نظرسنجی های آنجی نیکسون در مقایسه با سایر دموکرات هایی که سعی کردند فلوریدا را تغییر دهند

انجی نیکسون، نامزد دموکرات فلوریدا، قصد دارد به رشته‌ای پایان دهد که از سال 2012 حزب او را از سنای ایالات متحده در این ایالت دور نگه داشته است، اما جدیدترین نظرسنجی نشان می‌دهد که او با مسیر دشواری در برابر اشلی مودی، رئیس جمهوری‌خواه، روبرو است.

نیکسون، یک نماینده ایالتی و خود به عنوان مترقی که از حمایت رشیده طلیب از میشیگان و ایلهان عمر از مینه سوتا برخوردار بود، امیدوار بود که شور و شوق پیرامون سایر نامزدهای سوسیالیست دموکرات آمریکا در این دوره به رقابت او نیز ادامه یابد.

آخرین نظرسنجی نشان می‌دهد که کسری مشابه، و در برخی موارد بدتر از آن چیزی است که هر نامزد دموکرات سنا در ایالت از زمان آخرین پیروزی بیل نلسون با آن مواجه بوده است.

نظرسنجی Quantus Insights که از 8 تا 10 سپتامبر انجام شد نشان می‌دهد که مودی با 50 درصد تا 43 درصد از بین 733 رأی‌دهنده احتمالی از نیکسون پیشی گرفته است. بیش از 90 درصد از پاسخ دهندگان مصمم گفتند که در آن قفل شده اند. Moody رهبری همه بازارهای رسانه ای را به جز Gainesville و Orlando/Daytona/Melbourne دارد. حتی در جکسونویل، پایگاه اصلی نیکسون، مودی 58 درصد به 38 درصد افزایش یافته است.

الکس پاتون، یک استراتژیست جمهوری خواه مستقر در فلوریدا، به نیوزویک گفت: «در مودی، شما مدیری دارید که قبلا در سراسر ایالت برنده شده است، و همچنین از بودجه خوبی نیز برخوردار است». "مقدار دقیقی که می توانیم در مورد آن بحث کنیم، اما او مورد علاقه آشکار است."

یکی از سخنگویان کمپین نیکسون در پاسخ به سوالی درباره شکاف بین اعداد نیکسون و الگوی تاریخی نظرسنجی های فلوریدا که جمهوری خواهان را کم شماری می کند، استدلال کرد که مدل های نظرسنجی خود مشکل هستند.

این سخنگوی در پاسخ به سؤالات نیوزویک گفت: «در چرخه‌های اخیر، مدل‌های نظرسنجی استاندارد نتوانسته‌اند کمپین‌های غیرسنتی و پوپولیستی مانند ما را که رای‌دهندگان ناراضی، طبقه کارگر و افراد مستقل را بسیج می‌کنند، در نظر بگیرند.» کمپین انجی نیکسون در حال ایجاد یک ائتلاف گسترده و مبتنی بر مشارکت در واکنش به وضعیت موجودی است که برای مردم سخت‌کوش کارساز نیست، و مهم‌ترین نظرسنجی این چرخه، رای‌هایی است که در ماه نوامبر داده می‌شود.»

نیوزویک روز سه شنبه برای اظهار نظر با کمپین مودیز تماس گرفت.

تاریخ اخیر هم یک هشدار و هم سابقه ای برای نیکسون است. دموکرات های فلوریدا در سال 2018 به پیروزی در سراسر ایالت نزدیک شده بودند، اما دو نامزد اخیر سنا این حزب با اختلاف دو رقمی شکست خوردند.

آخرین باری که یک دموکرات دقیقا صندلی مورد نظر نیکسون را تغییر داد، سال 1986 بود، زمانی که فرماندار وقت باب گراهام، پائولا هاوکینز، رئیس جمهوری خواه فعلی را شکست داد. گراهام در بیشتر مبارزات انتخاباتی با دو رقمی پیشتاز بود، از جمله برتری 49 بر 38 در نظرسنجی ژوئیه میامی هرالد/فلوریدا تایمز-اتحادیه و برتری 22 امتیازی تا اوایل سپتامبر. او با 9.5 امتیاز، 54.7 درصد به 45.3 درصد برنده شد.

تلنگر بعدی سنای دموکرات 14 سال بعد اتفاق افتاد، زمانی که بیل نلسون در سال 2000 بیل مک کولوم جمهوری خواه را با نتیجه 51 بر 46 شکست داد، حتی در حالی که جورج دبلیو بوش تنها با 537 رای از فلوریدا پیشی گرفت. نلسون بار دیگر در سال 2012 قهرمان شد و با 13 امتیاز از کونی مک چهارم شکست خورد. میانگین نهایی نظرسنجی او را با حدود 6 امتیاز پیشی گرفت، و این آخرین باری بود که در نظرسنجی فلوریدا از اختلاف یک نامزد دموکرات سنا کمتر بود.

از آن زمان، این الگو معکوس شده است. مارکو روبیو جمهوری خواه در سال 2016 با 7.7 امتیاز پاتریک مورفی دموکرات را شکست داد. نلسون دو سال بعد در فاصله 0.1 امتیازی از ریک اسکات جمهوری خواه شکست خورد و سال 2018 را به نزدیک ترین رقابت در سنای فلوریدا از زمان پیروزی دموکرات ها در دوره قبل تبدیل کرد. سپس روبیو در سال 2022 با 16.4 امتیاز وال دمینگز را شکست داد و سپس اسکات در سال 2024 با 12.8 امتیاز بر دبی موکارسل پاول پیروز شد.

رقابت فرماندار معیار مفید دیگری است که نشان می دهد پیروزی های دموکرات در سراسر ایالت چقدر دشوار شده است. اندرو گیلوم دموکرات در سال 2018 با 0.4 امتیاز شکست ران دیسانتیس، پس از پیشتازی در میانگین نهایی نظرسنجی، به اندازه کافی نزدیک به بازشماری شمارش شد. پس از آن دیسانتیس چهار سال بعد چارلی کریست را با 19.4 امتیاز شکست داد که بزرگترین اختلاف در رقابت فرمانداری فلوریدا از سال 1982 بود.

شماره های ثبت نام رای دهندگان ایالت نشان دهنده همین تغییر است. تا 31 ژوئیه، جمهوری خواهان 5.61 میلیون رای دهنده فعال ثبت شده در مقایسه با 4.07 میلیون دموکرات داشتند که مزیتی در حدود 1.54 میلیون رای دهنده دارد. دموکرات‌ها هنوز هم در برخی از قوی‌ترین شهرستان‌های خود از جمله بروارد، جایی که تعداد آنها از جمهوری‌خواهان تقریبا 196000 بیشتر است، دارای امتیازات ثبت نامی بزرگی هستند.

در مقابل آن پس‌زمینه، کسری 7 امتیازی کنونی نیکسون به خوبی خارج از حاشیه پیروزی‌های دموکرات‌ها در سال‌های 1986 و 2000 است و به نتایجی نزدیک‌تر است که دموکرات‌های فلوریدا در باخت‌های اخیر در سراسر ایالت به ثبت رسانده‌اند.

مودی رکورد خود را در سراسر ایالت به این مسابقه می آورد. او در سال 2022 با 60.6 درصد آرا به عنوان دادستان کل فلوریدا انتخاب شد و آرامیس آیالا دموکرات را با حدود 21 امتیاز شکست داد.

پیروزی اولیه نیکسون با توجه به اینکه او در مقایسه با حریفش با آن کم کار می کرد، قابل توجه بود. او الکس ویندمن، مقام سابق شورای امنیت ملی را شکست داد که شهادتش در اولین استیضاح ترامپ نقش اساسی داشت، علیرغم اینکه به طرز چشمگیری هزینه کرد.

ویندمن تقریبا 16 میلیون دلار جمع آوری کرد و تا پایان جولای بیش از 9 میلیون دلار خرج کرد. نیکسون اندکی کمتر از یک میلیون دلار جمع آوری کرده بود و تا حد زیادی تلویزیون پخش را دور زده بود، در عوض پول و انرژی خود را در رسانه های اجتماعی صرف کرد. در طول راه، او از حمایت چهره هایی از جمله خانم راشل، تأثیرگذار آموزش کودکان برخوردار شد.

کمپین او به این نتیجه اشاره کرد، زیرا راهبرد مردمی می تواند بر شکاف مالی در انتخابات عمومی نیز غلبه کند.

یکی از سخنگویان گفت: "ما در مرحله اولیه ثابت کردیم که عملیات میدانی با نیروی مردمی بر خرید تبلیغات تلویزیونی شرکت ها غلبه می کند." با افزایش شتاب مردمی پس از دوره ابتدایی ما و داوطلبانی که درها را می زنند و مردم را در تمام 67 شهرستان فرا می خوانند، افراد سازمان یافته می توانند و در 3 نوامبر دوباره پول شرکت ها را شکست دهند."

ترامپ شکست ویندمن را در Truth Social جشن گرفت و او را «یک خزنده واقعی» خواند و پیش‌بینی کرد که نیکسون، که او را «دیوانه چپ رادیکال» توصیف می‌کند، با «شکست قطعی» در برابر مودی مواجه خواهد شد. ویندمن بدون حمله به حریف خود را واگذار کرد.

او گفت: "نماینده نیکسون کمپین قدرتمندی انجام داد. من در مبارزه با اشلی مودی در کنار او خواهم بود."

این نتیجه همچنین با الگوی گسترده‌تری در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در سال جاری مطابقت دارد، زیرا نامزدهای مرتبط با «مقاومت» ضد ترامپ در برابر رقبای مترقی‌تر در ایالت‌هایی از جمله تگزاس، میشیگان و نیویورک شکست خورده‌اند. بریتنی ویلی از حزب خانواده‌های کارگری به آسوشیتدپرس گفت که پیروزی نیکسون زنگ خطری برای "یک تشکیلات سیاسی است که معتقد است پیام پوپولیستی نمی‌تواند در جنوب پیروز شود."

رای دهندگان دموکرات در مناطق مجاور فلوریدا جنوبی حکم متفاوتی ارائه کردند. جرد مسکوویتز و پیا دندیا میانه روها هر دو رقبای مترقی را با اختلاف زیادی شکست دادند.

با این حال، کمیته ملی دموکرات پس از پیروزی نیکسون به سرعت به استقبال او رفت. رئیس کن مارتین او را یک "رهبر اثبات شده" خواند و گفت که DNC "آماده است به انتخاب انجی کمک کند و با هم برای برگرداندن این صندلی همکاری کند."

به گفته پاتون، چیزی که فراخوانی این مسابقه را سخت‌تر از آنچه که شماره‌های بالا نشان می‌دهند، می‌کند، این است که چه کسی واقعا برای رای دادن حاضر می‌شود.

فلوریدا از زمان کووید، هجوم رای دهندگان جدید داشته است، که مدل‌سازی جهان رای‌دهی را دشوار کرده است. آن‌ها تمایل به گرایش به حزب جمهوری‌خواه دارند. علاوه بر این، بسیاری از حمایت‌های نیکسون از سوی رای‌دهندگان غیرقابل اعتمادتر، جوان‌ها، و اقلیت‌ها می‌آید. هر دوی این موارد، مدل‌سازی فلوریدا را کمی دشوارتر می‌کند.

او احتمال غافلگیری را رد نمی کند. او گفت که موجی به اندازه‌ای بزرگ که بتواند صندلی را برگرداند، «برای غلبه بر مزیت ساختاری حزب جمهوری‌خواه در فلوریدا، باید موجی بد باشد، به‌ویژه در برابر یک رئیس‌جمهور فعلی که قبلا در سراسر ایالت برنده شده است و بودجه خوبی نیز دارد. اما او هشداری را اضافه کرد: "با توجه به اینکه اعداد و ارقام رئیس‌جمهور برای جمهوری‌خواهان بسیار زیاد است، همراه با فشار تورمی و جنگ... اتفاقات عجیبی ممکن است در نوامبر رخ دهد."

ادواردو گامارا، استاد دانشگاه بین المللی فلوریدا و نظرسنجی از زاویه ای متفاوت به نتیجه ای مشابه می رسد. او به نیوزویک گفت که عدم موفقیت در نظرسنجی در فلوریدا معمولا ناشی از برآورد بیش از حد مشارکت است و نه به دلیل کم شماری از حمایت جمهوری خواهان.

او گفت که رای دهندگان لاتین تبار به طور خاص به مصاحبه کنندگان می گویند که مطمئنا رای خواهند داد و سپس رای نمی دهند، و به مشارکت اولیه امسال که 16 درصد در بروارد و هنوز در میامی داد کمتر بود، اشاره کرد که دلیلی بر شکاف بین قصد اعلام شده و رفتار واقعی است. فراتر از مدل‌سازی مشارکت، گامارا به جمهوری‌خواهان اعتبار می‌دهد که دموکرات‌ها را از طریق کاندیداهای محلی ریشه‌دارتر و کمپین‌هایی که واقعا هرگز متوقف نمی‌شوند، در برابر یک پایگاه دموکرات که شور و شوق آنها خیلی قبل از روز انتخابات محو می‌شود، در میدان عمل می‌کنند.

استیو شیل، استراتژیست دموکرات، نسبت به اینکه انتخابات عمومی به جایگاه واقعی رقابت رسیده است، تردید دارد. او به نیوزویک گفت: «فلوریدا به دلیل تنوع این ایالت، نظرسنجی به خصوص ایالت سختی است، که می تواند گرفتن یک نمونه دقیق را بسیار چالش برانگیز کند، و هنوز در راه نظرسنجی عمومی خوب چیز زیادی وجود نداشته است، بنابراین خواهیم دید.

شال ریاضیاتی را که فکر می‌کند نیکسون باید به آن دست یابد، بیان کرد: افزایش مشارکت در انتخابات، پیروزی مستقل‌ها با 20 تا 25 امتیاز، که دموکرات‌ها در این چرخه در سایر ایالت‌ها مشاهده می‌کنند و بیش از 5 تا 6 درصد جمهوری‌خواهان بیشتری را نسبت به آنچه مودی از دموکرات‌ها جدا می‌کند، به دست آورد. او گفت: «این فقط یک ریاضی است. سوال این است که آیا انجی می تواند پیامی برای جلب نظر آن تعداد جمهوری خواه ناراضی پیدا کند یا خیر.

شیل فرسایش را عمیق‌تر از مدل‌سازی مشارکت می‌بیند. او گفت که مهاجرت به ایالت یک عامل است، اما "عاملی کمتر از فروپاشی مطلق حمایت دموکرات ها در میان اسپانیایی هاست. اگر چیزی وجود دارد که باید تغییر کند تا بتوانیم به چرخه پس از چرخه مکانی واقعا رقابتی بازگردیم، آن بازسازی اعتماد با رای دهندگان اسپانیایی است."

از زمان بازگشت ترامپ به قدرت، دموکرات‌های فلوریدا عملکرد معدودی را در انتخابات ویژه مشاهده کرده‌اند، نتایجی که شال به جای یک هم‌سویی گسترده، به دو نیروی خاص نسبت می‌دهد. او گفت: «تعداد قوی با مستقل‌ها و جمهوری‌خواهان ناراضی که اهرم دموکراسی را می‌کشند»، این نتایج را هدایت می‌کنند، و او هشدار داد که دموکرات‌ها «باید همچنان شاهد پیروزی‌های سراسری در سال 2026 باشند» تا این روند به معنای چیزی فراتر از مناطق منزوی باشد.

با عضویت نیکسون در DSA، شال و گامارا در مکان‌های مختلف فرود می‌آیند. شل، که گفت نزدیک به 20 سال است که نیکسون را می شناسد، آن را یک مانع واقعی اما نه لزوما تعیین کننده خواند و خاطرنشان کرد که او تنها یک ماه قبل از انتخابات مقدماتی به این سازمان پیوست. او گفت: «مسلما مسائل DSA چیزی است که او باید بر آن غلبه کند.

گامارا از این هم فراتر رفت و استدلال کرد که برخی از دموکرات‌ها با طرح موضوع اشتباه تاکتیکی مرتکب شده‌اند. او تصمیم برخی در حزب برای حمله به نیکسون به دلیل عضویت او در DSA را زیر سوال برد و استدلال کرد که این حمله به عنوان حمله به یک نامزد سیاه پوست در لحظه ای که این پویایی به ویژه حساس است، دو چندان می شود.

گامارا گفت: "کاری که باید انجام دهید این است که شور و شوق سیاه را حفظ کنید." "تنها راه برای حفظ شور و شوق سیاه پوستان این است که به نامزدهای سیاهپوست حمله نکنید."

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: جیسون لمون و گری آر توماس