نظرسنجی نشان می‌دهد که یهودیان آمریکایی و اسرائیلی علیرغم چالش‌های سال‌های اخیر، پیوندهای قوی‌تری دارند

یک نظرسنجی جدید که به سفارش فدراسیون یهودیان آمریکای شمالی (JFNA) انجام شد، نشان داد که اکثریت بزرگ یهودیان آمریکایی و اسرائیلی احساس عمیق و رو به رشدی از ارتباط مشترک دارند و روایت‌های غالب در مورد شکاف گسترده بین دو جامعه را به چالش می‌کشند. میمی کراوتز، افسر ارشد تأثیر و رشد در JFNA، به The JewiOverage در سه سال اخیر گفت: «جلوآمنت در سال گذشته در JewishOverage the Jewish a Suralem. در داخل کشور نیز احساس ارتباط با یهودیان در اسرائیل رو به افزایش است.

داده‌های ما کار، از جمله سفر، شلیچوت [کار فرستاده] و مشارکت‌های اجتماعی را نشان می‌دهد که جوامع ما برای دهه‌ها روی آن سرمایه‌گذاری کرده‌اند. یک تجزیه و تحلیل دو قسمتی که در آن بررسی می‌کند که این دو جامعه کجا همسو هستند و کجا متفاوت هستند.

کاسپی و کراوتز خاطرنشان کردند که سه سال گذشته برای هر دو جامعه تاریخی بوده است که با ترومای 7 اکتبر و جنگ‌های متعاقب آن در اسرائیل همراه با افزایش چشمگیر تهدیدهای امنیتی، یهودستیزی و حملات علیه صهیونیسم که یهودیان آمریکایی در داخل با آن مواجه شدند، مشخص شد.

در حالی که اگر این چالش‌های جداگانه این دو جمعیت را از هم جدا کند، قابل درک است، داده‌ها نشان می‌دهند که آنها در واقع نسبت به سال‌های گذشته احساس نزدیکی به یکدیگر می‌کنند. JFNA از 4000 یهودی آمریکایی و اسرائیلی در مورد هویت و ارتباط مشترک نظرسنجی می‌کند. از طریق دو نظرسنجی ملی جداگانه که در اوایل سال جاری انجام شد.

این تحقیق شامل یک نظرسنجی ملی از 2836 یهودی آمریکایی بزرگسال بود که توسط Burson از طریق استخدام پیام متنی بین 4 تا 27 مه انجام شد، و یک نظرسنجی موازی از 1323 بزرگسال یهودی اسرائیلی انجام شد که توسط Shmuel Rosner با استفاده از پانل Madad Israeli و یک پانل Haredi (فرا-جانبه) بین جمعیت May و Orthodox انجام شد. این رابطه، ردیابی افزایش قابل توجهی در آنچه که گزارش آن را "افزایش جمعیت" نسبت به ارزیابی های اصلی قبلی می نامد.

بر اساس داده‌های این نظرسنجی، 75 درصد از یهودیان اسرائیلی اظهار داشتند که با یهودیان در ایالات متحده «خیلی» یا «مقداری» اشتراک دارند. از طرف آمریکایی، 72 درصد از پاسخ دهندگان گزارش کردند که رابطه مشابهی با یهودیان اسرائیلی دارند که از 59 درصد در نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو در سال 2020 به طور قابل توجهی افزایش یافته است، در حالی که آنهایی که گزارش می دهند اشتراکات "بسیاری" دارند از 19 درصد به 29 درصد می رسد.

در میان یهودیان آمریکایی، سهمی که اسرائیلی‌ها را به عنوان خانواده بزرگ یا بخشی از جامعه آنها توصیف می‌کنند از 46 درصد در سال 2021 به 62 درصد افزایش یافته است، در حالی که آنهایی که هیچ ارتباط واقعی ندارند بیش از نیمی از 28 درصد به 13 درصد کاهش یافته است. به طور مشابه، نسبت یهودیان اسرائیلی که یهودیان آمریکایی را به عنوان خانواده بزرگ یا بخشی از جامعه خود طبقه بندی می کنند از 45 درصد به 53 درصد افزایش یافته است، در حالی که آنهایی که هیچ اشتراکی را گزارش نمی کنند از 14 درصد به 10 درصد کاهش یافته است. وقتی از آنها پرسیده شد که آیا یهودیان در سراسر جهان، صرف نظر از جایی که زندگی می کنند، سرنوشت مشترکی دارند و باید مطابق با آن عمل کنند، 78 درصد o

یهودیان اسرائیلی و 56 درصد یهودیان آمریکایی با این موضوع موافق بودند. علاوه بر این، اکثریت قوی در هر دو کشور این تصور را که زندگی در دیاسپورا مشکلی است که باید حل شود را رد کردند، به طوری که 72 درصد یهودیان آمریکایی و 72 درصد یهودیان اسرائیلی تأیید کردند که دیاسپورای یهودی شکلی مشروع از زندگی یهودی است. این تحقیق نشان داد که این ارتباط مستقیما به عمل تبدیل می شود، به ویژه از طریق وقایع اکتبر20. سیستم فدراسیون یهود 908 میلیون دلار از طریق کمپین اضطراری اسرائیل برای تأمین بودجه تلاش‌های بازیابی در محل جمع‌آوری کرد.

79 درصد از پاسخ دهندگان اسرائیلی و 67 درصد از پاسخ دهندگان آمریکایی موافق بودند که بشردوستی یهودیان آمریکایی همچنان برای جامعه اسرائیل مهم است، در حالی که 68 درصد از اسرائیلی ها اظهار داشتند که اهدای 7 اکتبر به آنها این احساس را داد که یهودیان دیاسپورا واقعا به اسرائیل اهمیت می دهند. سفر به اسرائیل احساس هویت فیزیکی مشترک یهودیان آمریکایی را تقویت می کند و به طور چشمگیری نشان می دهد که هویت فیزیکی به اشتراک گذاشته شده و فراتر از داده های گسترده درگیر است. احساس اشتراک بین دو جمعیت را چند برابر کنید.

در میان یهودیان آمریکایی، فراوانی سفر مستقیما با احساس قوی‌تر هویت مشترک مرتبط است. کسانی که یک بار به اسرائیل سفر کرده اند 1.7 برابر بیشتر احتمال دارد با یهودیان اسرائیل اشتراک واقعی داشته باشند، کسانی که بیش از یک بار سفر کرده اند 3.8 برابر بیشتر، و کسانی که در اسرائیل زندگی کرده اند 11.2 برابر بیشتر احتمال دارد. پویایی مشابهی در سمت اسرائیل وجود دارد، جایی که گردشگری گاه به گاه به طور قابل توجهی سطوح ارتباط را تغییر نمی دهد، اما غوطه ور شدن عمیق تر باعث می شود.

اسرائیلی‌هایی که در زندگی جمعی یهودیان در هنگام بازدید از ایالات متحده شرکت می‌کنند، 2.8 برابر احتمال دارد که احساس مردمی کنند، و کسانی که به عنوان فرستاده خدمت می‌کنند، در اردوگاه‌های تابستانی کار می‌کنند، یا در یک جامعه یهودی فعال آمریکایی زندگی می‌کنند، 2.6 برابر بیشتر احتمال دارد. به طور کلی، 87 درصد از یهودیان اسرائیلی که با یهودیان آمریکایی ارتباط واقعی و متعهد دارند، احساس اشتراک می کنند، در مقایسه با تنها 52 درصد در میان کسانی که هیچ ارتباطی ندارند. وقتی از یهودیان آمریکایی در بحث های پایان باز پرسیده شد که چرا آنها با اسرائیل ارتباط دارند، پاسخ ها مجموعه ثابتی از انگیزه های اصلی را نشان داد.

پاسخ دهندگان اغلب به دیدن اسرائیل به عنوان مکانی امن برای یهودیان، تلقی آن به عنوان وطن تاریخی که هویت یهودی از آنجا آغاز شد، و حفظ این باور که یهودیان در کنار پیوندهای مذهبی یا کتاب مقدس مسئول یکدیگر هستند، اشاره کردند. دیگران بر احساس کامل تر در اسرائیل تاکید کردند، ضرورت ایجاد هولوکاست را به رسمیت شناختند، اسرائیل را به عنوان بخشی از فرهنگ خود تلقی کردند و به خود اسرائیلی ها افتخار می کردند. کاسپی و کراوتز خاطرنشان کردند که این بیداری دوباره مردمی مشترک مستقیما یافته های یک مطالعه جداگانه و جامع انجام شده توسط JFNA را تأیید می کند.

روندهای متزلزل در زندگی یهودیان در ایالات متحده آن نظرسنجی جداگانه نشان داد که افزایش مشارکت اجتماعی، معروف به "سرجه"، به جای یک واکنش موقت به یک تغییر رفتاری پایدار تبدیل شده است. به طور خاص، این تحقیق نشان داد که 38 درصد از جامعه یهودیان آمریکا بخشی از موج هستند و افزایش فعالی را در مشارکت در سه حوزه متمایز حفظ کرده‌اند: مشارکت جمعی مانند شرکت در گروه‌های آموزشی، حضور در کنیسه‌ها یا معارف. میزبانی شام خصوصی شبات یا شرکت در محل کار

گروه های خویشاوندی. کاسپی و کراوتس گفتند: «ما در فصل چالش برانگیز دیگری برای مردم یهودی هستیم. به راحتی می‌توان نتیجه گرفت که تفاوت‌های ما بیشتر از مشترکات ماست، و از فاصله‌ای دور و دور به بحث نزدیک شویم. اما در این لحظه پرتنش فرصتی وجود دارد که احساس عمیق خود را که یک جامعه هستیم، تشخیص دهیم. تی

کلاه زندگی ما در حال شکل دادن به یکدیگر است. شاید مهمتر از آن، داده های ما نشان می دهد که برای تقویت و تداوم این روند چه کاری می توانیم انجام دهیم. ما باید به سرمایه گذاری در چیزهایی ادامه دهیم که می دانیم ارتباط ایجاد می کند: سفرهای بیشتر، فرستادگان اسرائیلی بیشتر در جوامع آمریکای شمالی، و برنامه های بیشتری که مردم را در تماس واقعی قرار می دهد.

کاسپی و کراوتز می‌گویند: «این فرصت‌ها می‌توانند تأثیری را در زمانی که سفر غیرعملی است، به دست کسانی برسانند که کمتر درگیر هستند، و اطمینان حاصل کنند که این حس ارتباط و درک یهودیان در سراسر جهان برای همه در خانواده و جامعه یهودی ما قابل دسترسی است.»