نظامیان کوچک ناتو نمی توانند با نیروی انسانی روسیه برابری کنند. سلاح های خودمختار می توانند به کاهش شکاف کمک کنند.

تسلیحات با استقلال بیشتر به این معنی است که نیازی به وجود یک سرباز برای هر سیستم تسلیحاتی نیست، که برای ارتش های کوچکتر یک تقویت بزرگ خواهد بود. Dmytro Smolienko/ Ukrinform/Future Publishing از طریق Getty Images تسلیحات خودمختار می تواند به نظامیان کوچک ناتو کمک کند تا مزیت نیروی انسانی روسیه را جبران کنند.

شرکت های دفاعی می گویند خودمختاری می تواند به سربازان کمتری اجازه دهد تا سلاح های بیشتری را به کار گیرند.

یک افسر نروژی استدلال می‌کند که انسان‌ها همیشه در نقش‌های رزمی خط مقدم مورد نیاز نیستند. تسلیحات خودمختار که قادر به انجام برخی از نقش‌های سربازان انسانی هستند، می‌توانند برای نظامیان کوچک‌تر ناتو که نمی‌توانند با ارتش‌های بزرگ‌تر از نظر نیروی انسانی برابری کنند، کلیدی باشد.

سرگرد سباستین لانگواد، افسر ارتش نروژ و مدرس در آکادمی نظامی نروژ، به بیزینس اینسایدر گفت که پیشرفت فناوری به طور فزاینده ای نیاز انسان به انجام برخی نقش های رزمی، مانند کشیدن ماشه را از بین می برد. این تحولات می تواند به ویژه برای کشورهای کوچکتر با نیروی انسانی محدود معنادار باشد.

لنگواد گفت: سرمایه‌گذاری در سیستم‌های راه دور که می‌توانند نقش‌های برخی از سربازان را برعهده بگیرند، کلیدی است زیرا "ما می‌توانیم با روسیه در زمینه فناوری و بودجه رقابت کنیم، اما نمی‌توانیم در مورد قرار دادن سربازان در میدان رقابت کنیم."

او گفت: «ما از شکستن این پیوند بین حجم قدرت رزمی و تعداد افراد سود بیشتری داریم.

نروژ، یکی از اعضای ناتو، جمعیتی کمتر از 6 میلیون نفر دارد، در حالی که جمعیت روسیه بیش از 143 میلیون نفر است.

نروژ نیز با هزینه های پرسنلی بالاتری مواجه است. لنگواد گفت: «هر سرباز تنها بر اساس سطح دستمزد برای ما بسیار گران‌تر از روسیه است.»

او گفت که فناوری هنوز نمی تواند به طور کامل جایگزین سربازان انسانی در خط مقدم شود و به احتمال زیاد تا سال ها نمی تواند جایگزین شود. انسان هنوز ترکیبی بی‌نظیر از حالت‌های انعطاف‌پذیر تحرک، تصمیم‌گیری هوشمند غیرمتمرکز و اغلب در دسترس بودن دارد.

اما با قوی‌تر شدن فناوری و تسلیحات، ارتش‌ها باید بپذیرند که «هیچ ارزش ذاتی برای انسان در خط مقدم وجود ندارد»، وی افزود که هر ویژگی یک سرباز انسانی که آنها را در همه‌جای تاریخ در همه جا حاضر کرده است «به طور منطقی می‌تواند با ترکیبی از فناوری‌های مختلف در صورت استفاده صحیح جایگزین شود، حتی اگر این فناوری هنوز به طور کامل محقق نشده باشد.

او جنگ های متعارف را از ماموریت هایی مانند حفظ صلح و دولت سازی متمایز کرد، جایی که حضور سربازان انسانی خود می تواند مهم باشد. سرگرد سباستین لانگواد گفت که استقلال رو به رشد در سیستم های تسلیحاتی به این معنی است که زمان ارزیابی مجدد ارزش ذاتی انسان ها در مواضع خط مقدم است. آناتولی استپانوف/AFP از طریق گتی ایماژ لنگواد گفت که او معتقد است که تسلیحات با استقلال کافی برای به عهده گرفتن تمام نقش های انسان در یک روباه "بسیار نزدیک به موجود" است و حد آن می تواند به زودی به جای یک مانع تکنولوژیکی، یک سلاح اخلاقی باشد که توسط ارتش تحمیل می شود.

تقویتی برای ارتش های کوچکتر

نظامیان کوچکتر ناتو به مزایای خودمختاری بیشتر اذعان کرده اند. استراتژی هوش مصنوعی دفاعی 2026 استونی که توسط وزارت دفاع این کشور صادر شده است، می گوید که هوش مصنوعی و سیستم های خودمختار می توانند "مزایای نامتقارن و مقرون به صرفه، علیرغم اختلاف اندازه در مقابل دشمن" ایجاد کنند.

برخی از چهره های صنعت نیز نظرات مشابهی را بیان کرده اند.

آگریس کیپورز، مدیر عامل سازنده هواپیماهای بدون سرنشین لتونی Origin Robotics، قبلا به Business Insider گفته بود که کشورهای کوچکتر به تسلیحاتی نیاز دارند که به اپراتورهای کمتری اجازه انجام وظایف بیشتری را بدهد، "و تقریبا تنها پاسخ به آن استقلال است."

الیوت پنس، بنیانگذار شرکت دفاعی کانادایی Dominion Dynamics که سیستم‌های خودمختاری، ارتباطات و فرماندهی و کنترل را تولید می‌کند، به Business Insider گفت که «کانادا واقعا به خودمختاری نیاز دارد»، تا حدی به این دلیل که یکی از پایین‌ترین نسبت‌های سرباز سرانه را در میان اعضای ناتو دارد.

او گفت: "توانایی گسترش فرماندهی و کنترل در این وسعت فقط یک نوع خوب نیست، بلکه یک نیاز است."

شرکت آلمانی فن‌آوری دفاعی ARX Robotics دارای سیستم‌هایی در اوکراین و با ارتش‌های غربی است و بریتانیا یک سری اولیه از روبات‌های GEREON خود را سفارش داده است.

دیوید رابرتز، مدیر عامل ARX Robotics UK، به Business Insider گفت که داشتن یک سرباز که یک سیستم واحد را کنترل می کند، برای نیروی کوچکتری مانند ارتش بریتانیا که تلاش می کند تعداد سیستم های مورد نیاز برای طول خط مقدم خود و مفهوم مورد انتظار عملیات را کنترل کند، کارساز نخواهد بود.

او گفت: «در نتیجه، برای مقابله به استقلال نیاز است.

لنگواد گفت که برای نظامیان ناتو، ارزش سیستم های خودمختار فراتر از پرداختن به کمبود نیروی انسانی است. کشورها منابع لازم برای ارسال سیستم ها را به جای سربازان انسانی دارند و از قربانی شدن غیرضروری جان انسان ها در جنگ جلوگیری می کنند.

به عهده گرفتن برخی از نقش های خط مقدم

مبارزه اوکراین علیه تهاجم روسیه، استفاده از سلاح های کنترل از راه دور را تسریع کرده و باعث پیشرفت در خودمختاری شده است.

هواپیماهای بدون سرنشین شناسایی و حملات، حتی تخلیه پزشکی را انجام می دهند، در حالی که ربات های زمینی وسایل حمل می کنند، مجروحان را تخلیه می کنند و سلاح ها را به کار می گیرند.

تسلیحات از راه دور به مرکزیت نبرد تبدیل شده اند و مقامات اوکراینی اکثریت قریب به اتفاق تلفات خط مقدم روسیه را به هواپیماهای بدون سرنشین نسبت می دهند. آنها همچنین برای آسیب رساندن به نیروهای اوکراینی مورد استفاده قرار گرفته اند، زیرا روسیه نیز سرمایه گذاری زیادی در سیستم های بدون سرنشین انجام می دهد.

میزان استقلال در آن سلاح ها متفاوت است. برخی از آنها به سادگی از راه دور کنترل می شوند، در حالی که برخی دیگر می توانند اهداف را شناسایی و ردیابی کنند. اما با افزایش خودمختاری، اوکراین می گوید که نیروهای انسانی هنوز تصمیم نهایی را برای شلیک می گیرند.

لنگواد گفت که اوکراین یک گرایش موجود به سمت تسلیحات کنترل از راه دور را "سوپرشارژ" کرده است. او رویکرد اوکراین را "منطق نظامی اصلی" درست توصیف کرد، اما گفت که هر کشور باید درس های خود را با ارتش خود تطبیق دهد.

نروژ، مانند بسیاری از متحدان دیگر، به سمت داشتن سیستم‌های جنگی با کنترل از راه دور و بدون خدمه حرکت می‌کند، اگرچه به مقیاس اوکراین نزدیک نیست.

وزارت دفاع این کشور در دسامبر گذشته استراتژی هواپیماهای بدون سرنشین خود را برای بخش دفاع منتشر کرد. به گفته این سازمان، سیستم‌های بدون خدمه اجازه می‌دهند عملیات‌های پرخطر «بدون به خطر انداختن پرسنل انجام شوند» و «می‌توانند مکمل و جایگزین سکوهای بزرگ، پرسنل‌بر و پرهزینه باشند و به اثرات نظامی مشابه با هزینه کمتر دست پیدا کنند».

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید