید کننده زندگی بود. سرم به شدت آسیب دیده بود زیرا بیشتر ضربه ها به سرم وارد شده بود و با وجود این که در چنین شرایطی بودم، من را به مدت دو ماه در سلول انفرادی نگه داشتند که در این مدت وضعیتم واقعا نگران کننده بود.

او در اول ماه مه بیهوش شد و به بیمارستان منتقل شد. او حدود 10 روز بعد با قرار وثیقه آزاد شد و به بیمارستانی در تهران منتقل شد و دو هفته دیگر در آنجا ماند.

او بخش‌هایی از خاطرات خود را که در سال 2019 و در دوران حضور در زندان بدنام اوین ایران در تهران، جایی که بسیاری از زندانیان سیاسی در آن نگهداری می‌شوند، به صورت غیر قانونی وارد کرد. یادداشت های دست نوشته خود را در آن سال گم کرده بود که آنها او را به سایت دیگری منتقل کردند.

او گفت: این بار، "با کمک هم زندانیان، ما چند صفحه، چند صفحه را در یک زمان منتشر کردیم." "اگر آنها نبودند، نمی توانستم این کار را انجام دهم."

محمدی در مورد سلامتی وی گفت: «در حال بهبودی هستم.

محمدی گفت که از داستان های زنان دیگر در دوران رشد الهام گرفت و از مادر خودش شروع شد.

او گفت: "من سعی کردم برای هر یک از اینها تصویری ارائه کنم - اینکه چگونه این زنان واقعا توانستند دنیای خود را، جامعه خود، خودشان، نسل بعدی را تغییر دهند - آنها را آگاه کنم، آنها را وادار به مقاومت کنم."

او همچنین "خاطرات وحشتناک" را از دوران کودکی خود در طول جنگ دهه 1980 ایران و عراق و اینکه چگونه "نفرت از جنگ" در او ایجاد شد را به یاد آورد.

او گفت: «زمانی که جنگ ایران و عراق اتفاق افتاد، کودکی بیشتر نداشتم، اما سرکوب‌ها، سرکوب‌های بسیاری از جریان‌ها و نیروهای سیاسی، اعدام‌های بسیاری که در سکوت و تاریکی اوین و زندان‌های سراسر کشور اتفاق افتاد را به یاد دارم.

او زمانی که متوجه شد زندان اوین در جریان جنگ 12 روزه اسرائیل و ایران در سال 2025 بمباران شده است، نگرانی خود را یادآور شد، دوره ای که او از زندان بیرون بود.

او گفت: «در آن لحظه احساس کردم که در این کشور، ما در تقاطع بی‌عدالتی، تبعیض، جنگ، اقتدارگرایی قرار داریم. همه اینها حقوق بشر مردم ما را زیر پا می گذارند.»

محمدی مجموعا به ۴۴ سال حبس محکوم شده است. او تاکنون 10 سال را در زندان گذرانده است که 161 روز آن را در سلول انفرادی سپری کرده است. او از سال 2009 از سفر به خارج از کشور منع شده است و نمی تواند به همسر و دو فرزندش که در تبعید در فرانسه زندگی می کنند بپیوندد.

محمدی بعدا در پیامکی که توسط تیمش به اشتراک گذاشته شد، گفت: «حکم من در حال حاضر تعلیق است و هر زمان که قوه قضاییه دستور داد باید برگردم».

پوشش 24/7 اخبار فوری و رویدادهای زنده