نسخه اوزمپیک شما ممکن است با یک امتیاز شگفت‌انگیز همراه باشد: پیری کندتر

داروهای GLP-1 مانند semaglutide (Ozempic و Wegovy) و tirzepatide (Mounjaro و Zepbound) به طور قابل اعتمادی به کاهش وزن و کنترل قند خون افراد کمک می کنند. تحقیقات اخیر نشان می دهد که آنها همچنین ممکن است پیری بیولوژیکی را کاهش دهند.

دانشمندان Novo Nordisk و Eli Lilly، دو بزرگ‌ترین سازنده فعلی GLP-1، داده‌های جالبی را در هفته گذشته در یک کنفرانس ضد پیری فاش کردند. هر دو تیم دریافتند که داروهای آنها به ترتیب می تواند ساعت پیری مولکولی کاربران را در مقایسه با دارونما تا چندین سال کند کند. به گفته محققان، اگرچه این تحقیق هنوز مقدماتی است، اما GLP-1 به خوبی می تواند داروهای ضد پیری ارزشمندی باشد.

بر اساس گزارش MIT Technology Review، کوین دافین، معاون تحقیقات سالمندی در Eli Lilly، در طول کنفرانس گفت: «همه ساعت‌ها داستان ثابتی را بیان می‌کنند که ما شاهد کاهش سن هستیم». اینطور نیست که ما سن را تا 30 سال یا چیزی معکوس کنیم، اما کاهش قابل توجهی است.

این شرکت‌ها داده‌های خود را آخر هفته گذشته در سیزدهمین کنفرانس سالانه تحقیقات پیری و کشف دارو (ARDD) ارائه کردند.

دانشمندان Novo Nordisk داده‌های کارآزمایی بالینی موجود را تجزیه و تحلیل کردند تا تعیین کنند سماگلوتید داروی آنها چگونه بر تجمع نشانگرهای زیستی و سایر تغییرات مرتبط با پیری تأثیر می‌گذارد - اندازه‌گیری‌هایی که معمولا به عنوان ساعت‌های مولکولی شناخته می‌شوند.

آنها دریافتند که مصرف کنندگان سماگلوتید به طور مداوم کاهش این نشانگرها را در مقایسه با افراد گروه دارونما نشان دادند، اگرچه تفاوت هایی در میزان کاهش بسته به ساعت مورد استفاده برای مقایسه و اندام های خاصی که آنها به آنها نگاه می کردند وجود داشت. در حالی که اکثر ساعت‌ها برای مصرف‌کنندگان متوسط ​​سماگلوتید دو تا سه سال کندی را نشان می‌دهند، به گفته محققان، برای مثال، یک ساعت مبتنی بر پروتئین‌های مرتبط با قلب، تقریبا 4 سال کندی را نشان می‌دهد.

در همین حال، دانشمندان Eli Lilly تجزیه و تحلیل مشابهی را با داروی پرفروش خود تیرزپاتید انجام دادند که GLP-1 را با هورمون روده دیگری به نام GIP ترکیب می کند. آنها به اپی ژنتیک افراد نگاه کردند - تغییرات شیمیایی در DNA ما که به تنظیم فعالیت ژن کمک می کند. همانند سماگلوتاید، افرادی که تیرزپاتید مصرف می‌کنند، نسبت به افراد گروه کنترل بر اساس ساعت اپی ژنتیک، کندتر پیر می‌شوند.

البته اخطارهای زیادی برای این یافته ها وجود دارد.

برای شروع، این مطالعات فرآیند معمول بررسی همتایان را طی نکرده اند، که برای تأیید کیفیت هر تحقیق علمی جدید مهم است. علاوه بر این، هر دو مطالعه توسط دانشمندان شرکت انجام شده است، نه محققان شخص ثالث که ممکن است بی طرف تر باشند.

علم پیری ساعت ها نیز هنوز در مراحل اولیه است. اگرچه ممکن است بتوانیم تغییرات مربوط به سن را بین افراد اندازه گیری و مقایسه کنیم، اما کاملا روشن نیستیم که بهبود این ساعت ها چقدر می تواند با مزایای سلامتی ملموس مرتبط باشد. این تحقیق همچنین تنها به بررسی افراد مبتلا به چاقی یا دیابت نوع 2 می پردازد، بنابراین مطمئن نیستیم که آیا ما شاهد اثرات ضد پیری در افراد بدون این مشکلات خواهیم بود یا خیر.

همانطور که گفته شد، ما قبلا می دانیم که GLP-1 می تواند خطر ابتلا به بیماری های متعددی را کاهش دهد، از جمله مشکلات سلامتی که به شدت با افزایش سن مانند بیماری قلبی مرتبط است. و مطالعات اخیر بر روی حیوانات نیز به افزایش طول عمر احتمالی اشاره کرده است که حتی ممکن است فراتر از اثرات شناخته شده محدودیت کالری باشد.

داده های قطعی بیشتری در مورد مزایای ضد پیری GLP-1 باید به زودی منتشر شود. در واقع، دولت فدرال در حال حاضر بودجه آزمایشی را تأمین می کند که مستقیما بررسی می کند که آیا GLP-1 و سایر داروها می توانند طول عمر و پیری سالم را در افراد بالای 60 سال افزایش دهند یا خیر.

بعید است که ما هرگز چشمه جوانی را پیدا کنیم. اما این داروهای در حال حاضر پیشگامانه ممکن است به جلوگیری از دروگر بد برای مدتی طولانی کمک کنند.