نشست ترامپ و شی: خطرات برای استرالیا

رسانه های چینی تایید کرده اند که شی جین پینگ از 23 تا 25 سپتامبر (23 تا 25 سپتامبر) برای نشست مورد انتظار با دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، به واشنگتن سفر خواهد کرد. این اعلامیه پس از مذاکرات بین روسای اقتصادی آنها در نیویورک در 20 سپتامبر صورت گرفت. اگرچه دو طرف این بحث ها را به گونه ای متفاوت مطرح کردند، واضح است که تجارت و هوش مصنوعی در دستور کار اجلاس سران خواهد بود. ترامپ می‌تواند با دستورات بیشتر، شی با محدودیت‌های کمتر برای توسعه فناوری چین، و هر دو اعلام موفقیت کنند.

برای کانبرا، سوال این است که معامله آنها برای سرمایه گذاری های استرالیا و ترتیبات امنیتی ایجاد شده حول محور پایداری چین و ایالات متحده چه معنایی خواهد داشت. رقابت ناراحتی متفقین از قبل قابل مشاهده است. در 21 سپتامبر، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده، با همتایان ژاپنی و کره جنوبی خود در نیویورک دیدار کرد. بیانیه مشترک آنها بر تعهدات دفاعی "آهنین" ایالات متحده، مخالفت با اجبار اقتصادی، و بر صلح و ثبات در سراسر تنگه تایوان تاکید کرد.

تاکایچی سانائه، نخست وزیر ژاپن، در 22 سپتامبر، درست قبل از اجلاس سران، دیداری با ترامپ را تضمین کرد، در حالی که لی جائه میونگ، رئیس جمهور کره جنوبی در جریان مجمع عمومی سازمان ملل متحد به دنبال تماس بود. توکیو و سئول خواهان شنیده شدن نگرانی های امنیتی و اقتصادی آنها قبل از دیدار ترامپ با شی هستند. کانبرا باید همین درس را بگیرد. مانند نشست ترامپ و شی که در ماه مه در پکن برگزار شد، این نشست احتمالا به جای ثبات پایدار، زمان می برد. مهلتی که برای تجارت مهم است حدود 10 نوامبر است.

سه ترتیبات موقت به تاریخ انقضای خود نزدیک می‌شوند: تعلیق محدودیت‌های واشنگتن بر شرکت‌های وابسته به اکثریت شرکت‌های فهرست‌شده، تعلیق چین از خاک‌های کمیاب و کنترل‌های صادراتی مرتبط، و 178 استثناء تعرفه‌ای ایالات متحده برای کالاهای چینی. سؤالات عملی این است که این مکث ها چقدر و با چه شرایطی تمدید می شوند. ترامپ خواهان پیروزی های تجاری قبل از انتخابات میان دوره ای است. شی خواهان محدودیت های کمتری برای توسعه فناوری چین است. امتیازات تجاری می تواند هر دو هدف را بدون حل و فصل رقابت بر سر قدرت در عصر دیجیتال انجام دهد.

بنابراین تجارت و فناوری ممکن است در جهات مختلف حرکت کنند. کاهش تعرفه و تعهدات خرید می‌تواند با محدودیت‌های شدیدتر بر روی تراشه‌های پیشرفته و دسترسی به محاسبات خارج از کشور همراه باشد. شی نمی تواند تصور کند که ترامپ می تواند این محدودیت ها را کنار بگذارد. آنها از حمایت دو حزبی در کنگره و حمایت عمیق در پنتاگون و وزارت بازرگانی برخوردارند. پکن به طور فزاینده‌ای تلاش‌ها برای جلوگیری از پیشرفت فناوری خود را به‌عنوان چالشی در برابر حق خود برای توسعه، یکی از چهار خط قرمز در کتاب شی تلقی می‌کند.

این کشور در برابر محدودیت‌های فناوری گسترده‌تر و فشار بر کشورهای ثالث برای انتخاب طرف‌ها مقاومت خواهد کرد. دو رهبر فلسفه های مذاکره متفاوتی دارند. ترامپ فرض می‌کند که با قیمت مناسب، تقریبا هر ترتیبی قابل مذاکره مجدد است. Xi اجازه عمل گرایی و ابهام را در محدوده های ثابت می دهد. پکن تعهدات کلی را می پذیرد اما خواستار شفافیت در مورد تایوان و نظام سیاسی آن است. واشنگتن بر تعهدات تجاری قابل راستی‌آزمایی پافشاری می‌کند، در حالی که عمدا مشخص نیست که آیا در تایوان مداخله نظامی خواهد کرد یا خیر.

هر دو رهبر دلایل داخلی برای سازش دارند، اما هر دو ممکن است عبارت یکسانی را امضا کنند و معنای متفاوتی داشته باشند. استرالیا باید برای عواقب آن برنامه ریزی کند. کانبرا قبل از اینکه بیانیه دیپلماتیک را به عنوان مبنایی قابل اعتماد برای آینده تلقی کند، باید اعلامیه های خود را از نظر تفاوت در دامنه، مدت و شرایط مقایسه کند. دولت آلبانی سال‌ها را صرف بازگرداندن تجارت عادی با چین کرده و در عین حال از تلاش‌های واشنگتن برای کاهش وابستگی به چین حمایت می‌کند.

اگر ترامپ و شی جینپینگ با یکدیگر سازش کنند، استرالیا ممکن است هزینه های کاهش وابستگی به چین را متحمل شود در حالی که واشنگتن در مورد استثناهایی برای خود مذاکره می کند. کانبرا باید به دنبال حمایت پایدار برای پروژه‌های معدنی، همکاری در مورد خطرات مشترک هوش مصنوعی و تعهدات امنیتی باشد که از معامله با پکن جان سالم به در می‌برد. اول، کانی های حیاتی یک آزمایش را ارائه می دهند. استرالیا-ایالات متحده چارچوب حمایت از قیمت و تامین مالی را برای توسعه جایگزین‌های عرضه چینی در نظر می‌گیرد.

اگر واشنگتن و پکن ترتیبات مربوط به زمین کمیاب خود را تمدید کنند، کانبرا باید به دنبال تضمینی باشد که حمایت از جایگزین های استرالیا پایدار خواهد بود. پروژه های استرالیا نیاز به تامین مالی قابل اعتماد و مشتریان بلندمدت دارند، حتی زمانی که تامین منابع چینی آسان تر می شود. دوم، خطرات هوش مصنوعی فراتر از تراشه ها و مراکز داده است. کسب و کارهای استرالیایی از نرم افزار و خدمات دیجیتالی به اشتراک گذاشته شده در سراسر مرزها استفاده می کنند. بنابراین، کانبرا باید برای هشدار به کشورهای آسیب دیده و اپراتورها در مورد حوادث جدی هوش مصنوعی، در حالی که هنوز زمان برای مهار آنها وجود دارد، فشار بیاورد.

ساخت مراکز داده محلی بیشتر به خودی خود این وابستگی های مشترک را حذف نمی کند. خطوط تلفن دولتی به تنهایی نمی توانند این کار را انجام دهند: اولین هشدار ممکن است از سوی یک توسعه دهنده، ارائه دهنده ابر یا محقق مستقل باشد. این هشدارها باید به مقامات استرالیا و کسب و کارهای متاثر بدون منتظر ماندن برای مقصر دانستن دولت ها برسد. این امر چیزی را به استرالیا می‌دهد که یک قرارداد فناوری دوجانبه نمی‌تواند تضمین کند: اطلاع به موقع از شکستی که می‌تواند به اقتصاد خود سرایت کند.

آزمون این است که آیا هشدارها به کسانی می رسد که باید عمل کنند، نه اینکه آیا رهبران موافق ادامه صحبت هستند یا خیر. در نهایت، استرالیا به امنیت دریایی نیاز دارد. تحقیقات مربوط به دفاع در سال 2022 نشان داد که یک درگیری منطقه ای بزرگ مسیرهایی را که 90 درصد واردات سوخت تصفیه شده استرالیا را تامین می کند، تهدید می کند. با وجود اختلال در تنگه هرمز که از قبل هزینه‌های زیادی را تحمیل کرده است، استرالیا نمی‌تواند از عهده یک مسیر مسدود شده دیگر در دریای چین جنوبی برآید. کانبرا باید قبل از مذاکره واشنگتن درباره هر گونه تغییری که بر حضور نظامی منطقه ای یا تعهداتش تحت AUKUS تأثیر می گذارد، مشورت کند.

همچنین باید برای فعال کردن خطوط گرم نظامی و ترتیبات برای گزارش حوادث در دریا و هوا فشار بیاورد. این مکانیسم‌ها نیازمند رویه‌هایی هستند که هر دو طرف در صورت افزایش تنش‌ها از آنها استفاده می‌کنند. تاکید مجدد بر اینکه تصمیمات برای استفاده از سلاح های هسته ای باید تحت کنترل انسان در اجلاس باقی بماند، تضمین عملی دیگری را فراهم می کند. آزمون کانبرا این است که آیا این اجلاس استرالیا را قادر به سرمایه گذاری، حفظ خدمات ضروری و محافظت از مسیرهای تجاری خود می کند یا خیر. این مستلزم تعهداتی است که واشنگتن رعایت خواهد کرد و ترتیبات بحرانی که هر دو قدرت استفاده خواهند کرد.

اگر ترامپ و شی جین‌پینگ برای خود زمان بخرند در حالی که استرالیا در بلاتکلیفی باقی مانده است، موفقیت آنها از آن ما نخواهد بود.